𓂃 هَدانِه ୫

بنفشششه گل بیرون بُمو به یاد بَوَر تی عهده بوگوفتی که وقت بهار آیَم تی وَر با خنده🥰 ترجمه: گل بنفشه بیرون اومده، عهد و قولی که دادی رو به یاد بیار، گفته بودی وقتی بهار شد با خنده میام پیشت. و چنین شد که ما تابستون آمدیم مازندرانننن🕺🏻🕺🏻🕺🏻

و برگشتیم. و با خودمون سوغاتی‌های مامان طاهره، خاطرات "پرداخت بی‌موقع نفقه"، "دعوای مازندرانی سر پلاستیک تو سوپرمارکت"، "عملیات نجات کیف پول"، "خروس زحمت‌کش"، "ما تونل کندیم تا به اینجا برسیم"، "غزل خوابید، زنگ بزنم بیدارش کنم، غزل دوباره خوابید"، "دستشویی دونفره"، "پروردگار این‌بار شرمنده کرد"، "تو از نیمرخ خیلی خوشگلی"، "شکستن طلسم ماکارونی"، "خودمون فیلم هندی‌ایم، به فیلم هندی نیازی نیست"، "جلسه‌ی روان‌کاوی"، "محفل سیاسی پرخطر"، "خاطرات گذشته، دوستان گذشته"، "تاپ ما شمایی"، "بچه‌ها شب‌بخیر، ده دقیقه بعد: بچه‌ها خوابیدین؟ منفجر شدن از خنده."، "کولر روشن، سرده، برق رفت، کولر خاموش، گرمه، برق رفت، کولر روشن، سرده، برق رف-"، "راننده اسنپ‌های محترم با پلی‌لیست‌های کاملا سینک حال و احوال"، "بغل کردن رشت"، "ناباوری در رفت و برگشت"، "عملیات نجات ایرپاد" و... و یک‌دنیا دلتنگی آوردیم.

و، وداع.

و خوش گذشت و خوشحال بودیم🌸🍀🌺

و همه‌ی جزئیات خوشگل و کوچولو.

روتین پوستی، پیرزن‌های داروخور و شب‌بخیر.

و تا وقتی چشمامون بسته شد و تو روی هم چرت می‌زدیم، حرف زدیم و چای خوردیم.

و همه‌ی خوراکی‌های جادویی و خوشمزه‌ای که مامان طاهره با عشق و محبتش مهمونمون کرد.

مسیر، انتظار، مترجم زبان اشاره. :>>

و دل پر راننده اسنپ: ببخشید ولی شما همینم ندارین. 😂

جواب طاهره: نه من سبزم، به هر حال بادمجون یه کله‌ای داره🙂‍↔️

آها، سفرنامه تعریف کردن با این اینترنت.

و راه افتادیم.