July Dreamer

تابستون خوبیه. (روتین پوستی صبحم پاک کردن میکاپ شب قبله)

کاش می‌تونستم نشون بدم پشت خونسرد رفتار کردنم چقدر گریه و بی‌خوابی و اضطراب هست.

کاش عشقمون با اشکایی که می‌ریزیم از بین بره.

امشب هم از اون شب‌هاست که می‌خوام کلا وجود نداشته باشم.

خیلی باورت کرده بودم ولی تو فقط می‌خواستی تو کاسه‌ی صبرم جیش کنی. نمی‌بخشمت.

اشکال نداره هنوزم می‌شه چای خورد و ژورنال کرد. شاید عشق واسه بعضی از آدما ساخته نشده.

شاید باید یه گربه و یه خونه نقلی بخرم و تا آخر عمرم تنها بمونم.

بهترین بخش بزرگ شدن برای من اونجاست که داداش کوچیکه‌م رو با ماشین می‌برم دوردور و براش بستنی می‌خرم :(

بدترین بخش کل این ماجراها اینه که من هیچوقت نمی‌تونم کسی رو به شکل نرمال دوست داشته باشم. انقدر پیش می‌رم که هویتم رو بهش گره می‌زنم و عشق رو به شخصیتم تبدیل می‌کنم، در صورتی که آدم‌ها می‌تونن هر لحظه تصمیم بگیرن که دیگه تو رو توی زندگیشون نمی‌خوان و تویی که باید از اول دنبال خودت بگردی. من فقط دلتنگ یا سوگوار رفتن یه آدم نیستم، من با خودم احساس غریبی می‌کنم و این آزاردهنده‌ست.

"Is it better to speak or to die?" نمی‌دونم ولی من هروقت حرف زدن رو انتخاب کردم بعدش به این نتیجه رسیدم که ای‌کاش می‌مردم.

وقتی خوابم بهم زنگ نزنید، من نمی‌فهمم چی می‌گم یادم هم نمی‌مونه، ممکنه یهو تمام رازهای زندگیم رو لو بدم.

حالم خیلی قسم به شیر مادر دختر وفا ندارد هستش.

توی گالریت دنبال عکس کارت بانکیت می‌گردی یهو می‌رسی به اونجا که توی بغلت نشسته و دارید می‌خندید و هیچ ایده‌ای نداری که چقدر زود همه‌چیز قراره خراب شه.

راجع بهش شیرموز بستنی خوردم. خیلی هم راضی‌ام.

سبک زندگیم در حال حاضر اینطوریه که پنج صبح می‌خوابم، شیش عصر قهوه می‌خورم و صبحونه، ناهار و شامم رو یکی کردم.