Already Broken.

با این قیمت جدید بنزین (نرخ آزاد کرمان که گویا ۸۷ تومان شده) یک باک پنجاه لیتری بنزین بیش از ۴ میلیون تومان می‌شه. معادل حدود ۲۵درصد حقوق ماهانه (۱۶ تومن پایه) است. فقط یک باک. کسانی که در باب ارزانی بنزین در ایران حرف‌های مسخره می‌زنند، بروند و این نسبت رو برای آمریکا و اروپا محاسبه کنند. اگر اشتباه نکرده باشم، یک باک بنزینشون چیزی در حدود سه درصد پایه‌درآمدهاشون (کم‌درآمدها) است. کاپیتالیسمِ بی‌رحم!

گفته بودم بنفشه‌های رشتیم، هدیه و غزل، اینجا بودن؟

7 ماه شد که مامان جمیله با بچه‌هاش چایی نخورده

درود؛ پس از گذشت ۷ ماه از کشتار دی ماه، متاسفانه همچنان ابعاد این جنایت به شکلی واضح بازتاب پیدا نکرده است. قطع اینترنت سراسری در آن زمان، مانع اصلی در انتشار آنچه مردم ایران در دِی‌ماه از نزدیک تجربه کردند بود، در نهایت نیز افکار عمومی بین‌الملل با تمرکز بر اخبار جنگ و سپس جام‌جهانی، بزرگترین جنایت تاریخ معاصر را که بر مردم ایران گذشت فراموش کردند. تصاویر منتشر نشده یا کمتر دیده شده از این جنایت هولناک، که توسط سپاه و سایر نهادهای امنیتی جمهوری اسلامی علیه مردم غیرمسلح رقم زده شد، جهت ثبت در تاریخ و یادآوری این جنایت به جهانیان، از دقایقی دیگر در قالب چندین توییت به زبان انگلیسی از حساب کاربری من در توییتر منتشر خواهد شد. ⚠️این تصاویر بدون سانسور هستند و برخی از آن‌ها می‌توانند برای مخاطب “بسیار آسیب‌زننده” باشند، اما از آنجا که ثبت این اسناد تصویری در این بخش از تاریخ یک رسالت و وظیفه است که مانند یک امانت در اختیار من قرار دارد، آن‌ها را همانطور که باید به همراه توضیحات انگلیسی منتشر خواهم کرد. به علت دلخراش بودن تصاویر، ملزم هستم در هنگام انتشار آن‌ها گزینه‌ Violence و Sensitive را در توییتر روشن کنم که ممکن است برخی از شما در صورت عدم تایید سن یا براساس قوانین و محدودیت‌های کشور محل سکونتتان قادر به مشاهده نباشید. لینک حساب کاربری توییتر: https://x.com/iliahashemicom @iliaen

وقتی از چپ‌ها می‌پرسی عقاید و ایده‌هایی که دارن باعث پیشرفت کدوم کشور شده:

بنده بعد از سه ساعت و نیم صحبت و بحث با دهه‌شصتی‌ها وقتی یهو میگن عیب نداره بابا 500‌ سال پیش هم برق نبود:

این رو شاید شنیدی که میگن «نباید بذاری حرف بقیه تو رو کنترل کنه تا حتماً واکنش بدی»؟ که خب می‌شه گفت تا حدودی می‌تونه درست باشه. ولی به نظرم این نقد هم وارده که بعضی وقت‌ها این جملات همه‌چیز رو خیلی ساده می‌کنن. انگار یا باید واکنش نشون بدی یا اصلاً هیچ واکنشی نداشته باشی. در حالی که چالش ما اینه که کِی، به چی و چطور واکنش نشون بدیم. یعنی اون انتخاب آگاهانه نسبت به بی‌تفاوتی، سخت‌تره.

بله خلاصه

شب که شد احساس کردم تمام روز را صرف متقاعد کردن دیگران کرده‌ام که بیماری من برایشان قابل تحمل خواهد بود. البته غیر قابل اجرا در سرزمین ما! ولی خب.

🌄

در آخر هم، اگر هنوز چیزی از مغزتون باقی مونده که دلتون می‌خواد از دستش بدید، پیشنهاد می‌کنم رمان رزا رو بخونید. زهرمار و خنده[گریه]دار، مثل ایران.