نشر مردمنگار

۲۲ مرداد سالمرگ استاد حسین سعادتمند قمی (زادۀ ۱۳۰۱، درگذشتۀ ۱۳۶۲)، از نخستین خوانندگان رادیوی ملی ایران بود. در اپیزودی از پادکست «آواهای کم‌شنیده از دیروز تا امروز» در دویچولۀ فارسی دربارۀ سعادتمند قمی بشنوید که صدایی به گرمی و سبک رضاقلی‌خان ظلی، خواننده و استاد موسیقی سنتی، داشت. زندگینامۀ هنری این موسیقیدان قدیمی را که در کتاب تک‌نگاری حاجی‌آباد لک‌ها منتشر شده، در سایت نشر مردم‌نگار بخوانید. @MardomNegar

. چشم‌های غزه، دفتر خاطرات تاب‌آوری یک دختر خبرنگار / پلستیا عقاد، ترجمه سامان رنجبر / نشر مردم‌نگار، ۱۵۸ صفحه، ۴۵۰ هزار تومن صفحاتی از کتاب عنوان اصلی کتاب: The Eyes of Gaza (2025) از یادداشت ناشر: «پلستیا عقاد، روزنامه‌نگار و نویسنده‌ی فلسطینی است که در بحبوبه‌ی ویرانی غزه به عنوان صدایی حیاتی ظهور کرد. در نوامبر ۲۰۲۳ با تشدید جنگ، پلستیا و خانواده‌اش مجبور به ترک غزه شدند. این کتاب روزنوشت‌های او از روز ۷ اکتبر است تا روزهای پس از غزه. نام تمام اشخاص و مکان‌های ذکر شده در متن، به‌صورت پی‌نوشت در پایان کتاب آمده است زیرا این کتاب چیزی جز یادآوری برای مقاومت علیه فراموشی نیست. فراموشی نام و خاطره‌ی آدم‌هایی که هرلحظه ممکن است کشته شوند و مکان‌هایی که هر آن ممکن است ویران و از روی زمین پاک شوند. امیدواریم این کتاب هم همچون دیکر کتاب‌های مجموعه بایگانی بازگشوده‌ی فلسطین در نشر مردم‌نگار مورد توجه و تامل شما قرار بگیرد.» دیگر عناوین از این مجموعه: نگرش تاریخی به چپ فلسطین و اسرائیل یهودی بودن پس از ویرانی غزه غزه در پیشگاه تاریخ و... سفارش: @bahmanbooks حضوری تلفنی ۶۶۹۸۱۰۲۴ وب‌سایت .

پیتر بینارت، روشنفکر یهودی و استاد دانشگاه نیویورک، در مصاحبه با اسکات جنینگز، خبرنگار سی‌ان‌ان: خون روی دست‌های ما آمریکایی‌هاست، چون سلاح‌های ما مسئول مرگ کودکانی است که در غزه از گرسنگی می‌میرند. اگر می‌خواهیم ببینیم اسرائیل یا حماس بیشتر در گرسنگی کودکان غزه مقصر است، بیایید این درخواست را مطرح کنیم: بگذارید سی‌ان‌ان وارد غزه شود. اسرائیل از ۷ اکتبر به روزنامه‌نگاران غربی اجازۀ ورود به غزه را نداده است. بگذارید آن‌ها وارد شوند، بگذارید سی‌ان‌ان وارد شود و خودشان تصمیم بگیرند. این معیار راست‌آزمایی چطورست؟ کتاب یهودی بودن پس از ویرانی غزه اثر پیتر بینارت با برگردان محمد نصیری در نشر مردم‌نگار منتشر شده است. منبع ویدئو @MardomnegarPub

. روحت را در آسمان پرواز بده، تاریخ شخصی مقاومت / یانیس واروفاکیس، ترجمه رسول قنبری، سعید یعقوبی‌فرد و فرشاد اسدپور / نشر مردم‌نگار، ۳۲۰ صفحه، ۹۰۰ هزار تومن صفحاتی از کتاب عنوان اصلی کتاب: Raise Your Soul: A Personal History of Resistance (2025) از مقدمه مترجمان: «کتاب حاضر جاهای خالی تمام آثار گذشته‌ی نویسنده را پر می‌کند. پرسش کتاب این نیست که اقتصاد چگونه کار می‌کند، بحران چگونه رخ داد یا جهان چگونه می‌توانست متفاوت باشد. واروفاکیس این بار به عقب بازمی‌گردد تا به پرسشی شخصی‌تر پاسخ دهد مبنی بر این‌که این جهان‌بینی از کجا آمده است؟ چه کسانی او را به انسانی تبدیل کردند که بتواند بزرگسالان در اتاق، اکنونی دیگر و تکنوفئودالیسم را بنویسد؟ پاسخ او مطلقا ربطی به نظریه‌های اقتصادی ندارد. او پاسخ را در زندگی خود می‌جوید، در زنانی که شخصیتش را ساختند و در تجربه‌هایی که نگاهش به قدرت، سیاست و مقاومت را شکل دادند.» سفارش: @bahmanbooks حضوری تلفنی ۶۶۹۸۱۰۲۴ وب‌سایت .

چشم‌های غزه: دفتر خاطرات تاب‌آوری یک دختر خبرنگار نویسنده: پلستیا عقاد مترجم: سامان رنجبر انتشارات مردم نگار، چاپ اول 1405 158 صفحه، رقعی، شومیز قیمت: 450.000 تومان #یادداشت‌ها #چاپ_اول #انتشارات_مردم_نگار https://t.me/cheshmehdis @cheshmehdis www.cheshmehdis.com www.instagram.com/cheshmehdis

روحت را در آسمان پرواز بده نویسنده: یانیس واروفاکیس مترجم: جمعی از مترجمان انتشارات مردم نگار، چاپ اول 1405 320 صفحه، رقعی، شومیز قیمت: 900.000 تومان #رمان_غیر_فارسی #چاپ_اول #انتشارات_مردم_نگار https://t.me/cheshmehdis @cheshmehdis www.cheshmehdis.com www.instagram.com/cheshmehdis

بازسازی قدرت مستاجران درساخت تشکلی در نشست نقد کتاب «ولی خانه من نیست»، صاحب‌نظران بر ضرورت بازسازی قدرت مدنی مستاجران تاکید کردند. ▪️هانیه بنی‌هاشمی، نویسنده کتاب، با دفاع از«اجاره‌نشینی به مثابه سبک زندگی»، خواهان کنشگری مدنی برای تقویت احساس مالکیت‌ معنوی مستاجران نسبت به محل سکونت‌شان شد. ▫️محمدکریم آسایش، کنشگر شهری، بر ضرورت تبدیل صدای مستاجران به کنش سیاسی تاکید کرد و هشدار داد که بحران مسکن، حق سکونت را فرسوده و ناامنی را عادی‌سازی کرده است. ▪️پرویز صداقت، پژوهشگر اقتصاد سیاسی، ریشه این بحران را در کالایی‌سازی مسکن توسط نظام سرمایه‌داری دانست و تشکیل اتحادیه‌های مستاجران را، مشابه تجربیات جهانی، راهکار کلیدی خواند. ▫️در نهایت،مارال لطیفی، جامعه‌شناس، با تردید در کارآمدی تشکل‌های دولتی، بر لزوم یافتن فرم‌های نوین مقاومت و هم‌پیوستگی میان مستاجران تاکید ورزید. این تحلیل‌ها بازنمای گذار از انفعال به سازماندهی جمعی در بازار پرچالش مسکن ایران است. 🔺ویدئوهای طولانی‌تر این نشست را می‌توانید در صفحه ویدئوی قلمرو رفاه ببینید. 📌@ghalamro_refah

پلستیا عقاد (بلستیا حسام کامل العقاد) روزنامه‌نگار و نویسندۀ فلسطینی است که در بحبوحۀ ویرانی غزه به‌عنوان صدایی حیاتی ظهور کرد. در نوامبر ۲۰۲۳، با تشدید جنگ، پلستیا و خانواده‌اش مجبور به ترک غزه شدند. از آن زمان، بورسیۀ یادبود شیرین ابوعاقله برای کارشناسی‌ارشد مطالعات رسانه‌ای در دانشگاه آمریکایی بیروت به او اعطا شده است؛ جایی که همچنان به دفاع از عدالت ادامه می‌دهد. کار توجه‌برانگیز روزنامه‌نگاری العقاد افتخارات معتبر متعددی را برایش به ارمغان آورده است؛ از جمله انتخاب به‌عنوان یکی از ۱۰۰ زن بی‌بی‌سی در سال ۲۰۲۴. چشم‌های غزه: دفتر خاطرات تاب‌آوری یک دختر خبرنگار خاطرات این روزنامه‌نگار از دو ماه نخست جنگ غزه است که با برگردان سامان رنجبر در نشر مردم‌نگار منتشر شده است. #روز_خبرنگار @MardomnegarPub

چشم‌های غزه دفتر خاطرات تاب‌آوری یک دختر خبرنگار نویسنده: پلستیا عقاد برگردان: سامان رنجبر چاپ اول: مرداد ۱۴۰۵  @MardomnegarPub

منتشر شد: چشم‌های غزه دفتر خاطرات تاب‌آوری یک دختر خبرنگار نویسنده: پلستیا عقاد برگردان: سامان رنجبر چاپ اول: مرداد ۱۴۰۵ ۱۵۸ صفحه ۴۵۰۰۰۰ تومان سفارش آنلاین از پخش چشمه، سی‌بوک و... عرضه در کتاب‌فروشی‌های تهران (مولی، اختران، دماوند و...) و شهرستان  @MardomnegarPub

روحت را در آسمان پرواز بده تاریخِ شخصیِ مقاومت نویسنده: یانیس واروفاکیس برگردان: رسول قنبری، سعید یعقوبی‌فرد و فرشاد اسدپور مجموعۀ چهره‌نگاری انقلاب، ۹ نشر مردم‌نگار و نشر سنور  @MardomnegarPub

منتشر شد: روحت را در آسمان پرواز بده تاریخِ شخصیِ مقاومت نویسنده: یانیس واروفاکیس برگردان: رسول قنبری، سعید یعقوبی‌فرد و فرشاد اسدپور مجموعۀ چهره‌نگاری انقلاب، ۹ نشر مردم‌نگار و نشر سنور چاپ اول: مرداد ۱۴۰۵ ۳۲۰ صفحه ۹۰۰۰۰۰ تومان سفارش آنلاین از پخش چشمه، سی‌بوک و... عرضه در کتاب‌فروشی‌های تهران (مولی، اختران، دماوند و...) و شهرستان  @MardomnegarPub

زندگی‌نامۀ آواز‌خوان دیار ما، استاد حسین سعادتمند قمی سعادتمند قمی را با همان آهنگ مشهور که سال‌ها دهان به دهان می‌گشت، به یاد می‌آوریم: «مری مری جان… می‌ری هندوستان… سلام ما را… رسان به دوستان…». سعادتمند قمی با آن حنجرۀ طلایی را هنوز کسی از یاد نبرده است. او تنها هنرمندی است که به قول خودش صبح در «شورای عالی موسیقی» امتحان آواز داد و شب در «بالا» – بی‌سیم یا رادیوی آن‌موقع – برنامۀ آواز اجرا کرد. حسین سعادتمند قمی در سال ۱۳۰۱ شمسی در خانوادۀ هنرمند و عاشق موسیقی، در روستای حاجی‌آباد لک‌ها در هشت کیلومتری شرق شهرستان قم چشم به جهان گشود. سعادتمند قمی برای آشنایی با ریتم‌های متداول موسیقی دستگاهی و تکمیل هنر موسیقی عازم اصفهان شد و از محضر استادان وقت، همچون استاد سیدرحیم اصفهانی، یکی از برجسته‌ترین استادان آواز آن‌زمان، بهره‌مند گردید. متن کامل این زندگینامه به قلم زنده‌یاد میرزاحسن سعادتی را در سایت نشر مردم‌نگار بخوانید. تک‌نگاری حاجی‌آباد لک‌ها: روستایی کویری در گذار به شهر پژوهش: سجاد حسین‌خانی قبادی مجموعۀ مردمنگاری ایران، ۱ سفارش از سی‌بوک، پخش چشمه و مردمنگار نسخۀ الکترونیک: طاقچه @MardomNegarPub

کافران از بت بی‌جان چه تمتع دارند باری آن بت بپرستند که جانی دارد ... آواز: استاد حسین سعادتمند قمی تار: ابراهیم سرخوش اجرا در دستگاه شور، گوشۀ حسینی شعر: سعدی سال ضبط: ۱۳۲۸ استاد حسین سعادتمند قمی (زادۀ ۱۳۰۱، درگذشتۀ مرداد ۱۳۶۲)، از نخستین خوانندگان رادیوی ملی ایران بود. آلبوم موسیقی صد سال آواز (گزیده‌ای از شیوه‌های آوازی در دوران معاصر) شامل آوازی از استاد حسین سعادتمند قمی در آواز بیات اصفهان است. زندگینامۀ هنری این موسیقیدان قدیمی را که در کتاب تک‌نگاری حاجی‌آباد لک‌ها منتشر شده، در سایت نشر مردم‌نگار بخوانید. @MardomNegarPub

مورف، با دهان نیمه‌باز و نگاه خیره و گریه‌آلود از آنجا رفته بود. بعد از پیداکردن جسد دختر پزشکیار، زیر نوری که از حفرۀ حاصل از برخورد خمپاره در سقف شکستۀ کلیسا بر او می‌تابید، آنجا را ترک کرد. خون دختر علف‌های بلند را نقطه‌نقطه کرده بود. مورف در مراسم تشییع جنازه حاضر نشد. در آن مراسم، استوار گروهان تفنگ را بین دو پوتینش قرار داد و کلاه‌آهنی کوچک و سالمش را روی آن گذاشت. حتماً مورف تا آن‌زمان دیگر از سوراخ سیم‌خاردارها بیرون رفته بود و لباس‌های نظامی و تجهیزات درهم‌ریخته‌اش روی خاک پخش‌وپلا شده بود. او رفته بود. اما ما هنوز قضیه را نمی‌دانستیم. همه زیر نور مهتابی با تنبلی و در حالت نیمه‌بیدار، اطراف منطقۀ تحت حفاظت گروهان ولو شده بودیم؛ سایۀ نور روی تخته‌های چندلایۀ برج حفاظت و سیم‌خاردارهای سه رشته‌ای که مثل استوانه درهم تاب می‌خورد، افتاده بود. هیچ‌چیز ما را خبر نمی‌کرد که امشب قرار است متفاوت با دیگر شب‌ها باشد. تا این‌که چند ساعت بعد، گروهبان استرلینگ به‌‌آرامی ‌وسط دایرۀ ناقص ما قدم گذاشت و گفت: «امروز یه نفر کار احمقانه‌ای انجام داده. خودتون رو جمع‌وجور کنین.» از بی‌نظمی گروه عصبی شده بود. چند نفر روی زمین دراز کشیده بودیم؛ بعضی‌ها صاف نشسته بودند؛ بعضی‌ها گروهی دور هم جمع شده و بعضی‌ها هم دورتر از بقیه گوشۀ انزوا گرفته بودند. سخت بود بگویم چه‌چیز او را بیش از همه آزار می‌داد: این‌که پسرهاش که ما باشیم، مثل عروسک‌هایی که با بی‌مبالاتی از جعبۀ اسباب‌بازی یک بچه بیرون ریخته باشند، روی زمین ولو شده بودیم، یا این‌که سرشماری نکبتی سرپرست گروه نشان می‌داد، یکی از ما گم شده. معلوم نبود. زنگ خطر بر فراز اف.اُ.بی. به‌صدا درآمد و طبق معمول، برای اتفاقی که قبلِ آن افتاده بود، به ما اخطار داد. استرلینگ گفت: «همه بلند شین. باید بریم پیداش کنیم.» به‌سرعت خودمان را جمع کردیم، تجهیزاتمان را بستیم و برای پیشروی در الطَفار آماده شدیم. سربازها از هر طرف به‌ سمت کوچه‌ها و محله‌ها هجوم بردند. واپسین پژواک صدای صدها تفنگ در گرمای شبانه طنین انداخت. وقتی به ابتدای حومۀ شهر رسیدیم، پنجره‌هایی که اتاق‌های روشن را نشان می‌داد، با تکان‌خوردن پرده‌ها سیاه می‌شد. لولۀ تفنگ‌مان از جایی به جای دیگر حرکت می‌کرد. با حرکت ما سگ‌ها در سایۀ مهتاب پنهان می‌شدند. شهر که کوچه‌پس‌کوچه‌هاش تنگ و مارپیچ بود، بعد از شروع حکومت نظامی و خاموشی به دخمۀ پهناور گورها شبیه می‌شد. دانستن این‌که آیا یک‌ساعت دیگر برمی‌گردیم یا یک‌ هفتۀ دیگر، این‌که آیا همۀ افراد برمی‌گردند یا بعضی تن خود را در آبراه‌های سرد و نمناک یا زمین‌های خشک و بایر جا می‌گذارند، ناممکن بود. هیچ‌چیز قطعی نبود. نقشه‌ها مسخره به‌ نظر می‌رسید، تلاش‌ها هم. خسته بودیم. انگار بالاخره فهمیده بودیم چقدر خسته‌ایم. خیلی آرام مثل آبی که از سر جارو بیرون بیاید، در شهر راه می‌رفتیم، ‌تقریباً هزارمتری تا پل بالای شاهراهِ یکم راه رفتیم. سرانجام مردی با دست‌های بالارفته در درگاه خانه‌ای ظاهر شد. وقتی بیست تفنگ نشانه‌رفته به طرفش همزمان درنگ کرد، قیل‌وقال خفیفی شنیده شد. مرد التماس می‌کرد: «آقا، آقا، شلیک نکنین آقا.» لهجۀ ته‌گلویی و بریده‌بریده داشت. وقتی آنجا ایستاده بود و می‌لرزید، هول و هراسش آشکار بود. طرح بدنش در نور ملایم درگاه دیده می‌شد. گفت: «من اون پسر رو دیدم.» پرنده‌های زرد (رمان برگزیدۀ فهرست ۲۰۱۲ نیویورک تایمز) نویسنده: کوین پورز برگردان: آیا صحرایی چاپ اول: اردیبهشت ۱۴۰۴ سفارش از پخش چشمه و سی‌بوک نسخۀ الکترونیک در طاقچه مشاهده در سایت مردم‌نگار @MardomNegarPub

بیش‌سیاست بر مسند؟ آنتون یگر «وقتی همه ‌چیز امروزه سیاسی است، چرا هیچ‌ چیز تغییر نمی‌کند؟» شاید این پرسشی باشد که در سال‌های اخیر، از خیابان‌های معترض گرفته تا شبکه‌های اجتماعی، از انتخابات تا جنگ‌ها، بارها و بارها پیش روی ما قرار گرفته است. چگونه می‌توان جهانی را توضیح داد که در آن سیاست همه‌جا حاضر است، اما احزاب و اتحادیه‌ها و دیگر نهادهای جمعی بیش از هر زمان دیگری فرسوده و ناتوان به نظر می‌رسند؟ آنتون یگر، پژوهشگر علوم سیاسی بلژیکی اخیراً مفهوم جدیدی را به ادبیات جامعه‌شناسی سیاسی افزوده است: ”هایپرپلتیک“ یا ”بیش‌سیاست“. در زمانه‌ای که سیاست بیش از همیشه در عرصهٔ زندگی روزمره موجب هیاهو و نزاع می‌شود، یگر معتقد است که درست در همین زمانه سیاست از هرگونه ظرفیت نهادی برای ساخت بدیل و ایجاد تغییر ساختاری تهی شده است. او در کتاب بیش‌سیاست: سیاسی‌شدن مفرط بدون پیامد سیاسی دربارهٔ این وضعیت تازه پس از بحران مالی سال ۲۰۰۸ سخن گفته است. اگر پیتر مِیر در دههٔ ۲۰۰۰ با طرح تز ”پساسیاست“، از خالی شدن ظرف دموکراسی و غیرسیاسی‌سازیِ توده‌ها سخن می‌گفت، یگر می‌گوید که در دهه‌های ۲۰۱۰ و ۲۰۲۰، پساسیاست جای خود را به بیش‌سیاست داده است: وضعیتی که در آن افراد به ‌شدت سیاست‌زده، حساس و درگیرِ واکنش‌های آنی‌اند، اما این فوران سیاسی بر بستر ویرانه‌های احزاب توده‌ای و سندیکاها رخ می‌دهد و نتیجهٔ آن سیاستی پرسروصدا و رویدادمدار و عاری از سازمان‌دهی است. یگر در مقالهٔ پیش ‌رو در شمارهٔ اخیر نشریهٔ نیو لفت ریویو، چارچوب نظری کتابش را گامی فراتر می‌برد. او اینجا تز بیش‌سیاست را از سطح جنبش‌های خیابانی و اعتراضی جامعه به سطح طبقات حاکم و نخبگان سرمایه‌داری می‌برد تا بگوید که منطق بی‌ثبات و نمایشی بیش‌سیاست چطور بر بالاترین رده‌های تصمیم‌گیری سیاسی و اقتصادی نیز سایه افکنده است. یگر معتقد است عدم‌انسجام رادیکال در سطح نخبگان هم رسوخ کرده و طبقهٔ حاکم دچار گسست شده، چرا که صاحبان دارایی اهداف آنی رسانه‌ای را بر منافع حتی طبقاتی خود ترجیح می‌دهند. اروپا نیز در همین‌‌حین گرفتار در سیاست ‌رویدارمدار و نظامی‌گری بیش‌سیاسی شده و پشت درهای بسته تصمیم‌هایی می‌گیرد که تاوان آن را مردم اروپا می‌پردازند. تصمیماتی از رهبرانی که از تدوین استراتژی منسجم ملی نیز عاجزند، چه رسد به تدوین استراتژی منسجمی که هم منافع بخش‌های مختلف سرمایه‌داری و هم مردم را تامین کند. در نهایت یگر به ترامپ می‌رسد. به نظر او ترامپ نه علت، بلکه برآیند و مظهر این بیش‌سیاست است، حاکمی که با ”درکی انقلابی از زمان سیاسی“ و اتکا به ضرب‌الاجل‌ها و تیترهای خبری، صحنهٔ سیاست را به صحنهٔ نمایشی دائمی تبدیل کرده و این شیوه را به روابط بین‌الملل نیز تسری داده است. عرصه‌ای که می‌توان آن را بیش‌ژئوپولتیک نامید و مظهرش جنگ با ایران و صحنهٔ تئاتری است که ترامپ در این جنگ به راه انداخته و البته رد خون و کشتار آن از لبنان تا یمن و ایران برجای مانده و عواقب این سیاست‌ها بر زندگی مردم ایران و ونزوئلا و کوبا و اوکراین و روسیه آشکار شده است. خلاصه آن که به نظر او بیش‌سیاست غربی (شاید در تقابل با کم‌سیاست چینی) شیوهٔ غالب روزگار است و بدون نهادسازی مسنجم در بالا و پایین جامعه، چشم‌اندازی برای پایان این دوران متصور نیست. منبع: پیامد (متن کامل در سایت پیامد) کتاب ابرسیاست با مقدمۀ اختصاصی نویسنده و مجوز رسمی ناشر، با ترجمۀ آریا سلگی و سعید مهر اقدم از متن آلمانی در نشر مردم‌نگار در دست انتشار است. @MardomnegarPub

در دست انتشار، در نشر مردم‌نگار: فلسفۀ جنگ نویسنده: فردریک گرو برگردان: آریا سلگی مجموعۀ فلسفه و جامعه، ۱ Pourquoi la guerre? (A Philosophy of War: Why We Fight) Frédéric Gros @MardomnegarPub

آسو جواهری، زادۀ ۱۳۶۵ در سنندج، دانش‌آموختۀ دکترای جامعه‌شناسی اقتصادی و توسعه از دانشگاه تهران است. خانم جواهری همچنین فوتبالیست، کوهنورد و کاندیدای داوری بین‌المللی فوتبال ایران بوده است. او با تجربۀ بیست‌سالۀ بازی و داوری حرفه‌ای فوتبال، رسالۀ دکترای خود را به نقد اقتصاد سیاسی فوتبال ایران اختصاص داده و تاریخ فوتبال ایران را از ابتدا تا سال ۱۴۰۰ و روندهای تجاری‌شدن و تأثیرپذیری آن از سیاست‌های نئولیبرالی بررسی کرده است. در حال حاضر، به‌عنوان پژوهشگر دکترای تاریخ در دانشگاه سایمون فریزر کانادا مشغول است. دورۀ تاریخی و حوزۀ مطالعاتی او در تاریخ، خاورمیانه مدرن، کردستان و ایران است و جنبش دهقانان کرد مکریان موضوع رسالۀ جدید او خواهد بود. جامعه‌شناسی تاریخی، اقتصاد سیاسی، جنبش‌های سیاسی-اجتماعی، فمینیسم، ورزش از منظر اقتصاد سیاسی، سیاست و جنسیت از علایق پژوهشی او است. همچنین تحلیل گفتمان روشنفکران ایران دربارۀ قانون در آستانۀ انقلاب مشروطه؛ تحلیلی انتقادی بر نظریه‌های برابری جنسیتی؛ توزیع رانت و انحصار: خصوصی‌سازی باشگاه‌های فوتبال ایران؛ زنان کولبر و مرگ-سیاست دولت؛ ورزش و زنان؛ فوتبال و سرمایه‌داری؛ ریشه‌های تاریخی «ژن، ژیان، آزادی» از ترکیه تا روژاوا و ایران؛ اندیشۀ چپ در ایران و زنان؛ نوروز و سیاسی شدن اسطورۀ فرهنگی و مواجهۀ دولت از جمله پژوهش‌ها و مقالات انتشار یافتۀ او است. جواهری که از داوری فوتبال در ایران کنار گذاشته شده بود، کار داوری را در کانادا از نو آغاز کرده است. ویرایش تازه‌ای از ترجمۀ کتاب تاریخ مختصر ورزش در جامعۀ سرمایه‌داری اثر تونی کالینز، با ترجمۀ آسو جواهری و مقدمۀ یوسف اباذری در نشر مردم‌نگار منتشر خواهد شد. @MardomnegarPub

💬ورزش در جامعۀ سرمایه‌داری فراتر از بازی، عرصۀ سیاست، جنگ نرم، ناسیونالیسم 👤با #آسو_جواهری امر اجتماعی-سیاسی و اقتصادی و مغالطه خنثی‌بودن ورزش در عرصه عمومی به عنوان فعالیتی بدنی و شکل صرفا متفاوتی از بازی کردن درک می‌شود و دانش متعارف آکادمیک و دنیای رسانه‌های جریان اصلی نیز تمایل دارد آن را در چنین چهارچوبی تعریف و تفسیر کند. چنین تعاریف غیرتاریخی و غیراجتماعی از ورزش ارتباط عمیق و ذاتی ورزش را با سیاست و اقتصاد و فرهنگ و ایدئولوژی نادیده می‌گیرند. در واقع مساله این نیست که چطور می‌توان ورزش را از سیاست جدا کرد یا پیراست. پرسش بنیادی و ابتدایی این است که ورزش چگونه سیاسی شد؟ در این صورت است که می‌توان پرسید آیا تاریخ شاهد فرم پیراسته و نابی از ورزش بدون ارتباط با سیاست و اقتصاد و ایدئولوژی، بوده است؟ بدون تاریخی کردن پرسش از رابطه سیاست و ورزش نمی‌توان ماهیت پیچیده ورزش را عیان کرد و نشان داد که در عین حال که ورزش‌ها، به ویژه ورزش‌های جهانی و توده‌ای همچون فوتبال، رویدادهای بزرگ ورزشی همچون المپیک و جام جهانی، به عرصه‌ای برای جنگ‌ و قدرت نرم، ناسیونالیسم، استثمار، تجاری‌سازی و کالایی‌سازی تبدیل شده‌اند، در همان حال بستری برای مقاومت علیه نیروهایی هستند که آن را ساخته و شکل داده‌اند.رویداد جام جهانی 2026 در فرمی نوین و افزایش تعداد تیم‌ها و میزبانان، پس از جنگ امریکا/اسراییل و ایران، همزمان با سومین سال جنگ روسیه و اکراین و تعلیق روسیه دوباره تامل درباره رابطه کارکرد ورزش برای سرمایه‌داری را به میان آورده است. 👥 حضور در این نشست برای همگان آزاد و رایگان است. 📅 پنج‌شنبه، هشتم مرداد ماه، ساعت ۲۰:۳۰ 🔗 لینک ورود به جلسه: https://meet.google.com/txr-uwac-msi Taamoq | تَعَمُّق✅️

در دست انتشار، در نشر مردم‌نگار: روحت را در آسمان پرواز بده تاریخِ شخصیِ مقاومت نویسنده: یانیس واروفاکیس برگردان: رسول قنبری، سعید یعقوبی‌فرد و فرشاد اسدپور مجموعۀ چهره‌نگاری انقلاب، ۹ نشر مردم‌نگار و نشر سنور   Raise Your Soul: A Personal History of Resistance Book by Yanis Varoufakis  @MardomnegarPub