تأملات(فرهاد محرابی)

📣 #مدرسه_تهران برگزار می‌کند: 📌 «آفرینشِ مبارزه، و سیاستِ امید» بازخوانی رویکرد هارولد پینتر و هانا آرنت در باب نسبت میان حقیقت و سیاست ● [طرح درس] ■ با تدریس: فرهاد محرابی (دکتری ادبیات تطبیقی از ردینگ انگلستان) سه‌شنبه‌ [۲۷ مرداد] ساعت ۱۸ تا ۲۰ حضوری، آنلاین، آفلاین نجات‌الهی، صارمی، پلاک ۳۲ 📮 جهت ثبت‌نام و کسب اطلاعات بیشتر به آیدی زیر مراجعه کنید: ● @pouya_teh_82

آنچه هلدرلین به ما می‌آموزد این است که برای هر هدفی که آفریده شده باشیم، مطمئناً موفقیت هدف این آفرینش نبوده؛ در هر شاخه‌ای از هنر، در هر حوزه‌ای از پژوهش و، بالاتر از همه، در هنرِ نابِ زندگی کردن، سرنوشتی که برای ما تعیین شده شکست است. و با این حال، خودِ همین شکست _ اگر بتوانیم آن را مغتنم بشماریم _ بهترین کاری است که می‌توانیم انجام دهیم، درست همان‌گونه که شکست ظاهری هلدرلین موفقیت گوته را تماماً از میان بر‌می‌دارد، و هیچ اعتباری برای آن باقی نمی‌گذارد. در نهایت برای هلدرلین، زندگی ساکن نوعی زندگی شاعرانه است، زیرا که dichterisch, wohnet der mensch auf dieser Erde، «شاعرانه است سکونت انسان بر این زمین». ---- جورجو آگامبن، وقایع نگاری جنون، ترجمهٔ فرهاد محرابی، ص۲۸۸ و ۲۸۹.

زندگی ساکن یا «مأوا یافته‌ای» که هِلدرلین می‌کوشد آن را در تصور آورده زندگی کند باید، به پیروی از شیلر، دقیقاً در آن «حد غایی رنج» یافت، جایی که در واقع چیزی جز کیفیت زمان و مکان بر جای نمی‌ماند، یک «تعین‌پذیری صرف» کاملاً مشابه آنچه فیلسوف معاصر شیلر یعنی من دو بیران آن را état purement affectif [حالت تأثر مطلق] می‌نامد. او در اثر خود رساله‌ای در باب تحلیل اندیشه این را به عنوان «رابطهٔ منحصر‌به‌فرد انفعال» تعریف می‌کند که بالاتر و فراسوی هر ادراک آگاهانه‌ای، «می‌تواند شکل هستی غیرشخصی‌ای را بسازد...»(۹) حالتی از affectibilité [تأثیرپذیری] محض که او با این حال آن را «شکل وجودی دقیق و کاملی» در نظر می‌گیرد.(۱۰) از این رو، زندگی مأوا‌یافته حالتی از تأثر یا «تأثیرپذیری» است که حتی زمانی که چیزی از بیرون بر آن اثر می‌نهد، همان‌گونه که هست باقی می‌ماند؛ به جای این‌که آن‌ها را به ادراکات آگاهانه بدل سازد، به آن‌ها اجازه می‌دهد تا بی‌آن‌که به سوژه‌ای قابل ادراک منتسب شوند، به یک سامان‌مندی والاتر گذر کنند. از این رو، از نظر هِلدرلین، خود (یا به عبارتی من یا ایگو) ممکن نیست شکل سوژهٔ مطلقی را به خود بگیرد که خود را مسلم فرض گرفته است ــ همچون کار فیشته و شلینگ متقدم ــ بلکه باید به جای آن، شکل ناپایدارتر و ناسازگارتر یک عادت یا عمل عادت‌وار را اتخاذ کند. در گزارش‌های دوستان و کسانی که به دیدار هِلدرلین می‌رفتند به کرّات به مفهوم Zusammenhangs-losigkeit اشاره شده، که منظور از آن یک ناهمگونی یا ازهم‌گسیختگی در اندیشه و گفتار اوست. او جملاتی را به زبان می‌آورد که به‌خودی‌خود معنا دارند، اما هیچ نسبتی با جملات بعدی ندارند. همان‌طور که وایبلینگر در زندگی‌نامه‌ای که نوشته می‌آورد: «هِلدرلین از تمرکز بر یک اندیشه، روشن کردن آن، تشریح آن، پرداختن، به سایر افکار مشابه، و گنجاندن آن در رشته‌ای منسجم از جملات ناتوان شده بود، و این امر حتی در مورد افکاری که ارتباط کنونی با یکدیگر داشتند نیز صادق بود.» همین را می‌توان از مقطعی به بعد در مورد شعر او نیز گفت: همان‌طور که یاکوبسن و آدورنو نیز اشاره کرده‌اند ــ همان‌طور که قبلاً نیز در مفهومی از فون هیلینگِرات که پیش‌تر بدان اشاره شد یعنی harte Fügung آشکار بود ــ وجه مشخصهٔ آثار متأخر هِلدرلین یک پاراتاکسیس شدید و غیاب عامدانهٔ هر شکلی از هماهنگی ناهم‌پایه است. به‌علاوه، هاماخِر دربارهٔ عبارت‌های معترضه‌ای که در این آثار یافت می‌شوند نیز اظهارنظر کرده است ــ بنا بر دیدگاه او، علاوه بر مکث‌های مابین جملات و کلمات، جملات نیز به درون یکدیگر می‌روند.(۱۱) می‌توان گفت که این فقدان ارتباط به‌مرور به اصلی کلی در آفرینش شعری بدل می‌شود. این هم در مورد سرودهای مذهبی صادق است ــ که در آن‌ها کلمات قصار تکین و گیرایی بی‌هیچ ارتباط روشنی در پی هم می‌آیند ــ و هم در شعرهای مقفای سال‌های آخر او که در آن‌ها منظری از طبیعت به صورتی پیوسته و در عین حال با ترتیبی ظاهراً نامنسجم به دنبال هم تصویر می‌شوند. ---- جورجو آگامبن، وقایع نگاری جنون، ترجمهٔ فرهاد محرابی، ص ۲۶۸ و ۲۶۹

#جان_برجر

پست‌مدرنیسم از نگاه زیگمونت باومن دکتر فرهاد محرابی براساس کتاب #اشارتهای_پست_مدرنیسم به این موضوع می‌پردازد @qoqnoospub

نامه به آصف بیات __________ 👈متن کامل

#زن_زندگی_آزادی

اطلاعیه مرکز رانه درباره رایگان شدن دوره مطالعاتی «صلح مسلح» در روزگاری که گفت‌وگو بیش از هر زمان دیگری ضروری است، باور داریم که دسترسی به دانش و امکان اندیشیدن نباید بیش از پیش به محدودیت‌های اقتصادی وابسته شود. در نشست هم‌اندیشی سخنرانان دوره مطالعاتی «صلح مسلح؛ تأملاتی میان‌رشته‌ای درباره جنگ، سوگواری، قدرت و امکان زیستن» که با حضور جمعی از سخنرانان این مجموعه برگزار شد، افزون بر گفت‌وگو درباره چشم‌اندازهای علمی دوره، تصمیم مهمی نیز به اتفاق آرا اتخاذ شد. در راستای مسئولیت اجتماعی مرکز رانه و با هدف فراهم کردن امکان حضور طیف گسترده‌تری از علاقه‌مندان، ثبت‌نام این دوره به‌صورت رایگان خواهد‌بود. البته به منظور حفظ چارچوب علمی دوره و کیفیت فضای آموزشی و تناسب مخاطبان، در راستای تکمیل فرآیند ثبت‌نام، اطلاعات اولیه‌ی شرکت‌کنندگان از جمله نام و نام‌خانوادگی، سن و میزان تحصیلات دریافت شده و‌ پس از بررسی، امکان ثبت نام نهایی فراهم خواهد شد. امیدواریم این تصمیم، امکان شکل‌گیری گفت‌وگویی گسترده‌تر و عمیق‌تر را میان پژوهشگران، دانشجویان، روانکاوان، درمانگران، هنرمندان و تمامی علاقه‌مندان به مسائل انسان معاصر فراهم کند. اندیشیدن، زمانی اثرگذارتر است که امکان مشارکت در آن برای افراد بیشتری فراهم باشد. دپارتمان مطالعات بینارشته‌ای مرکز رانه

https://nocoldwar.org/news/trumps-war-irans-resistance-and-the-return-to-negotiations?fbclid=PAZnRzaATHMBRwZG9mAmV4dG4DYWVtAjExAHNydGMGYXBwX2lkDzEyNDAyNDU3NDI4NzQxNAABp4oJjxShnj5xNYu2h2ecVfZI6SDOvxhjsKtwzXp9iKuzhb0zAsJWeKY4EuES_aem_-bSrpzqvnyIi1i6TC1zVGA

نسخه‌ی انگلیسی بروشور دوره‌ی مطالعاتی «صلح مسلح» نیز آماده شد. این نسخه برای معرفی دوره به مخاطبان و فارسی‌زبانان خارج از کشور تهیه شده است. 📄 نسخه‌ی انگلیسی را در فایل پیوست مشاهده کنید.

🔊فایل صوتی جولیان یانگ در "فلسفه تراژدی" ازدیدگاه فلاسفه و نویسندگان مختلف مفهوم تراژدی را معنا کرده فرهاد محرابی از زاویه دید هولدرلین به فصل تراژدی "جولیان یانگ" پرداخته #فلسفه_تراژدی #دکتر_فرهاد_محرابی . 🆔 @sokhanranihaa 🆔 @qoqnoospub 🆑 #کانال‌سخنرانی‌ها 🌹

فرهاد محرابی متولد ۱۳۶۲ دانش‌آموخته و پژوهش‌گر در حوزه‌ی مدرنیسم ادبی‌ست. وی پس از اتمام تحصیلاتش در مقطع لیسانس و فوق‌لیسانس در رشته‌ی انسان‌شناسی در دانشگاه تهران به انگلستان رفت. او در مدرسه‌ی اقتصاد‌ لندن (LSE) در حوزه‌ی فلسفه‌ی علوم اجتماعی شروع به پژوهش کرد، و در سال ۲۰۱۲ از آن دانشگاه در مقطع فوق لیسانس فارغ‌التحصیل شد. حوزه‌ی مورد علاقه‌ی وی در آن سال‌ها ایده‌ی فاقد قدر‌مشترک بودن ( incommensurability) در فلسفه‌ی علم با تکیه بر نظریات دونالد دیویدسون و ریچارد رورتی بود. او بعدها گرایش مطالعاتی‌اش را به ادبیات تطبیقی، فلسفه و ادبیات، ‌و نظریه‌ی سینما تغییر داد و به مدت دو سال در کالج دانشگاهی لندن (UCL) در مقطع فوق‌لیسانس مشغول به پژوهش و تدریس بود. رساله‌ی فوق لیسانس او در آن دانشگاه، مطالعه‌ی تطبیقی در مورد جهان ادبی والاس استیونس و سینمای آنتونیونی بود. محرابی دوره‌ی دکتری خود را در حوزه‌ی مدرنیسم ادبی، ادبیات تطبیقی و مطالعات ساموئل بکت در دانشگاه ردینگ انگلستان و بنیاد بین‌المللی ساموئل بکت در سال ۲۰۲۰ به پایان رساند. وی چندین مقاله در حوز‌ه‌ی مطالعات بکت و تاریخ مدرنیسم ادبی در کنفرانس‌هایی در انگلستان، کانادا و لهستان ارائه و منتشر کرده ‌است. در کنار پژوهش و تحقیق در حوزه‌ی نظریه‌ی ادبی، وی به طور مشخص از سال ۲۰۱۵ مشغول پژوهش در حوزه‌ی روشنفکری ایران و جهان و مطالعات پسااستعماری بوده است. برای شرکت در این دوره لطفا از طریق یکی از راه‌های ارتباطی زیر با ما در تماس باشید. شماره‌ی تماس و واتس اپ: ۰۹۳۸۱۳۶۰۶۹۴ ۰۲۱-۸۸۸۹۱۸۴۳ سایت: www.bidar.school ایمیل: institutebidar@gmail.com تلگرام: t.me/bidarschool اینستاگرام: bidar.school کانال یوتیوب:Bidar School آدرس: مدرسه‌ی بیدار، خیابان نجات‌الهی، کوچه‌ی چهره آزاد، پلاک ۴، طبقه‌ی همکف شرقی @bidarschool @bidarcourses

هنر به مثابه کنش انقلابی؛ جان برجر، گشودن ادراک و سیاست زیبایی‌شناسی (حضوری ،آنلاین و آفلاین) از ۳۱ تیر ۱۴۰۵، چهار‌شنبه‌ها: ۱۹ تا ۲۱ (۴ جلسه) جان برجر یکی از معروف‌ترین مقالاتش یعنی «پرنده‌ی سفید» را با این عبارات پایان می‌‌دهد: «ما در فصل آغازین سِفْر پیدایش زندگی نمی‌کنیم. اگر ترتیب رویدادهای کتاب مقدس را دنبال کنیم، ما پس از هبوط به سر می‌بریم. ما در جهانی آکنده از رنج زندگی می‌کنیم که در آن شرارت را می‌توان در همه‌جا دید؛ جهانی که رخدادهایش تأییدی بر هستی ما نیست، جهانی که باید در برابر آن مقاومت کرد. در همین وضعیت است که لحظه‌ی زیبایی‌شناختی، امیدی را عرضه می‌دارد…هنر واجد این پیش‌فرض در خود است که زیبایی استثنا نیست … بلکه بنیاد یک نظم و نظام است…چندین سال پیش، زمانی که به وجه تاریخی هنر می‌اندیشیدم، نوشتم که یک اثر را بر اساس این معیار داوری می‌کنم که آیا به انسان در جهان مدرن برای احقاق حقوق اجتماعی‌اش کمک می‌کند یا خیر. من هنوز بر آن موضع هستم. وجه دیگر هنر، یعنی وجه متعالی آن، پرسش از حق هستی‌شناختی انسان را مطرح می‌سازد…»   «… هنر از طبیعت تقلید نمی‌کند؛ هنر از یک آفرینش تقلید می‌کند؛ گاه برای طرح جهانی بدیل، و گاه تنها برای بسط دادن، تأیید کردن، و تبدیل امید گذرایی که طبیعت به ما عرضه می‌دارد، به امری اجتماعی… هنر پاسخی سازمان‌یافته به آن چیزی است که طبیعت گهگاه به ما امکان می‌دهد تا نگاهی بدان بیندازیم. هنر در پی آن است که شناختِ بالقوه را به شناختی مستمر و لایتناهی بدل سازد. هنر، انسان را به امید دریافت پاسخی متقن‌تر، فرا می‌خواند، … وجه متعالی هنر همواره صورتی از نیایش است».   این جملات عصاره‌ی چیزی بوده است که در این درسگفتار در پی واکاوی آن بوده‌ایم. هدف، بررسی مبانی نظری «فلسفه‌ی عمل انقلابی در هنر» در آثار جان برجر، با محوریت چند جستار از اوست. چهارچوب تحلیلی این سلسه‌نشست‌ها بر این فرض استوار است که ساختارهای سلطه‌، با ایجاد «ادراک حسی مسلط»، امکان شناخت واقعیت را از توده‌ها سلب می‌کنند. برجر به عنوان مثال در جستار Revolutionary Undoing با اتکا به آرای ماکس رافائل، استدلال می‌کند که کارکرد هنرِ انقلابی نه بازنمایی صرف، بلکه عملی برای «گشودن» و درهم‌شکستن این ساختار ادراکی تحمیلی است تا از این مجرا، زمینه برای ظهور آگاهیِ انتقادی فراهم گردد. این مسئله در مواجهه با دو پدیده‌ی سیاسی معاصر یعنی جنگ و ظهور فاشیسم نئولیبرال از اهمیت روش‌شناختی ویژه‌ای برخوردار است. برنامه‌ی این درسگفتارِ متن‌محور در چهار جلسه تدوین شده است. در جلسه‌ی اول، با خوانش جستار بلند Undefeated Despair و مقاله‌ی محوری Revolutionary Undoing، مفهوم آگاهیِ حاصل از بحران، واکاوی می‌شود. جلسه‌ی دوم به تحلیل مقاله‌ی  Let Us Think About Fear ، The Work of Art و The Ideal Critic and the Fighting Critic اختصاص دارد و با بهره‌گیری از نظریه‌ی «ساختار احساس» ریموند ویلیامز، ساختارِ عاطفیِ حاصل از سرکوب تحلیل می‌شود. جلسه‌ی سوم، بر مبنای متونی چون The White Bird ، To Take Paper to Draw, و A View of Delft  به نسبتِ میان «نگاه» و «کنشِ سیاسی» در برابر ایدئولوژی‌های مسلط می‌پردازد‍. در نهایت، جلسه‌ی چهارم با تمرکز بر جستارهایی چون The Storyteller ، The Chorus In Our Heads or Pier Paolo Pasolini و Stones (Palestine, June 2003) کارکرد روایت‌های شفاهی را به‌عنوان ابزار گشایش انقلابی در مقابل تاریخ‌نگاری رسمی بررسی کرده و به دیدگاه‌های پازولینی در این زمینه ارجاع می‌دهد. هدف غایی این درسگفتار، برداشتن گامی کوچک در فراهم آوردن ابزارهای تحلیلی برای روشنفکران و کنشگران عرصه‌ی هنر و سیاست است تا با مطالعه‌ی تطبیقی این متون، بتوانند نسبت میان فرم هنری، ادراک حسی و مقاومت سیاسی را بازتعریف کنند. این درسگفتار، ذیل پارادایمِ نقدِ ایدئولوژیک و نگاهِ همدلانه‌ی برجر، به دنبال صورت‌بندیِ یک چارچوب انتقادیِ عملی برای درک و تحلیل شرایط زیست در جهان معاصر است. طبعاً خوانش ما به متونی که ذکر آن رفت محدود نخواهد شد و در کنار آن‌ها به جستارهای دیگری از برجر نیز خواهیم پرداخت. تمامی متونی که در این نشست‌ها بر آن‌ها تمرکز خواهیم داشت از این دو منبع انتخاب شده‌اند:   Berger, John. Hold Everything Dear: Dispatches on Survival and Resistance. Verso, 2007.   Berger, John. Landscapes: John Berger on Art. Edited by Tom Overton, Verso, 2016   در مورد مدرس 👇

هنر به مثابه کنش انقلابی؛ جان برجر، گشودن ادراک و سیاست زیبایی‌شناسی (حضوری ،آنلاین و آفلاین) از ۳۱ تیر ۱۴۰۵، چهار‌شنبه‌ها: ۱۹ تا ۲۱ (۴ جلسه) هدف، بررسی مبانی نظری «فلسفه‌ی عمل انقلابی در هنر» در آثار جان برجر، با محوریت چند جستار از اوست. چهارچوب تحلیلی این سلسه‌نشست‌ها بر این فرض استوار است که ساختارهای سلطه‌، با ایجاد «ادراک حسی مسلط»، امکان شناخت واقعیت را از توده‌ها سلب می‌کنند. برجر به عنوان مثال در جستار Revolutionary Undoing با اتکا به آرای ماکس رافائل، استدلال می‌کند که کارکرد هنرِ انقلابی نه بازنمایی صرف، بلکه عملی برای «گشودن» و درهم‌شکستن این ساختار ادراکی تحمیلی است تا از این مجرا، زمینه برای ظهور آگاهیِ انتقادی فراهم گردد. این مسئله در مواجهه با دو پدیده‌ی سیاسی معاصر یعنی جنگ و ظهور فاشیسم نئولیبرال از اهمیت روش‌شناختی ویژه‌ای برخوردار است. اطلاعات بیشتر👇 https://t.me/bidarcourses/1099

برای آشنایی بیشتر با دوره‌ی مطالعاتی «صلح مسلح»، عناوین جلسات و اساتید همراه ، فلایر دوره را ورق بزنید. نگاهی دقیق‌تر به مسیری که قرار است جنگ را، فراتر از میدان نبرد و از چشم‌اندازهای گوناگون، مورد توجه و‌مطالعه قرار دهد. 🕊️