راسکولنیکف”

آدم‌های اطرافت حتی اکسپلورتُ هم تغییر می‌دن چه برسه به زندگیت.

هر ترم که می‌گذره انتخاب واحد سخت‌تر می‌شه، و تو می‌دونی که درس‌های کمتری داری واسه برداشتن و کم کم دانشگاه با تمام لحظات خوب و بدش داره تموم می‌شه. و این هم غم‌انگیزه و هم خوشحال کننده.

زین پس با اولین سلامِ آن‌ها، رفتن‌شان را متصور می‌شوم.

آدم‌ها بی‌رحم نمی‌شن، آگاه می‌شن.

جالبه، آدم خسته‌ست، افسرده و ناامیده و دلش میخواد زندگی تموم شه، بعد قهوه میخوره و دیگه نه.

هربار که تصمیم‌گیری راجع به یک موضوع رو به کسی سپردم، ناامیدم کرد. همیشه تهش خودم تصمیم درسته رو گرفتم.

می‌گفت: آدم‌ها باید مثل جریان آب باشن برات؛ بود و نبودشون فرقی توی احوالاتت ایجاد نکنه. گفتم: بهترش میدونی چیه؟ اینکه خودم جاری‌ام، دیگه خیلی وقته سوزنم روی هیچ‌چیزی گیر نمی‌کنه، نه مکان، نه زمان و نه آدمی.

هیچ چیز به انداز نادیده گرفتن من رو ناراحت نمی‌کنه.

فکر نکنم هیچوقت بتونم کل داستانُ به کسی بگم.

در صورت گیر کردن وسایل بین درهای قطار، آن‌ها را رها کنید.

رحمت خدا بر تو برای تمام دخترانی که از گور رهانیدی ای پیامبر مهربانی‌ها…

واقعا کسی که سردشه حق نداره برای دمای خونه تصمیم بگیره لباس بپوش 》amir pourzaeim《 @OfficialPersiaTwiter

یک برادر با خوردن آب جگرش می‌سوزد یک برادر با نخوردن آب جگر می‌سوزد…

هرشب موقع نوشتن، اولین جمله‌ای که توی دفترش می‌نوشت این بود: «امروز روز عجیبی بود». چون زندگی با تموم غم‌ها و خوشی‌ها براش عجیب بود و هیچوقت نتونست بفهمتش.

باور کن تنها سرمایه‌ی زندگیت، خودتی.

سینوزیت اذیت کننده‌ست درمان سینوزیت اذیت‌ کننده‌تر.

هزار دشمن و یک تیر در کمان دارم.

برای تو چه بگویم؟ بگویم زخمم آن‌قدر عمیق شده که می‌توان در آن درختی کاشت؟

کلا نیم ساعت باهاش حرف می‌زنی و جوری همو می‌فهمین که روحتون نوازش می‌شه. واقعا چیه این نعمتِ رفیق.

هیچکس نمی‌تونه ادعا کنه دوبار توی یک رودخونه شنا کرده، برای اینکه نه‌رودخونه، اون‌ رودخونه‌ست و نه‌ آدم،‌ اون آدم. -کیارستمی