گزیده

مجتبی مینوی: بنده با کمال خلوص و صمیمیت اقرار می‌کنم و به هر کسی بدون استثناء حق می‌دهم که هر جوری دلش می‌خواهد شعر بگوید و نثر بنویسد اما فقط برای عمه‌اش! اگر برای زبان فارسی شعر یا نثر می‌نویسد گ‍‍ــ ه می‌خورد هر جوری دلش می‌خواهد بنویسد. مقداری از آثار نادر نادرپور را می‌پسندم. از بعضی نوشته‌های میرزازاده نعمت هم خوشم آمده. از بعضی نوشته‌های شفیعی‌کدکنی هم همینطور. روی هم رفته ده، پانزده تا از کتابهای شعر نو را پسندیده‌ام. شعر تنها وقتی خوب است که شعر خوب باشد شعر کهنه و نو ندارد. بخارا ۸۰، ص۴۳۷ #روایت_فرصت 📍کتابفروشی فرصت 📚 @forsatbook

🖊 آیا خشونت و مطالعه با هم رابطه دارند؟ ✍️ ژیلا شریعت‌پناه: @sokhanranihaa موسسه مطالعاتی اقتصاد و صلح ، تازه‌ترین گزارش خود را با عنوان «شاخص جهانی صلح» را منتشر کرد. در این بررسی مهربان‌ترین کشورها عبارتند از: ۱- ایسلند ۲- دانمارک ۳- اتریش ۴- نیوزیلند ۵- سوئیس ۶- فنلاند ۷- کانادا ۸- ژاپن ۹- استرالیا ۱۰- جمهوری چک همچنین قهرآمیزترین کشورها عبارتند : ۱۶۲- سوریه ۱۶۱- عراق ۱۶۰- افغانستان ۱۵۹- سودان شمالی ۱۵۸- آفریقای مرکزی ۱۵۷- سومالی ۱۵۶- سودان ۱۵۵- کنگو ۱۵۴- پاکستان ۱۵۳- کره شمالی ۱۵۲- روسیه ۱۵۱- نیجریه جالب این که ایران با بیش از ۶ میلیون نزاع خیابانی در سال! و بیش از ۱۵ میلیون پرونده قضایی از زد و خورد و قتل و طلاق و تجاوز و ... تازه در سال گذشته رتبه ای بهتر از ۱۳۸ در جدول نیافته است . در این گزارش، اروپا آرام‌ترین قاره جهان و آسیا دعوایی‌ترین قاره ی کره‌ی زمین است. جالب‌تر این که ۳۰ کشور آرام جهان، در صدر کشورهای پر مطالعه هستند و بدون استثنا سرانه‌ی مطالعه کشورهای خشونت‌آمیز بسیار پایین است! این بدان معناست که کسانی که کمتر کتاب می خوانند، افراد بی‌سوادترند! بیشتر دعوا می کنند و آرامش کمتر دارند! که کشور ما از آخر رتبه بیست و چهارم را دارد. جالبتر از آن : تمامی کشور های مسلمان با هر نوع تفکر ۹۰٪ در جنگ و درگیری هستند. چه چیز باعث این نوع درگیریها و جنگهاست؟ -  عدم مطالعه و نداشتن سواد کافی !! -  اعتقاد به خرافات که منشاء آن بیسوادی و عدم مطالعه است یکی از مهمترین عوامل در افزایش افراط‌گرایی و تفریط است . تمامی طرفین درگیر ، کشته‌های خود را جهادگر و شهید می‌نامند. در حالی که قربانی بی‌سوادی هستند و بس!! تمامی زمامداران با سوءاستفاده از بی‌سوادی مردم و خرافات به خواسته هایشان می‌رسند. برای مثال : مردم ما وقتی در تکاپوی رفتن به ترکیه و آنتالیا هستند در سواحل همین کشورها محال است اروپایی ها را بدون کتاب ببینند. اما ما مسافرت می کنیم تا پاساژگردی کنیم. فرق ندارد کجا ! چه ترکیه چه سفرحج، چه قطب شمال یا سفر بی‌بازگشت به مریخ ، کتاب از وسایل چمدان ما نیست. این در حالی است که فقط و فقط با روزی ۳۰ دقیقه مطالعه، جایگاه ما از صد و سی و چهارمین کشور نزاع دوست دنیا ، به جمع ۱۰ کشور صلح‌ طلب دنیا میتواند تغییر جایگاه دهد! نکته‌ی مهم این است که مطالعه حالت ویروسی دارد و اگر یکی از افراد خانواده کتابخوان باشد، سایر اعضای خانواده به این ویروس مبتلا می شوند! پس در مرحله اول باعث رشد و پیشرفت خودمان و نسل آینده شویم و در مرحله بعد باور کنیم که اگر خودمان تغییر کنیم باعث توسعه کشورمان خواهیم شد. . 🆔 @sokhanranihaa 🆔 @ 🆑 #کانال‌سخنرانی‌ها 🌹

💠 حسبنا اللّه و نعم الوكيل. #نسخه_خوانی جان چیست؟ غم و درد و بلا را هدفی دل چیست؟ درونِ سینه تابیِ و تَفی القصّه پِیِ شکستِ ما بسته صفی مرگ از طرفیّ و زندگی از طرفی ــــــــــــــــــــــــــــــــــــ 🔸 شاعر: مؤمن حسین بن باقی یزدی ( ح 948- 1018 هـ . ق)، از سرآمدان رباعی‌سرایان عصر صفوی. 📕 یک مجموعه خطی مجلس. @manuscript_ir 〰️🍃🌺

نوزدهم مهرماه سالروز درگذشت سیّدالشّعرا امیری فیروزکوهی به همین مناسبت، مستند «فریبِ شعر» درباره‌ی زندگی و اندیشه استاد به کارگردانی علی مصفّا را به اشتراک می‌گذاریم ⸻ فریب شعر دارد زنده در پیری مرا ورنه امیر از هر فریب دیگر دنیا به جان رستم اميرى فیروزکوهی ⸻ #فریب_شعر #اميرى_فيروزكوهى #علی_مصفا #ادبیات_فارسی

درفش بیداری؛ شاهنامه و انسجام ملّی دیروز (یکشنبه ۲۸ اردیبهشت ۱۴۰۴)، به مناسبت بزرگ‌داشت فردوسی و زبان فارسی، مراسم باشکوهی در تالار فردوسی دانشکدهٔ ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تهران، برگزار شد. من هم چند کلمه‌ای عرض کردم. https://t.me/n00re30yah

استاد میرجلال‌الدین کزازی از ایران می‌گوید. @G0ZIDE

https://www.etemadonline.com/بخش-فرهنگ-هنر-16/689584-همه-می-خواهند-خانه-احمد-محمود-حفظ-شود

قطعه《بحر طویل》 خواننده: #علیرضا_قربانی آهنگساز: #حسین_علیزاده بحر طویل نوعی شعر یا نثر موزون است که از تکرار غير محدود پایه‌های عروضی ساخته میشود علاوه بر کاربرد بحر طویل در موسیقی سنتی در تعزیه ها و نوحه سراییهای قدیم نیز این شیوه ضمن محاورات و تقریرات به کار می رفته است . کنسرت مینوش اجرای لندن ۱۷ آبان ماه ۱۳۹۴ @moosighi_sonati

فیلم سعدی شیرازی ۰ ساخت تاجیکستان @Qalandariyyah | قلندریه

شعر: منسوب به ابوسعيد ابوالخير آهنگساز: كيخسرو پورناظرى خواننده: شهرام ناظرى @bahaman11

صبر کن ای دل که آخر رنج تو هم بگذرد دولت و محنت نماند، شادی و غم بگذرد گر چه رنجوری، صبوری کن که در دار فنا هـر چـه آیــد بـر ســر فـرزنـد آدم بگذرد عبدالواسع جبلی .

انتحال رندانه چندی پیش در میانهٔ اخبار دیدم که رسالهٔ عروض سیفی نیشابوری همراه با “منهاج العروض” انوری ابیوردی، به تصحیح جناب آقای “سید محمدحسین حکیم” چاپ شده است. از آنجایی که پیش از این در یادداشتی در پی رفع چند سوء تفاهم دربارهٔ سیفی بودم، مشتاقانه مقدمهٔ مصحح و متن رساله را مطالعه کردم. در ابتدا از اینکه تذکرات من به‌جا بوده و نام سیفی همان “مسعود بن احمد” است و جناب حکیم نیز پذیرفته‌اند سیفی شاعر دربار تکش نیست، خوشحال شدم. اما غرض از این اشاره این بود که بگویم ادبیات نیز همچون دیگر عرصه‌های زیست اجتماعی ما دچار آشفتگی‌ها و بی‌اخلاقی‌هاست. بی‌آنکه بخواهم زحمات مصحح محترم را نادیده بگیرم یا متکبرانه و خودخواهانه مطالعات پیرامون سیفی نیشابوری را منحصر در نوشته‌های خود بدانم و بر هر که چیزی دربارهٔ سیفی می‌نویسد بتازم*، باید عرض کنم که ایشان یافته‌های بنده را به گونه‌ای نقل کرده است که گویی این‌ نکات را خود یافته است. در توضیح باید بگویم که پیش از چاپ یادداشت بنده همهٔ منابع سیفی را شاعر دربار تکش می‌دانستند ولی با توجه به قصاید برجای مانده از او روشن کردیم که او، شاعر دربار برادر تکش، محمود، است. جناب آقای حکیم، این نکته را برداشته و همچون یافتهٔ خود عرضه کرده است و چنانکه می‌بینید پیش از اشاره به نام بنده، نام منابعی را ذکر کرده است که مورد بررسی ما بوده است. این در حالی است که برای رعایت حق بنده، دست کم، باید در اجاعات نام بنده را پیش دیگر ارجاعات قرار می‌دادند. هر چند در این موارد ذکر منابع بنده کار بیهوده‌ای است و اشاره به آن منابع نشانه‌ای است از “انتحال رندانه”. نکتهٔ قابل عرض دیگر این است که مصحح محترم در ابتدای اشاره به نام سیفی باز رد اشارهٔ بنده را نادیده گرفته‌اند. این بار البته کار ایشان راحت‌تر بوده است زیرا پیش او افراد دیگری یافتهٔ بنده را به نام خود عرضه کرده بودند؛ بنابراین، جناب آقای حکیم این بار خود را حتی از ارجاع رندانه نیز بی‌نیاز می‌بیند. دوستان، جمع کتاب‌خوان‌های این روزگار بسیار اندک است. روا نمی‌بینم همین جامعهٔ خُرد را به انواع آلودگی‌های شایع در اجتماع آلوده کنیم. *همچون دیگرانی که به ناحق به من تاخته‌اند. .

چه سود؟ چون صبر رمیده شد، پیام تو چه سود؟ جان رفت، ز پرسش و سلام تو چه سود؟ در آتش هجران تو ای جان و جهان دل سوخته شد، وعدهٔ خام تو چه سود؟ شهاب‌الدین ابوالحسن طلحه عوفی، لباب الالباب، ص ۳۵۶ @G0ZIDE

چو مجنون در بیابان خانه دارم ز طفلی روی در ویرانه دارم نمی آید قرارم تا نسوزم همانا طینت پروانه دارم دوتار و آواز:جمشید پورعطایی @dootari

ای نام حق نیافته ره بر زبانتان گم باد گم ز پهنهٔ گیتی نشانتان دیوان بدنهاد و ددان درنده‌اید کز آدمیّت است بری جسم و جانتان گر در عیان به‌راه خدا می‌نهید گام اهریمنی‌ست مقصد و رای نهانتان بگریخته ز ننگ و درآویخته به‌نام وز آبرو گذشته هیاهوی نانتان پیران فریبکار و جوانان دغل‌شعار کس را امید نیست به ‌پیر و جوانتان جز سود خویشتن نشناسید و لاجرم بر مقتضای سود بگردد زبانتان هرجا که لقمه چرب و گشاده‌ست سفره‌ای چون سفره واشود به‌ستایش دهانتان گویید قصّه‌ها و سرایید نغمه‌ها باشد وگر تهی ز معانی بیانتان زالی سپیدموی، بت مه‌جبینتان پیری خمیده‌پشت، یل پهلوانتان گر داغ برنهد به‌خر خویشتن کسی بوی کباب می‌برد از کف عنانتان خوانندتان به‌غارت مال کسان اگر آن کیست تا کرانه کند از میانتان؟! هر روز میهمان به‌سر خوان دیگران ننشسته میهمانی، روزی به‌خوانتان دُم‌لابه‌ها کنید به‌هرجا که طعمه‌ای‌ست باشد که بهره‌ای رسد از استخوانتان با دوست ناگهان چو فتاد از مقام و جاه حیرت‌فزاست دشمنی ناگهانتان از سگ فروترید به‌ مهر و وفا ولیک بیش است بغض و کینه ز شِمر و سنانتان باشد اگر ضعیف و زبون خصم بی‌نوا ناگفتنی‌ست شیوهٔ عاجزکُشانتان یارب که هیچ دیده مبیناد تا ابد بر هیچ قوم، چیرگی خون‌فشانتان خلقی تباه کرده به‌سودای هیچ و پوچ شهری به‌خون کشیده کران تا کرانتان ور دید قهر و خشم یزیدی ز دشمنان در عجز و انکسار فتد شِمرخوانتان بس لابه سر دهد که به ‌افسانه و فسون ایمن کند ز خصم به‌ خط امانتان گردی اگر ز رهگذری بر شما نشست از چرخ بگذرد به‌تظلّم فغانتان طوفان وگر بسیط زمین را فروگرفت دور از شما چو بود غمی نیست زآنتان از رنج خاکیان نفسی دم نمی‌زنید امّا حدیث‌ها رود از کهکشانتان یار ستمگرید به‌هر ماجرا که ظلم معجون سازگار دل است و روانتان در کسب زرّ و زور به‌مقصد نمی‌رسید دست ستم نباشد اگر پشتوانتان آری به‌ آب ظلم گر آن را نپرورند خار فساد کی دمد از بوستانتان؟! بر جای ده زبان که شما راست کاش بود تنها یکی و بود به‌حق ترجمانتان بازارتان اگرچه رواج‌ است سال و ماه غیر از متاع مکر ندارد دکانتان! هردم به‌رنگی از خُم حیلت برآورید جنسی که مشتری نرمد زآستانتان شب مسلمید و نیم‌شبان گبر و صبحدم در حلقهٔ جهود و نصاریٰ مکانتان با ماده همچو ماده و با نر نرینه‌اید نَرمادگی‌ست ویژهٔ دور زمانتان ای خاکتان به‌سر که در این تیره‌خاکدان بگذشت عمر بر سر سود و زیانتان در جان نه جنبشی به‌مددکاری کسی در دل نه رقّتی ز غم بی‌کسانتان پابند خودفروشی و سرگرم جاه و مال پنداشتید باغ جهان را جنانتان غافل ‌که بسته‌اید به‌زندان زندگی آز و نیاز نیز بهین پاسبانتان دردی اگرچه سعی طبیبان نیافته‌ست در جان آزمند و تن پرتوانتان بی‌دردی است آفت مردی و مردمی ای بی‌خبر نشسته ز درد گرانتان از حق بریدنی و به ‌ناحق رسیدنی جز این دو نکته نیست همه داستانتان هربار روسیاه‌تر از بار دیگرید چندانکه روزگار کند امتحانتان تن دردهید خواری ایّام را که نیست زیبنده‌تر ز جامهٔ ذُلّ و هوانتان #یدالله_بهزاد تیرماه ۱۳۷۱ @Ketab_va_hekmat

فهرست کتاب «حکیم آزاده»