تحلیل روز افغانستان

#اتاق_خبر_افغانستان 📽تحلیل اختصاصی: قانون جدید کوریای شمالی چیست؟ 🎞در صورت ترور کیم‌جونگ‌اون توسط «دشمن خارجی»، چه کاری انجام خواهد شد؟! 🎞در چینل آپارات اتاق خبر افغانستان ببینید 🆔@Tahlilroz_af

🔴روند دوحه و بحران نبود راهبرد مشترک ✍️بسم الله ختک 🔵از زمان جنگ سرد تا امروز، افغانستان همواره بخشی از معادلات امنیتی جنوب آسیا بوده است. پاکستان، افغانستان را عمق استراتژیک خود در برابر هند می‌داند و همواره تلاش کرده است حکومتی در کابل روی کار باشد که با منافع اسلام‌آباد همسو باشد. در مقابل، هند کوشیده است با سرمایه‌گذاری اقتصادی، کمک‌های توسعه‌ای و گسترش نفوذ سیاسی در افغانستان، مانع انحصار نفوذ پاکستان شود. همین رقابت تاریخی باعث شده است که بسیاری از تحولات افغانستان نه صرفاً بر اساس معادلات داخلی، بلکه در چارچوب رقابت منطقه‌ای تفسیر شوند. 🔹نشست اخیر شورای امنیت نشان داد که این رقابت هنوز پایان نیافته است. اگرچه طالبان اکنون قدرت را در کابل در دست دارند، اما کشورهای منطقه همچنان در حال بازتعریف راهبردهای خود در قبال افغانستان استند. پاکستان نگران تهدیدات امنیتی ناشی از خاک افغانستان است، هند نگران بازگشت جریان‌های افراطی و افزایش نفوذ گروه‌های ضد هندی، روسیه و چین نگران گسترش ناامنی به آسیای مرکزی، و غرب نیز همچنان بر مسئله حقوق بشر و مبارزه با تروریزم تمرکز دارد. در چنین شرایطی، افغانستان بیش از آنکه به عنوان یک کشور مستقل با اولویت‌های داخلی دیده شود، به میدان تلاقی نگرانی‌ها و رقابت‌های منطقه‌ای تبدیل شده است. 🔹یکی دیگر از محورهای مهم نشست شورای امنیت، اختلاف دیدگاه‌ها درباره روند دوحه بود؛ روندی که سازمان ملل تلاش دارد آن را به عنوان چارچوبی برای تعامل هماهنگ با حاکمان افغانستان حفظ کند. اما واقعیت این است که حتی میان حامیان این روند نیز اجماع روشنی درباره اهداف نهایی آن وجود ندارد. برخی کشورها روند دوحه را فرصتی برای مدیریت تدریجی بحران افغانستان می‌دانند و معتقدند انزوای کامل افغانستان می‌تواند وضعیت را پیچیده‌تر کند. در مقابل، گروهی دیگر هشدار می‌دهند که تعامل بدون پیش‌شرط، عملاً به مشروعیت‌بخشی به حاکمیت کنونی منجر خواهد شد. 🔹این اختلاف، ریشه در برداشت‌های متفاوت کشورها از مفهوم «ثبات» در افغانستان دارد. برای برخی بازیگران منطقه‌ای، ثبات به معنای جلوگیری از فروپاشی امنیتی و مهار تروریزم است؛ حتی اگر این ثبات تحت حاکمیت طالبان شکل بگیرد. اما برای کشورهای غربی، ثبات بدون رعایت حقوق اساسی شهروندان، به‌ویژه زنان و دختران، پایدار نخواهد بود. همین تفاوت در تعریف ثبات، باعث شده است که جامعه جهانی هنوز نتواند یک سیاست منسجم و هماهنگ درباره افغانستان تدوین کند. 🔹در عین حال، حاکمان کابل نیز از این شکاف‌های بین‌المللی آگاه‌اند و تلاش می‌کنند از اختلافات میان قدرت‌ها به سود خود استفاده کنند. نزدیکی بیشتر به برخی کشورهای منطقه، توسعه روابط اقتصادی با چین و روسیه، و تلاش برای گسترش مناسبات دیپلماتیک با کشورهای آسیایی، بخشی از راهبرد مسئولان کنونی افغانستان برای کاهش فشارهای غرب است. این وضعیت سبب شده است که فشارهای بین‌المللی علیه حاکمیت کابل پراکنده و غیرمؤثر به نظر برسد. 🔹در چنین فضایی، افغانستان همچنان در وضعیتی معلق قرار دارد؛ نه کاملاً منزوی و نه کاملاً پذیرفته‌شده. جامعه جهانی نیز میان دو گزینه دشوار گرفتار مانده است: تعامل با حاکمیت کنونی برای جلوگیری از فروپاشی بیشتر، یا ادامه فشارها برای وادار ساختن این گروه به تغییر رفتار. اما تا زمانی که قدرت‌های منطقه‌ای و جهانی بر سر یک راهبرد مشترک به توافق نرسند، بعید به نظر می‌رسد که این بن‌بست به‌سادگی پایان یابد. 🔸جمع‌بندی 🔹نشست اخیر شورای امنیت سازمان ملل درباره افغانستان، بیش از هر چیز نشان داد که بحران افغانستان صرفاً یک بحران داخلی نیست، بلکه به مسئله‌ای پیچیده در سطح رقابت‌های منطقه‌ای و جهانی تبدیل شده است. 🔹در عین حال، این نشست نشان داد که افغانستان هنوز در مرکز رقابت‌های جیوپلیتیکی قرار دارد. تقابل لفظی پاکستان و هند، اختلاف دیدگاه‌ها درباره روند دوحه و نگرانی‌های امنیتی قدرت‌های منطقه‌ای، همگی بیانگر آن‌اند که آینده افغانستان همچنان تحت تأثیر رقابت بازیگران خارجی شکل می‌گیرد. این وضعیت، خطر آن را افزایش می‌دهد که افغانستان بار دیگر به میدان کشمکش نیابتی قدرت‌ها تبدیل شود؛ وضعیتی که مردم افغانستان بیش از هر طرف دیگری هزینه آن را خواهند پرداخت. 🔹با این همه، وجود اجماع نسبی جهانی درباره حقوق زنان، آموزش دختران و ضرورت جلوگیری از گسترش تروریزم، نشان می‌دهد که هنوز زمینه‌هایی برای شکل‌گیری یک سیاست مشترک بین‌المللی وجود دارد. اما تحقق چنین سیاستی، نیازمند عبور قدرت‌ها از رقابت‌های جیوپلیتیکی و نگاه ابزاری به افغانستان است؛ امری که دست‌کم در شرایط کنونی، همچنان دور از دسترس به نظر می‌رسد. https://tahlilroz.com/?p=12188 🆔@Tahlilroz_af

🔴افغانستان در آینه شورای امنیت؛ از جدال قدرت‌ها تا بن‌بست اجماع جهانی ✍️بسم الله ختک 🔵نشست ماه جوزای شورای امنیت سازمان ملل درباره افغانستان، بار دیگر نشان داد که مسئله افغانستان هنوز هم از دستور کار سیاست جهانی خارج نشده است. در حالی که بحران انسانی در افغانستان ادامه دارد، ساختار سیاسی این کشور هنوز از مشروعیت بین‌المللی برخوردار نشده و همزمان رقابت قدرت‌های منطقه‌ای و جهانی بر سر آینده این کشور شدت یافته است. به همین دلیل، هر نشست بین‌المللی درباره افغانستان تنها یک جلسه دیپلماتیک ساده نیست، بلکه بازتابی از معادلات پیچیده قدرت در سطح منطقه و جهان به شمار می‌رود. 🔹نشست روز ۱۸ جوزا شورای امنیت نیز از همین زاویه قابل تحلیل است. سخنان نمایندگان کشورها، از آمریکا و روسیه گرفته تا چین، پاکستان، هند و نمایندگان سازمان ملل، نشان داد که افغانستان امروز نه تنها با بحران داخلی، بلکه با بحران «اجماع جهانی» نیز روبه‌رو است. هر کشور از زاویه منافع امنیتی، سیاسی و جیوپلیتیکی خود به افغانستان می‌نگرد و همین مسئله باعث شده است که مسیر تعامل با طالبان، روند دوحه، مسئله حقوق بشر و حتی مبارزه با تروریزم به موضوعاتی اختلافی تبدیل شوند. 🔹در چنین فضایی، یک پرسش اساسی مطرح می‌شود: چرا با وجود اجماع نسبی جامعه جهانی درباره برخی مسائل اساسی افغانستان، هنوز هیچ راهبرد مشترک و واحدی درباره آینده این کشور شکل نگرفته است و افغانستان همچنان میدان رقابت و تقابل قدرت‌های منطقه‌ای و جهانی باقی مانده است؟ 🔸شورای امنیت و بازتاب شکاف‌های جهانی درباره افغانستان 🔹نشست شورای امنیت را می‌توان تصویری کوچک از وضعیت پیچیده افغانستان در سطح بین‌المللی دانست. نمایندگان کشورهای مختلف در این نشست، هر کدام تصویری متفاوت از واقعیت افغانستان ارائه کردند؛ تصویری که نشان می‌دهد هنوز هیچ درک مشترکی درباره نحوه مواجهه با طالبان و آینده سیاسی افغانستان وجود ندارد. برخی کشورها بیشتر بر تهدیدات امنیتی و خطر گسترش تروریزم تمرکز داشتند، برخی دیگر بحران انسانی و اقتصادی را برجسته کردند و گروهی نیز مسئله حقوق زنان و آموزش دختران را محور اصلی سخنان خود قرار دادند. 🔹در میان این دیدگاه‌های متفاوت، یک نکته بیش از هر چیز جلب توجه می‌کرد؛ اینکه افغانستان همچنان به میدان رقابت قدرت‌ها تبدیل شده است. اختلاف نظر درباره روند دوحه و نحوه تعامل با طالبان، آشکارترین نمونه این شکاف بود. برخی کشورها بر ادامه تعامل تدریجی با طالبان و حفظ کانال‌های ارتباطی تأکید داشتند، در حالی که برخی دیگر معتقد بودند هرگونه مشروعیت‌بخشی به طالبان بدون تغییر رفتار حاکمان کابل، اشتباه راهبردی خواهد بود. به بیان دیگر، اختلاف اصلی نه بر سر وجود بحران، بلکه بر سر نوع برخورد با آن است. 🔹با این حال، در میان این شکاف‌های گسترده، نوعی اجماع نسبی نیز دیده می‌شد. تقریباً تمامی سخنرانان، هرچند با ادبیات متفاوت، بر مسئله آموزش دختران، حقوق زنان و مشارکت اجتماعی آنان تأکید کردند. این موضوع نشان می‌دهد که جامعه جهانی، علی‌رغم اختلافات سیاسی، هنوز در برخی ارزش‌های بنیادین موضع مشترک دارد. اما مشکل آنجاست که این اجماع اخلاقی هنوز نتوانسته به یک فشار سیاسی مؤثر و هماهنگ تبدیل شود؛ فشاری که بتواند حاکمان کابل را وادار به تغییر سیاست‌های شان در قبال وضعیت زنان کنند. 🔸افغانستان؛ میدان رقابت دیرینه اسلام‌آباد و دهلی‌نو 🔹یکی از برجسته‌ترین بخش‌های نشست شورای امنیت، موضع تند نماینده پاکستان علیه حاکمان بود؛ موضعی که حتی در مقایسه با آمریکا و کشورهای غربی نیز صریح‌تر و انتقادی‌تر به نظر می‌رسید. این مسئله به‌خوبی نشان می‌دهد که روابط کابل و اسلام‌آباد وارد مرحله‌ای از تنش عمیق شده است. پاکستان که سال‌ها به عنوان مهم‌ترین حامی منطقه‌ای حاکمان کنونی افغانستان شناخته می‌شد، اکنون بیش از هر زمان دیگری از وضعیت امنیتی در مرزهای خود احساس نگرانی می‌کند. افزایش حملات تحریک طالبان پاکستان و اتهام اسلام‌آباد مبنی بر استفاده این گروه از خاک افغانستان، باعث شده است که نگاه امنیتی پاکستان نسبت به افغانستان تغییر محسوسی پیدا کند. 🔹در مقابل، واکنش شدید نماینده هند به سخنان نماینده پاکستان نیز حامل پیام‌های مهمی بود. دهلی‌نو عملاً تلاش کرد پاکستان را مسئول بخشی از بحران‌های امنیتی افغانستان معرفی کند و بار دیگر بر نقش اسلام‌آباد در حمایت تاریخی از گروه‌های افراطی تأکید نماید. این تقابل لفظی، صرفاً یک اختلاف دیپلماتیک نبود، بلکه بازتاب رقابت جیوپلیتیکی عمیقی است که دهه‌هاست افغانستان را به میدان کشمکش میان هند و پاکستان تبدیل کرده است. ادامه دارد ... https://tahlilroz.com/?p=12188 🆔@Tahlilroz_af

🎥کابل چگونه در ۲۴ اسد ۱۴۰۰ سقوط کرد؟! 🆔@Tahlilroz_af

🔴سقوط کابل، یک شبه نبود ...! 🆔@Tahlilroz_af

🔴رمز و راز فروپاشی جمهوریت و درس‌های تحولات ۲۴ اسد برای آینده ✍️بسم الله ختک 🔵آنچه که در ۲۴ اسد ۱۴۰۰ بر کابل گذشت، بسیاری آن را به روی کار آمدنِ طالبان، تقلیل دادند؛ اما این نگاه نه تنها حقیقت را می‌پوشاند، بلکه ما را از درکِ لایه‌هایِ زیرینِ این فاجعه بازمی‌دارد. سالروزِ این رویداد، فرصتی است تا از هیاهویِ روزمره فاصله بگیریم و به عمقِ عللِ فروپاشی بنگریم؛ به آنچه که رسانه‌هایِ غربی با بزرگنماییِ صحنه‌هایِ دراماتیکِ میدان هوایی کابل، سعی در پنهان‌کردنش دارند. 🔹سقوطِ کابل، یک‌شبه رخ نداد؛ حاصلِ دو دهه حاکمیتِ سیستمی بود که هرگز نتوانست با بافتِ پیچیده‌ی اجتماعیِ افغانستان پیوند بخورد. نظامِ سیاسیِ وارداتیِ غربی، با مفاهیمی همچون انتخاباتِ بحران‌زا، توزیعِ نابرابرِ قدرت و امتیازدهیِ قومی، شکاف‌هایِ عمیقی را در جامعه افغانستان دامن زد. فساد، نه در سطحِ روسا، بلکه در لایه‌هایِ میانیِ اداری ریشه دوانده بود و اعتمادِ عمومی را به خاک سیاه نشانده بود. 🔹۲۴ اسد برای افغانستان فقط سالروز سقوط یک حکومت نیست. این روز یادآور مجموعه‌ای از اشتباهات داخلی و ... 👈ادامه مطلب https://tahlilroz.com/?p=12821 🆔@Tahlilroz_af

🌸 بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيم 🌸 🚀 دنبال بهترین کانال‌های تلگرام هستی؟ دیگه لازم نیست ساعت‌ها جستجو کنی! 😍 ⭐ مجموعه‌ای از فعال‌ترین، مفیدترین و به‌روزترین کانال‌ها را برایت یک‌جا جمع کرده‌ایم. 📰 جدیدترین اخبار 📚 مطالب آموزشی و کاربردی 🎥 محتوای جذاب و متنوع ✨ و کلی مطالب مفید دیگر... 👇 همین حالا روی لینک زیر بزن و عضو شو؛ مطمئن باش پشیمان نمی‌شی! ⏳ این لیست دائماً به‌روزرسانی می‌شود؛ پس فرصت را از دست نده و همین حالا به ما بپیوند! 🌟 🔗 @Nikravesh1405

🎥پاکستان در جنگ امریکا با ایران، کمک کرد یا خیانت؟! 🆔@Tahlilroz_af

🔴ایا د بدخشان بحران یوازې اقتصادي دی؟ ✍️زهرا هاشمی 🔵که څه هم د اعتراضونو اصلي لامل تر ډېره په اقتصادي او د خلکو د ژوند سختی کې موندل کیدای شی ، خو دې بحران ټولنیز او سیاسي اړخونه هم خپل کړي دي. بدخشان په وروستیو کلونو کې له هغو ولایتونو څخه و چې پکې سیمه‌ییزې ناخوښۍ ډېرې لیدل شوې دي. 🔹د اقتصادي فشارونو دوام او د پراختیايي پروګرامونو نشتوالی سبب شوی چې د خلکو یوه برخه احساس وکړي چې ستونزو ته یې لږ پام کېږي. له همدې امله، ځینې څارونکي خبرداری ورکوي چې که د طالبانو حکومت د مخدره موادو پر ضد مبارزې او د خلکو د اقتصادي وضعیت د ښه کولو ترمنځ توازن رامنځته نه کړي، نو دا کړکېچونه ښايي په راتلونکي کې لا پراخ شي. 🔸د بدخشان د کړکیچ حل‌لار څه ده؟ 🔹حقیقت دا دی چې په افغانستان کې د مخدره موادو پر ضد مبارزه، پرته له دې چې خلکو ته اقتصادي بدیلونه برابر شي، په اسانۍ بریالۍ کېدای نه شي. د تېرو کلونو تجربې هم ښودلې چې که د کوکنارو د کروندو له منځه وړل د خلکو د معیشت او پراختیايي پروګرامونو سره یوځای نه وي، نو د مخدره موادو پورې تړلی اقتصاد په دوامداره ډول نه شي کنټرولېدای. 🔹په بدخشان کې ډېرې کورنۍ په داسې شرایطو کې ژوند کوي چې د کار فرصتونه کم دي او پراخ اقتصادي امکانات نه لري. په همدې خاطر، یو شمېر شنونکي باور لري چې د دې بحران مدیریت یوازې د امنیتي اقداماتو له لارې ممکن نه دی، بلکې اوږدمهاله اقتصادي پلانونو ته هم اړتیا شته. 🔹د کاری فرصتونو رامنځته کول، د کرنې په برخه کې پانګونه، د سوداګریزو لارو پراختیا، او خلکو ته د بدیلو کښتونو برابرول هغه اقدامات دي چې کولی شي د مخدره موادو له اقتصاد سره د خلکو تړاو کم کړي. که داسې ونه شي، امکان لري چې اوسني ستونزې دوام وکړي او بدخشان په راتلونکې کې هم له ورته کړکېچونو سره مخ شي. 🔹بدخشان نن یوازې د کوکنارو له بحران سره مخ نه دی، بلکې د فقر، د مخدره موادو د اقتصاد او د پراختیايي ستونزو په یوه حساس پړاو کې قرار لري. د دې بحران د مدیریت څرنګوالی به نه یوازې د دې ولایت پر راتلونکې اغېز وکړي، بلکې دا به هم وښيي چې د طالبانو حکومت د افغانستان له اقتصادي او ټولنیزو ستونزو سره څنګه چلند کوي. https://tahlilroz.com/?p=12184 🆔@Tahlilroz_af

🔴بدخشان؛ د فقر او د کوکنارو د بندیز ترمنځ ✍️زهرا هاشمی 🔵په وروستیو ورځو کې د افغانستان بدخشان ولایت د تېرو میاشتو له تر ټولو جدي سیمه‌ییزو کړکېچونو شاهدان و. د دې ولایت د ارګو ولسوالۍ اعتراضونه هغه وخت پیل شول چې د طالبانو ځواکونو د کوکنارو د کروندو د له منځه وړلو عملیات شروع کړل، دغه حالت د سیمې د خلکو او حکومتي ځواکونو ترمنځ په نښتو بدل شو. د راپورونو له مخې، دا کړکېچ د جمعې په ورځ د ارګو ولسوالۍ د «آتن‌جلو» په سیمه کې پیل شو، چې له امله یې لږ تر لږه دوه کسان وژل شوي او یو شمېر نور ټپیان شوي دي. 🔹که څه هم په ظاهره دا موضوع د مخدره موادو پر ضد مبارزې پورې تړاو لري، خو د بدخشان بحران یوازې د کوکنارو موضوع پوری نه محدود کیږی. هغه څه چې نن په دې ولایت کې روان دي، د اقتصادي فشارونو، جغرافیایي محرومیت، د کار او عاید د فرصتونو کمښت، او ټولنیزې ناخوښۍ ګډه پایله ده؛ هغه ستونزې چې اوس د خلکو د اعتراضونو په بڼه څرګند شوې دي. 🔸ولې بدخشان د تاوتریخوالي په مرکز بدل شو؟ 🔹طالبانو واک ته له بیا رسېدو وروسته، د مخدره موادو د کښت بندیز د خپلې رسمي تګلارې برخه وګرځاوه او په یو شمېر ولایتونو کې یې د کوکنارو د کروندو د ویجاړولو عملیات پیل کړل. خو په بدخشان کې د دې پالیسۍ عملي کول له زیات حساسیت سره مل شو. 🔹بدخشان له هغو ولایتونو څخه دی چې ډېری سیمې یې غرنیزې دي او د سوداګرۍ له مهمو لارو لرې پرتې دي. په ځینو ولسوالیو کې د کار د فرصتونو کمښت، د بنسټیزو اسانتیاوو نشتوالی، او بازارونو ته سخت لاسرسی د دې لامل شوی چې یو شمېر بزګران لا هم د کوکنارو کرلو ته اړتیا ولري؛ یو محصول چې د ډیری نورو فصلونو په پرتله لوړ عاید لری او هم خرڅول یی اسان دی. 🔹په داسې حالاتو کې، د کوکنارو د کښت د بندیز پلي کول په ځینو سیمو کې اقتصادي اندېښنې زیاتې کړې دي. د سیمې یو شمېر اوسېدونکي باور لري چې که مناسب اقتصادي بدیلونه برابر نه شي، نو د دې پالیسۍ عملي کېدل به د خلکو د ژوند ستونزې نورې هم زیاتې کړي. همدا موضوع سبب شوه چې په ارګو ولسوالۍ کې کړکېچ پراخ شي او اعتراضونه جدی پړاو ته داخل شی. 🔸د بدخشان او جنوبي ولایتونو ترمنځ توپیر 🔹د بدخشان د بحران په څېړنه کې یو مهم ټکی دا دی چې د دې ولایت وضعیت د افغانستان له ځینو جنوبي ولایتونو سره توپیر لري. د هلمند او کندهار په څېر ولایتونه، سره له دې چې د کوکنارو پر کښت ډېر تکیه لرل، بیا هم پراخې کرنیزې ځمکې، فعالې سوداګریزې شبکې او زیات اقتصادي فرصتونه لري. 🔹خو په بدخشان کې حالت بل ډول دی. د دې ولایت ډېرې سیمې له فقر، د بنسټیزو اسانتیاوو له کمښت او جغرافیایي ستونزو سره مخ دي. همدا لامل دی چې په ټول افغانستان کې د یوې شان پالیسۍ پلي کول، په ټولو ولایتونو کې یو ډول پایله نه لري. 🔹یو شمېر شنونکي باور لري چې که د طالبانو حکومت یوازې د امنیتي فشار له لارې د مخدره موادو د کښت مخنیوی وکړي، او د بې‌وزلو سیمو لپاره جدي اقتصادي پروګرامونه وړاندې نه کړي، نو د خلکو ناخوښي او اعتراضونه به نور هم زیات شي. 🔸د بدخشان د بحران مدیریت؛ د کوکنارو بندیز د طالبانو د حکومت لپاره مهمه ازموینه 🔹د بدخشان وروستي حالات د طالبانو د حکومت لپاره په یوې مهمې ازموینې بدل شوي دي. د افغانستان سرپرست حکومت په وروستیو کلونو کې د مخدره موادو پر ضد مبارزه د خپلې رسمي پالیسۍ برخه ګرځولې او هڅه یې کړې چې د هېواد په بېلابېلو سیمو کې د کوکنارو کښت محدود کړي. خو وروستیو پېښو وښودله چې په مختلفو ولایتونو کې د دې پالیسۍ پلي کول له مختلفو شرایطو او پیچلتیاوو سره مخ دي. 🔹له یوې خوا طالبان هڅه کوی د مخدره موادو د کښت بندیز عملي کړي او د نشه‌یي توکو د اقتصاد د پراختیا مخه ونیسي؛ خو له بلې خوا، په لیرې پرتو سیمو لکه بدخشان کې اقتصادي ستونزې او د خلکو د عاید محدود فرصتونه سبب شوي چې د دې پالیسۍ پلي کول له ټولنیزو حساسیتونو سره مل شی. 🔹همدې ته په کتو، ډېر شنونکي باور لري چې د دې بحران بریالی مدیریت امنیتی اقداماتو، اقتصادی پرګرامونو او د ځایی خلکو لپاره د بدیل معیشت رامنځته کولو ګډ ترکیب ته اړتیا لری، که داسې ونه شي، امکان شته چې په ځینو سیمو کې کړکېچونه دوام پیدا کړي او د مخدره موادو پر ضد مبارزه هم له ستونزو سره مخ شي. ادامه لري ... https://tahlilroz.com/?p=12184 🆔@Tahlilroz_af

🔴از هلمند تا دادگاه حقیقت؛ چگونه افغانستان روایت اخلاقی غرب را به محاکمه کشید؟ ✍️الهام قاسمی 🔵وقتی برج‌های دوقلوی نیویورک در ۱۱ سپتمبر ۲۰۰۱ فروریختند، جهان تنها شاهد یک حمله تروریستی نبود؛ آغاز دورانی تازه در سیاست بین‌الملل را نیز تماشا می‌کرد. کمتر از یک ماه بعد، ائتلافی به رهبری آمریکا و با همراهی بریتانیا، با شعار نابودی تروریسم، برچیدن القاعده و رهایی مردم افغانستان از حاکمیت طالبان، عملیات نظامی خود را آغاز کرد. جنگی که قرار بود چند هفته بیشتر طول نکشد، به طولانی‌ترین حضور نظامی غرب در قرن بیست‌ویکم تبدیل شد. 🔹در جلسات اخیر «کمیته مستقل تحقیق درباره افغانستان»، شاهدانی که روزی خود در کنار نیروهای ویژه بریتانیا در افغانستان خدمت کرده بودند، از فضایی سخن گفتند که در آن، به ادعای آنان، خشونت تنها به میدان نبرد محدود نمی‌شد. برخی از نظامیان سابق که در این روند شهادت داده‌اند، از نگرانی‌هایی سخن گفته‌اند که در همان زمان درباره رفتار نیروهای ویژه مطرح شده بود؛ از جمله ادعاهایی درباره کشته شدن افرادی که تهدید محسوب نمی‌شدند و تردید نسبت به ... 👈بیشتر بخوانید https://tahlilroz.com/?p=12816 🆔@Tahlilroz_af

🌸 بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيم 🌸 🚀 دنبال بهترین کانال‌های تلگرام هستی؟ دیگه لازم نیست ساعت‌ها جستجو کنی! 😍 ⭐ مجموعه‌ای از فعال‌ترین، مفیدترین و به‌روزترین کانال‌ها را برایت یک‌جا جمع کرده‌ایم. 📰 جدیدترین اخبار 📚 مطالب آموزشی و کاربردی 🎥 محتوای جذاب و متنوع ✨ و کلی مطالب مفید دیگر... 👇 همین حالا روی لینک زیر بزن و عضو شو؛ مطمئن باش پشیمان نمی‌شی! ⏳ این لیست دائماً به‌روزرسانی می‌شود؛ پس فرصت را از دست نده و همین حالا به ما بپیوند! 🌟 🔗 @Nikravesh1405

🔴اپوزیسیون مسلح در تبعید؛ فرمان از بیرون، هزینه در داخل ✍️حکیم تاجیک 🔵در سیاست افغانستان، گاهی یک خبر کوچک بسیار بیشتر از وزن نظامی‌اش معنا پیدا می‌کند. ادعای تازه «جبهه متحد افغانستان» به رهبری سمیع سادات درباره انجام یک حمله مسلحانه در قندهار، از همین جنس است. اهمیت این ادعا صرفا در این نیست که چه هدفی مورد حمله قرار گرفته یا چه تلفاتی برجای مانده است؛ پرسش مهم‌تر این است که چرا تشکیلاتی که طی چند سال گذشته بیشتر با نشست، بیانیه و حضور رسانه‌ای شناخته شده، اکنون می‌خواهد خود را به‌عنوان یک بازیگر نظامی نیز معرفی کند. 🔹جبهه متحد افغانستان در سال 1402 در امریکا اعلام موجودیت کرد و سمیع سادات در همان سال به رهبری آن انتخاب شد و جبهه از آغاز، فعالیت خود را بر سه محور سیاسی، مدنی و نظامی تعریف کرد. دفتر سیاسی این جریان نیز در ویرجینیای امریکا فعالیت داشته است. اما میان داشتن یک «بخش نظامی» روی کاغذ و تبدیل شدن به نیرویی موثر در میدان، فاصله بزرگی وجود دارد. 🔹جبهه متحد در سال‌های گذشته بارها از مبارزه با طالبان سخن گفته است. سادات حتی پس از ... 👈ادامه مطلب https://tahlilroz.com/?p=12811 🆔@Tahlilroz_af

🎥دوگانگی در ادعاهای جبهه‌های مخالف؛ رقابت بر سر حملات یا عملیات‌های صحنه‌سازی‌شده؟ 🎥به نظر میرسد تمام عملیات‌ها را جریان ثالث انجام داده و فقط قبول مسئولیت توسط این گروه‌ها صورت می‌گیرد! 🆔@Tahlilroz_af

🔴بررسی تناقض های آشکار جبهه های مخالف طالبان 🆔@Tahlilroz_af

🔴بازتولید تضاد و تقابلِ دوران جمهوریت در صفوف جبهه‌ های مخالف طالبان و احتمال حضور جریان ثالث در تحولات افغانستان ✍️عایشه ببرک خیل 🔵در روزهایی که شماری از جبهه‌ های مخالف طالبان از افزایش فعالیت‌های نظامی خود در افغانستان سخن می‌گویند، یک مسئله عجیب و در عین حال نگران‌کننده آرام‌آرام در حال برجسته‌شدن است. در حالی که این جبهه‌ها تلاش دارند خود را به عنوان نیروهای مؤثر در میدان مبارزه علیه طالبان معرفی کنند، درباره مسئولیت برخی عملیات‌ها روایت‌های متناقض منتشر می‌شود. 🔹نمونه قابل توجه آن، حمله‌ای است که شام پنج‌شنبه ۱۵ اسد در میدان‌هوای کابل رخ داد و ابتدا جبهه آزادی افغانستان مسئولیت آن را پذیرفت، اما یک روز بعد جبهه ملی استقلال افغانستان نیز مسئولیت همان حمله را به عهده گرفت. 🔹اتفاق مشابهی درباره یک عملیات علیه یک پاسگاه طالبان در روستای اولاد ولایت بغلان نیز گزارش شده است؛ جایی که جبهه متحد افغانستان و جبهه مقاومت اندراب، هرکدام روایت جداگانه‌ای از مسئولیت عملیات ارائه کرده‌اند. 🔹شاید در نگاه نخست، این اختلاف‌ها تنها یک رقابت رسانه‌ای ... 👈بیشتر بخوانید https://tahlilroz.com/?p=12807 🆔@Tahlilroz_af

🔴پاکستان میان جاه‌طلبی منطقه‌ای و واقعیت‌های داخلی ✍️مجتبی همت 🔵پاکستان در ظاهر همچنان یکی از قدرت‌های مهم جنوب آسیاست؛ کشوری مجهز به سلاح هسته‌ای، دارای جمعیتی بیش از ۲۴۰ میلیون نفر و برخوردار از موقعیتی راهبردی که آسیای جنوبی، آسیای مرکزی، غرب آسیا و اقیانوس هند را به یکدیگر پیوند می‌دهد. با این حال، فاصله میان ظرفیت‌های بالقوه و توان واقعی این کشور طی سال‌های اخیر بیش از هر زمان دیگری آشکار شده است. 🔹مجموعه‌ای از بحران‌های اقتصادی، ناامنی‌های داخلی، شکاف‌های سیاسی و وابستگی روزافزون به کمک‌های خارجی، قدرت مانور اسلام‌آباد را در سیاست خارجی محدود کرده و باعث شده بسیاری از ابتکارهای منطقه‌ای این کشور بیش از آنکه برآمده از اعتماد به نفس ژئوپلیتیکی باشد، تلاشی برای مدیریت فشارهای داخلی تلقی شود. 🔹مهم‌ترین عامل محدودکننده سیاست خارجی پاکستان نه در خارج از مرزهای این کشور، بلکه در داخل آن قرار دارد. اقتصاد پاکستان طی سال‌های اخیر با مشکلاتی ساختاری مواجه بوده است؛ از افزایش بدهی‌های خارجی و کاهش ارزش پول ملی گرفته تا تورم مزمن، کسری بودجه و ... 👈بیشتر بخوانید https://tahlilroz.com/?p=12803 🆔@Tahlilroz_af

🔴میلیونونه ګامونه تر یوه پیغامه؛ د حسیني اربعین مراسم او د مقاومت نړیوال روایت ✍️مجتبی همت 🔵د سږکال اربعین، له څو میاشتو جګړو او د امریکا او اسرائیل له لوري پر ایران د بریدونو او یرغلونو وروسته، په جلا رنګ راورسېد. د مسلمانانو له نظره، دغه تقابل د اسلامي حق‌غوښتونکي جبهې او د اسلامي ضد بهیر ترمنځ مقابله بلل کېږي، چې د طاغوت، استکبار او ظلم ځانګړنې لري؛ هماغه مفاهیم چې تل د اربعین د ګډونوالو له مهمو شعارونو څخه شمېرل کېږي. 🔹په وروستیو کلونو کې، غیرمسلمانو مخاطبانو ته د اربعین د معرفي کولو هڅې هم زیاتې شوې دي. د دغو هڅو موخه تر ډېره د دې مراسمو د انساني اړخونو بیانول دي؛ لکه سوله غوښتنه، له نورو سره مرسته، ګډ ژوند او د انساني کرامت درناوی. ځکه هغه ډېر ارزښتونه چې په اربعین کې څرګندېږي، لکه د مظلوم ملاتړ او د ظلم مخالفت، یوازې په دیني یا جغرافیایي چوکاټونو پورې محدود نه دي. 🔹په اربعین کې د بېلابېلو ملتونو ګډون ښيي چې دا حرکت یوازې د قومي یا ملي هویت پر بنسټ نه دی ولاړ. د افغانان، ایراني، پاکستاني، عراقي او د نورو هېوادونو زائران په ګډه یوه لاره وهي؛ داسې لاره چې د هغوی لپاره د انساني یووالي او همبستګۍ سمبول دی. همدې ځانګړنې اربعین د معاصرې نړۍ په کچه د دین، کلتور او ټولنې ترمنځ د اړیکې له مهمو بېلګو څخه ګرځولی دی. 🔹د عاشورا له فرهنګ او له امام حسین (رض) سره د افغانستان مینه او ارادت یوازې د وروستیو کلونو پدیده نه ده، بلکې د دې خاورې په اوږد تاریخ او د دې هېواد د خلکو له دیني، اخلاقي او انساني ارزښتونو سره په ژور تړاو کې ریښې لري. افغانستان، چې قومي او مذهبي تنوع لري، تل د اهل‌بیتو (ع) سره د مینې او عقیدت د بېلابېلو بهیرونو شاهد پاتې شوی دی؛ داسې ارادت چې د ټولنې په بېلابېلو قشرونو کې یې فرهنګي، ادبي او ټولنیز انعکاس موندلی دی. 🔹په افغانستان کې عاشورا او د امام حسین (رض) یاد د ډېرو خلکو لپاره یوازې یو مذهبي مناسبت نه دی، بلکې د ټولنې د فرهنګي او اخلاقي حافظې یوه مهمه برخه ګڼل کېږي. د هېواد په ګڼو سیمو کې د محرم او عاشورا مراسم د خلکو په پراخ ګډون ترسره کېږي، او د ځان‌تېرېدنې، عدالت غوښتنې او د مظلوم د ملاتړ مفکورې د دغو مراسمو اصلي محورونه جوړوي. همدې ځانګړنې عاشورا په افغانستان کې د انساني ارزښتونو د بیان پر یوه ګډه ژبه بدله کړې ده. 🔹د افغانستان ټولنه، د جګړو، ناامنۍ او سیاسي کړکېچونو د اوږدو تجربو له امله، له کړانو، مقاومت او ټینګ دریځ په څېر مفاهیمو سره ځانګړې اړیکه پیدا کړې ده. د دې هېواد د ډېرو خلکو لپاره د کربلا روایت یوازې یوه تاریخي کیسه نه ده، بلکې په سختو شرایطو کې د انسان استقامت یوه بېلګه ده. همدې تاریخي تجربې د عاشورا پیغامونه، لکه د ظلم پر وړاندې مبارزه، د انساني کرامت ساتنه او اخلاقي اصولو ته وفاداري، د افغانستان د خلکو په منځ کې ځانګړی ځای ورکړی دی. 🔹په تېرو کلونو کې د اربعین په مراسمو کې د افغان زائرانو پراخ ګډون هم د همدې ژور فرهنګي تړاو څرګندونه کوي. هر کال زرګونه افغانان د کربلا د زیارت لپاره اوږده لارې وهي؛ داسې سفر چې د هغوی لپاره یوازې جغرافیایي حرکت نه، بلکې یوه معنوي او ټولنیزه تجربه ده. دوی د نړۍ له بېلابېلو هېوادونو څخه د راغلو میلیونونو نورو زائرانو ترڅنګ ځانونه د یوه ستر انساني حرکت برخه ګڼي، چې بنسټ یې د عاشورا د پیغام ژوندي ساتل دي. 🔹په اربعین کې د افغانستان ونډه یوازې د زائرانو په ګډون پورې محدوده نه ده. په ایران او عراق کې مېشت ګڼ شمېر افغان کډوال هم د زائرانو د خدمت په بهیر کې فعاله ونډه اخلي. له ولسي موکبونو نیولې تر رضاکارانه خدمتونو پورې، چې د کربلا پر لارو ترسره کېږي، د افغانانو حضور د اربعین د بشري خدمتونو د پراخې شبکې یوه مهمه برخه جوړوي. دا ګډون څرګندوي چې... 👈د مقالې پاتې برخه د «تحلیل روز» په ویبپاڼه کې ولولئ. https://tahlilroz.com/?p=12799 🆔@Tahlilroz_af

🔴سکوت شش‌ماهه غنی و معمای کشور میزبان ✍️الهام قاسمی 🔵نکته دیگری که توجه بسیاری را جلب کرد، اشاره غنی به این موضوع بود که در شش ماه گذشته «اجازه نداشته» پیامی منتشر کند، اما اکنون این امکان برایش فراهم شده است. همین جمله کوتاه، موجی از گمانه‌زنی‌های سیاسی را به دنبال داشت. غنی اکنون در کدام کشور حضور دارد؟ چه تحول تازه‌ای رخ داده که او دوباره وارد میدان شده است؟ و مهم‌تر از همه، آیا بازگشت رسانه‌ای او بخشی از یک طرح سیاسی بزرگ‌تر است؟ برخی کاربران شبکه‌های اجتماعی و تحلیلگران غیررسمی مدعی‌اند که غنی اکنون در بریتانیا به سر می‌برد؛ موضوعی که در صورت صحت، می‌تواند ابعاد ژئوپلیتیکی مهمی داشته باشد. 🔹بریتانیا همواره یکی از بازیگران تاثیرگذار در معادلات افغانستان بوده است؛ چه در دوران حضور نظامی غرب و چه در مرحله پس از سقوط جمهوریت. هرچند هنوز هیچ سند معتبری درباره حمایت لندن از پروژه سیاسی جدید غنی وجود ندارد، اما بازگشت ناگهانی او به فضای رسانه‌ای، آن هم پس از یک دوره سکوت طولانی، باعث شده این پرسش مطرح شود که آیا برخی بازیگران خارجی در حال بازتعریف مهره‌های سیاسی افغانستان هستند؟ 🔸بحران مشروعیت؛ چرا سخنان غنی دشوار پذیرفته می‌شود؟ 🔹مشکل اصلی پیام غنی، صرفاً محتوای آن نیست؛ بلکه بحران مشروعیتی است که همچنان سایه سنگینی بر چهره سیاسی او انداخته است. در سیاست، حافظه جمعی بسیار مهم‌تر از بیانیه‌هاست. بخش بزرگی از جامعه افغانستان هنوز تصویر رئیس‌جمهوری را فراموش نکرده که در حساس‌ترین لحظه تاریخ معاصر کشور، افغانستان را ترک کرد. به همین دلیل، حتی اگر بخشی از هشدارهای غنی درباره آینده افغانستان درست باشد، باز هم افکار عمومی با تردید به سخنان او نگاه می‌کند. زیرا منتقدان می‌گویند کسی که مسئول بخشی از بحران بوده، نمی‌تواند بدون پذیرش مسئولیت، خود را صرفاً در جایگاه تحلیلگر یا ناصح سیاسی قرار دهد. 🔹در واقع، بحران امروز افغانستان تنها بحران اقتصاد، امنیت یا سیاست نیست؛ بلکه بحران اعتماد نیز هست. و اشرف غنی یکی از چهره‌هایی است که این بحران اعتماد، بیش از همه دامان او را گرفته است. 🔸آیا غنی به دنبال بازگشت سیاسی است؟ 🔹بازگشت رسانه‌ای غنی را نمی‌توان صرفاً یک پیام مناسبتی دانست. در فضای سیاست افغانستان، هیچ بازگشتی بی‌هدف نیست. به نظر می‌رسد او تلاش دارد دوباره خود را به عنوان بخشی از معادله سیاسی آینده معرفی کند؛ شخصیتی که هنوز می‌تواند درباره بحران افغانستان سخن بگوید، هشدار دهد و حتی راه‌حل پیشنهاد کند. 🔹اما واقعیت این است که افغانستانِ پس از ۲۰۲۱، دیگر افغانستان دوران جمهوریت نیست. معادلات منطقه‌ای تغییر کرده، نسل جدیدی از بازیگران سیاسی در حال ظهور هستند و افکار عمومی نیز نسبت به چهره‌های سنتی قدرت، نگاه انتقادی‌تری پیدا کرده است. از همین رو، حتی اگر غنی بخواهد دوباره در تحولات آینده افغانستان نقش‌آفرینی کند، با مانعی بزرگ به نام «بی‌اعتمادی عمومی» روبه‌رو خواهد بود؛ مانعی که صرف با انتشار پیام‌های سیاسی، به آسانی از میان نخواهد رفت. 🔹پیام اشرف غنی بعد از ماه‌ها سکوت بیش از آن‌که یک برنامه عملی برای آینده افغانستان باشد، تلاشی برای بازگشت به میدان سیاست و بازتعریف جایگاه شخصی او به نظر می‌رسد. او از اجماع ملی سخن می‌گوید، اما خود متهم به تضعیف همان اجماع در دوران قدرت است. از تهدید شدن افغانستان حرف می‌زند، در حالی که بسیاری از کشورهای منطقه اکنون رویکردی عملگرایانه‌تر نسبت به کابل اتخاذ کرده‌اند. او از بحران سخن می‌گوید، در حالی که بخش مهمی از این بحران، میراث دوران حکومت خودش است. شاید مهم‌ترین پرسش امروز به جای اشرف غنی چه می‌گوید، این باشد که آیا جامعه افغانستان هنوز آماده شنیدن صدای او هست یا نه؟ https://tahlilroz.com/?p=12179 🆔@Tahlilroz_af

🔴اشرف غنی بعد از ماه‌ها سکوت، افغانستان را تهدید نشان داد! ✍️الهام قاسمی 🔵در آستانه عید قربان بود که پس از ماه‌ها سکوت، اشرف غنی با پیامی تازه بار دیگر به صحنه سیاسی افغانستان بازگشت؛ پیامی که در ظاهر لحنی خیرخواهانه و هشداردهنده داشت، اما در لایه‌های عمیق‌تر خود، مجموعه‌ای از تناقض‌ها، ابهامات و پرسش‌های سیاسی را نیز زنده کرد. غنی در این پیام از بحران کنونی افغانستان سخن گفت، نسبت به آینده کشور هشدار داد و در نهایت «اجماع ملی» را به عنوان راه‌حل خروج از وضعیت موجود مطرح کرد. اما همین پیام، به سرعت موجی از واکنش‌ها را در فضای سیاسی و رسانه‌ای افغانستان برانگیخت؛ بسیاری معتقدند کسی که خود بخشی از ریشه‌های بحران کنونی بوده، اکنون نمی‌تواند بدون پاسخگویی، درجایگاه منتقد یا نسخه‌پیچ آینده افغانستان ظاهر شود. 🔸مردی که از بحران سخن می‌گوید؛ اما خود بخشی از بحران بود 🔹پیام اخیر اشرف غنی بعد از ماه‌ها سکوت بیش از هر چیز یادآور یک واقعیت تلخ در حافظه سیاسی افغانستان است؛ این‌که فروپاشی جمهوریت، تنها محصول تحولات نظامی نبود، بلکه نتیجه سال‌ها ضعف مدیریتی، شکاف سیاسی، فساد ساختاری و ناتوانی در ایجاد یک اجماع ملی واقعی در داخل نظام بود. دولت اشرف غنی، به‌رغم برخورداری از حمایت گسترده جامعه جهانی، هرگز نتوانست میان اقوام، جریان‌های سیاسی و نخبگان افغانستان اعتماد پایدار ایجاد کند. 🔹بسیاری از مخالفان او معتقد بودند که غنی بیش از آن‌که به «دولت ملی» باور داشته باشد، به تمرکز قدرت در حلقه محدود سیاسی خود متکی بود؛ موضوعی که به تدریج فاصله میان حکومت و بسیاری از بازیگران سیاسی را افزایش داد. در چنین شرایطی، اکنون این پرسش مطرح می‌شود که چگونه شخصیتی که در دوران قدرت مطلق خود نتوانست زمینه یک اجماع ملی را فراهم کند، امروز از بیرون افغانستان، همان نسخه را به عنوان راه نجات کشور مطرح می‌کند؟ 🔹او تلاش کرد چنین نشان دهد که راه نجات افغانستان، گفت‌وگوی فراگیر میان نیروهای سیاسی و اجتماعی است. در ظاهر، این سخن منطقی و حتی ضروری به نظر می‌رسد؛ زیرا افغانستان بدون نوعی توافق سیاسی فراگیر، همچنان در چرخه بحران باقی خواهد ماند. اما مشکل اصلی، شخصِ پیشنهاددهنده است. بخش قابل توجهی از افکار عمومی افغانستان معتقدند که اشرف غنی خود یکی از عوامل تضعیف اجماع ملی در دوران جمهوریت بود. اختلاف‌های مداوم با رهبران سیاسی، تمرکز قدرت، بی‌اعتمادی به جریان‌های غیرهمسو و ضعف در مدیریت تنوع قومی و سیاسی، از جمله انتقادهایی است که همواره متوجه دولت او بوده است. 🔹از سوی دیگر، فرار ناگهانی غنی از افغانستان در اگست ۲۰۲۱، همچنان یکی از بحث‌برانگیزترین رخدادهای سیاسی معاصر افغانستان است. بسیاری از منتقدان باور دارند که خروج او، نه تنها موجب فروپاشی سریع‌تر نظام شد، بلکه ضربه‌ای سنگین به روحیه نیروهای امنیتی و اعتماد عمومی وارد کرد. به همین دلیل، اکنون این سوال مطرح است که آیا غنی از نظر اخلاقی و سیاسی، هنوز سرمایه لازم برای ایفای نقش در پروژه‌ای به نام «اجماع ملی» را دارد؟ 🔸اغراق سیاسی یا واقعیت امنیتی؟ 🔹یکی از بحث‌برانگیزترین بخش‌های پیام اشرف غنی بعد از ماه‌ها سکوت، ادعای او درباره نگاه کشورهای منطقه به افغانستان بود. او گفت که:” تقریباً همه طرف‌ها، افغانستان را نه به عنوان یک همسایه، بلکه به چشم یک تهدید امنیتی می‌بینند.” این توصیف اما با واقعیت‌های ژئوپلیتیکی منطقه کاملاً همخوان نیست. هرچند کشورهای منطقه نسبت به وضعیت امنیتی افغانستان، فعالیت گروه‌های افراطی، قاچاق مواد مخدر و بحران مهاجرت نگرانی‌هایی جدی دارند، اما در عین حال، بسیاری از آنان افغانستان را به عنوان یک «فرصت ژئوپلیتیکی و اقتصادی» نیز می‌بینند. 🔹ایران، روسیه و کشورهای آسیای مرکزی طی سه سال گذشته تلاش کرده‌اند روابط عملگرایانه‌ای با حکومت طالبان برقرار کنند. پروژه‌های ترانزیتی، اتصال‌های منطقه‌ای، تجارت و امنیت مرزی، بخشی از این رویکرد جدید بوده است. حتی کشورهایی که هنوز حکومت طالبان را به رسمیت نشناخته‌اند، عملاً سیاست تعامل و مدیریت واقعیت موجود را در پیش گرفته‌اند، نه سیاست انزوای کامل افغانستان. 🔹در واقع، افغانستان امروز برای بسیاری از بازیگران منطقه‌ای، بیش از آن‌که یک «تهدید مطلق» باشد، یک «چالش قابل مدیریت» و همزمان یک مسیر بالقوه برای اتصال منطقه‌ای است. بنابراین، توصیف غنی را می‌توان نوعی اغراق سیاسی دانست؛ اغراقی که شاید با هدف برجسته کردن عمق بحران و همچنین بازتعریف نقش خود در آینده سیاسی افغانستان مطرح شده باشد. ادامه دارد ... https://tahlilroz.com/?p=12179 🆔@Tahlilroz_af