𝖴𝗌 𝖥𝗈𝗇𝖳 📝

اون آدمی که تورو از خودت بیشتر میشناسه، تو موقعیت های بدت، تو نداریات، تو ناراحتیات ولت نکرد، وقتی به یه جایی میرسی از خودت بیشتر ذوق میکنه، وقتی ناراحتی از خودت ناراحت تر میشه، وقتی مشکلی برات پیش میاد هر کمکی بتونه بهت میکنه بدون اینکه توقعی ازت داشته باشه رو، دو دستی بچسب و براش جبران کن.

غم داری؟ بغل‌ِ من یادت نره. گریه داری؟ شونه‌های من یادت نره. تنهایی؟ بودنِ من یادت نره. سردرگمی؟ حرف زدن با من یادت نره. «فقط من رو یادت نره.»

من هرروز با یه چهره خوشحال، بدون هیچگونه علائم درد روحی پیشتون ظاهر میشم. یادم نمیاد دقیقا کِی این ماجرا شروع شد اما یادمه، صبح روز بعد رفتنت بود.

دلم میخواد تو بغلت مچاله بشم. دلم میخواد چشمام تو فاصله چند سانتی چشمات باشه. دلم نرمیِ لباتو زیر دندونام میخواد. دلم گاز گرفتن لپتو میخواد. دلم میخواد کنارت کرم بریزم و اذیتت کنم. دلم صدای خنده هاتو کنار گوشم میخواد ولی نمیتونم، نمیشه، این فاصله بینمون تمومِ این قشنگیارو ازم گرفته.

منطقی نیست‌؛ این حال منطقی نیست ، این دردا، این تنهاییا، اینهمه مشکلات دومینو وار؛ هیچکدوم منطقی نیستن. نداشتن حتی یه آدم امن منطقی نیست. این حجم از غم منطقی نیست. این مقدار درک نشدن منطقی نیست. درواقع؛ این زندگی هیچیش منطقی نیست.

اگه میبینی تمایل ندارم با بقیه صحبت کنم و فقط با تو صحبت میکنم ، اگه دیدی همه رو میپیچونم و فقط با تو میام بیرون و اگه میبینی حوصله هیچکسو ندارم و فقط دلم میخواد تو بهم‌ تکست بدی ؛ بدون که شدی مهم ترین آدم زندگیم ، دقیقاً اون آدمی که با بقیه فرق داره و تا همیشه چپ سینم میتپه.