دلیریوم

انگار فقط می‌خواستن کنارِ هم باشن.

[...]در برج کوچک هیچ کسی پذیرفته نبود برای نقاش که شیفته بزرگ شده بود با گرمی اثرش، و چشمانش را به ندرت از روی پارچه نقاشي برمي داشت حتی برای سلام بر همسرش و او نمی‌توانست ببیند که رنگ‌هایی که او بر روی پارچه نقاشی پخش می‌کند از لب‌های همسرش که در کنار او نشسته بود گرفته شده بودند. _گذران زندگی.

You complain of being lonely, but it's you who rejects the whole world.

در زندگی لحظاتی پیش می آید که انسان نه کسی را دوست دارد و نه دلش می خواهد کسی او را دوست داشته باشد.از همه چیز و همه کس حتی از وجود خود بیزار است؛مثل اینکه تمام نیروها و رشته های زندگی را از او بریده‌اند. _شوهر آهو خانم

هر که را خانه‌ای نیست دیگر خانه‌ای نخواهد بود هر که تنهاست همچنان تنها خواهد ماند، برای شب زنده‌داری و خواندن، و نامه‌های بلندنگاشتن، و آنگاه که برگ‌ها فرو می‌ریزند بر گذر گاههای پردرخت، از سر گرفتن گردش ناآرام. _راینر ماریا ریلکه.

و دستی می‌کشد بر صبح و بر خورشید و بر نور. و می‌خواهد بخندد یا بگرید در میان نور. و می‌خواهد بمیرد یا بماند در میان نور. و او می‌خواهد از جائی که خوابیده است، یا آرام بنشسته است، برخیزد. به سوی دره‌های سبز بگریزد. و یا چون زنبقی وحشی میان ریگها روید. و یا خورشید را در تپه‌ها بر سینه بفشارد. _رضا براهنی.