مَنفُور

هیچ رفاقت عمیقی یهویی از بین نمیره، شما یه زمانی، یجایی، بذر ناراحتی رو تو دل رفیقتون کاشتین و اون مدت‌ها داشته با این قضیه سر و کله میزده، بعد یه مدتی هم دیده که ریشه این بذر، عمیق‌تر از رفاقتتون شده،

گاهی لاشی‌بازی از منم بود؛

بله درسته من هنوز پیگیر خبرت هستم،البته خبر مرگت.

حتماً صلاح بوده یه‌سری صمیمیتا از بین بره،

چرا نباید ازدواج کنیم:

رفتم موزه گفتم داداچ این اثر هنریه بی نظیر هم قیمت گذاری شده؟ برگشت بهم گفت وا این آینه‌ست.

انسان بودن سرنوشت و میوه تولد است ولی انسان شدن انتخاب هر روز زندگی است! شاید انسان شدن به معنی آن است که حتی در بی‌پناهی، خود خویش باقی می‌مانیم. شاید انسانیت، از جایی آغاز شود که رنجِ یک سگِ ولگرد را نیز نادیده نگیریم. سگ ولگردی که سکوتش آمیخته ای از فریاد و آزادی طلبی است....🍂 یکوچولو انسانیت

گفتی بیا؛🦢🤍

مثل روانشناسا حرف میزنم، مثل روانیا عمل میکنم🎀

تنها کسی که هیچوقت براش کافی نیستم خودمم. بقیه سگ کی باشن اصلا

عصبانیم، از این وضعیت، از همه چی از خودم، از همه ادما؛ این حجم عصبانیت داره از پا درم میاره.

اصرار به نگه داشتنت؟ نه عزیزم، بخوای بری کمکت میکنم، میپذیرم و رهات میکنم،

چقدر دلم برا استایل های زمستونی تنگ شده.

استقامتم تو خونه موندن انقدر بالاست که حس می‌کنم شاید تو زندگی قبلیم لوازم خونگی بودم.