Sarah with an H

Жизнь редко меняется в один день. Обычно она уходит от нас незаметно - в маленьких привычках, в случайных разговорах, в письмах, на которые мы забыли ответить. Нам кажется, что завтра всё будет так же, как сегодня, и именно поэтому мы так часто откладываем самое важное на потом. Мы не замечаем, как люди становятся воспоминаниями. Ещё вчера они сидели напротив нас и говорили о пустяках, а сегодня их голос существует только в памяти. Наверное, в этом и заключается одна из самых печальных особенностей человеческой жизни: мы почти никогда не понимаем ценность момента, пока он не становится прошлым.

"🕰️🕯️

"run from the sunlight, Dracula isn't the view spectacular?" Dracula 2025

"The rain settles softly against the window, as though the world has finally learned to speak in whispers. Perhaps we are not meant to have every answer tonight. Perhaps it is enough to sit with a warm cup of tea, an unfinished book, and the quiet comfort of knowing that not every moment needs to become a memory. Some are simply meant to be lived."

آیا روزی خواهد رسید که سایه اندوه از آسمان این سرزمین کوچ کند؟

من می‌توانم هم‌صحبت خودم باشم. بنابراین هیچ‌وقت تنها نمی‌شوم. من فقط به صورت فیزیکی تنها هستم و در خلوتِ به‌شدت شلوغِ خودم‌، زندگی می‌‌کنم. تنهایی پرهیاهو، هومیل هرابل

🌳🏹 نوروز تبری؛ آغاز سال نو مردمان تبرستان نوروز تبری، که به آن فردین‌ما یا نوروز مازندرانی هم گفته می‌شود، جشن آغاز سال نو در تقویم کهن مردم تبرستان (مازندران امروزی و بخش‌هایی از گلستان، گیلان و البرز) است. این تقویم ریشه‌ای بسیار کهن دارد و از دوران ایران باستان به یادگار مانده است. سال تبری معمولاً از ۲۴ ژوئیه (حدود ۲ مرداد) آغاز می‌شود و اولین ماه آن فردین‌ما نام دارد. یکی از دلایل انتخاب این زمان، هماهنگی بهتر با چرخه‌های کشاورزی و شرایط اقلیمی شمال ایران بوده است. شب آخر سال، در بسیاری از روستاها مراسمی به نام سال‌مِج برگزار می‌شود. در این آیین، خانواده‌ها گرد هم می‌آیند، خانه را برای سال نو آماده می‌کنند، خوراکی‌های محلی می‌پزند، به دیدار بزرگان می‌روند و برای سالی پربرکت، همراه با سلامتی و فراوانی، دعا می‌کنند. نوروز تبری تنها یک تغییر در تقویم نیست؛ بلکه نمادی از پیوند عمیق مردم این سرزمین با طبیعت، کشاورزی، فرهنگ بومی و هویت تاریخی تبرستان است؛ میراثی که پس از قرن‌ها همچنان زنده مانده و نسل به نسل حفظ شده است. 🌱 سال نو تبری بر همه مردم مازندران، تبرستان و ایرانیان فرخنده باد.

"کاش از همان اول دایناسور آفریده می‌شدم. انقراض، سرنوشت شریف‌تری بود؛ کاش از همان اول دایناسور بودم؛ شاید سبز بودن، از خاکستری شدن میان این همه آدم، انتخاب بهتری بود.