Reading with K

12:12

ဒီစာကို မင်းဖတ်နေရချိန်မှာ ကိုယ်ဟာ မင်းရဲ့ နေ့စဉ်ဘဝတွေထဲကနေ အပြီးအပိုင် ထွက်ခွာသွားခဲ့ပြီ။ တကယ်တော့... နှုတ်ဆက်တယ်ဆိုတဲ့ စကားလုံးကို ကိုယ် အမုန်းဆုံးပဲ။ ဒါပေမဲ့ တစ်ခါတလေကျတော့လည်း ကိုယ် လိုချင်တဲ့အရာထက် ကိုယ် လက်ခံရမယ့် အမှန်တရားက ပိုပြီး အားကောင်းနေတတ်တယ်လေ။ မင်းနဲ့တွေ့ခဲ့ရတဲ့ အချိန်တွေဟာ ကိုယ့်ဘဝရဲ့ အတောက်ပဆုံး အမှတ်တရတွေပါ။ မင်းရဲ့ ရယ်သံလေးတွေ၊ ကိုယ့်ကို ကြည့်တဲ့ မင်းရဲ့ မျက်ဝန်းတွေ၊ ပြီးတော့ ကိုယ်တို့ အတူတူနားထောင်ဖူးတဲ့ သီချင်းလေးတွေ... အားလုံးကို ကိုယ့်နှလုံးသားထဲမှာ အသေအချာ ထုပ်ပိုး သိမ်းဆည်းထားခဲ့ပါတယ်။ ကိုယ်တို့နှစ်ယောက်ကြားမှာ ပြောလက်စ စကားတွေ အများကြီး ကျန်ခဲ့သလို၊ အတူတူ လုပ်ဖို့ ရည်ရွယ်ခဲ့တဲ့ အိပ်မက်တွေလည်း အများကြီး ကျန်နေသေးတယ်နော်။ ဒါပေမဲ့ ကံကြမ္မာက ကိုယ်တို့ကို ဒီမျှပဲ ခွင့်ပြုခဲ့ပုံရပါတယ်။ ကိုယ် မင်းအနားမှာ မရှိတော့တဲ့အခါ... မင်းကိုယ်မင်း ဂရုစိုက်ပါ။ ထမင်းကိုအချိန်မှန်မှန်စားပါ။ ညဘက်တွေ အိပ်ရေးပျက်မခံပါနဲ့။ မငိုပါနဲ့လို့ ကိုယ်မတားတော့ဘူး။ ဝမ်းနည်းရင် ငိုချလိုက်ပါ။ ဒါပေမဲ့ ငိုပြီးရင်တော့ ပြန်ပြုံးနိုင်အောင် ကြိုးစားပေးပါ။ ကိုယ့် ကို လွမ်းနေမယ့်အစား ကိုယ်တို့တူတူရှိခဲ့တဲ့ ပျော်စရာ အချိန်လေးတွေကိုပဲ သတိရပေးပါ။ ကိုယ့်အတွက်တော့ မင်းဟာ အစားထိုးလို့မရတဲ့ "ကမ္ဘာငယ်လေး" တစ်ခု ဖြစ်ခဲ့ရုံတင်မကဘဲ၊ ကိုယ့်ဘဝရဲ့ အလှပဆုံးသော နာကျင်မှုတစ်ခုလည်း ဖြစ်ခဲ့ပါတယ်။ ကိုယ့်ကို မေ့ပစ်လိုက်ဖို့ မတောင်းဆိုပါဘူး... ဒါပေမဲ့ ကိုယ်မရှိလို့ မင်းရဲ့ ကမ္ဘာကြီး ရပ်တန့်မသွားပါစေနဲ့။ မင်းဟာ ကိုယ်မပါဘဲလည်း တောက်ပနေရမယ့် ကြယ်တစ်ပွင့်ပဲလေ။ ဒီစာဟာ ကိုယ့်ရဲ့ နောက်ဆုံးနှုတ်ဆက်ခြင်း ဖြစ်ပေမဲ့၊ မင်းအပေါ် ထားခဲ့တဲ့ ကိုယ့်ရဲ့ မေတ္တာတွေကတော့ မင်းသွားလေရာ အရိပ်လို လိုက်ပါ စောင့်ရှောက်နေမှာပါ။

Third person ရှိလာရင် ဘယ်ဆရာမှမကယ်နိုင်သလို ဘယ်ကြိုးနဲ့မှလဲချည်မရဘူး

တချို့အဆိပ်တွေကို ကိုယ်တိုင်ကချိုတယ်လို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကို လိမ်ပြီးမြိုချနေလို့သာအဆိပ်သင့်နေတာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုမလိမ်တော့တဲ့နေ့ရက်တွေက ပိုချိုမြိန်တယ်။

ကိုယ့်အပိုင်ကို သူများက လိုချင်နေရင် "အရင်ကစိတ်နဲ့ဆိုရင်တော့ဓားချင်းယှဉ်ခုတ်မဲ့မိန်းမ" အခုစိတ်နဲ့ဆိုရင်တော့ ရခဲ့တဲ့ ဒဏ်ရာတွေကိုဖိရင်း ကိုယ့်အတွက်မကောင်းတဲ့သူကြောင့် သူများအပိုင်တောင်မရှောင်ကျဉ်တတ်တဲ့ မိန်းမတွေနဲ့ ဓားချင်းယှဉ်ခုတ်ဖို့ထိတန်လားလို့ပဲ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုပြန်မေးတော့မယ်။

ယောက်ျားတစ်ယောက်မှာ.... ရွေးချယ်ရခက်တဲ့... ချစ်ခြင်းဆိုတာ မရှိပါဘူး... သူတို့စိတ်ကို သူတို့သိတယ်... ဘယ်သူ့ကို ပိုချစ်တာ ၊ ဘယ်သူ့ကို စိတ်က ပိုသာနေတာ ဘယ်သူ့ဆိုရင် သူတို့မသိစိတ်က ပြောစရာမလို အောင် အလိုလို လိုက်လုပ်ပေးပြီးသား... ဖြည့်ဆည်း ပေးပြီးသား ဝေခွဲမရဖြစ်တာ...အတူတူဘဲ ဆိုရင်တော့... တစ် ယောက်ကိုတော့ တကယ်ချစ်ရင်ချစ်မယ်.. တစ် ယောက်ကိုတော့ သူ့အပေါ်ကောင်းတယ်ဆိုတာ သိလို့ သူ့ကို ချစ်ပေးနေတယ်ဆိုတာ သိလို့... အားနာပြီး ပြောမထွက်ခဲ့တာ.. အလိုက်သင့် ဆက်ဆံပြီး နေပေး ခဲ့တာ... တစ်ကယ်တော့ သူတို့ တစ်ကယ်ချစ်တာ တစ်ခြား တစ် ယောက်.. အိမ်မက်တွေက တစ်ခြားတစ်ယောက်.. ရည်ရွယ်ထားတာက တစ်ခြားတစ်ယောက်အတွက် ဆိုတာပါ အဲ့ဒီတခြားတစ်ယောက်ဆိုတာက ကိုယ်ဟုတ်ချင်မှ လည်း ဟုတ်မှာပါ .. ကျမကြောက်မိတာက အားနာလို့ တုံ့ပြန်နေတဲ့ဆက်ဆံရေးတွေ.... ကိုယ့်အတွက် မဟုတ်တာကို ထင်ယောင်မှားပြီး မျှော်လင့်နေမိမယ့် ခံစားချက်တွေကိုပါပဲ ..

ကျွန်မနားမှာ ဘယ်သူမှကြာကြာမနေနိုင်ကြဘူးလေ ကျွန်မကလေအရမ်းမျက်ရည်လွယ်တယ်…..။ ကိုယ့်အတွေ့နဲ့ကိုယ် နှိပ်စက်တယ်….။ တစ်ခါတလေစကားအများကြီးပြောတယ်။ တစ်ခါတလေကျတော့လဲတိတ်ဆိတ်နေပြန်တယ်။ စိတ်တိုတဲ့အချိန်ဆက်ဆက်ထိမခံ လူတိုင်းကိုအမြင်မကြည်တက်ပြန်ဘူး။ အရွဲ့တိုက်တဲ့ အကျင့်လေးကလည်းရှိသေးတာ။ စိတ်ဆိုးတဲ့နေတဲ့အချိန်တော့ ပြောချင်ရာပြောလိုက်တယ်။ စိတ်ဆိုးပြေသွားရင်တော့ ငါပြောတာလွန်သွားလားဆိုပြီးပြန်တွေးတယ်။ ဟန်မဆောင်တက်ဘူး အပေါ်ယံလဲမဆက်ဆံတက်ဘူး….။ ဒီလိုအကျင့်တွေကြောင့် ထင်တယ် တစ်ယောက်ထဲဖြစ်နေတာ

ခြေလှမ်း100မှာ ကိုယ့်ဘက်က99လှမ်း လှမ်းခဲ့တာတောင် 1လှမ်းလေးလှမ်းလာဖို့ခက်ခဲနေတဲ့သူကို ဘဝထဲထုတ်ပစ်လိုက်ဖို ဦးနှောက်ကအသိပေးနေပြီ

11:11 အဆင်ပြေပါစေ

အဲ့ဒီလူကို ငါတစ်သက်လုံး ဆုံးရှုံးရတော့မှာပါလား ဆိုတဲ့ အသိစိတ်က ဘယ်လောက်အထိလောင်မြိုက် ခဲ့တယ် ထင်သလဲ။ မငိုဘဲ ကျတဲ့ မျက်ရည်တွေ.. ဆို့နင့်နေတဲ့ အသံတွေ.. ပြောမထွက်နိုင်တဲ့ စကားလုံးတွေ.. သူပျော်ပါစေ သူပျော်ရင်ပြီးရော သူစိတ်ချမ်းသာသလိုနေပါစေ သူအဆင်ပြေရင်ပြီးရော ဆိုပြီး ဆက်သွယ်ချင်တဲ့စိတ်ကို ထိန်းချုပ်ရတာ အရူးတစ်ယောက်လိုပဲ ။ ကျွန်မတို့က သေကွဲမဟုတ်ဘူး ရှင်ကွဲ.. ရှင်ကွဲကိုမှ တဖက်လူဆီကို ရက်ရက်ရောရော ထိုးပေးလိုက်ရတဲ့ ပွဲ ။ သေတာကမှ ပန်းစည်းယူ အုတ်ဂူနားသွားပြီး အားရပါးရ ငိုချလိုက်လို့ရသေးတယ်။ ရှင်ကွဲဆိုတာ.. မြင်နေပါလျက် မမြင်သလိုနေပြရတာမျိုး ကြားနေပါလျက် မကြားသလိုနေပြရတာမျိုး လွမ်းပါတယ် သတိရပါတယ်ဆိုပြီး တရားဝင်ငိုပြလို့ ရတာမဟုတ်ဘူး။ နာကျင်လည်း တစ်ယောက်တည်း ငိုချင်လည်း တစ်ယောက်တည်း စိတ်ဓာတ်တွေကျနေလည်း တစ်ယောက်တည်း အဆုံးစီရင်လိုက်ဖို့ ဖိအားတွေထဲမှာ.. ဒီအချိန်အထိ အပြိုပြိုအလဲလဲနဲ့ ရပ်တည်နေပြရတယ်။ ကိုယ့်အပြုအမူ ကိုယ့်စကားလုံး ကိုယ့်နေထိုင်မှု ပုံစံတွေက သူတို့ Relationship ကို မထိခိုက်ဖို့ ဟန်ဆောင်နေရတာက နေရင်းထိုင်ရင်း အသက်ထွက်မတတ် နာကျင်ရတယ်ဆိုရင် လှောင်မရယ်ကြပါနဲ့ ။ ခင်ဗျားတို့သိတဲ့အတိုင်း.. ကျွန်မက ရဲဝံ့စွာ လွမ်းခွင့်မရှိတော့တဲ့ လူတစ်ယောက်။

တစ်ချိန်က... ငါတို့ဟာ ထပ်တူကျတဲ့ ရင်ခုန်သံတွေနဲ့ဘဝတစ်ခုကို အတူတူ တည်ဆောက်ခဲ့ကြဖူးတယ်...။ အဲဒီတုန်းကတော့ "မင်းမရှိရင် မဖြစ်ဘူး" ဆိုတဲ့ စကားတွေဟာလောကကြီးရဲ့ အမှန်တရားတစ်ခုလို ရိုးသားခဲ့တာပေါ့နော်.... ဒါပေမဲ့... အချိန်ဆိုတဲ့ ဆရာကြီးက သင်ပေးလိုက်တာက အတင်းအကျပ် ဆွဲဆန့်ထားတဲ့ ကြိုးတစ်ချောင်းဟာ တစ်နေ့မှာ ပြတ်တောက်သွားတတ်တယ်" ဆိုတာပဲ။ ငါတို့နှစ်ယောက်လုံး... ပင်ပန်းနေကြပြီမလား...။ မတူညီတဲ့ အိမ်မက်တွေကို တူညီတဲ့ အိမ်တစ်လုံးထဲမှာ အတင်းထည့်ပြီး ပုံဖော်နေရတာဟာ နှစ်ယောက်လုံးအတွက် ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှုတစ်ခုပါပဲလေ.... အခုတော့... ငါ့လက်ထဲက ကြိုးစကို ငါအသာအယာ လွှတ်ပေးလိုက်ပြီ...။ ဒါဟာ ရှုံးနိမ့်ခြင်း မဟုတ်ဘူး၊ သူ့ဘဝရဲ့ အရောင်အသွေးတွေ ပိုတောက်ပလာဖို့ ငါပေးလိုက်တဲ့ "လွတ်လပ်ခွင့်" ဆိုတဲ့ လက်ဆောင်တစ်ခုပါ......။ မဆိုင်တော့ဘူး" ဆိုတဲ့ စကားလုံးက ရင်ဘတ်ကို အပ်နဲ့ထိုးသလို ခဏတဖြုတ်တော့ နာကျင်ကောင်း နာကျင်လိမ့်မယ်... ဒါပေမဲ့... အဆိပ်သင့်နေတဲ့ သံယောဇဉ်ကို ဖက်တွယ်ထားတာထက် သူစိမ်းတွေအဖြစ် ဝေးဝေးကနေ ပြုံးပြုံးလေး ငေးကြည့်နေရတာကမှ ပိုပြီး သန့်စင်တဲ့ မေတ္တာမျိုး ဖြစ်ပါလိမ့်မယ်။ ငါတို့ကြားမှာ အငြိုးတွေ မရှိဘူး... ငါတို့ကြားမှာ အပြစ်တင်စကားတွေလည်း မရှိတော့ဘူး... ရင်ဘတ်ချင်း နီးခဲ့ဖူးတဲ့ လူသားနှစ်ယောက်အဖြစ် ရင့်ကျက်စွာနဲ့ လမ်းခွဲကို ရွေးချယ်လိုက်တာဟာ ကိုယ်တို့နှစ်ယောက်အတွက်အကောင်းဆုံးလမ်းဖြစ်မှာပါ။ သူ့ရဲ့ မနက်ခင်းတွေမှာ ငါ့အသံတွေ မရှိတော့သလို ငါ့ရဲ့ ညနေခင်းတွေမှာလည်း သူ့ပုံရိပ်တွေ မရှိတော့ဘူး... သူ့လမ်းသူလျှောက်၊ ငါ့လမ်းငါသွား တစ်ယောက်ဘဝထဲ တစ်ယောက်က ဝင်ခွင့်မရှိတဲ့ "သူစိမ်း" အဖြစ် ငြိမ်းချမ်းစွာနဲ့ အနားယူလိုက်ကြပြီးလေ ....။ ချစ်ခဲ့ဖူးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်တယ်... လမ်းခွဲပေးဖို့ သတ္တိရှိခဲ့တဲ့အတွက်လည်း ကျေးဇူးတင်တယ်... နောင်တစ်ချိန် ပြန်ဆုံဖြစ်ခဲ့ရင်တောင် ငါတို့ အကောင်းဆုံး လမ်းခွဲခဲ့ကြတယ်" ဆိုတဲ့ အသိနဲ့ မျက်လုံးချင်းဆိုင်ရဲတဲ့အထိ ငါတို့ ရင့်ကျက်ခဲ့ကြပြီ။ သူ့ရဲ့ လွတ်လပ်တဲ့ ကောင်းကင်အောက်မှာ သူ စိတ်ချမ်းသာပါစေ... ဒါဟာ... မဆိုင်တော့တဲ့ လူတစ်ယောက်အပေါ်မှာထားတဲ့ ငါ့ရဲ့ နောက်ဆုံးနဲ့ အလှပဆုံး ဆုတောင်းပဲ။ ။

1:11

April 21

အများဆုံး အတူဆုံရလဲ ဒီတစ်ဘဝပေါ့။

ရှေ့ဆက်ရန်မရှိ

မှားချင်တယ်

12:12

မစဉ်းစား မဆင်ခြင်ပဲ မဆင်မခြင်လုပ်ခဲ့မိသမျှ အရာရာတိုင်းအတွက် နောင်တရပါတယ်။ နောင်မှတရတဲ့အဖြစ်မို့ ထူးကဲသာလွန်မှူမည်မျှမှမရှိပေ။

လုံလောက်ပါပြီ ။ ကံပါသလောက်ပေါ့။ ကောင်းခဲ့သမျှ အရာရာကိုကျေးဇူးတင်သလို မကောင်းခဲ့သမျှ အရာရာကိုလဲမေ့ဖျောက်ပါပြီ။ အစထဲက ကိုယ်ကမသေချာမရေရာမှူတွေကို တစ်ထစ်ချယုံကြည်ခဲ့သေးတာပဲ။ အခုလိုသေချာနေတဲ့အရာတွေကိုလဲ ယုံကြည်လက်ခံရမှာပေါ့။

ဘယ်သူက အတင်းရိုက်ပြီးချစ်ခိုင်းခဲ့လို့လဲ ကိုယ့်စိတ်နဲ့ကိုယ့်ကိုယ်ချစ်ခဲ့ကြတာပဲမဟုတ်လား ဘာတွေပဲဖြစ်လာဖြစ်လာ ကြည်"ဖြူ" လက်မခံနိုင်ရင်တောင် အပြစ်ပြောနေလို့မှမရပဲ အရာအားလုံးလက်ခံနိုင်အောင်ကြိုးစားခဲ့သေးတာပဲ မချစ်နိုင်တော့တာကိုလဲလက်ခံနိုင်ရမှာပေါ့ အတင်းချစ်ခိုင်းခွင့်လဲမရှိသလို အတင်းအကြပ်ဆွဲထားလို့လဲမဖြစ်ဘူးလေ။