ThePrincejan

موسیقی برای مطالعه‌ی متن

➕ جنگ "من‌"ها تحلیل جنگ میان ایران و ‌امریکا آیا برآورد جدید یک دستگاه اطلاعاتی از این‌که سقوط حکومت ایران نیاز به ادامه‌یافتن 6 ماهه‌ی جنگ دارد یک حقیقت است؟ چگونه شخصیت روان‌شناختی رهبران می‌تواند سرنوشت جنگ‌ها را خارج از قواعد نظامی تغییر دهد؟ دولت ایالات‌متحده اکنون اطمینان یافته که می‌تواند خاک ایران را تسخیرکند، یا مجبور به توافق با حکومت ایران است؟ چرا باید بر روی کلی‌گویی‌های پرابهام درباره‌ی "ایران شکوفا" ذرّه‌بین گذاشت؟ سرنوشت مهاجران ژاپنی‌تبارِ امریکا پس از جنگ، آیا می‌تواند برای ایرانیان مهاجر نیز تکرار شود؟ و شاهزاده‌یِ قاشق‌نقره‌ای... این تحلیل در تاریخ 11 فروردین 1405، 32 روز پس از شروع جنگ نوشته شده است. کمی پیش از آتش‌بس در روز 40 ام. @Theprincejan Channel

به عنوان یک مطالعه کننده‌ی بی‌طرف، در این پیام پرزیدنت ترامپ، او میان حکومت ایران و مردمی که در ایران زندگی می‌کنند تفکیک قائل شده است؟ امریکایی‌ها معنای Nation را بخوبی می‌دانند، اما تفسیر آن ممکن است برای گروه‌های سیاسی (از طیف سمت حکومت تا طیف اپوزوسیون) که خشم انتقام تنها چیزی است که به آن فکر می کنند، به درستی درک نشود. یا معادل‌هایی من‌درآوری و خوشایند از آن بسازند. اما خواهش می‌کنم تا هنوز زود است به این باور برسید که تنها چیزی که بعد از این جنگ به ارمغان نمی‌آید، آن دمکراسی و ایرانی آزاد نزدیک به رویاهای شما است. آنها یک تابلو از یک رویای دروغین را به شما نشان داده‌اند که فیک است. شما در حال پرداخت بهایی گرانقیمت برای دریافت یک محصولِ سیاسیِ قلّابی‌تر هستید. در بهترین حالت، ایرانی لهیده، بی‌رمق و عقب‌مانده‌تر از این به شما خواهند داد. یا شما را با یک حکومت به شدت تحقیرشده تنها می‌گذارند، یا با رهبرانی که برده‌یِ فکری آنان هستند ادامه خواهند داد. تاریخ جهان این را نشان داده، اما هستند مردمانی که اثبات از طریقِ تجربه‌های زیستی‌شان را هنوز به عبرت گرفتن از تاریخ علوم‌سیاسی، ترجیح می‌دهند. البته که خشم و نفرت‌ بجاست، البته که سوگ، انسان را غرق در چیزی برای از دست ندادن می‌کند، اما از مسیر این جهنمی که به پا شده، و همه‌ی طرف‌ها در آن مقصرند، در کوتاه‌مدت، به بهشت نمی‌شود رسید. به نظر شما واکنش یکی از سرگروه‌های اپوزوسیون، به این سبک پیام‌ها باید Thank you باشد وقتی حتی مریم رجوی ترجیح می‌دهد سکوت کند؟ وقتی حتی رهبران اپوزوسیون کُرد هم لااقل به تظاهر سکوت می‌کنند و خود را خشنود از این شرایط نشان نمی‌دهند. به نظر شما واکنش برخی از ایرانیان خارج‌نشین، به این نوع پیام‌ها، باید رقص و کارناوال‌های شادی باشد وقتی حتی طرفداران فرقه‌ی مجاهدین از این کار در این شرایط پرهیز می‌کنند؟ یک انسان با روان سالم، می‌تواند وقتی باقی خانواده‌ یا دوستان‌اش زیرِ آتش و بمباران هست، هوورا بکشد و با دی‌جی برقصد و مست کند؟ آیا ما در حال تماشای نتیجه‌ی یک بازی فوتبال هستیم؟ من نمی‌دانم. شاید شما منطق پشت این رفتارها را بدانید. حکومت ایران با بستن جریان اینترنت، سبب شده که متوجه نشوید چه بلایی دارد بر سر صدها هدف غیرنظامیِ ایران می‌آید. میراث فرهنگی، موزه‌ها، پالایشگاه‌ها، تاسیسات برق و غیره دارایی شما هستند نه حکومت. در مواجهه با ویران شدن ایران لطفاً پشت هم بایستید، جهان همراه با رنج‌ها و سوگ‌های با شما نیست. هیچ وقت نبوده، و نخواهد بود. آن‌ها همیشه به عقب‌مانده نگاه داشتنِ این Nation فکر کرده‌اند. خوب چند قرن باید این تجربه‌ی زیستی را هر نسل تجربه کند؟ چند قرن؟ @ThePrincejan Channel

روزهای پر از درد و رنج‌ و سوگ‌ای هست برای همه، و شاید در این لحظه‌هایِ پُر از بی‌تکلیفی و اضطراب، مثل همیشه قشنگ زندگی کردن را برای روزها و هفته‌ها و ماه‌ها فراموش کنیم. 8 مارچ اما چه جنگ باشد یا صلح؛ چه هیاهویِ جهنم باشد یا آرامش پردیس؛ و چه در میان امواجی‌ از ترس و رنج باشیم یا در نرمه‌یِ حریرِ خوشبختی، روزی است که نباید فراموش شود. یعنی روزِ زن. گرامی‌داشتِ روزی که باید به‌یاد بیاوریم که دنیای ما مردان، بدون تصوّر زنان، یک دنیای عاری از حسِ و ظرافت و زندگی خواهد بود. روز زن، یعنی روز مادرانگی، روز نامه‌های عاشقانه، روز منتظر نگاه‌اش ماندن، روز منتظر آمدن‌اش بودن، روز هیجان‌هایِ پنهانی، روز خواهرانگی، روز لبخندهای مادر، روز خند‌ه‌هایِ معشوق، یعنی روز زیبایی و فریبایی و رنگِ زندگی.چه چیزی مهمتر از این که همچنان به‌دنیا آورندگان ما مردان، زنان هستند؟ در افسانه‌های اساطیر روم، وِستا، الهه‌ی گرمابخش به زندگی و الهه‌‌یِ پایداری زندگی بود. رومی‌ها معتقد بودند کانون یک خانواده بدونِ زن، مثل خانه‌ای بی نور و آتش است. هزاران سال از این باور گذشته، و پرتوی این شعله همچنان باید ابدی بماند. شاید بسیاری از زنان ندانند، شاید بسیاری از مردان درباره‌اش حرف نزنند؛ اما حتی وقتی بسیاری از زنان و دختران در جنگ به پدران و برادران و مردان زندگی خود پناه می‌برند، اکثر همان مردان، روحیه‌ی جنگجویی، مقاومت و انگیزه‌ی تکیه‌گاه بودن‌شان را از حضورِ یک زن در کنار خود دارند. زن‌هایی که دوست‌شان دارند، زن‌هایی که برای‌شان مهم‌اند، و زن‌هایی که رویایِ یک روز در کنارشان زندگی‌کردن را دارند. روز زن، گرامی. @Theprincejan Channel

موسیقی برای مطالعه‌ی متن

➕ تحلیل آخرین وضعیت جنگ میان ایران، و اسرائیل‌-‌امریکا آیا جنگ رژیم ایران یک جنگ کوتاه مدت خواهد بود؟ در حالی که رهبر ایران از معادله‌ی قدرت حذف شده، حکومت ایران چگونه می‌خواهد بر شرایط مسلط شود؟ آیا آن‌ها در حال یک مقاومت کور هستند؟ چرا ایالات‌متحده تصمیم گرفته حمله‌های زمینی به ایران را آغاز کند؟ آیا اقتصاد ایالات‌متحده تحمل پذیرش جنگ‌ای فراتر از یک هفته را دارد؟ آیا ممکن است فرسایشی شدن این جنگ، به ضرر اپوزسیون باشد؟ و اینکه؛ آیا این جنگ اصولاً پیروز خواهد داشت؟ این تحلیل در روز 4 ام شروع جنگ نوشته شده است. @Theprincejan Channel

ایرانِ بعد از آیت‌الله خامنه‌ای رهبر اقتدارگرای ایران کشته شد. هرچند بازمانده‌ی حکومت ایران آن را هنوز تایید نکرده است. اما رئیس‌جمهور امریکا بر آن تاکید کرد. آیا دولت ترامپ قصد ونزوئلایز کردن حکومت ایران را دارد، یا به فکر جایگزین کردن یک حکومت دیگر است؟ چرا ترامپ گفت گزینه‌های متفاوت در ذهن دارد؟ @Theprincejan Channel

از چاله به چاه بخش‌ای از صحبت‌های محسن‌نامجو (خواننده) که به نقد شاهزاده رضاپهلوی و اطرافیان او می‌پردازد. این فایل صوتی از جهت اطلاع‌رسانی در کانال قرارداده شده، و به معنی موافق بودن پرنس‌جان با همه‌ی زوایای این تحلیل و ادعاهای مطرح شده در این فایل صوتی نیست. همان‌طور که هنرمندان، خوانندگان و ورزشکاران زیادی در حمایت از شاهزاده رضاپهلوی در فعالیت‌های سیاسی حامی او هستند، هنرمندان، خوانندگان و ورزشکاران زیاد دیگری نیز تفکرات انتقادی نسبت به او دارند. @Theprincejan Channel