انديشگاه رضوی

چرا روز جهانی بچه آخری نداریم؟

حس تحقیری که *برای رفع این مشکل هیچ کاری نکردی*به آدم میده هیچ چیز دیگه‌ای نمیده، با شنیدنش حس میکنی بی خاصیت‌ترین و تنبل‌ترین آدم دنیایی.

گلایه داشتین که چرا اندیشگاه به سمت مطالب شاد نمیره کدوم شادی در اندیشه من هست که ازش بنویسم؟میشه بگین؟ دو تا دیوونه اومدند برای کشورما تصمیم بگیرند بعدیک مشت تازه بدوران رسیده بهشون پایگاه دادند اون حمله ها شد که دیدین یه سری وطن فروش بیشرف اونجوری گرا میدادند که بیا بزن بیا نجاتمون بده بیا کمک کن،دید نتونست نظام رو تغییر بده افتاده به جون کشورهای همسایه که با ایران دربیفتین از طرفی هم اینطور که شنیدیم داره عوامل داخلیش رو تقویت میکنه آشوب داخلی راه بیفته امروزم که از رسانه باخبرشدم جوون مردم رو به شهادت رسوندند اون هم با چه وضعیتی که حتی نمیتونم در موردش بنویسم آخه کدوم شادی؟ من از تورم و اقتصاد نابسامان و وضعیت سخت مردم در زندگی قبل از جنگ شادی روگم کرده بودم الان که دیگه…..

صبح که از خواب بیدار می‌شوی به خودت یادآوری کن: احتمالاامروز با کسانی روبه‌رو می‌شوم که حسود،فضول، ناسپاس، خودخواه و پرمدعا هستند اما من نباید بگذارم هیچ‌کدامشان مهربانی من را کم‌رنگ کنند. سلام صبحتون بخیر امروزتون عالی♥️🌱

کاش همون بچه که بودیم لولو ما رو خورده بود.

وقتی در ارتباطاتت از اینکه زیادی توضیح بدی بی نتیجه باشه وناامیدی، اما از نفهمیده موندن هم خسته‌ای این دوگانه آدم را فرسوده می‌کنه. از یک طرف نمی‌خوای مدام درباره‌ی احساساتت شرح بدی و شبیه کسی به نظر برسی که زیادی پیچیده‌اش می‌کنه. از طرف دیگه، سکوت هم تو روبه جایی نمی‌رسونه. برای همین بین گفتن و نگفتن معلق می مونی. خیلی از آدم‌ها نه به خاطر نداشتن حرف، بلکه به خاطر خسته شدن از ترجمه‌ی خودشون ساکت میشن.

باشد که رها شویم، از رَنجی که از آن ما نیست.

کاش در پایان این بغض‌ها، خستگی‌ها، اندوه‌ها، چیزی باشد که ارزش این همه دوام آوردن را داشته باشد.

شاید برای شما هم اتفاق بیفتد😎 دیروزرفته بودم یه اداره،برق رفت بعد رفتم نونوایی برق نداشتند وقت برای تعمیرخودرو داشتم نزدیک تعمیرگاه بهم تکست داد نیاین اینجا برق رفته کارهام در مناطق مختلف بود رسیدم لب در ریموت زدم برق نبود کلی پله و خلاصه عصر رفتم شهرمجاور کارداشتم اونجام برق رفته بود دریک روز یک شیفت بی برقی پاس کردم احساس میکردم اداره برق افتاده بود دنبالم 😂

به اواخر تابستون رسیدیم و بیش از یکسال هست منتظریم ببینم تکلیف جنگ چی میشه بی توجه به اینکه عمر ماست که در این بلاتکلیفی طی شدورفت بدون هیچ حاصلی از اون سر دنیاپاشده اومده که بگه چی؟ فقط میدونم که قانون جنگل از این وضعیت منظمتره

بزرگسالی یعنی فروبپاش اما درکنارش به زندگیتم ادامه بده.

رویاهامون گم شد میون واقعیتهای تلخ

در خاص ترین شرایط کشور به سر میبریم همگی باید و باید متحد باشیم هدف از نغمه جنگ چندباره به یغما بردن خاک هست وقتش رسیده خاک بخوریم اما خاک ندیم نمیدونم کجایی؟ چه سمتی داری؟ ازت چه کاری برمیاد؟ هر چه هست سهمی در نگهداری داری وقت امانتداری رسیده شاید مجبور بشیم مدتی بدون امکانات زندگی کنیم هر چه که پیش بیاد بیا همدیگرو رها نکنیم مام وطن یادمون نره امانتداری کنیم بهترین ها سهمت🤝 🇮🇷

از آن پس دیگر با غم نجنگیدم؛ کنارش نشستم، مثل دو مسافری که میدانند تا پایان راه ، هیچ یک از دیگری جدا نخواهد شد.

شاید هم تو دنیای موازی من یه گلخونه دارم!

چرا یکی جلوی حرف زدن جواد موگویی رو نمیگیره🤯 این چه وضعیه آخه

به نظرم نتانیاهو برای دیدن ترامپ آلبوم عکسها رو هم برده بود