𝑲𝒊𝒎 𝒀𝒐𝒐𝒋𝒖𝒏𝒈 ଈ︎🧸♥️

‍ ‍ ꒰๑26.08.12๑꒱ ꠫TVN story update from100 Days of Lies × Seoul Museum of History Special Exhibition ꠫آپدیت استوری تی وی ان از نمایشگاه ویژه صد روز دروغ × موزه تاریخ سئول ִֶ𓏲࣪✧•────────╮  ཞี #News  ཞี #100DaysofLies  ཞี #100DaysofDeception •⊶───⊶⊷───⊷• [𓄼•°@KIMYOOJUNG°•𓄹]

‍ ꒰๑26.08.13๑꒱ ꠫YooJung IG story update🇰🇷 KimYoujung posts a story in honor of the National Liberation Day of Korea on August 15th. The holiday that celebrates the end of the japanese occupation of Korea. Which is also the historical period that the drama #100DaysOfDeception will portray ꠫آپدیت استوری اینستاگرام یوجونگ🇰🇷 کیم یو جونگ به مناسبت روز ملی آزادی کره، ۱۵ آگوست، یه استوری منتشر کرده؛ روزی که پایان اشغال کره توسط ژاپن رو جشن می‌گیرن. 🇰🇷✨ جالبه که این همون دوره تاریخی‌ایه که سریال ۱۰۰روز دروغ/فریب قراره داستانش رو به تصویر بکشه. ִֶ𓏲࣪✧•────────╮ ཞี #insta ཞี #update ཞี #100DaysofLies ཞี #100DaysofDeception •⊶───⊶⊷───⊷• [𓄼•°@KIMYOOJUNG°•𓄹]

꒰๑26.08.15๑꒱ ꠫TVN Update Another way to wait for the October premiere! Go check out the outdoor advertisement for <100 Days of Lies> that has appeared at Gwanghwamun KT Square. While waiting for the first episode, come meet <100 Days of Lies> right now at Gwanghwamun KT Square! ✨ <100 Days of Lies> Premieres October 10 [Sat] at 9:10 PM | tvN ꠫آپدیت تی وی ان یه راه دیگه برای اینکه تا پخش سریال توی اکتبر صبر کنیم! تبلیغ محیطی <صد روز دروغ> رو که توی KT Square گوانگهوامون ظاهر شده، پیدا کنید و ببینید. تا وقتی منتظر قسمت اولیم، همین الان برید KT Square گوانگهوامون و با <صد روز دروغ> ملاقات کنید! ✨ <صد روز دروغ> اولین پخش: شنبه ۱۰ اکتبر، ساعت ۹:۱۰ شب | tvN ִֶ𓏲࣪✧•────────╮  ཞี #News  ཞี #100DaysofLies  ཞี #100DaysofDeception •⊶───⊶⊷───⊷• [𓄼•°@KIMYOOJUNG°•𓄹]

꒰๑26.08.15๑꒱ ꠫Tvn-drama x Tvn drama.mate update with 100DaysofLies/Deception ꠫آپدیت Tvn-drama x Tvn drama.mate با ۱۰۰روز دروغ/فریب ִֶ𓏲࣪✧•────────╮  ཞี #News  ཞี #100DaysofLies  ཞี #100DaysofDeception •⊶───⊶⊷───⊷• [𓄼•°@KIMYOOJUNG°•𓄹]

꒰๑26.08.15๑꒱ ꠫Tvn-drama x Tvn drama.mate update with 100DaysofLies/Deception ꠫آپدیت Tvn-drama x Tvn drama.mate با ۱۰۰روز دروغ/فریب ִֶ𓏲࣪✧•────────╮  ཞี #News  ཞี #100DaysofLies  ཞี #100DaysofDeception •⊶───⊶⊷───⊷• [𓄼•°@KIMYOOJUNG°•𓄹]

⏳ D-58 58 days until the premiere of 100 Days of Lies ✨

I want them so bad😭❤️‍🔥 #edit #Kimyoujong #Leejunyoung ↝@junyoungir 🦊 ࿐

AAA2026 is going to be so crazy 🤭

🗓 260814 باید منتظر این صحنه ها باشیم 🥲 حالا یا برعکسش  : #100DaysOfLies 」 : @JINYOUNG_WORLD 」

‍ ꒰๑26.08.14๑꒱ TheStar Update with captionCool: visuals + good acting perfect chemistry Among the upcoming dramaswhere you can see the amazingchemistry between the actors,due to both their attractiveappearances and their strong performances:100 Days of LiesKim Yoo Jung, Park Jin YoungThe story of a top-tier pickpocket in Gyeongseong who, through adeal with the Independence Armysecretly infiltrates the GeneralGovernment of Japanese RuleinKorea and becomes a spy آپدیت اینستاگرام The Star با کپشن: ویژوال خفن + بازی خوب = یه شیمی بی‌نقص 🤌 از جمله سریال‌های پیش رو که میشه  شیمی فوق‌العاده بین بازیگرا رو دید هم به خاطر ظاهر جذابشون، هم بازی قوی‌شون ۱۰۰ روز دروغ کیم یو جونگ، پارک جین‌یونگ داستان یه جیب‌بر درجه‌یک تو گیونگ‌سونگ که با یه معامله با ارتش استقلال، مخفیانه میره تو اداره کل حکومت ژاپن در کره و تبدیل به جاسوس میشه. ִֶ𓏲࣪✧•────────╮  ཞี #News  ཞี #100DaysofLies  ཞี #100DaysofDeception •⊶───⊶⊷───⊷• [𓄼•°@KIMYOOJUNG°•𓄹]

꒰๑26.08.14๑꒱ ꠫Tvn drama x Tvn official update with Yoojung [tvN × Allure] Introducing the stars of the powerful second-half lineup, made even stronger for tvN’s 20th anniversary 👻 Chilling Romance - Park Eun-bin 🎹 Four Hands - Song Kang 🕰️ 100 Days of Lies - Kim Yoo-jung 💘 My Guilty Human - Im Si-wan Four actors, four distinct colors. A behind-the-scenes look at the tvN × Allure August 2026 multi-cover photoshoot with these four stars. ꠫آپدیت Tvn drama x Tvn official با یو جونگ با ستاره‌های لاین‌آپ قدرتمند نیمه دوم سال آشنا بشید که امسال حتی پرقدرت‌تر از قبل برگشته! 👻 «عشق ترسناک» - پارک اون‌بین 🎹 «فورهندز» - سونگ کانگ 🕰️ «100 روز دروغ» - کیم یو جونگ 💘 «انسان گناهکار من» - ایم شی‌وان چهار بازیگر، چهار رنگ و استایل متفاوت! یه نگاه به پشت‌صحنه‌ی عکاسی مولتی‌کاور شماره آگوست ۲۰۲۶ مجله Allure × tvN، با حضور این چهار بازیگر. ִֶ𓏲࣪✧•────────╮ ཞี #News ཞี #Update ཞี #allurekorea ཞี #100DaysofLies ཞี #100DaysofDeception •⊶───⊶⊷───⊷• [𓄼•°@KIMYOOJUNG°•𓄹]

My beloved son, By the time you read this letter, I may no longer be by your side.Perhaps you still won't fully understand why I left.And that's okay.You don't have to understand everything now.Someday, when you grow a little older and learn more about the world, there will come a day when you understand why I left.This mother simply wanted to watch you grow up for a long, long time.I remember the day you first walked on your own two feet. I remember your tiny hand tightly holding my finger.I wondered what kind of person you would become, what you would come to love, and whether someone would one day capture your heart.I wanted to see all of it by your side.That is why my heart hurts even more.But I believe the world you will live in cannot remain the way it is now.A world where you can say whatever you want, learn whatever you want, and walk wherever you wish with your own feet.A world where you never have to bow your head simply because you are Korean.A world where you can proudly call yourself by your own name on the land where you were born.I want to leave that kind of world for you.So someday, you may resent me.You may even ask me why I left you behind.That's okay.But remember one thing.I did not leave you behind.I went toward the tomorrow you will live in.Even if I cannot return, you must live.Live your life as your own.Laugh as much as you want.Love as much as you want.And if there is something you want to do, don't be afraid.You living an ordinary life.That is what I want most of all.I love you, my son.Forever. پسر عزیزم. وقتی این نامه رو می‌خونی، شاید دیگه من کنارت نباشم.شاید هنوز ندونی چرا رفتم.اشکالی نداره.لازم نیست الان همه‌چیز رو بفهمی.یه روز، وقتی کمی بزرگ‌تر شدی و دنیا رو بیشتر شناختی، خودت می‌فهمی چرا رفتم.من فقط می‌خواستم مدت زیادی بزرگ شدنت رو ببینم.روزی که برای اولین بار روی پاهای خودت راه رفتی یادمه. اون دست کوچیکت که محکم انگشتمو گرفته بود هم یادمه.همیشه با خودم فکر می‌کردم قراره چه آدمی بشی، چه چیزایی رو دوست داشته باشی، و آیا یه روز عاشق کسی می‌شی یا نه.دلم می‌خواست همه‌ی اینا رو کنار تو ببینم.برای همینه که قلبم بیشتر از همیشه درد می‌کنه.ولی من نمی‌خوام دنیایی که تو قراره توش زندگی کنی، همین‌طوری که الان هست باقی بمونه.می‌خوام توی دنیایی زندگی کنی که بتونی هرچی دلت می‌خواد بگی، هرچی می‌خوای یاد بگیری و با پای خودت هرجا که خواستی بری.دنیایی که فقط به خاطر اینکه یه کره‌ای هستی، مجبور نباشی سرتو پایین بندازی.دنیایی که بتونی توی سرزمینی که به دنیا اومدی، با افتخار اسم خودتو صدا بزنی.می‌خوام همچین دنیایی رو برات به جا بذارم.پس اگه یه روز ازم ناراحت شدی، حق داری.حتی اگه پرسیدی «چرا منو تنها گذاشتی؟»، اشکالی نداره.ولی فقط یه چیز رو یادت بمونه:من تو رو ترک نکردم.من به سمت فردایی رفتم که تو قراره توش زندگی کنی.حتی اگه نتونستم برگردم، تو حتماً زندگی کن.زندگیت رو برای خودت زندگی کن.هرچ هنوز قدر دلت می‌خواد بخند.هرچقدر دلت می‌خواد عاشق شو.و اگه کاری هست که دلت می‌خواد انجام بدی، ازش نترس.اینکه تو یه زندگی معمولی داشته باشی...همین بزرگ‌ترین آرزوی منه.دوستت دارم، پسرم.تا همیشه.

To my beloved, The nights in Gyeongseong are strangely quiet tonight, just as they always are.One by one, the street lamps at the end of the alley are going dark, and the sound of the last tram is slowly disappearing into the distance.People will fall asleep thinking tomorrow will be just like today.I wish I could believe that too.All night, I have been thinking about how wonderful it would be if nothing ever happened and I could simply grow old with you.But in the place where we live, even living an ordinary life has become something we have to fight for.A day will come when you can smile freely, call your own name without fear, and say "I love you" in our own language without having to think twice.I want to see that day.No, more than that, I want to see you welcome that day.So tonight, I am going to tell you one lie.That I will be back soon.That nothing will happen. That you don't need to worry.I am leaving because I want to see, just once, a world where I can live together with you.Someday, when the nights of this city are no longer frightening to anyone, open your window wide and let the morning sunlight pour in.Remember only this:I left for that light.To my beloved, this may be the last farewell I am able to leave behind. عزیزترینم. شب‌های گِیونگ‌سونگ امشب هم عجیب ساکتن.چراغ‌های ته کوچه یکی‌یکی خاموش می‌شن و صدای آخرین تراموا هم کم‌کم توی دوردست محو می‌شه.مردم احتمالاً با این فکر می‌خوابن که فردا هم مثل امروز خواهد بود.کاش منم می‌تونستم همینو باور کنم.تمام امشب به این فکر کردم که اگه هیچ اتفاقی نیفته و بتونم کنار تو پیر بشم، چقدر خوب می‌شه.ولی توی جایی که ما زندگی می‌کنیم، حتی یه زندگی معمولی هم تبدیل به چیزی شده که باید برای داشتنش بجنگیم.یه روزی می‌رسه که بتونی آزادانه بخندی، اسم خودتو بدون ترس به زبون بیاری و به زبون خودمون بگی «دوستت دارم»، بدون اینکه لازم باشه حتی یه لحظه بهش فکر کنی.من می‌خوام اون روز رو ببینم.نه... بیشتر از اون، می‌خوام تو رو ببینم که به استقبال اون روز می‌ری.برای همین امشب می‌خوام یه دروغ بهت بگم.اینکه زود برمی‌گردم.اینکه هیچ اتفاقی نمی‌افته.اینکه لازم نیست نگران باشی.من می‌رم چون می‌خوام حتی برای یه بار هم که شده، دنیایی رو ببینم که بتونم توش کنار تو زندگی کنم.یه روز، وقتی شب‌های این شهر دیگه برای هیچ‌کس ترسناک نبود، پنجره رو کامل باز کن و بذار نور صبح بیاد تو.فقط اینو یادت بمونه:من برای اون نور رفتم.عزیزترینم، شاید این آخرین خداحافظی‌ای باشه که می‌تونم برات به جا بذارم.

I hated that. More than anything, I wanted my daughter to never have to live the life someone else had chosen for her. If you wanted to learn, I wanted you to learn. If you wanted to go somewhere, I wanted you to go. If you found someone you loved, I wanted you to love them without shame. Before being anyone's daughter, I wanted you to simply live as yourself.That is why your father is leaving. Because I want to change the world you will live in, even if only a little.I don't want you to remember your father forever.What I want is for you to keep smiling and living even when I am gone.So don't wait for me.When spring comes, look at the flowers.On beautiful days, go outside and feel the breeze.And if someone good comes into your life, love them with all your heart.And if someday someone tells you to give up your life for their sake, don't think about your father. Walk the path your heart chooses.That is what I am leaving for.Someday, when you are very old and suddenly remember your father from when you were young, remember just one thing:Your father loved you.And because I loved you, I wanted to leave you a slightly better tomorrow. That is enough.Live well, my daughter.My love for you will never change, wherever I may be. دختر عزیزم. یادمه روزی رو که برای اولین بار دست بابا رو ول کردی و خودت شروع کردی به راه رفتن.هنوز چند قدم بیشتر نرفته بودی که افتادی، ولی دوباره بلند شدی و اومدی طرفم. منم وقتی نگاهت می‌کردم، مدت‌ها خندیدم.همون موقع فهمیدم که یه روزی تو هم دست بابات رو ول می‌کنی و راه خودتو می‌ری.برای همین همیشه نگران بودم که قراره توی چه دنیایی زندگی کنی.توی دنیایی که من توش بزرگ شدم، خیلی وقت‌ها آدم‌ها فقط به خاطر جایی که به دنیا اومده بودن یا اسمی که داشتن، مجبور می‌شدن از آرزوهاشون بگذرن.به‌خصوص از بچه‌هایی مثل تو می‌خواستن بیشتر از بقیه تحمل کنن.من از این دنیا بدم می‌اومد.دلم می‌خواست دخترم هیچ‌وقت مجبور نباشه زندگی‌ای رو زندگی کنه که یکی دیگه براش انتخاب کرده.اگه می‌خواستی درس بخونی، می‌خوندي.اگه می‌خواستی جایی بری، می‌رفتی.اگه کسی رو دوست داشتی، بدون خجالت دوستش داشتی.قبل از اینکه دخترِ کسی باشی، می‌خواستم فقط خودت باشی و زندگی خودتو بکنی.برای همینه که بابا می‌ره.چون می‌خوام حتی شده یه ذره، دنیایی رو که قراره توش زندگی کنی بهتر کنم.من نمی‌خوام تمام عمرت منتظر بمونی یا همیشه منو یادت نگه داری.فقط می‌خوام حتی وقتی من نیستم، بازم بخندی و زندگی کنی.پس منتظرم نمون.وقتی بهار اومد، گل‌ها رو ببین.روزای خوب برو بیرون و بذار باد به صورتت بخوره.اگه یه آدم خوب وارد زندگیت شد، با تمام وجود دوستش داشته باش.و اگه یه روز کسی بهت گفت برای خاطر اون زندگی خودتو کنار بذار، اون موقع به بابات فکر نکن. راهی رو برو که قلب خودت می‌خواد.من برای همین دارم می‌رم.یه روز، وقتی خیلی پیر شدی و یهو یاد بابات توی بچگی‌هات افتادی، فقط یه چیز رو یادت باشه:بابا دوستت داشت.و چون دوستت داشتم، می‌خواستم یه فردای کمی بهتر برات به جا بذارم.همین کافیه.خوب زندگی کن، دخترم.هر جا که باشم، دوست داشتنم نسبت به تو هیچ‌وقت عوض نمی‌شه.

To Mother, As I write this, I find myself thinking of when I was young. I can still clearly see you standing by the gate waiting whenever I came home late. I remember you telling me to come inside because it was cold, and asking whether I had eaten while taking my hand first. Back then, I didn't know how much worry I caused you. Only now am I beginning to understand. Mother, please don't worry too much. A day when you can wake up in the morning without wondering what might happen today. A day when you can speak our language without looking over your shoulder, and go to the market without worrying about your child. I wanted to show you that kind of day. That is why I am leaving. Rather than saying grand words like "for the country," I simply wanted to protect you. So even if I don't return, please don't spend the rest of your days grieving because of me. Eat your meals every morning. And when it is cold, dress warmly. Knowing that you can live peacefully would be enough to make me happy. And someday, when a day comes when you can smile without any worries, please think of me just once. That will be enough. It weighs heavily on my heart that I am leaving without ever repaying all the love you gave me. Please stay healthy. I have never once regretted being born as your son. I love you, Mother. برای مادر وقتی دارم اینو می‌نویسم، یاد بچگی‌هام افتادم. هنوزم تصویرت جلوی چشمامه که هر وقت دیر به خونه می‌رسیدم، جلوی در منتظرم می‌ایستادی. یادم میاد می‌گفتی «سرده، زود بیا تو» و قبل از هر چیزی دستمو می‌گرفتی و می‌پرسیدی: «غذا خوردی؟» اون موقع نمی‌فهمیدم چقدر نگرانت می‌کنم. ولی حالا تازه دارم یه کم می‌فهمم. مادر، خواهش می‌کنم خیلی نگران نباش. دلم می‌خواست روزی رو بهت نشون بدم که صبح چشماتو باز کنی و دیگه نگران نباشی امروز قراره چه اتفاقی بیفته. روزی که بتونی بدون ترس و نگرانی به زبون خودمون حرف بزنی و بدون اینکه نگران پسرت باشی، با خیال راحت بری خرید. برای همین دارم می‌رم. نه به خاطر حرف‌های بزرگی مثل «برای کشور». فقط می‌خواستم از تو محافظت کنم. پس اگه برنگشتم، باقی عمرت رو به خاطر من با غصه نگذرون. صبح‌ها حتماً غذاتو بخور. وقتی هوا سرده هم لباس گرم بپوش. همین که تو بتونی با خیال راحت زندگی کنی، برای من بزرگ‌ترین خوشبختیه. و یه روز، وقتی رسید که می‌تونی بدون هیچ نگرانی بخندی، فقط یه بار به یادم بیفت. همین کافیه. فقط یه چیزی همیشه توی دلم می‌مونه، اینکه نتونستم تمام محبتی که ازت گرفتم رو جبران کنم و دارم می‌رم. مراقب خودت باش و سالم بمون. من هیچ‌وقت، حتی برای یه لحظه، از اینکه پسرت به دنیا اومدم پشیمون نشدم. دوستت دارم، مادر.

To you The truth is,I am afraid.But I still have to go.Because I want to live a long life with you.I have never dreamed of some grand world.Saving the country becoming a line in history,those things always felt so distant to me.What I wanted was something very small.To wake up in the same house as you.To see your face every morning.To remember the things you like and quietly hand them to you without saying a word.I wanted to enjoy those little things for a long, long time. But in the world we live in now, even those small things cannot be ours freely.That is why I am leaving.To create a world where you can love someone ordinarily, without fear.So please,don't feel sorry for me.And don't stop your life while waiting for me. Just leave a tiny place in the corner of your heart for the day I might return.And if I cannot come back remember only this: Whenever you smile I wanted to be there to protect that smile.All I ever wanted was to become even a small part of your tomorrow.That is why I am going. For the tomorrow where I can live with you. برای تو راستش می‌ترسم.ولی بازم باید برم.چون می‌خوام سال‌های زیادی رو کنارت زندگی کنم.هیچ‌وقت آرزوی یه دنیای عجیب و بزرگ رو نداشتم. اینکه کشور رو نجات بدم، اینکه اسمم یه جایی توی تاریخ نوشته بشه،اینا همیشه برام خیلی دور بودن.چیزی که می‌خواستم خیلی کوچیک‌تر از این حرفا بود.اینکه توی یه خونه با تو چشم باز کنم.هر صبح صورتت رو ببینم.چیزایی که دوست داری رو یادم بمونه و بی‌سروصدا بذارمشون توی دستت.می‌خواستم سال‌های سال از همین چیزای ساده لذت ببرم.ولی توی دنیایی که الان توش زندگی می‌کنیم حتی همین چیزای کوچیک رو هم نمی‌تونیم آزادانه داشته باشیم.برای همینه که دارم می‌رم.می‌رم تا دنیایی بسازیم که تو بتونی توش ساده و بی‌دغدغه عاشق بشی.پس خودتو بابت من سرزنش نکن.زندگیت رو هم به خاطر منتظر موندن برای من متوقف نکن.فقط یه گوشه‌ی خیلی کوچیک از قلبت رو برای روزی که شاید برگردم نگه دار.و اگه نتونستم برگردم فقط اینو یادت بمونه: هر بار که می‌خندی من دلم می‌خواست اونجا باشم واز اون خنده مراقبت کنم.فقط می‌خواستم بتونم حتی یه ذره به فردای تو کمک کنم.برای همینه که می‌رم.برای فردایی که بتونم کنارت زندگی کنم.

To my beloved Even as I write this letter I keep thinking about tomorrow morning.A day where I open my eyes and you are there.We eat together without anything going wrong walk along the paths you love and when the sun sets we return home without a single worry.That is all I ever wanted. Just an ordinary day like that.Some may call what I am doing something extraordinary.But to me it was never about anything so grand.I simply wanted there to be a tomorrow where I could live together with you.A day when you can smile without worrying about what others think. A day when you no longer have to hide your name.A day when you can say whatever you want and go wherever your heart desires.I wanted to give you that day. So even if I never return please don't spend too long wondering what I left for.I did not leave for the future of the world.I left for your tomorrow.Please،live. Live the ordinary tomorrow I wished for in my place.And someday, when an ordinary morning finally comes think of me just once."So this is the kind of day that person wished for so desperately."That is enough for me.From the one who loved your tomorrow. به تو، عزیزترینم حتی وقتی دارم این نامه رو می‌نویسم هی به صبح فردا فکر می‌کنم.به یه روزی که چشمامو باز کنم و تو کنارم باشی.بدون اینکه اتفاق خاصی بیفته با هم غذا بخوریم توی خیابون‌هایی که دوست داری قدم بزنیم و وقتی خورشید غروب کرد بدون هیچ نگرانی برگردیم خونه.من فقط همینو می‌خواستم.یه روز معمولی همین‌قدر ساده.شاید بعضیا کاری که من می‌کنم رو کار بزرگی بدونن.ولی برای من هیچ معنای بزرگی پشتش نبود. فقط می‌خواستم فردایی وجود داشته باشه که بتونم توش کنار تو زندگی کنم.روزی که دیگه مجبور نباشی حواست به نگاه بقیه باشه و بتونی راحت بخندی.روزی که لازم نباشه اسمت رو پنهون کنی.روزی که بتونی هرچی دلت می‌خواد بگی و هرجا که خواستی بری.من می‌خواستم اون روز رو بهت هدیه بدم پس اگه یه روز برنگشتم زیاد به این فکر نکن که برای چی رفتم.من برای آینده‌ی دنیا نرفتم.برای فردای تو رفتم.فقط زندگی کن.اون فردای معمولی‌ای رو که همیشه آرزوشو داشتم به جای من زندگی کن و یه روز وقتی یه صبح کاملاً معمولی از راه رسید فقط یه بار به یادم بیفت با خودت بگو:پس این همون روزی بود که اون آدم این‌همه آرزوشو داشت.همین برای من کافیه از طرف کسی که عاشق فردای تو بود.