سرمایه‌گذاری و اقتصاد

چشم‌انداز انس جهانی طلا؛ تورم آمریکا چه می‌گوید؟ ✍️ علی صادقی همدانی/ ۲۱ مرداد ۱۴۰۵ داده‌های جدید تورم آمریکا، در مجموع، پیام مثبتی برای بازار طلا دارند؛ هرچند نباید از یک داده واحد، نتیجه‌ای قطعی درباره مسیر قیمت گرفت. کاهش تورم آمریکا، در شرایطی که سایر عوامل ثابت فرض شوند، فشار بر فدرال رزرو برای تشدید سیاست پولی را کاهش می‌دهد. در نتیجه، احتمال تداوم نرخ‌های فعلی یا حرکت تدریجی به سمت کاهش نرخ بهره افزایش می‌یابد. این مسیر از طریق کاهش بازده واقعی اوراق و کاهش هزینه فرصت نگهداری طلا، یک محرک بالقوه برای افزایش قیمت اونس است. البته رابطه «تورم کمتر = طلا گران‌تر» مکانیکی نیست. آنچه برای طلا اهمیت بیشتری دارد، ترکیب تورم، نرخ بهره واقعی، بازده اوراق خزانه و انتظارات بازار از سیاست پولی فدرال رزرو است. از این منظر، داده اخیر CPI اگرچه مطابق انتظار بازار بود، اما دست‌کم فعلاً نشانه‌ای از بازگشت فشار تورمی شدید و ضرورت افزایش نرخ بهره ارائه نمی‌کند. این برداشت با چشم‌انداز مؤسسات بزرگ نیز هم‌جهت است. J.P. Morgan همچنان یکی از سناریوهای صعودی قابل‌توجه بازار را دنبال می‌کند و محدوده ۶۰۰۰ دلار را برای سه‌ماهه چهارم ۲۰۲۶ مطرح کرده است. Goldman Sachs نیز با تأکید بر خرید بانک‌های مرکزی و تقاضای سرمایه‌گذاری، چشم‌انداز ساختاری مثبتی برای طلا دارد. گزارش‌های Bloomberg و Yahoo Finance نیز نشان می‌دهد که بازار، مسیر طلا را بیش از هر چیز از دریچه سیاست پولی آمریکا، بازده اوراق و انتظارات نرخ بهره دنبال می‌کند. بر این اساس، ارزیابی من این است که سناریوی غالب برای اونس طلا در نیمه دوم ۲۰۲۶ همچنان صعودی است. در سناریوی پایه، محدوده ۵۰۰۰ تا ۵۲۰۰ دلار در پایان سال قابل تصور است؛ در سناریوی صعودی، با کاهش نرخ‌های واقعی، تداوم خرید بانک‌های مرکزی و تشدید ریسک‌های ژئوپلیتیک، حرکت به سمت ۵۵۰۰ تا ۶۰۰۰ دلار نیز دور از دسترس نیست. یک نکته مهم درباره بازار ایران نیز وجود دارد: کاهش تورم آمریکا به‌طور مستقیم به معنای افزایش نرخ دلار در ایران نیست. جهت نرخ ارز ایران عمدتاً تابع متغیرهای داخلی، عرضه و تقاضای ارز، تورم، سیاست پولی و مالی و ریسک‌های سیاسی است. جمع‌بندی: تا زمانی که تورم آمریکا مهار‌شده باقی بماند، فدرال رزرو به سمت سیاست انقباضی‌تر حرکت نکند و تقاضای ساختاری بانک‌های مرکزی ادامه یابد، نسبت ریسک به بازده طلا همچنان به نفع سناریوی صعودی است. این یک تحلیل مبتنی بر صورت‌بندی سناریوهای مختلف است و توصیه به خرید یا فروش محسوب نمی‌شود.

این نمودار یک تغییر مهم در اقتصاد انرژی جهان را نشان می‌دهد: سرعت توسعه انرژی خورشیدی به‌طور چشمگیری افزایش یافته است. جهان برای رسیدن از ظرفیت نصب‌شده ۱ تراوات به ۲ تراوات، حدود ۳۳ ماه زمان نیاز داشت؛ اما تنها ۱۹ ماه بعد، از مرز ۳ تراوات عبور کرد. این شتاب نشان می‌دهد خورشیدی دیگر یک فناوری حاشیه‌ای نیست، بلکه به یکی از ارکان اصلی گذار انرژی و سرمایه‌گذاری جهانی تبدیل شده است.

امروز انرژی خورشیدی دیگر یک انتخاب لوکس یا صرفاً زیست‌محیطی نیست؛ به بخشی جدی از آینده صنعت برق دنیا تبدیل شده است. نگاهی به اعداد ۲۰۲۳ تا ۲۰۲۵ در اینفوگرافیک نشان می‌دهد که چین با فاصله زیادی در صدر توسعه ظرفیت خورشیدی قرار دارد و آمریکا و هند هم با سرعت در حال افزایش ظرفیت‌های خود هستند. این اتفاق برای ما هم یک پیام روشن دارد: در شرایطی که تأمین برق پایدار به یکی از دغدغه‌های جدی کسب‌وکارها تبدیل شده، سرمایه‌گذاری روی انرژی خورشیدی می‌تواند راهی برای کاهش وابستگی به شبکه و کم‌کردن ریسک خاموشی باشد. در کارآفرینان انرژی لیماک (LIMAK ENERGY ENTREPRENEURS) نگاه ما به انرژی خورشیدی فقط فروش تجهیزات یا نصب پنل نیست. هدف این است که برای هر کسب‌وکار، متناسب با میزان مصرف و بودجه‌اش، یک راهکار واقعی و اقتصادی برای تأمین برق طراحی کنیم؛ از طراحی و تأمین تجهیزات تا اجرا و بهره‌برداری. به زبان ساده، می‌خواهیم کمک کنیم برق موردنیاز کسب‌وکارها پایدارتر، مطمئن‌تر و با هزینه‌ای منطقی‌تر تأمین شود؛ چون باور داریم آینده انرژی، فقط تولید بیشتر برق نیست، بلکه تولید برق مطمئن در زمان و مکان موردنیاز است.

تنگه هرمز: آبراه ۷۶۰ میلیارد دلاری ✍️ علی صادقی همدانی اهمیت هرمز صرفاً به «حجم تجارت» محدود نمی‌شود. این تنگه یک نقطه حساس ژئوپلیتیکی است؛ زیرا اقتصادهای بزرگ آسیا، اروپا و آمریکا به جریان باثبات انرژی از منطقه وابسته‌اند. ادامه در 👇 https://hammihanonline.ir/fa/tiny/news-68380

🔹 ۷۵ سال گذار برق آمریکا؛ از زغال‌سنگ تا عصر هوش مصنوعی ✍️ علی صادقی همدانی اگر به تاریخ برق آمریکا در ۷۵ سال گذشته نگاه کنیم، تنها با یک «جابه‌جایی ساده بین منابع انرژی» مواجه نیستیم؛ بلکه با تغییرات عمیق در فناوری، اقتصاد و ترکیب تقاضای برق روبه‌رو هستیم. زغال‌سنگ که زمانی ستون فقرات صنعت برق آمریکا بود، پس از دهه‌ها رشد، از سال ۲۰۰۸ وارد مسیر افول شد. در مقابل، گاز طبیعی با گسترش نیروگاه‌های گازی و انقلاب شیل، در سال ۲۰۱۶ به بزرگ‌ترین منبع تولید برق آمریکا تبدیل شد. انرژی هسته‌ای نیز پس از رشد سریع در قرن بیستم، در قرن بیست‌ویکم تقریباً در سطحی ثابت باقی مانده است. اما شاید مهم‌ترین تحول، تجدیدپذیرها باشند. تولید برق از منابع تجدیدپذیر از اواسط دهه ۲۰۰۰ بیش از سه برابر شده و در سال ۲۰۲۲ از زغال‌سنگ عبور کرده است. در سال ۲۰۲۵، سهم گاز طبیعی حدود ۴۱ درصد، تجدیدپذیرها ۲۴ درصد، هسته‌ای ۱۸ درصد و زغال‌سنگ ۱۷ درصد بوده است. این اعداد نشان می‌دهند که گذار انرژی الزاماً به معنای حذف ناگهانی یک منبع و جایگزینی آن با منبعی دیگر نیست؛ بلکه نتیجه‌ی فناوری، قیمت، سرمایه‌گذاری، سیاست‌گذاری و تغییر تقاضا در طول زمان است. 🔹 نکته مهم‌تر اما در سمت تقاضاست: از ۲۰۲۲ تا ۲۰۲۶، رشد تقاضای برق با عواملی مانند هوش مصنوعی و مراکز داده وارد مرحله تازه‌ای شده است. بنابراین آینده صنعت برق آمریکا داستان «برق پاک‌تر»؛ «برق بیشتر»، «انعطاف‌پذیر» و «هوشمندتر» نیز هست. به همین دلیل، تجربه آمریکا یک پیام مهم برای اقتصاد انرژی دارد: گذار انرژی یک مسابقه برای انتخاب یک منبع برنده نیست؛ فرایندی برای بازآرایی «کارایی» و «بهره‌وری» کل نظام انرژی است. منبع داده‌ها: U.S. Energy Information Administration (EIA) #اقتصاد_انرژی #برق #انرژی #گذار_انرژی #تجدیدپذیرها #هوش_مصنوعی #اقتصاد #آمریکا

خانه‌ی من در انتهای جهان است در مفصل خاک و پوک. با ما گفته بودند: « آن کلام مقدّس را با شما خواهیم آموخت لیکن به خاطر آن عقوبتی جانفرسای را تحمّل می‌بایدتان کرد.» عقوبت جان‌کاه را چندان تاب آوردیم آری که کلام مقدّسمان باری از خاطر گریخت! زنده یاد احمد‌ شاملو

🔹 بررسی تطبیقی موج سرمایه‌گذاری در هوش مصنوعی ✍️ علی صادقی همدانی سرمایه‌گذاری در هوش مصنوعی از همه موج‌های تاریخی پیشی گرفته است. حتی در مقایسه با تب راه‌آهن، دات‌کام و دهه ۱۹۲۰، سرعت رشد سرمایه‌گذاری در AI بی‌سابقه است. این روند نشان می‌دهد هوش مصنوعی یک فناوری زودگذر نیست. سرمایه‌گذاری‌های سنگین شرکت‌ها و دولت‌ها بیانگر آن است که AI به زیرساخت اصلی اقتصاد دیجیتال آینده تبدیل می‌شود. با این حال، تاریخ یک هشدار نیز می‌دهد. بسیاری از موج‌های سرمایه‌گذاری گذشته پس از دوره‌ای از خوش‌بینی، با اصلاح و حتی ترکیدن حباب مواجه شدند؛ بنابراین همه سرمایه‌گذاری‌ها لزوماً به بازدهی مطلوب منجر نخواهند شد. تفاوت اصلی هوش مصنوعی با حباب دات‌کام در آن است که این فناوری از همان ابتدا در حال افزایش بهره‌وری، کاهش هزینه‌ها و خلق مدل‌های جدید کسب‌وکار است؛ موضوعی که می‌تواند دوام این چرخه را نسبت به نمونه‌های تاریخی بیشتر کند. برای سرمایه‌گذاران و سیاست‌گذاران، مهم‌ترین درس این نمودار آن است که در کنار بهره‌گیری از فرصت‌های AI، باید از رفتارهای هیجانی و ارزش‌گذاری‌های غیرواقع‌بینانه نیز پرهیز کنند. 📌 جمع‌بندی: هوش مصنوعی احتمالاً مهم‌ترین چرخه سرمایه‌گذاری قرن بیست‌ویکم است؛ اما همانند هر موج بزرگ تاریخی، موفقیت در آن نه با هیجان، بلکه با انتخاب‌های هوشمندانه و نگاه بلندمدت حاصل می‌شود.

🔹جشن مشروطه 🔹 چهاردهم امرداد، سالروز پیروزی خیزش مشروطه، یادآور یکی از مهم‌ترین گذرگاه‌های تاریخ معاصر ایران است؛ روزی که خواست فراگیر ایرانیان برای حاکمیت قانون و مردم‌سالاری در پویش و تکاپوی خود به یک پیروزی کلیدی و سترگ دست یافت. 🔹 این روز را به همه ایرانیان، پژوهشگران، دوستداران تاریخ ایران و پاسداران آزادی و قانون شادباش می‌گویم. یاد و نام همه کسانی که برای برپایی حکومت قانون و پیشرفت ایران کوشیدند، گرامی باد. 🔹 ۱۴ امرداد، سالروز پیروزی انقلاب مشروطه، فرخنده و خجسته باد. به همین مناسبت یادداشت «چرا چرخ مشروطه به چرخ صنعت نرسید» را تقدیم می‌کنم: https://www.sharghdaily.com/fa/tiny/news-1065511

🌎 حال هیچ کس خوب نیست ! 🌐 جامعه‌ ی امروز ایران دیگر یک اجتماع نیست که کلکسیونی از جزایرِ جدا افتاده‌ای ست که تنها نقطه‌ی اشتراک شان اندوه است. اگر نگاهی به چهره‌های عبوس در مترو ؛ خیابان و حتی دور همی های خانوادگی البته اگر باشد بیندازید همه گویی در یک مراسم ختمِ همگانی شرکت داریم. نه کسی می‌خندد ؛ نه کسی امیدوار است و نه حتی کسی انگیزه‌ای برای فریاد کشیدن دارد. ما در یک بی‌ حسیِ توده‌ وار غرق شده‌ایم. همه می پرسند چطور شد که این‌ گونه شدیم. ما که ملت شادی بودیم. چرا دیگر هیچ اتفاقی ؛ هیچ خبر خوشی و هیچ روزنه‌ی امیدی حتی برای لحظه‌ای لبخند را به لبانِ این مردم باز نمی‌گرداند. همه ی ما در وضعیتی معلق میانِ بودن و نبودن ؛ ماندن و رفتن ؛ اصلاح و فروپاشی و واقعیت و سراب زیست می‌کنیم. این بلاتکلیفیِ مزمن است که استخوان‌های جامعه را خرد کرده است. 🌐 انسان در شرایط سختِ مشخص می‌تواند مقاومت کند. می‌تواند برنامه بریزد و می‌تواند برای فردا بجنگد. اما وقتی آینده به محاق می‌رود ؛ وقتی هر روز صبح که چشم باز می‌کنیم با کوهی از مجهولات روبروییم ؛ وقتی امروز تنها دلیلی برای ترس از فرداست دیگر جایی برای نشاط باقی نمی‌ماند. افسردگیِ امروز ما یک اختلال بالینیِ فردی نیست که یک واکنشِ کاملاً منطقی به یک محیطِ غیر منطقی ست. وقتی نبضِ حیاتِ اجتماعی متوقف شده و سکوت تنها پاسخِ متولیان به بحران‌هایِ انباشته‌ است فرد به ناچار به لاکِ انزوا می‌خزد. این انزوا ؛ سنگرِ دفاعیِ ما در برابرِ جهانی ست که دیگر نه وعده‌هایش محقق می‌شود و نه منطقش درک‌ پذیر است. سخن کوتاه که ما همه به نوعی در سوگ نشسته‌ایم. سوگِ رویاهایی که در نطفه خفه شدند. سوگِ فرصت‌هایی که از دست رفتند و سوگِ آن زندگیِ معمولی که هیچ‌ وقت اجازه ندادند تجربه‌اش کنیم. 🌑 جعفر بخشی بی نیاز نویسنده و روزنامه نگار

مس ۱۴ هزار دلاری شد؛ یک نقطه عطف در بازار جهانی کالا عبور قیمت مس از مرز تاریخی ۱۴ هزار دلار، بازتابی از افزایش تقاضا برای زیرساخت‌های برق، خودروهای برقی، هوش مصنوعی و مراکز داده، در کنار محدودیت عرضه از سوی معادن بزرگ جهان است. به همین دلیل بسیاری از تحلیلگران، مس را به‌عنوان یکی از مهم‌ترین شاخص‌های سلامت اقتصاد جهانی و روند سرمایه‌گذاری صنعتی دنبال می‌کنند. اگر این روند با بهبود تقاضای جهانی و تداوم محدودیت‌های عرضه همراه بماند، بازار فلزات پایه می‌تواند همچنان در کانون توجه سرمایه‌گذاران باقی بماند. برای اقتصادهای صادرکننده مواد معدنی، این تحول یک فرصت درآمدی مهم و برای صنایع مصرف‌کننده مس، هشداری درباره افزایش هزینه‌های تولید خواهد بود.

من هوای خودم را می‌نوشم و در دور دست خودم تنها نشسته‌ام... #سهراب_سپهری

📊 فعالیت سیاست‌های تجاری جهان به رکورد تاریخی رسید شاخص مشترک صندوق بین‌المللی پول و سازمان تجارت جهانی نشان می‌دهد که فعالیت سیاست‌های تجاری در ابتدای سال ۲۰۲۶ به بالاترین سطح تاریخ خود رسیده است. این روند حاصل انباشت مجموعه‌ای از شوک‌های ژئوپلیتیکی و اقتصادی طی یک دهه گذشته است؛ از برگزیت، جنگ تجاری آمریکا و چین و همه‌گیری کووید-۱۹ گرفته تا جنگ اوکراین و موج جدید تنش‌های تجاری. برخلاف تصور رایج که جهانی‌شدن را به معنای کاهش مداخلات دولت‌ها می‌داند، دولت‌ها امروز بیش از هر زمان دیگری با تعرفه‌ها، یارانه‌ها، محدودیت‌های صادراتی و سیاست‌های صنعتی، مسیر تجارت بین‌الملل را بازطراحی می‌کنند. ریسک‌های ژئوپلیتیکی اکنون به یکی از مهم‌ترین متغیرهای اقتصادی تبدیل شده‌اند. در چنین محیطی، تحلیل بازارها صرفاً بر پایه شاخص‌های سنتی مانند تورم، نرخ بهره یا رشد اقتصادی کافی نیست؛ بلکه تصمیمات سیاسی و تجاری دولت‌ها نیز می‌توانند زنجیره‌های تأمین، قیمت کالاها، نرخ ارز و جریان سرمایه را به سرعت دگرگون کنند. به نظر می‌رسد اقتصاد جهانی وارد دوره‌ای شده که در آن «اقتصاد» و «ژئوپلیتیک» بیش از هر زمان دیگری در هم تنیده‌اند.

#یادداشت_انگلیسی «پارادوکس عدالت اقتصادی در ایران: یارانه‌های پوپولیستی و ثبات اقتصاد کلان» نوشته محمد صادقی همدانی و علی صادقی همدانی The Paradox of “Economic Justice” in Iran: Populist Subsidies and Macroeconomic Stability | FinancialTribune By Mohammad Sadeghi Hamedani & Ali Sadeghi Hamedani; https://financialtribune.com/node/119820

🍃 تلنگر... گاهی بزرگ‌ترین مانعِ ما، امیدِ اشتباه است... در سال ۱۹۷۲، هواپیمای حامل تیم راگبی اروگوئه در دل کوه‌های یخ‌زده آند سقوط کرد. گروهی از مسافران در سرمایی مرگبار، بدون غذا و تجهیزات، میان کوه‌هایی گرفتار شدند که هر لحظه بوی مرگ می‌داد. روزهای نخست، همه چشم به آسمان داشتند. هر صدای باد را با هلیکوپتر اشتباه می‌گرفتند و هر طلوع خورشید را با امید نجات آغاز می‌کردند. همین انتظار، آن‌ها را منفعل کرده بود؛ زیرا هنوز باور داشتند کسی خواهد آمد و آن‌ها را نجات خواهد داد. اما روزی از رادیوی کوچکی شنیدند که عملیات جست‌وجو متوقف شده است؛ خبری تلخ که همه را در هم شکست... در همان لحظه، یکی از بازماندگان برخاست و گفت: «این بهترین خبری است که می‌توانستیم بشنویم؛ چون از این لحظه فهمیدیم که تنها ناجیِ ما، خودِ ما هستیم.» همین یک تغییر نگرش، سرنوشت آن‌ها را تغییر داد. از آن روز، دیگر منتظر معجزه نماندند. تصمیم گرفتند برخیزند، بجنگند، خطر کنند و راه نجات را با پاهای خود بسازند. دو نفر از آنان، پس از روزها عبور از کوهستان‌های یخ‌زده، سرانجام خود را به آبادی رساندند و جان همه بازماندگان را نجات دادند. درس بزرگ زندگی همین است: تا زمانی که تمام امیدمان به اتفاقات بیرونی، به دیگران یا به شرایط باشد، نیروی درونی‌مان بیدار نمی‌شود. بسیاری از ما نیز در بحران‌های زندگی، منتظر تغییری از بیرون هستیم: منتظر بهتر شدن اوضاع... منتظر تغییر دیگران... منتظر یک فرصت طلایی... منتظر معجزه... اما زندگی، معمولاً به کسانی لبخند می‌زند که پیش از آمدن معجزه، خودشان حرکت را آغاز می‌کنند. گاهی باید بپذیریم که هیچ ناجی‌ای در راه نیست؛ نه برای ناامید شدن، بلکه برای کشف بزرگ‌ترین حقیقت: خداوند، نیروی نجات را در وجود خودِ ما قرار داده است. از همان لحظه‌ای که مسئولیت زندگی‌ات را می‌پذیری، از یک قربانی به یک مبارز تبدیل می‌شوی؛ از انتظار به حرکت، از ترس به قدرت و از درماندگی به آفرینندگی. به جای آنکه منتظر روشن شدن راه باشی، اولین قدم را بردار؛ زیرا راه، زیر گام‌های انسان‌های شجاع ساخته می‌شود. 🌱 گاهی باید بگذاری امیدهای واهی فرو بریزند، تا ایمان، اراده و قدرت واقعیِ درونت متولد شود. ✍️ مریم مهران

افزایش انس جهانی طلا تحت تاثیر تصمیم فدرال رزرو درباره تثبیت نرخ بهره ۱ از ۲/ تصمیم فدرال رزرو برای تثبیت نرخ بهره در سطح ۳.۷۵ درصد، بیش از آنکه نشانه‌ای از پایان چرخه سیاست‌های انقباضی باشد، بیانگر رویکرد «صبر و وابستگی به داده‌ها» است. تحلیلگران معتقدند…

در هفته جاری، نگاه فعالان بازارهای مالی بیش از هر چیز به تصمیم سه بانک مرکزی بزرگ دوخته شده است. فدرال رزرو آمریکا در روز چهارشنبه، بانک مرکزی بریتانیا در روز پنج‌شنبه و بانک مرکزی ژاپن در روز جمعه درباره نرخ بهره تصمیم‌گیری می‌کنند؛ تصمیم‌هایی که می‌توانند…