• محلول در شب •

درود بر فیلم و سریال و موزیک و فوتبال و گیم که هرچند کوتاه، ما رو از واقعیت زشت و زننده‌ی این زندگی دور می‌کنن و می‌برن جایی که همه‌چیز قشنگ‌تره.

به اشتباه فکر می‌کنیم شناختِ آدم‌ها زمان می‌خواد؛ در حالی که بیشتر از زمان، موقعیت می‌خواد.

تقصیر تو نیست اگه قلبت احساس سنگینی می‌کنه.

ای‌کاش میشد دنیا تموم بشه.

برای تو چه بگویم؟ بگویم زخمم آن‌قدر عمیق شده که می‌توان در آن درختی کاشت؟ بگویم غمگینم و مرگ کاری نمی‌کند؟!

آدم خیلی از وقت‌ها مجبوره درست رفتار کنه حتی اگه قلب خودش هم با اون رفتار بشکنه.

آدمی که زیاد توضیح میده ضعیف نیست، معمولا زیاد سوءتفاهم دیده.

و اگر روزی رفتی، بدان هیچ‌چیز تمام نمی‌شود؛ فقط دلم یاد می‌گیرد چطور با یک فقدان، زیباتر بمیرد.

سفت بچسبید به آدم‌های امنِ زندگی‌تون؛ بعضی نسخه‌ها دیگه هیچ‌وقت بازنویسی نمی‌شن.

من نمیخوام همه دوستم داشته باشن، من میخوام تو اندازه‌ی همه دوسم داشته باشی.

تو که هر خوبی کردی واسه دل خودت بوده. خودت ذاتت خوب بوده و با خوبی کردن خوشحال می‌‌شدی؛ پس هر کاری کردی بخاطر حال دلت بوده. نشینی غصه‌ی اینو بخوری که چرا در حقشون خوبی کردم و بدی دیدم! هر کسی رفتاراش آینه‌ی روحشه و دنبال راهی می‌ره که بتونه روحشو تغذیه کنه.

اون رابطه‌ای امنه که کودک درونت اجازه بروز داشته باشه.

یه یک گوش شنوای غیر قضاوت‌گر برای ادامه زندگی نیازمندم.

[خوشه‌ی غم‌، توی دلم، زده جَوونه، دونه‌به‌دونه دل نمی‌دونه، چه کنه با این غم، آی نازنین مریم…]

خرید کردن قلبم رو می‌بوسه. به معنای واقعی یه بوس خوشگل می‌ذاره روش.

میگم : « جهان شما رو هم مه گرفته ؟ »

(اگر جزو آن‌دسته هستید که باور دارید دروغه، مقتل بخوانید.)

ای‌کاش تاریخ راجع‌به چنین روزی دروغ می‌گفت. ای‌کاش…

مَکُن اِی‌صبح طلوع…

بخشی از من مُرد که بهترین بخشم بود.