دُچار.

دیگه شکستم کامل

در نقطه ای از زندگی ایستادم و متوجه شدم که گاهی زمین خوردن ترسناک تر از قربانی شدن، از اذیت شدن، از بین رفتن، رها شدن، از دوست داشته نشدن هست. زمین خوردن گاهی زخم هایی از تو برجا میزاره که رد اون زخم ها تا ابد باقی میمونن. تا وقتی اثرشون بمونه، کل وجودت ازون زخم میسوزه، گاهی انگار روی تکه های شیشه خورده راه میری؛ کاری از دستت برمیاد؟ خیر. میشینی و خونریزی کردنت رو، از دست رفتنت رو، تماشا میکنی. دلت برای خودت میسوزه؟ البته که فقط خودت میفهمی چقدر داری قربانی میشی.

کسی تو زندگیت هست که بخاطرش خوشحال باشی؟

کسی تو زندگیت هست که بخاطرش خوشحال باشی؟

کاش یکی بود اوج ناراحتیِ من براش اشکال داشت.

انقدر مواظب بودم بقیه ناراحت نشن همش خودم ناراحتم.

🤍

سخته ترکت ولی بتونم میرم، چون هیچ جای دنیا نیست عشق زورکی.

آدم امن کسیه که وقتی زخم هات رو بهش نشون دادی، از اون به بعد تلاش میکنه که دیگه از اون سمت بهت آسیبی نرسه.

دُچار. pinned an audio file

چمیدونم مثلا برام آهنگ بفرست بگو با گوش دادنش یاد تو افتادم.

کسی چون من اگر دیدی برای ماندنت جان داد، از او بستان تو جانش را ولی با او بمان حتما.