TED life Talks

چگونه یک مرد باشیم @TEDTalk1 سال‌هاست که مفهوم «مردانگی» به شکلی جدایی‌ناپذیر با مفهوم «باحال بودن» یا «خونسرد و شکست‌ناپذیر به نظر رسیدن» گره خورده است. اما شاید عاقلانه‌تر باشد که به‌جای این تصویر قدیمی، الگوی مردانگی را بر پایه ویژگی تازه‌ای تعریف کنیم: گرمی و مهربانی.

چگونه حوصله سربر نباشیم @TEDTalk1 هیچ‌کس ذاتاً آدم حوصله سربری نیست. ما فقط زمانی خسته‌کننده به نظر می‌رسیم که هنرِ ساده اما شگفت‌انگیزِ صادق بودن درباره آسیب‌پذیری‌ها و ضعف‌های خود را یاد نگرفته باشیم.

۲۰ نشانه که نشان می‌دهد از نظر عاطفی به بلوغ رسیده‌اید @TEDTalk1 فرقی نمی‌کند چند ساله باشیم؛ هیچ‌کدام از ما هرگز به بلوغ عاطفی کامل نمی‌رسیم. بااین‌حال، اگر بدانیم بلوغ عاطفی چه ویژگی‌هایی دارد، می‌توانیم هر از گاهی خودمان را با آن معیارها بسنجیم و قدم‌به‌قدم در مسیر درست حرکت کنیم. در ادامه، فهرستی جامع از ویژگی‌های یک فرد بالغ از نظر عاطفی آمده است.

چگونه خودمان را بشناسیم @TEDTalk1 یکی از سخت‌ترین کارها در جهان، درک دنیای درونی ذهن خودمان است: ممکن است دهه‌ها از عمرمان بگذرد بدون اینکه حتی چیزهای بسیار ابتدایی درباره‌ی خود و نحوه عملکردمان بفهمیم. بی‌دلیل نیست که یونانیان باستان معتقد بودند فلسفه تنها یک فرمان دارد: «خودت را بشناس!» اما هرچقدر هم دشوار باشد، این مسیر با چند راهنمایی هدفمند قابل تسهیل است… «در یونان باستان، فیلسوف سقراط مشهور بود که می‌گفت زندگی‌ای که بررسی نشده، ارزش زندگی کردن ندارد. وقتی از او پرسیدند همه‌ی دستورات فلسفی را چگونه می‌توان خلاصه کرد، پاسخ داد: «خودت را بشناس.» خودشناسی در فرهنگ ما اهمیت فوق‌العاده‌ای دارد و حتی به‌طور دقیق به عنوان معنای زندگی مطرح شده است.»

#نقاب_مهربانی

چگونه یاد بگیریم خودمان را بیشتر دوست داشته باشیم @TEDTalk1 نفرت از خود بیماری‌ای بسیار مخرب است که توانایی ما برای دفاع از خود و مواجهه با دشمنان را نابود می‌کند. در ادامه چند نکته برای دوست‌شدن بیشتر با خود ارائه شده است. «هر روز، به‌ویژه در دوران شبکه‌های اجتماعی (که از نظر سلامت روان، احتمالاً بدترین اختراع دوران مدرن است)، ما احتمالاً با دشمنان مواجه می‌شویم. افرادی که با ما مخالف‌اند، کسانی که می‌گویند «تو بدی»، کسانی که می‌گویند باید از خود شرمنده باشیم یا حتی نابود شویم…»

Don't Understand — Rare of Breed

شهیار قنبری ناخوش

خانه ام آتش گرفته ست ، آتشی جانسوز هر طرف می سوزد این آتش پرده ها و فرشها را ، تارشان با پود من به هر سو می دوم گریان در لهیب آتش پر دود وز میان خنده هایم تلخ و خروش گریه ام ناشاد از دورن خسته ی سوزان می کنم فریاد ، ای فریاد ! ی فریاد خانه ام آتش گرفته ست ، آتشی بی رحم همچنان می سوزد این آتش نقشهایی را که من بستم به خون دل بر سر و چشم در و دیوار در شب رسوای بی ساحل وای بر من ، سوزد و سوزد غنچه هایی را که پروردم به دشواری در دهان گود گلدانها روزهای سخت بیماری از فراز بامهاشان ، شاد دشمنانم موذیانه خنده های فتحشان بر لب بر من آتش به جان ناظر در پناه این مشبک شب من به هر سو می دوم گریان ازین بیداد می کنم فریاد ، ای فریاد ! ای فریاد وای بر من، همچنان می‌سوزد این آتش آنچه دارم یادگار و دفتر و دیوان و آنچه دارد منظر و ایوان من به دستان پر از تاول این طرف را می کنم خاموش وز لهیب آن روم از هوش ز آن دگر سو شعله برخیزد، به گردش دود تا سحرگاهان، که می داند که بود من شود نابود خفته اند این مهربان همسایگانم شاد در بستر

موج‌ها خوابيده‌اند, آرام و رام, طبل توفان از نوا افتاده است. چشمه‌هاي شعله ور خشكيده‌اند آب‌ها از آسياب افتاده است. در مزارآباد شهر بي تپش آواي جغدي هم نمي‌آيد بگوش. دردمندان بي خروش و بي فغان. خشمناكان بي فغان و بي خروش. آه‌ها در سينه‌ها گم كرده راه, مرغكان سرشان بزير بال‌ها. در سكوت جاودان مدفون شده ست هر چه غوغا بود و قيل و قال‌ها. آب‌ها از آسيا افتاده است, دارها بر چيده, خون ها شسته‌اند. جاي رنج و خشم و عصيان بوته‌ها پشک بُن‌های پلیدی رسته‌اند. مشت‌هاي آسمان كوب قوي واشده ست و گونه گون رسوا شده ست. يا نهان سيلي زنان, يا آشكار كاسة پَست گدائي‌ها شده ست خانه خالي بود و خوان بي آب و نان وآنچه بود, آش دهن سوزي نبود. اين شب ست, آري, شبي بس هولناك؛ ليك پشت تپه هم روزي نبود. باز ما مانديم و شهر بي تپش و آنچه كفتارست و گرگ و روبه‌ست. گاه مي‌گويم فغاني بركشم, باز مي‌بينم صدايم كوته ست. باز مي‌بينم كه پشت ميله‌ها مادرم استاده, با چشمان تر. ناله‌اش گم گشته در فريادها, گويدم گوئي كه: «من لالم, تو كر.» آخر انگشتي كند چون خامه‌اي, دست ديگر را بسان نامه‌اي. گویدم: بنویس و راحت شو به رمز،, « تو عجب ديوانه و خودكامه‌اي.» من سري بالا زنم, چون ماكيان از پس نوشيدن هر جرعه آب. مادرم جنباند از افسوس سر, هر چه از آن گويد, اين بيند جواب. گوید: آخر... پیرهاتان نیز... هم؛ گويمش «اما جوانان مانده اند.» گويدم «اين ها دروغند و فريب.» گويم «آنها بس بگوشم خوانده‌اند.» گويد «اما خواهرت, طفلت, زنت . . .؟» من نهم دندان غفلت بر جگر. چشم هم اينجا دم از كوري زند, گوش كز حرف نخستين بود كر. گاه رفتن گويدم ـ نوميدوار وآخرين حرفش كه: «اين جهل ست و لج, قلعه‌ها شد فتح؛ سقف آمد فرود . . .» و آخرين حرفم ستون ست و فرج. مي شود چشمش پر از اشك و بخويش مي‌دهد اميد ديدار مرا. من به اشكش خيره از اين سوي و باز دزد مسكين برده سيگار مرا. آب‌ها از آسياب افتاده؛ ليك باز ما مانديم و خوان اين و آن. ميهمان باده و افيون و بنگ از عطاي دشمنان و دوستان. آب‌ها از آسياب افتاده؛ ليك باز ما مانديم و عدل ايزدي. و آنچه گوئي گويدم هر شب زنم: «باز هم مست و تهي دست آمدي؟» آنكه در خونش طلا بود و شرف شانه ئي بالا تكاند و جام زد. چتر پولادين ناپيدا بدست رو بساحل‌هاي ديگر گام زد. در شگفت از اين غبار بي سوار خشمگين, ما ناشريفان مانده‌ايم. آب‌ها از آسياب افتاده؛ ليك باز ما با موج و توفان مانده‌ايم. هر كه آمد بار خود را بست و رفت. ما همان بدبخت و خوار و بي نصيب. زآن چه حاصل, جز دروغ و جز دروغ؟ زين چه حاصل, جز فريب و جز فريب؟ باز مي‌گويند: فرداي دگر صبر كن تا ديگري پيدا شود. کاوه‌اي پيدا نخواهد شد, اميد! كاشكي اسكندري پيدا شود. ( مهدی اخوان ثالث )

چگونه تصمیم بگیریم @TEDTalk1 زندگی مرتباً ما را وادار به گرفتن تصمیم‌های بزرگ و اغلب دردناک می‌کند. وقتی بار دیگر با چنین انتخابی روبه‌رو می‌شویم، یک تمرین کوچک می‌تواند به ما کمک کند ذهن خود را واضح‌تر بشناسیم. 🤔🔁🔁

چگونه بلوغ عاطفی خود را بسنجیم @TEDTalk1 دانستن میزان بلوغ عاطفی یک فرد می‌تواند مهم‌ترین نکته درباره‌ی او باشد؛ اما کسب این آگاهی ممکن است سال‌ها (و با درد) طول بکشد. به همین دلیل، ما یک تست بسیار سریع و قابل اعتماد طراحی کرده‌ایم که در چند دقیقه می‌تواند به ما کمک کند سطح بلوغ عاطفی خود و دیگران را بسنجیم. همه چیز به نحوه‌ی واکنش فرد به آسیب‌پذیری مربوط می‌شود.

چرا خودمان خوشبختی‌مان را خراب می‌کنیم @TEDTalk1 برای برخی از ما، خوشبختی و هیجان هیچ‌وقت مدت زیادی دوام نمی‌آورند. هر بار که بالاخره به خودمان افتخار می‌کنیم و اعتماد به نفس نسبت به آینده پیدا می‌کنیم، به سرعت اتفاقی ناخوشایند رخ می‌دهد. «ممکن است کاری باشد که خودمان انجام می‌دهیم و روحیه‌مان را خراب می‌کند، یا ناگهان درباره‌ی موضوعی شدیداً نگران می‌شویم، یا حادثه‌ای ناگهانی رخ می‌دهد که ما را به هم می‌ریزد…»

بهترین راه برای روبه‌رو شدن با زمان‌های سخت @TEDTalk1 زندگی بدون نیاز به توضیح در بیشتر مواقع سرشار از تراژدی است. اما واقع‌بینی نسبت به این تلخی نباید جلوی لذت‌بردن از چیزهایی را بگیرد که درست پیش می‌روند؛ می‌شود در حالی که به سمت چوبه‌دار می‌رویم هم خندید.