GHOSTEEN | شبح

نه‌تنها این روزها، بلکه چیزای بعد و بعدترش هم می‌گذره. زمان ارباب منصفیه. می‌گذره.

چندتا پسر بیان پیشمون. آفرین. https://t.me/+fq2LfYKmYvFkY2M0

https://t.me/GHOSSTEEN/16703 عمو همه ایرانیا فحاشی میکنن فداسرت در هر صورت ما چنلتو دوست داریم

https://t.me/GHOSSTEEN/16703 عمو همه ایرانیا فحاشی میکنن فداسرت در هر صورت ما چنلتو دوست داریم

ساعت ۸ وقت برق قطع کردنه؟ ساعت ۸ وقت برق قطع کردنه؟ لعنتی‌ها.

بعد از دی، خیلی چیز‌ها در من عوض شد. بیشترین چیزی که در من تغییر ایجاد کرد خشمی بود که هیچ‌جوره نمی‌شه جلوش رو گرفت. و ابزارِ بروزِ این خشم متاسفانه فحاشی بوده. و این فحاشی به این‌جا هم رسید. من آدم ضعیفی نیستم که نتونم جلوی خودم رو بگیرم. اما هر ظرفی یک ظرفیتی داره و هرچقدر بیشتر که پرش کنی، بلاخره سر ریز می‌کنه. من متاسفم که اینجارو جوری دیدید که فحاشی جای پست‌های مفیدش رو گرفته بود. این جغرافیا و بلایی که سر ما آورد اونقدر سنگین بود که من اونقدر خشم داشتم که اگر در شخصی‌ترین نقطه‌ی نوشتاریِ زندگیم یعنی «اینجا هم» بروزش نمی‌دادم، نابود می‌شدم. الان هم اون خشم رو دارم. اما احساس می‌کنم ظرفیتم بزرگ‌تر شده. بدیِ این جغرافیا اینه که متاسفانه اگر نکشتت اونقدر قوی‌ت می‌کنه که بتونی از پسِ سخت‌ترین چیزها هم بر بیای. به هر حال اینارو گفتم که اول از همه، اگر مسبب ناراحتی شدم بگم متاسفم. همین. مرسی که موندین. مرسی خوندین و می‌خونید.

گاهی آدم جواب یک حرف رو همون لحظه می‌دونه. حتی لازم نیست فکر کنه؛ جواب آماده‌ست و فقط چند ثانیه با گفتنش فاصله داره. اما نمی‌گه. یک جایی توی ذهنش می‌گه: «ولش کن. بحث نکن. انرژیت رو نگه دار.» بعد که از اون موقعیت فاصله می‌گیره، تازه سؤال‌ها شروع می‌شن. واقعاً ارزشش رو نداشت؟ واقعاً داشت از انرژی‌ش مراقبت می‌کرد؟ یا فقط دلش نمی‌خواست وارد بحث بشه؟ نکنه اسم قشنگ‌تری برای فرار از بحث پیدا کرده؟ دو صدا توی ذهنش با هم بحث می‌کنن. یکی می‌گه «قرار نیست به هر چیزی جواب بدی» و اون یکی می‌پرسه «پس چرا هنوز داری توی ذهنت جوابش رو می‌دی؟» سخت‌ترین قسمت ماجرا شاید همین باشه؛ اینکه آدم حتی درباره‌ی سکوت خودش هم مطمئن نیست. نمی‌دونه داره آگاهانه انرژی‌ش رو نگه می‌داره یا یک الگوی قدیمی داره خودش رو به شکلِ آرامش بهش می‌فروشه.

کاش یه سری‌ها بفهمند که یک کارِ اشتباه، اشتباهه. حالا مهم نیست که چقدر مودبانه و با احترام انجامش بدن. اشتباهه. غلطه. مثل این می‌مونه که محترمانه به کسی توهین کنی. مهم نیست چقدر محترمانه باشه. توهینه.

Done is better than perfect.

سری قبلی که فور زدم چنلش رو نشون نمی‌داد. عکس از این چنله:)

بعضی آهنگا شمارو از خلاء بیرون می‌آرن و به زندگی متصل می‌کنن. این آهنگ برای من اینجوریه. یه حس جالبی داره. شاید مربوط به این باشه که چیزایی که این آهنگ پس‌زمینه‌شون بوده و دیدم خیلی زندگی محور بودن. نمی‌دونم. بشنوید ببینید شما هم به زندگی متصل می‌شید یا نه.

همون جوری اکس تاکسیکت رو فراموش کن که «اینترنت پرو» رو فراموش کردی.

March 31.

خندم میگیره یه زمان به‌ جای ۲۰ ساعت وقت گذاشتن تو چیزی که باید انجام بدم و از قبل میدونستم انجام بدم، ۱۰۰ ساعت وقت میذاشتم ویدیوی ذهنیت میدیدم، با بقیه راجبش حرف میزدم، برنامه‌ریزی میکردم و رویا پردازی و آخرم میرفتم سراغ یه‌چیز دیگه.

چه چهارشنبه‌ی مایل به جمعه‌ای!

«انگیزه» فقط برای یه لحظه‌ست؛ ادامه‌ی مسیر، جاییه که باید به خودت ثابت کنی چقدر به خودت و هدفت متعهدی.

آدمی که بیشعوره و نمی‌فهمه چرا اشتباه کرده، معمولاً توی محیطی بزرگ شده و اطرافیانش هم آدم‌هایی هستن که این رفتارها کاملاً نرمال بود. تو نمی‌تونی به اون فرد بفهمونی که چرا رفتارش اشتباه بوده چون در اطرافیان و محیطی که هست بیشعور بودن کاملاً نرماله.