اُقیآنوس🐋

ببخشید که اذییتتون میکنم ، ببخشید که وجود دارم. خودمم از این موضوع راضی نیستم خیلی.

شاید یکی از قسمتای سخت زندگی اونجاست که خدا و بنده هاش باهمدیگه یادشون میوفته تو لیاقت حال خوب و دوست داشته شدن رو نداری.

‏اونقدری قوی باشید که از پس دوست نداشته شدن بربیاید ، مثل من.

‏فقط یه خجالت موند جلوی کسایی که پُزتو دادم و تعریفتو کردم.

کاش خدا یه تجدید نظر تو مرگ بنده هاش کنه،بیخیال نزدیکای من بشه..🙂

‏این داستان از چشم افتادنِ آدم‌ها هم واقعا ترسناکه، چیکار کردی با اون همه علاقه‌ای که بهت داشتم؟

نمی‌گذرد؛ نمیدونم شاید هم می‌گذرد، اما در پس این گذر؛ از من چه باقی خواهد ماند؟

‏کاش آدما انقدر بد نبودن، یه سریاشون رو جدی‌جدی دوست داشتم بی شوخی.

احساسات مختلف رو همزمان با هم تجربه می‌کنم؛ انگار هم پرم، هم خالی‌ام، هم میل به حرف زدن دارم، هم هیچ انرژی‌ای برای توضیح دادن هیچ‌چیز ندارم.

شاید در زندگی دیگری، در جای دیگری توانستیم جوانی کنیم، زندگی کنیم...

🤍🍀

اَمن باشید و قابل اعتماد که اگر روزی تمامِ جهان برای آدمی سیاه شد و امیدی اگر نبود ‌‌‌تنها قسمتِ روشنِ جهانش شما باشید ‌و روزنه‌ی نور و امیدی شوید در بی‌نهایت تاریکی...

روزای‌بد‌برای‌من،روزای‌خوب‌برای‌تو👀