Joey's Channel

بنده فقط اومدم جزو اولین کسایی باشم که مرگ موش بزرگ رو بهتون تبریک و تهنیت عرض کنم.

هعی خدا. https://t.me/BiChatBot?start=sc-4faf001f12

اگه گوگل درآمد یوتبرها رو نده دیگه کجا علم و دانش بیاموزیم؟

هوش مصنوعی که اگه درست بود مارو تا الان خورده بود.

‏حق با رضا پیشرو بود، من یک نفر اینجا نشستم زندگی‌مو اداره بکنم هنر کردم.

اخیرا میگن تا سی سالگی رو باید جزء نوجوانی حساب کرد، چون تغییراتی که بشه تو اسکن مغزی مشاهده کرد تا قبل ازین سن مشاهده نمیشه. اما نمیشه خیلی از کارها رو به بعد از سی سالگی موکول کرد چون وقتش میگذره. و اگه به بعد از سی سالگی موکول نشه، معنیش اینه که مهم‌ترین تصمیمات زندگیت رو باید وقتی بگیری که عقل نداری! و اگه بدون عقل تصمیماتی گرفته بشن، معنیش اینه که توی مسیر غلط بودن، سرنوشت محتومت خواهد بود. در دوران نوجوانی به دخترهایی گفتم «دوستت دارم»، چون فکر می‌کردم عمر کوتاه‌تر ازینه که آدم این رو به دیگران نگه. اما وقتی نزدیک می‌شدند، بیشتر ازین یک جمله رو می‌خواستند، و باید می‌گفتم «نه، نه، سوء تفاهم شده، من بیشتر ازین چیزی ندارم بگم، و بیشتر ازین نمی‌تونم انجام بدم». فقط به این دلیل که یکم جلوتر رو می‌دیدم. در حالی که بقیه نوجوان‌ها، معمولا نمی‌بینند. و این باعث می‌شد دلخور بشن. و گاهی بد و بیراه تحویلم بدن. چون دیفالت جامعه اینه که اگه نمیتونی چیزی بیشتر از جمله دوستت دارم ارائه بدی، بهتره به زبون نیاریش! بقیه نوجوان‌ها تن به این دیفالت می‌دادند و همه مراحل بعد ازون جمله رو هم طی می‌کردند، چون عقل‌ نداشتند. ولی عوضش کاری که سن‌شون می‌طلبید و باید همون موقع انجام می‌شد رو انجام دادند، و می‌تونند بگن زندگی کردن. ازینکه یکم جلوتر رو دیدن زندگی رو ازم گرفت پشیمونم؟ نه. اما از گفتن اون جمله به آدم‌ها، چرا. اونایی که باید این جمله رو بشنون، باید از کسانی بشنون که به موقعش عقل ندارند، نه از من. کاش زودتر می‌دونستم زندگی کوتاه‌تر ازینه که خودم رو قاطی قواعد بازی کنم. "Anarchonomy"

یه چیزی به دخترها بگم اونایی که از دیسیپلین حرف میزنند دو دسته‌اند. دسته اول جون‌تون رو می‌تونند نجات بدن. دسته دوم جای خلوت حتما بتون تجاوز می‌کنند. دیگه با خودتونه تشخیص بدید کدوم به کدومه.

‏نتیجه‌ی تواضع بیش از حد، شنیدن نصیحت از یک ابله‌ست.

برلین عزیزم تو زندگی واقعیشم شبیه ایناست که غمگینن ولی معتقدن غم هم یه بخشی از زندگیه و باید یادگرفت باهاش زندگی کرد.

پودر پروتئین که یه محصول لبنیه رو باید فقط از داروخانه بخری و نمیذارن بقالی بفروشه، اما اجازه میدن بقالی سیگار بفروشه، حتی به بچه‌های شانزده ساله! به شکر سوبسید میدن و اعلام می‌کنند یک سوم جمعیت در آستانه دیابت هستند، اما گوشت رو به سه برابر قیمت کشورهای همسایه می‌فروشند. میگن کشور در حال پیر شدنه اما متخصص پوست و تزریق ژل تربیت می کنند و متخصص قلب و عروق ندارند. شش میلیارد دلار خرج واردات بنزین می‌کنند، بعد اجازه نمیدن خودروی خارجی بیاد تا ارز بیرون نره. به نیروی حزب‌الله که سواد انگلیسی هم نداره ماهی دو هزار دلار میدن، اما به مهندس کامپیوتر ایرانی میگن دو سال قدم بزن تو پادگان شاید دشمن حمله کنه. اینو نویسندگان دوره فاشیسم در اروپا یا مائوئیسم در چین یا لنینیسم در روسیه نگفتن؟ مگه میشه قبلا کسی اینو نگفته باشه؟ بهرحال من میگم: هرکس که ازین وضع عصبانی نیست دشمن منه. "Anarchonomy"

🔴 طبق تحقیقات جدید، افرادی که در مورد همه چیز استرس دارن و زیادی بهش فکر میکنن، از همه باهوش ترن! @iR_Javan