سیارهٔ گمشده؛

من همان «پری کوچک غمگینی» هستم که دلم را در کلمه‌ها می‌نوازم آرام آرام. پری کوچک غمگینی که شب از یک بوسه می‌میرد و منتظر سحرگاهی‌ست که از یک بوسه به دنیا بیاید. -این‌جا خانه‌ی من نیست، غریبه. -قصه‌ می‌گویم-