مکتب فرهنگ‌فر

استاد ناصر فرهنگ‌فر سپاس از دوست نازنین مهندس محسن عزیزی @nfarhangfar

گلهای تازه برنامه ۵ ( افشاری ) شعر آواز و تصنیف : هوشنگ ابتهاج خوانندگان : ایرج و سیما بینا هنرمندان : پرویز یاحقی، منصور صارمی و جهانگیر ملک پالایش : کلاسیک ایرانی @nfarhangfar

سحر با باد می‌گفتم حدیثِ آرزومندی خطاب آمد که واثق شو به‌اَلطافِ خداوندی دعایِ صبح و آهِ شب کلیدِ گنجِ مقصود است بدین راه و روش می‌رو که با دلدار پیوندی قلم را آن زبان نبوَد که سرِّ عشق گوید باز ورایِ حدِّ تقریر است شرحِ آرزومندی الا ای یوسفِ مصری که کردت سلطنت مغرور پدر را باز پرس آخر کجا شد مهرِ فرزندی جهانِ پیرِ رعنا را ترحّم در جبلّت نیست ز مهرِ او چه می‌پرسی در او همّت چه می‌بندی همایی چون تو عالی‌قدر حرصِ استخوان تا کی دریغ آن سایه‌یِ همّت که بر نااهل افگندی درین بازار اگر سودی‌ست با درویشِ خرسند است خدایا منعمم گردان به درویشیّ و خرسندی به شعرِ حافظِ شیراز می‌رقصند و می‌نازند سیه چشمانِ کشمیریّ و ترکانِ سمرقندی حافظ شیرازی @nfarhangfar

نسیمِ زلفِ تو صبحی ‌گذشت ازین ‌گلشن هنوز سلسله‌ی موجِ ‌گُل، جنون ‌خیز است ✍ بیدل دهلوی 🎥🎶 شیدایی 🗣 محمّدرضا شجریان 🎼🪕 پرویز مشکاتیان 🥁 ناصر فرهنگ‌فر ✍ حافظ [ در همه دِیرِ مغان نیست چو من شیدایی خرقه جایی گرو باده و دفتر جایی ] 🍃🌸🍃 درودها آدینه‌روز و سال‌روزِ جاودانگیِ هنرمندِ یزرگ و نوازنده‌ی صاحب‌سَبک، زنده‌یاد استاد ناصر فرهنگ‌فر، مالامالِ نور و امید.💫🤍🌸 🆔 @ayehayebarani

بیست و نهمین سالگرد درگذشت پدر پنجشنبه ۱۴۰۵/۵/۲۲ قطعه هنرمندان بهشت زهرا عکس : دکتر کامران مولایی @nfarhangfar

استاد ناصر فرهنگ‌فر شهرری ۱۳۳۵ سپاس از مهندس محسن عزیزی که عکس را بازسازی کردند. @nfarhangfar

بیست و نهمین سالگرد درگذشت پدر پنجشنبه ۱۴۰۵/۵/۲۲ قطعه هنرمندان بهشت زهرا @nfarhangfar

بیست و نهمین سالگرد درگذشت پدر پنجشنبه ۱۴۰۵/۵/۲۲ قطعه هنرمندان بهشت زهرا عکس : دکتر کامران مولایی @nfarhangfar

‍ ☘☘ برگی از تقویم تاریخ ☘☘ ۲۳ امرداد سالروز درگذشت ناصر فرهنگ‌فر (زاده ۴ آبان ۱۳۲۶ شهر ری -- درگذشته ۲۳ امرداد ۱۳۷۶ تهران) نوازنده‌ تنبک، خواننده، ضربی‌خوان، خوشنویس و شاعر در خاندانی هنری زاده شد. پدرش تار می‌نواخت و عمویش نوازنده تنبک و ضربی‌خوان بود و اجداد مادری‌اش از خطاطان دوره قاجار بودند. به‌همین دلیل، وی از علاقه و استعداد هنری زیادی برخوردار بود، به‌طوری که از هفت سالگی به نواختن تنبک علاقمند شد، اما چون تنبک نداشت از کوزه‌های سفالی که مادرش روی آن پوست می‌کشید، استفاده می‌کرد. پدرش مخالف تنبک‌نوازی او بود و می‌خواست او خوشنویسی را ادامه بدهد، ولی او بعدها هم موسیقی و هم خوشنویسی را دنبال کرد و در هر دو زمینه به مراحل والایی رسید. او تنبک را از محمد ترکمان که از خویشاوندان او و از شاگردان خوب امیرناصر افتتاح بود فراگرفت. در سال‌های بعد وقتی در محفلی حسین تهرانی را ملاقات کرد و در حضور او به تنبک‌نوازی پرداخت، تهرانی دریافت که وی در تنبک‌نوازی استعداد بالایی دارد و او را برای فراگیری نت نزد محمد اسماعیلی فرستاد. به موازات تنبک‌نوازی، هنر خوشنویسی را هم دنبال می‌کرد و مدتها نزد استادان حسن میرخانی، حسین میرخانی، علی‌اکبر کاوه، غلامحسین امیرخانی و همچنین در انجمن خوشنویسان به خوشنویسی پرداخت. او از سال ۱۳۴۹ در مرکز حفظ و اشاعه موسیقی، به‌‌عنوان نوازنده و مدرس مشغول به‌کار شد و از موسیقیدانان و ضربی‌خوانهای قدیمی از جمله عبداله دوامی، نورعلی برومند، داریوش صفوت، یوسف فروتن، سعید هرمزی و اصغر بهاری بهره‌ها برد و گاهی با آنان همنوازی می‌کرد. از سال ۱۳۵۰ در برنامه تلویزیونی هفت شهر عشق و از سال ۱۳۵۱ هرسال در جشن هنر شیراز با یارانش به هنرنمایی پرداخت. در سال ۱۳۵۲ به‌همراه گروه مرکز حفظ و اشاعه به‌ بلژیک رفت و با گروه باله موریس بژار همکاری کرد که همین برنامه در همان سال در تخت جمشید به‌نام باله گلستان اجرا شد. از سال ۱۳۵۴ با گروه شیدا به سرپرستی محمدرضا لطفی همکاری داشت و در برنامه‌های متعددی در تلویزیون و رادیو مانند گلهای تازه و گلچین هفته هنرنمایی کرد. در سال ۱۳۵۴ به‌دعوت رابرت ویلسون کارگردان شهیر آمریکایی به نیویورک رفت و در تئاتر وی به اجرای ضرب زورخانه، خواندن آواز و ضربی‌خوانی پرداخت. در سال ۱۳۵۶ با تاسیس گروه عارف، با آنان همکاری کرد که با تشکیل کانون چاووش ادامه یافت و تا سال ۱۳۶۳ و تعطیل شدن کانون چاووش، کارهای زیبا و جاودانی به  اتفاق استادان حسین علیزاده و پرویز مشکاتیان ارائه شد. وی تنبک‌نوازی نوین را پایه ریزی کرد، چنانکه امروزه اکثر نوازندگان تنبک به‌طور مستقیم یا غیرمستقیم از سبک، تکنیک و انگشت‌گذاری‌های متنوع وی در نواختن این ساز استفاده می‌کنند. نگاه او در مورد ریتم بسیار فراتر از چیزی بود که قبل از وی وجود داشت، از جمله ضربهای لنگ که مدتها از قطعات موسیقی کنار رفته بود با ظهور وی دوباره مورد توجه قرار گرفت. او در تدریس و آموزش تنبک بسیار سخاوتمند بود و به همه کس به شرط دارا بودن استعداد و صلاحیت و ظرفیت، هر آنچه می‌دانست و می‌نواخت و در ذهن داشت، می‌گفت و می‌آموخت. در طول سالیان آموزش، شاگردان بسیاری به شکل مستقیم و غیرمستقیم از او درس گرفتند و بعدها از راه تحقیق و کوشش، راه وی را دنبال کردند و به جایگاه والایی رسیدند و رموز و نکته‌های نوازندگی وی را شکوفا کردند. مجموعه آثار دست‌نویس و یادداشتهای پراکنده‌ای که از وی در زمینه‌ آموزش تنبک بجا مانده به همت فرزند او آرش جمع‌آوری و تنظیم و با عنوان «میزان‌الاعظم» به‌چاپ رسیده که مورد استقبال و استفاده‌ استادان و نوآموزان تنبک قرار گرفته است. او به دلیل تسلط بر ادبیات و شعر فارسی، در ضربی‌خوانی مهارت داشت و فی‌البداهه ضربی‌ها و ملودی‌های جدید و زیبا خلق می‌‌کرد که بسیاری از آنها را بعدها با تعمق و تکمیل، به تصانیف ماندگار و زیبایی تبدیل کرد که برای همیشه از او به یادگار مانده‌اند. وی در سرودن شعر و نظم نیز دستی توانا داشت. کتاب «شاعر تنبک» گزیده‌ اشعار او توسط انتشارات گویا چاپ و منتشر شده است . او در باب خصوصیات فردی، عارف و آزاده و متواضع، قلندر و مهمان‌نواز بود که هیچگاه هنرش را آلوده نساخت و برای مادیات و شهرت به اجرای برنامه نپرداخت. برای دل خود سالها تنبک نواخت، ضربی‌خوانی کرد، تصنیف ساخت، شعر سرود و خوشنویسی کرد. ‎🆔 @bargi_az_tarikh #برگی_از_تقویم_تاریخ ☘☘☘☘☘☘☘☘☘☘ #ناصر_فرهنگ_فر، د

استاد ناصر فرهنگ‌فر سپاس از دوست نازنین مهندس محسن عزیزی @nfarhangfar

تصنیف بداهه پریشان کن و تصنیف پیر می فروش استادان : ناصر فرهنگ‌فر ، محمدعلی کیانی‌نژاد و نصرالله شیرین‌آبادی ۱۳۶۳/۱۲/۱۳ @nfarhangfar

تمبک بهانه بود که سازم ترانه‌ای تا آنکه سَر کنم غزلِ عاشقانه‌ای گر شِکوه از غمش نکنم سوزدم جگر زین نخله سخت می‌کشد آتش زبانه‌ای عمری دویده‌ایم در این ظلمت آه آه از خضرِ پی خجسته ندیدم نشانه‌ای سیمرغِ قافِ عزّت از این مرز و بوم رفت ماندَه‌ست از او به گنبدِ گیتی فسانه‌ای کشتی شکست و پهنه‌یِ دریاست بیکران موجی مگر که باز بَرَد تا کرانه‌ای گفتیم زیرِ بارشِ بارانِ خونِ چشم ای دستِ روزگار بر آری زمانه‌ای بر این درختِ پیر که ضرب است نامِ او برگی، بری، شکوفه‌یِ سرخی، جوانه‌ای ناصر فرهنگ‌فر تیر ۱۳۷۱-تهران کتاب شاعر تنبک صفحه ۴۶ غزل چهاردهم @nfarhangfar

رضا خلیلی، دکتر صمدی، استاد ایرج خواجه‌امیری، استاد علی تحریری و آرش فرهنگ‌فر یکشنبه ۱۴۰۰/۱۲/۱ @nfarhangfar

شاخه گل ۴۴۹ چهارگاه استادان : ایرج، رضا ورزنده، پرویز یاحقی و جهانگیر ملک آهنگ : جواد معروفی اشعار متن : رفیق اصفهانی، همام تبریزی و واقف خلخالی غزل آواز : سعدی گوینده : آذر پژوهش @nfarhangfar

یا رب نگاه کس به کسی آشنا مکن گر می‌کنی کرم کن و از هم جدا مکن عالی شیرازی @nfarhangfar

آرش فرهنگ‌فر و استاد حسین خواجه‌امیری ( ایرج ) روان استاد ایرج شاد و یادشان گرامی باد پی‌نوشت : زادروز استاد ایرج دوشنبه ۱۴۰۰/۱۰/۱۳ @nfarhangfar

درگذشت استاد حسین خواجه‌امیری ملقب به ایرج، خواننده سرشناس موسیقی ایران را به هنرمندان، هنردوستان، مردم ایران و خانواده‌ی ایشان تسلیت و آرامش‌باد می‌گویم و برای بازماندگان صبر و شکیبایی آرزومندم. روان استاد ایرج که با آثار ایشان بسیار خاطره داریم شاد و یادشان گرامی باد. با اندوهی فراوان آرش فرهنگ‌فر ۱۴۰۵/۵/۲۱ @nfarhangfar

کارگاه ریتم، وزن و تنبک عمومی آرش فرهنگ‌فر در آکادمی موسیقی مهرشرق رودهن، پنجشنبه بیست و نهم امرداد ساعت ۱۷ تا ۱۹ برگزار خواهد شد. از مدیریت آموزشگاه مهرشرق، هنرمند گرامی جناب کیوان‌جو و دوست نازنین و هنرمند گرامی جناب سیدمهدی صیادجهانگردی بسیار سپاسگزارم. شماره تماس : +982176507989 +982176512505 @nfarhangfar

آرش فرهنگ‌فر و مجتبی جباری کنسرت گروه شهنازی اردیبهشت ۱۳۹۱ تالار وحدت ( رودکی ) عکس : پدرام طهماسبیان @nfarhangfar

کارگاه ریتم، وزن، تنبک عمومی و تنبک مکتب فرهنگ‌فر با حضور آرش فرهنگ‌فر آدینه ۱۴۰۵/۵/۹ ( نهم امرداد ) در آموزشگاه خانه سبز در شهر کرج برگزار شد. سپاس از جناب جواد بابایی مدیریت آموزشگاه خانه سبز فیلم : یاسین کیان‌بخت استودیو پاز @nfarhangfar