ᴍᴀᴄᴀɴ|𝗕𝗢𝗢𝗞𝗖𝗛𝗘

ᴍᴀᴄᴀɴ|𝗕𝗢𝗢𝗞𝗖𝗛𝗘 pinned «من دیگه جزئی از شما نیستم اما به اندازه سهمی که از جشن آلبوم "دیوونه بازی" تا همین چند ماه پیش داشتم مینویسم: خیلی روزا خوش گذشت،کلی دوست خوب پیدا کردم،تجربه‌های مختلفی از بودن در اینجا به دست اوردم؛خاطرات خوب رو نگهداشتم و هیچجوره دست نمیزنم بهش. اما؟! راجب…»

من دیگه جزئی از شما نیستم اما به اندازه سهمی که از جشن آلبوم "دیوونه بازی" تا همین چند ماه پیش داشتم مینویسم: خیلی روزا خوش گذشت،کلی دوست خوب پیدا کردم،تجربه‌های مختلفی از بودن در اینجا به دست اوردم؛خاطرات خوب رو نگهداشتم و هیچجوره دست نمیزنم بهش. اما؟! راجب خستگیا؟ راجب هدر رفتن‌ها؟ تمسخر شدن و بازم حمایت کردن؟ حتی دروغ شنیدن‌هایی که میون خنده کاور شد؟ نحوه حمایتی من همیشه با حالِ دل خودم بوده اما واقعی. اون روزایی که یکسری از دوستان هر نوع فعالیت پسرا رو زیر سوال میبردن،من و امثال من سعی داشتن به تازگی‌ها فرصت بدن و حمایت کنن. من "تصمیم گرفتم" بهتون اعتماد کنم،همونجوری که شما تصمیم گرفتین این اعتماد رو از بین ببرین. خودمونیم دیگه..،از یه جایی به بعد کلا همچی عوض شد! خب آره من همیشه گفتم آدما تغییر میکنن،اما برای ماکان و شما این تغییر مثبتی نبوده. نمیدونم شاید تو زندگی شخصیتون بوده،ولی در زندگی هنری؟ اینطور به نظر نمیاد. "ماکان" خیلی وقته نیست،من با این قلبای شکسته‌ای که از گوشه کنار میبینم،فندومی هم دیگه براش وجود نداره. من یه مدت از دور پسرارو دنبال میکردم و راستش چند ماه پیش چشمم به روی حقایق موجود باز شد و برای واقعی پر از خشم و تلخی شدم. دوست داشتم وضعیت همونطور که آروم با لبخند دور شدم،باقی بمونه. اما خب: ... برای همراهان بوکچه و پسرا آرزوی موفقیت در هر زمینه‌ای که حالتون رو خوب میکنه دارم. نور بر تاریکی پیروز است،مراقب خودتون باشین✨ ۱۴۰۵-۵-۱۸

بوکچه جهت یادگاری میمونه ولی،کلی توش چیزای خوشگل ثبت کردم

صرفا جهت اینکه یک اختتامیه باشه برای اینجا بودنم

سنگر بگیرید،میخوام حرفای پایانیم رو تو بوکچه بزنممم

تصور میکنم 40 سالگیم هم استوریشونو باز کنم باهاشون لبخند میزنم و میخندم.

ایباباپیشمیاد

و گاهی در زندگی امیدت رو نسبت به احساسی که داشتی،و اون افراد از دست میدی.. در این پروسه،تلخیِ فهمیدن حقیقتی که بر روی اُمید پوشالی بنا کردی،سخت‌ترین بخش ماجراست. کنار اومدن با آواری که روی سرت خراب میشه قطعا آسون نیست و تو تلاش میکنی که از زیر این گرد و غبار بتونی نفس بکشی‌. فکر میکردم همدل و هم‌صدا باشیم و بمونیم. اما مسائل همیشه پیچیده‌تر از ظاهرش هستن و هرکسی از نقطه دید خودش نگاه میکنه. به هرحال از روزهایی که اینجا گذروندم پشیمون نیستم،فقط در انتهاش غمگینم.

و مینویسم از همدلی!.. این چیزیه که ما میخوایم،این چیزیه که مردم ایران میخوان. باید یکصدا بود،این نقطه از تاریخ ماندگاره. اینبار هیچ جوره از یاد نمیره،ماناست در دل و یاد،چون ما حافظِ آنیم! فعالیت پسرارو احساسی نمیپندارم،بلکه اون را حماسی میدونم. ما روایتگر این حماسه‌ایم و در این روایت هرکدوم از ما سهمی رو ادا میکنیم. افتخار میکنم به شما پسران ایران زمین؛🤍 امیررهام

به نام خداوندِ جان و خِرَد کَزین برتر اندیشه برنگذرد که ایران چو باغیست خُرَّم بهار شِکفته همیشه گلِ کامگار نخوانند بر ما کسی آفرین چو ویران بُوَد بومِ ایران زمین همه یک دل آنند،یزدان شناس به نیکی ندارند از بد هَراس دریغ است ایران که ویران شَوَد کُنامِ پلنگان…

Roham Hadian – Iran

Roham Hadian – Iran

:)

الان،باید به یه ایران تسلیت بگم؛

حالِ ما خوب میشه؟!

نه میترسم،نه نگرانم. مسیری که پسرامون دارن میرن درسته. نمیگم سکوت کنن چون نگرانم،نمیگم میترسم چون ممکنه فردا روزی خدایی نکرده اتفاق بدی براشون بیوفته. من الان رو میبینم،و از دید امروزِ من، داشتن شرافت و عقیده فکری مشترک تنها چیزیه که دغدغه فکریم هستش و به این خط فکری افتخار میکنم. ترس و نگرانی من فقط آینده و انگیزه‌ای هستش که به صورت فرسایشی از ما گرفته و نابود شده. پس همینطوری که هستین دوستون دارم و بهتون افتخار میکنم. @امیررهام 🤍

وقتی مریضی پارتنرت تو خونش زیر پتو میگه مراقب خودت باش:

مگه چقدر تو زندگی خودت پا مشکلاتت وامیسی؟ من: