Diary 1990

آدم باید کلاهِ حال خوبش رو سفت بچسبه که دودقیقه‌ی دیگه معلوم نیست چه اتفاقی میوفته براش.

چی بگم والا. شاید توی زندگی بعدی.

نجاتم ندادی، ندادی....پیشم بمون. ` بی‌داد.

امروز، روزِ خوبی برای گریه کردن با «بی‌داد» نبود...

نوشته بود: طلاق بگیرید، فرار کنید، مهاجرت کنید، استعفا بدید، ضربه‌ی متقابل بزنید، بجنگید، نابود کنید، ولی تحمل نکنید! تحمل دروازه‌ی جهنمه.

با ما که نمک گیرِ غزل بود چنین کرد با خلق ندانیم چه ها کرد و چنان شد

هر ورق از آلبر کامو میخونم ممد حیات است و مفرح ذاتم.

یک روزهایی بزرگ‌ترین کاری که کردی این که زنده موندی و این خیلی کاره خیلی

‏دلم می‌خواد بی نهایت کتاب‌ بخونم بدون این‌که گوشی‌ای داشته باشم که چک کنم. : آدم‌خوار