𝐿𝒾𝒹𝑜𝒸𝒶𝒾𝓃𝑒

یک سال گذشت من هنوز همون خری ام که بودم.

خریت هایی که من تو زندگیم کردمو به خود خر بدی نمیکنه

و منی که منتظر نشستم یه نفر حداقل روز دختر رو تبریک بگه‌ بهم

کی میگیره جامو؟ همون خرابی که گفتم بلاک کن گفتی نه بابا این بنده خدا چیکار به‌من داره اصلا جای خواهرمه

my eternal ❤️

چمی‌دونم سکته کن بگو برای تو کردم، برای خوشگلیت.

نمیدونم چیشد ولی دیگه اون آدم مهربون و خوش خنده رو تو خودم ندیدم.

از همه‌چیز و همه‌کس طلبکارم.

واسه دیواری که خراب کردم شاید تا آخر عمر اشک بریزم ، اما با آجر لق کنار نمیام.

حتی اگه بچه‌ی آوار نیستی به بوی آخرین آجرت وفادار باش.

بیشتر تصمیمات درست،آدم رو غمگین میکنن.

اون سکوت ناگهانی و خیره شدن‌ طولانی‌ بعد از شنیدن حرف‌هایی که نباید می‌شنیدی<<<<<

حتما یه چیزیم هست که همه میذارن میرن وگرنه مرض که ندارن

پریودی مثل مستی میمونه ، باید گوشیتو بندازی کنار تا جای ممکن نرینی تو ارتباطت با آدمای دور و برت.

اون دختر کوچولویِ درونم خیلی وقته خودشو گم کرده.

پارسال،همین روز،همین ماه،همین ساعت زندگی و تصوراتم انقد قشنگ بود که خارج از محدوده فکرم بود. امسال دارم توی جایی که فکر میکردم هیچوقت قرار نیس باشم زندگی میکنم و این خیلی غمگینم میکنه. زمان میتونه خیلی وحشتناک باشه

چیکا کردی با دلم وای و کیر