بارگذاری‌ها

‌ گشته خزان ـ سال اجرا: بین ۱۳۲۵ تا ۱۳۳۵ خواننده: عزت روح‌بخش آهنگ‌ساز: عباس شاپوری ترانه‌سَرا: ناصر رستگارنژاد گشته خزان نوبهار من رفت و نیامد نگار من سپری شد شب جدایی به امیدی که تو بیایی آخر ای امید قلبم با من از چه بی‌وفایی؟ من اگر از دَم گیسوی تو بِرَهم در جهان دل به عشق دگری ندهم آه چه خوشا که دمی ز وفا نظر به ما کنی آه چه شود صنما به خدا ترک جفا کنی ای آرام دل من! آسان کن مشکل من آخر شد بر سرِ کویت منزل من یادداشت مربوطه ‌ @REsearchers ‌

‌ یادداشت مربوطه @REsearchers ‌

‌ یادداشت مربوطه @REsearchers ‌

‌ یادداشت مربوطه @REsearchers ‌

ملکه‌ی گل‌ها (زندگی شیرین) - ۱۳۳۵ / ۱۳۳۶ خوانندگان: داریوش رفیعی / الهه سراینده: کریم فکور آهنگ‌ساز: مجید وفادار دست‌گاه: مایه‌ی بیات اصفهان عشقت ای گل خندان کرده به پا شور و نوا در دل من باز آ تا که بسازد دست وفا قلب تو را مایلِ من باز آ ملکه‌ی گل‌ها غم دل ما را درمان سازد شادم از آن گلِ رویَش که خرمن مویش پنهان سازد یادِ لبِ خندان دو دیده‌ی عاشق را گریان سازد دردا سیل اشکم بنای امیدم را ویران سازد خوش بوَد جوانی عشق و زندگانی با آن یار جانی سازد عروس بهاری در عالمِ یاری محزونم دارم به دیده‌ام سِیلی ز دوریِ لیلی مجنونم بشنو ترانه‌ی بلبل ز غم رخ گل در این چمن دارد گِله‌ی فراوان ز عشوه‌ی خوبان این قلب من در فراق روی تو ای پری‌جان سوزد غم دل من بی تو باشد در بزم زندگی اشک‌وخون مِیِ گُلِ من از دیدار آن لعل ارغوان گل شرم آرَد به چمن تاب موی تو حال روی تو بُرده تابِ دل من سوز عاشقان ناز گل‌رخان راز دل‌بری می‌کند عیان یک تبسم از آن دو لب بُتا می‌کِشاند از قلب عاشقان آه! بختم در جدایی به غمِ تو برگشته چون مژگانت بُرده خواب شیرین ز دیده‌ی بیدار من چشمانت آه در قلب سنگ تو هرگز آهِ سوزانم نکند اثری گُل درمان‌وعشق من گر بعد از این شام غم نبوَد سحری خندد بر این دل شیدا ملکه‌ی گل‌ها چون جام مِی ساقی از آن میِ باقی روانه کن جامی بر سوی مِی شادم زان که یک دم سَرِ مرا دامان او بالین است با این عشق‌ومستی به عاشقان زندگانی شیرین است یادداشت مربوطه @REsearchers

‌ أنت‌الحبیب والله (گل‌پری‌جون) - دهه‌ی ۳۰ یا ۴۰ خورشیدی خواننده: زهور حسين شعر عربی: سيف‌ألدين ولائي آهنگ‌ساز: رضا علي (برگرفته از ترانه‌ی گل‌پری‌جون از مرتضی احمدی) إِنْتَ الحَبِیبْ وَالله وِانتَ الطَّبِيبْ والله تَعَالْ تعال يا وَلَد يَمتَهْ الوِصالْ يا حِلو لَيْشْ تُنْكُرْ وِدَادِي يا رُوحِي وْ فُؤادِي گلـِّي اِشعَجَبْ بَعْدِالهَجِرْ هِسَّهْ اذْكَرِتْنِي مَاتْگُلّي يا وِلْفِي اِشبِدَهْ عَنِّي و عِفِتنِي آهْ آهْ هِسَّهْ اعْرَفِتْ وِلفِي لَيْشْ بِیَّهْ خِنِتْ گل‌پری‌جون! بله این‌جایی جون؟ بله بیا بریم! آخ نمی‌آم! خسته می‌شی، نمی‌شم! بیا بریم! آی نمی‌آم! خسته می‌شی، نمی‌شم! وای وای وای چه‌قدر اطوار می‌ریزی! چه پررویی چه چیزی! مُردم برات ای دل‌برِ مَه‌پیکرِ من کم‌تر بذار ای بی‌حیا سربه‌سر من وای وای شب شده و من خبر نداشتم (؟) یادداشت مربوطه ‌ @REsearchers

‌ کندن چاله برای دفن زباله‌های تر جهت تبدیل به کود یادداشت مربوطه @REsearchers ‌

پیام عاشق (ای صبا رو سبک‌بار) - ۱۳۱۷ محل ضبط: شهر حلبِ سوریه خواننده: ملکه برومند سراینده: حسن صدرِسالک آهنگ‌ساز: عبدالحسین برازنده دست‌گاه: شور ای صبا رو سبک‌بار از برم سوی دل‌دار گو به آن بی‌وفایار حال این عاشق زار گو به هر کوی‌وبرزن پیش هر مرد و هر زن بگذرم چون به زاری هم‌چو ابر بهاری از دو چشم گهربار دُرفشانم صدف‌وار ماه نو چو بر چشم مردم نیاید هر کَسش به انگشت خود می‌نماید در غمِ تو از بس که زار و نزارم با هلال و یک مو تفاوت ندارم یادداشت مربوطه @REsearchers

‌ یادداشت‌ مربوطه @REsearchers ‌

‌ یادداشت مربوطه @REsearchers ‌

‌ یادداشت مربوطه @REsearchers ‌