گزیده اخبار علمی

ساعت هوشمند جدید گوگل با قابلیت تشخیص مقاومت به انسولین معرفی شد ساعت هوشمند جدید گوگل فقط یک گجت پوشیدنی دیگر نیست. پیکسل واچ ۵ با مجموعه‌ای از حسگرهای پیشرفته و الگوریتم‌های یادگیری ماشین، حالا می‌تواند نشانه‌های اولیه‌ی یکی از شایع‌ترین بیماری‌های خاموش را ردیابی کند. فناوری به‌کاررفته در این ساعت بر پایه‌ی داده‌های بیش از نیم‌میلیون نفر آموزش دیده است. نتیجه، قابلیتی است که پیش از این در هیچ ساعت هوشمندی دیده نشده بود. اما پرسش اصلی اینجاست: این فناوری تا چه اندازه قابل اعتماد است و آیا واقعا می‌تواند پیش از بروز بیماری، هشدار لازم را بدهد؟ 🔗 در زومیت بخوانید 🆔 @thezoomit

https://youtube.com/shorts/8y8xsn4CuQo?si=6rNmY8De4SgU24H5

¶ ساختار منحصر‌به‌فرد چشم جغدها: چرا این پرندگان چشم‌های خود را با استخوان محافظت می‌کنند؟ ←جغدها یکی از موفق‌ترین شکارچیان شب‌زی در میان جانوران‌اند و بخش مهمی از این موفقیت، ریشه در معماری غیرمعمول چشم آن‌ها دارد. چشم جغد برخلاف چشم کروی انسان و بیشتر مهره‌داران، ساختاری کشیده و لوله‌مانند دارد که بخش قابل‌توجهی از حجم جمجمه را اشغال می‌کند. این شکل لوله‌ای انتخابی کاملاً هدفمند است: هرچه چشم بزرگ‌تر باشد، سطحِ بیشتری برای دریافت نور در اختیار دارد و می‌تواند حتی در شرایطی که تعدادِ فوتون‌های محیط بسیار اندک است، اطلاعاتِ کافی به شبکیه برساند. شبکیهٔ جغد نیز از نظر ترکیب، به‌شدت تخصصی است: تراکم بسیار بالای سلول‌های میله‌ای (Rod Cells) که در نور کم حساسیت فوق‌العاده‌ای دارند، به قیمت کاهش چشمگیر سلول‌های مخروطی (مسئول دید رنگی) تمام شده؛ به همین دلیل بینایی جغد در شب تقریباً یک‌رنگ یا کم‌رنگ است، نه رنگارنگ. اما این بزرگی چشم، هزینه‌ای مهندسی به‌همراه دارد. برخلاف چشم کروی که فضای کافی برای چرخش در حفرهٔ چشم دارد، شکل لوله‌ای کشیدهٔ چشم جغد عملاً هیچ فضایی برای حرکتِ ماهیچه‌ای باقی نمی‌گذارد؛ چشم به‌طور کامل درون حدقه ثابت است. برای حفظ این ساختارِ حساس در برابر فشارهای مکانیکی، طبیعت راه‌حلی استخوانی ابداع کرده: حلقهٔ اسکلروتیک (Scleral Ring)، مجموعه‌ای از ۱۰ تا ۱۵ صفحهٔ استخوانیِ کوچک و روی‌هم‌افتاده که مانندِ یک قابِ نگهدارنده، هندسهٔ لوله‌ایِ چشم را در برابرِ تغییرِ شکل حفظ می‌کند ؛دقیقاً همان نقشی که بدنهٔ فلزیِ یک لنزِ دوربین حرفه‌ای برای ثابت‌نگه‌داشتنِ موقعیت عدسی‌ها ایفا می‌کند. ثابت‌ بودن کامل چشم در حدقه، البته یک محدودیت صرف نیست؛ عمق بیشتر چشم، فاصلهٔ کانونی بلندتری ایجاد می‌کند که عملکردی مشابه لنز تله‌فوتو دارد و به جغد قدرت بزرگ‌نمایی بصری بیشتری در تشخیص اهداف دور می‌دهد. مشکل اصلی این‌جاست که جغد، برخلاف انسان، نمی‌تواند چشم‌هایش را در حدقه بچرخاند تا نگاهش را جابه‌جا کند؛ برای دیدن هر نقطه، باید کل سرش را بچرخاند. طبیعت این محدودیت را با یکی از شگفت‌انگیزترین سازگاری‌های اسکلتیِ جهانِ جانوران جبران کرده است: جغدها می‌توانند سر خود را تا حدود ۲۷۰ درجه بچرخانند—نه کامل ۳۶۰ درجه، برخلاف تصورِ رایج، اما همین دامنه برای پوشش تقریباً کامل محیط اطراف بدون نیاز به حرکت بدن کافی است. راز این چرخش فوق‌العاده، در ستون فقرات گردنی جغد نهفته: این پرندگان ۱۴ مهرهٔ گردنی دارند، دقیقاً دوبرابر ۷ مهرهٔ گردنیِ انسان. اما نکتهٔ ظریف‌تر و کمترشناخته‌شده این است که چنین چرخش شدیدی، در انسان می‌توانست منجر به قطع موقت جریان خون مغز و حتی سکته شود؛ جغدها این خطر را با مجموعه‌ای از سازگاری‌های عروقی خنثی کرده‌اند: کانال‌های سرخرگیِ گردنی‌شان تا ده برابر قطر موردنیاز گشاد است (بنابراین انقباض جزئی حین چرخش بی‌اثر می‌ماند)، مخازن کوچک ذخیرهٔ خون در پایین مغز طی چرخش‌های شدید جریان خون را تأمین می‌کنند، و آرایش مهره‌ها به‌گونه‌ای است که فشار را در طول چرخش توزیع می‌کند، نه آنکه سرخرگ را مستقیماً له کند. نکته مهم‌تر این است که نباید چشمِ جغد را با معیارِ بهتر یا بدتر در برابرِ چشم انسان سنجید. چشم انسان برای دید روزانه، تشخیص رنگ و حرکت سریع مستقل چشم بهینه شده، در حالی‌که چشم جغد برای یک هدف کاملاً متفاوت—شکار دقیق در تاریکی مطلق—تخصص یافته است. این دقیقاً نمونه‌ای از یک اصل بنیادین در زیست‌شناسیِ تکاملی است: تکامل به‌دنبال طراحی (کامل) نیست، بلکه معامله‌ای میانِ مزیت و محدودیت می‌سازد. جغد نه به‌خاطر داشتن چشم بی‌نقص، بلکه به‌خاطر هماهنگی دقیق میان چشم، حلقهٔ استخوانی، گردنِ فوق‌العاده‌انعطاف‌پذیر و سیستم عروقی محافظ، به یکی از کارآمدترین شکارچیان شب در طبیعت تبدیل شده است.  Related Source: Owl Eye Anatomy: The Incredible (Full Guide) to Avian Vision ￣￣￣￣￣￣￣￣￣￣￣￣ —Arva | Biological Science

🔹بزرگترین سازه تصفیه کننده هوا در کشور چین است. این دودکش روی یک ساختمان ۱۰۰ متری قرار گرفته و می تواند منطقه ای به اندازه ۱۰ کیلومتر مربع را پاکسازی کند. سازه چینی تا به حال ۱۰ میلیون متر مکعب هوای تمیز تولید کرده است! @wonderfullllll

🌓عظمت هستی را نمی‌توان درک کرد ولی شاید تصورات بتواند به شما کمک کند. 🔹قطر زمین ۱۲،۸۰۰ کیلومتر است، قطر خورشید تقریبا ۱۱۰ برابر قطر زمین و فاصله زمین تا خورشید ۱۰۸ برابر قطر خورشید است. ستاره‌شناسان فاصله زمین تا خورشید را برابر یک واحد نجومی در نظر می‌گیرند. 🔸نزدیکترین ستاره با نام #پروکسیما سنتوری در فاصلهٔ ۲۷۰ هزار واحد نجومی یا ۴.۲ سال نوری از زمین قرار دارد، ۳۰ میلیون خورشید نیاز است تا فاصلهٔ بین زمین و پروکسیما سنتوری را پر کند. 🔹قطر کهکشان راه شیری ۱۰۰ هزار سال نوری و ۲۳ هزار برابر فاصلهٔ زمین تا نزدیکترین ستاره است. 🔸اگر ۱۵ کهکشان راه شیری کنار هم قرار گیرد، به کهکشان همسایهٔ آندرومدا خواهیم رسید. و اگر ۵۵۰۰ برابر فاصله زمین تا آندرومدا عقب‌تر برویم، به مرزجهان قابل مشاهده خواهیم رسید. داستان هنوز به پایان نرسیده، ما نمی‌توانیم کهکشان‌های خارج از افق کیهانی را ببینیم چون نور آنها از زمان بیگ بنگ فرصت کافی برای رسیدن به ما را نداشتند. 🔸انفجار بیگ بنگ تنها یکی از #بینهایت احتمال ممکن برای خلق جهان ما بوده، یعنی جهان‌هایی نیز در خارج از جهان ما گسترش یافته‌اند. ╭┅═ঈ🌎ঊ═┅╮ 🆔 @keyhan_n1 ╭┅═ঊ🌗 ঈ═┅╮

تا حالا از یه سوراخ کلید، یکی از خاص‌ترین منظره‌های دنیا رو دیدی؟ 🔑🇮🇹 در تپه آونتینِ رم، یک درِ سبز ساده راز عجیبی را پنهان کرده است. کافی است از سوراخ کلید آن نگاه کنید تا گنبد باشکوه کلیسای سنت پیتر، میان تونلی از پرچین‌های سرسبز، درست مثل یک قاب نقاشی مقابل چشمانتان ظاهر شود. .

کووید-۱۹ می‌تواند ویروس‌های خاموش بدن را دوباره فعال کند ✍ترجمه گروه دانش و سلامت چندثانیه آنلاین 🔹یک پژوهش جدید نشان می‌دهد که ابتلا به کووید-۱۹ ممکن است باعث فعال شدن دوباره بعضی ویروس‌هایی شود که سال‌ها به‌صورت خاموش در بدن باقی مانده‌اند. 🔹پژوهشگران با بررسی بیش از هزار بیمار بستری‌شده دریافتند که تقریباً نیمی از آن‌ها دچار فعال شدن دوباره یک ویروس شده‌اند؛ حتی افرادی که سیستم ایمنی سالمی داشتند. 🔹از جمله این ویروس‌ها می‌توان به ویروس اپشتین‌بار (EBV) و سیتومگالوویروس (CMV) اشاره کرد. این ویروس‌ها معمولاً پس از ورود به بدن می‌توانند برای مدت طولانی خاموش بمانند و در شرایط خاص دوباره فعال شوند. 🔹نتایج این تحقیق همچنین نشان می‌دهد که فعال شدن این ویروس‌ها با شدت بیشتر بیماری کووید-۱۹ ارتباط دارد. 🔹پژوهشگران در ادامه در حال بررسی این موضوع هستند که آیا فعال شدن ویروس‌های خاموش می‌تواند در بروز برخی علائم طولانی‌مدت پس از کووید، یعنی کووید طولانی (Long COVID)، نیز نقش داشته باشد. 🔹این مطالعه نشان می‌دهد که کووید-۱۹ فقط یک عفونت جدید ایجاد نمی‌کند؛ بلکه ممکن است تعادل ویروس‌های قدیمی و خاموش موجود در بدن را نیز تغییر دهد./چندثانیه @chandsanieh_news chandsaniehonline.com

چرا چیزهایی که عصبانی‌مان می‌کنند، بیشتر جذبمان می‌کنند؟ 🔹از بعضی آدم‌ها بدمان می‌آید، از بعضی رفتارها حرص می‌خوریم، بعضی خبرها عصبانی‌مان می‌کنند؛ اما عجیب اینجاست که هرچه بیشتر روی اعصابمان می‌روند، بیشتر دلمان می‌خواهد درباره‌شان بدانیم. 🔹می‌گوییم «دیگر نمی‌خواهم ببینمش» و چند دقیقه بعد صفحه‌اش را باز می‌کنیم. از رفتاری شاکی می‌شویم، اما برای چند نفر تعریفش می‌کنیم. از یک خبر حرصمان می‌گیرد، اما مدام پیگیر ادامه ماجرا می‌مانیم. حتی گاهی درباره کسی که دوستش نداریم، بیشتر از آدمی که دوستش داریم حرف می‌زنیم.چرا چیزی که قرار است پسش بزنیم، این‌قدر راحت توجه ما را می‌دزدد؟ 🔹نقش خشم در اینجا خیلی مهم است. خشم برخلاف بعضی احساسات، ما را وادار به واکنش می‌کند. وقتی عصبانی می‌شویم، دلمان می‌خواهد جواب بدهیم، اعتراض کنیم، ثابت کنیم حق با ماست، طرف مقابل را محکوم کنیم یا دست‌کم بفهمیم بعدش چه اتفاقی می‌افتد. 🔹برای همین است که گاهی یک آدم آزاردهنده، یک رفتار عجیب، یک دعوای قدیمی یا حتی یک خبر ناراحت‌کننده، بیشتر از یک اتفاق معمولی ذهنمان را درگیر می‌کند. 🔹در شبکه‌های اجتماعی این ماجرا شکل دیگری هم پیدا کرده است. الگوریتم‌ها با احساسات ما کاری ندارند؛ آنها واکنش را می‌بینند. کلیک، کامنت، بازنشر، مکث روی یک پست و برگشتن دوباره به یک صفحه، همه نشانه توجه‌اند.یعنی ممکن است از چیزی عصبانی باشیم، اما دقیقاً با همان عصبانیت، آن را بیشتر دیده و بزرگ‌تر کنیم. 🔹پژوهش‌ها هم نشان داده‌اند که دریافت واکنش و بازخورد بیشتر برای محتوای خشمگینانه می‌تواند به تکرار و تشدید این نوع رفتارها منجر شود. یعنی وقتی جنجال جواب می‌دهد، احتمال جنجال بعدی هم بیشتر می‌شود. 🔹اما مسئله فقط شبکه‌های اجتماعی نیست.گاهی پای هویت وسط است. وقتی کسی به تیم فوتبالمان، خواننده محبوبمان، سبک زندگی‌مان یا چیزی که به آن باور داریم حمله می‌کند، واکنشمان دیگر فقط به یک حرف محدود نمی‌شود. احساس می‌کنیم به بخشی از خودمان حمله شده و باید جواب بدهیم. 🔹برای همین ممکن است درباره کسی که دوستش نداریم، ساعت‌ها حرف بزنیم؛ درباره رفتار کسی که قبولش نداریم، مدام پیگیر باشیم و درباره خبری که اعصابمان را خرد کرده، هر چند دقیقه یک‌بار دنبال اطلاعات تازه بگردیم.آدمی که قرار بود از ذهنمان بیرونش کنیم، گاهی بیشتر از هر آدم دیگری در ذهنمان جا می‌گیرد. 🔹مشکل از جایی شروع می‌شود که این خشم تبدیل به مصرف دائمی می‌شود. صفحه را می‌بندیم، اما ذهنمان باز است. بحث تمام می‌شود، اما در ذهنمان ادامه پیدا می‌کند. خبر تمام می‌شود، اما مدام دنبال خبر جدیدتریم. 🔹چیزی که قرار بود چند دقیقه عصبانی‌مان کند، ممکن است ساعت‌ها از توجه ما سهم ببرد.برای همین خیلی وقت‌ها چیزی را به دلیل دوست‌داشتن دنبال نمی‌کنیم ؛ دنبال می‌کنیم چون نمی‌توانیم از آن چشم برداریم. ✍️شیدا حصاری

🦁 جیمز وب یک شیر میان‌ستاره‌ای را شکار کرد! 🔭✨ 🔷این تصویر شگفت‌انگیز مربوط به سحابی شیر (NGC 2392) در صورت فلکی دوپیکر (Gemini) است؛ جرمی که پیش‌تر در سال ۲۰۰۰ توسط تلسکوپ فضایی هابل هم ثبت شده بود. اما حالا تلسکوپ فضایی جیمز وب با دید فروسرخش، جزئیات بسیار بیشتری از ساختار پیچیده‌ی این سحابی را آشکار کرده؛ از جمله هاله‌ی مه‌آلودی که مثل یال یک شیر اطراف مرکز آن دیده می‌شود. 🔷اما در مرکز تصویر چه خبر است؟ آن نقطه، بقایای یک ستاره‌ی در حال مرگ است که در مسیر تبدیل‌شدن به یک کوتوله سفید قرار دارد. ستاره در پایان عمرش لایه‌های بیرونی خود را به فضا پس می‌زند و پوسته‌هایی از گاز و غبار اطرافش شکل می‌گیرد. 🔷تابش و انرژی شدید ستاره، این گاز را یونیزه می‌کند و حبابی از گاز درخشان در اطراف ستاره به وجود می‌آورد. با گسترش این حباب، گاز یونیزه‌شده به پوسته‌ی غباری اطراف ستاره برخورد می‌کند و بخشی از آن را از بین می‌برد؛ همین فرایند به شکل‌گیری ساختاری شبیه یال شیر کمک کرده است. 🆔 @persiancosmology