- مُترَقِّب..؛

• یکی از نماز‌های مستحبی که پیامبر خیلی سفارش کردن، نماز حاجت روز پنج‌شنبه‌اس. و همینطور این نماز از آیت الله بهجت‌م توصیه شده. و از سید‌ابن طاووس تا سیدمرتضی کشمیری بر این نماز مداومت‌ داشتن. در روز پنج‌شنبه از صبح تا غروب آفتاب هرزمان که شرایط فراهم بود، این نماز خوانده شود. - این نماز چهار رکعت‌ست. «که آخر هردو رکعت یه تشهد و سلام داره.» در رکعت اول پس از خوندن حمد، ١١ بار سوره توحید. در رکعت دوم پس از خوندن حمد، ٢١ بار سوره توحید. در رکعت سوم پس از خوندن حمد، ٣١ بار سوره توحید. در رکعت چهارم پس از خوندن حمد، ٤١ بار سوره توحید. سپس در رکعت چهارم بعد از سلام، ٥١ بار سوره توحید. سپس ٥١ بار «اللهم صل علی محمد و آل محمد.» در نهایت در سجده ١٠٠ بار «یااللهُ یاالله» گفته شود. بعد از گفتن اذکار هرچه از خدا خواستید درخواست کنید. پیامبر فرمودند: اگر از خدا بخواهی که کوهی رو نابود کند، کوه نابود می‌شود. و یا نزول باران را بخواهی به یقین نازل می‌شود. همانا هیچ چیز مانع میان او و خداوند نیست. و خداوند متعال بر کسی که این نماز را بخواند و حاجتش را از خدا نخواهد غضب می‌کند. سیدمحمد رضی رضوی نوه مرحوم سیدمرتضی کشمیری از قول پدرش نقل می‌کنه که این نماز برای قضای حوایج و ادای دیون و سایر امورات مجرب است. و پدرم به آن بسیار سفارش می‌کرد. ایشان صبح هر پنج‌شنبه، دخترانشان را صدا می‌کرد و آن‌ها را به خواندن نماز روز پنج‌شنبه امر می‌کرد. همسر آیت الله نقل کرده هرگاه رزق جدیدی به ما می‌رسید، سید می‌فرمودند: این از برکات نماز حاجت پنج‌شنبه‌ست.

استوری مخصوص شهادت امام‌ رضا(ع) رسید🖤👇🏻 https://t.me/addlist/pI0FULdSCR9jZjhk ڪـلـیـڪ کـنـیـد☝🏻💛🥀

الحمدلله مُنتهی رضاهُ.

- ليسَ لي كلِمةٌ من الحَنین، فأوِئنی إليك لأراك.

چه دردی بدتر از این که بخواهی و نخواهد او تو تا پیری کنی یادش ولی اصلا نداند او.

• جانم برایتان بگوید می‌شناختمش، لیک نه چندان که دریابم در نهانخانهی ذهنش چه می‌گذرد. نمی‌دانم از کجا آغاز کنم تا حالی‌تان شود... بگذارید از قلمش بگویم، که هیچ‌کس به پای نوشته‌هایش نمی‌رسید. چندان که در آن روزگار، میان جمع ما هرگاه سخن از او به میان می‌آمد، چند نفر از دوستان، پنهانی نقشه می‌کشیدند تا راهی به او یابند و راز کوزه‌گریش را بربایند. جمع‌ دیگر، از شوق قلمش بی‌خود می‌شدند و با خیالِ هم‌نشینیِ او، رویاهایی در سر می‌پروراندند که بیایید و تماشا کنید. خلاصه‌ی کلام، آن روزگار همه شیفته‌اش بودند نامش بر زبان‌ها بود. زن و مرد نمی‌شناخت، زبان‌زدِ خاص و عام بود. هرگاه که مجالی برای مباحثه پیش می‌آمد، همه از او یاد می‌کردند و نظرش را طالب بودند. اما هیچ‌یک از این شور و شیدایی‌ها در دلم راه نیافت. شاید هنوز آنگونه که باید، در دیده‌ی من جلوه نکرده بود تا بتوانم دریابم که حس من به او چه خواهد بود... تا آن روزها، او برایم چون آینه‌ای بود در مه می‌دیدمش، اما نه خودش را که سایه‌ی از شهرتش را. قلمش را ستایش می‌کردند، و من هم درصف ستایشگران بودم، لیکن از سر ناچاریِ هم‌نشینی، نه از سر شیدایی. ادامه داره...

حرف از انتخاب واحد که میشه مغزم خودکار میره رو حالت تشنج.

با آن صدای ناز برایم غزل بخوان تا وقت مرگ حوصله دارم برای تو.

لیس مِن الإنصاف أن يطُول، هذا الفراقُ عَلى فوادي المُتيمِ.

- أشتاقُ إليك، ولقاوك دَوائي.

• گفت: ماه من رو یادت میاره؟ گفتم: هرچی دستم بهش نرسه، تو رو یادم میاره.

به سراغ من اگر می‌آیید با کولر بیاید.

سوال «عمو کلاس چندمی» باعث بیدار شدن هاپوی درون ما می‌شود.

- وَالحمدلله الذى لَاارجُو غيره وَلو رَجوت غيرهُ لَاخلف رجائی.

أجيبُ دَعوة الداعِ إذا دعان.

إنه علیم بذاتِ الصدُور.