پیاده‌گرد

وقتی همکلاسی‌های نچسب دوران دانشگاهت حالا شدن همکارات:

سین نزدن سال ۲۰۱۷ واسه مردم شاید جذاب بود. الان همه کسی رو می‌پسندن که آدم باشه، ساده و امن باشه. پس اگه می‌خوای اون‌جوری باشی اصلا با من ارتباط نداشته باش جذاب لعنتی.

اون‌قدر بی‌حوصله و کم‌طاقت شدم که اعصابِ منتظرِ جوابِ پیام موندن، حتی همین مقدار اندک بلاتکلیفی رو هم ندارم. پس به کسی پیام نمی‌دم، مگر این که بدونم زود سین می‌زنه.

4 دقیقه‌ی آخرش راکِ آروم و خوبیه. #Nonvocal

چیزی که نکشتت یه کاری می‌کنه رو تختت زل بزنی به سقف.

چند وقته دیوارنوشته‌ی جالب و درخوری ندیدم. فعلا اینو از من بپذیرید.

دل در گروِ چند هنر داشتم، این شد ای بی‌سپران، من که سپر داشتم این شد!   - حسین جنتی

دفاعی برابر مالیخولیای این شب ندارم.

همینجوریش صندلی عقب ۲۰۷ برای کسایی طراحی شده که پا ندارن، اون‌وقت من تو تاکسی افتادم عقب کنار دوتا آدم چاق.

آقا یه دوست ما رو نجات داد.

دارم زندگی کردن رو نمی‌تونم و تا حالا هیچ‌وقت انقدر نمی‌تونستم نتونم.

بعید میدونم این روان دیگه برا من روان بشه.

دارم زندگی کردن رو نمی‌تونم و تا حالا هیچ‌وقت انقدر نمی‌تونستم نتونم.