Xadjayev | Education & Systems

Mijoz shikoyat qilsa — xafa bo'lmang, minnatdor bo'ling Ko'p tadbirkor mijoz shikoyat qilganda o'zini himoya qilishga urinadi. Aslida shikoyat — bepul maslahat. Har bir jim ketgan norozi mijozning ortida yana o'nlab jim norozi mijoz turadi. Shikoyat qilgan mijoz esa sizga tuzatish imkoniyatini beryapti. Muvaffaqiyatli kompaniyalar shikoyatlarni yig'adi, tahlil qiladi va tizimini shunga qarab o'zgartiradi. Oxirgi marta mijozdan tanqid eshitganingizda, qanday munosabatda bo'lgan edingiz? #biznes #tadbirkor #mijoz

10 ta kitobni yarim o'qishdan, 1 ta kitobni tushunib o'qish afzal Ko'pchilik "ko'p o'qidim" deb faxrlanadi, lekin so'ralganda mazmunini gapirib berolmaydi. Sabab — o'qish tezligiga urg'u berilgan, tushunishga emas. Chinakam bilim — sahifalar sonida emas, miyada qolgan fikrlarda. Bir kitobni sekin, savol berib, muhim joylarini belgilab o'qigan odam, o'nta kitobni shoshib o'qigan odamdan ko'proq bilim oladi. Keyingi safar kitob o'qiganingizda, tezlikni emas, tushunishni maqsad qiling. Oxirgi o'qigan kitobingizdan nimani eslab qoldingiz? #talim #kitob #bilim

Yangi darslar boshlanyapti

Yangi mijoz emas, eski mijoz — biznesingizning asosiy boyligi Ko'pchilik tadbirkor faqat yangi mijoz jalb qilishga pul sarflaydi. Lekin statistika shuni ko'rsatadiki, mavjud mijozni saqlab qolish yangisini topishdan bir necha barobar arzonga tushadi. O'quv markazlar uchun bu ayniqsa muhim: bitta mamnun o'quvchi ota-onasi — o'zi reklama beruvchi eng ishonchli manba. Aksincha, bitta noroziligi butun mahallaga tarqaladi. Xizmatingizdan mamnun bo'lgan mijozlaringiz bilan qanday aloqada bo'lasiz? Ularni unutmang — ular sizning eng katta boyligingiz. #biznes #oquvmarkaz #mijoz

Eng yomon savol — berilmagan savol Ko'pchilik darsda savol berishdan uyaladi. Sabab oddiy: "Boshqalar meni ahmoq deb o'ylaydi" degan qo'rquv. Aslida teskarisi to'g'ri. Savol bergan o'quvchi — tushunishga harakat qilayotgan odam. Jim o'tirgan esa ko'pincha hech narsa tushunmay, shunchaki vaqt o'tkazadi. Eng yaxshi natijaga erishgan o'quvchilarimni kuzatib ko'rdim: ularning umumiy xususiyati bitta — savol berishdan qo'rqmasligi. Bugungi maslahat: darsda tushunmagan joyingiz bo'lsa, qo'lingizni ko'taring. Ahmoqona savol yo'q — faqat berilmagan savol bor. Sizningcha, nega ko'pchilik savol berishdan qochadi? #talim #oquvchi #bilim

1-avgust 10 yil oldin shu kuni hayajon bilan imtihonga kirganimni va undagi bo'lgan har bir jarayonni aniq eslayman. O'sha paytlari yiliga bir marta imkoniyat berilardi va bitta institutga topshirsa bo'lardi, xolos. Hammaning imtihoni bir kunda bo'lardi. Hozirgiga o'xshab har xil vaqtda emas, savollar ham tarqab ketmagan, 5 xil yo'nalishga topshirish imkoni yo'q edi... Ehe, yoshlarga hozir qanchalik imkoniyatlar yaratilgan. Faqat imkoniyat ko'paygani mehnat kamaydi degani emas — kirish osonlashgan bo'lsa ham, yaxshi joyga kirish hamon o'sha mehnatni talab qiladi. Kattalar aytishadi-ku "biz paytlarimizda boshqacha edi" deb — o'zimni hozir xuddi shunday his qildim. 😅 Imtihonga qaytadigan bo'lsak. Ustozlarim ishonch bilan meni Toshkentga yuborishdi. Ustozlarimga Toshkentga topshirmoqchi ekanimni aytganimda: "Dilhayot, siz bo'ladigan bolasiz, sizga ishonaman, omadingizni bersin", degan gaplari, ko'rsatkich barmoqlarini tepaga qaratib gapirishlariyu ovoz ohanglarigacha haligacha yodimdan chiqmaydi. Imtihon o'tkazilishi bir masala, javobi chiqishi umuman boshqa daraja edi. Naqd 19 kun kutganman. O'sha kuni qanchalik baxtli bo'lganimni yozib berolmayman — qalam ojizlik qiladi, deyishadi-ku. Umumiy to'plagan ballim bilan ham maqtanib qo'yay: 188.8 ball to'plaganman. O'sha kungi bola endi 10 yilga kattaroq, endi o'zim o'quvchilarimni imtihonga tayyorlayman. Lekin o'sha kunning hayajoni hali ham xuddi kechagidek. Bu yil topshirayotganlar bormi? Ballaringizni yozinglar — kuzatib boraman.

Baho — bu farzandingizning qiymati emas «5» olgan bola aqlli, «3» olgan bola dangasa — bu eskirgan qarash. Baho faqat bitta kunning, bitta mavzuning ko'rsatkichi. Bolani baho uchun urishsangiz, u bilim uchun emas, baho uchun o'qiydigan bo'ladi. Yomon baho olsa — yashiradigan bo'ladi. Buning o'rniga so'rang: «Nimani tushunmading? Kel, birga ko'ramiz». Shunda bola xatosini yashirmaydi — o'rganadi.

Kuniga 20 daqiqa kitob — yiliga 15-20 ta kitob Statistika shuni ko'rsatadi: kuniga atigi 20 daqiqa o'qigan odam yiliga o'rtacha 15-20 ta kitobni tugatadi. 20 daqiqa — bu ijtimoiy tarmoqlarda «bir ko'rib chiqay» degan vaqtingiz. Farqi shundaki, lenta ertaga esdan chiqadi, kitob esa yillar davomida siz bilan qoladi. Taklif: bugun kechqurun telefon o'rniga 20 daqiqa kitob. Sinab ko'ring, natijasini o'zingiz sezasiz.

Xatodan qo'rqmang — harakatsizlikdan qo'rqing Shogirdlarimdan tez-tez eshitaman: «Xato qilib qo'ysam-chi? Uyalib qolsam-chi?» Sizga bir haqiqat: xato qilgan odam bir narsani o'rganadi. Harakat qilmagan odam — hech narsani. Shuning uchun gohida shogirdlarimning o'ziga xato qilishiga qoyib beraman. 5 yildan keyin sizni xatolaringiz emas, qilmagan harakatlaringiz afsuslantiradi. Shuning uchun bugun qo'rqib turgan o'sha ishni qiling. Kichik qadam bo'lsa ham.

Farzandingiz sizga qaraydi, gapingizga emas Bolaga «kitob o'qi» deymiz-u, o'zimiz telefonda o'tiramiz. Bola so'zni emas, amalni ko'chiradi. Uyda kitob o'qiladigan muhit bo'lsa — bola o'qiydi. Uyda mehnat qadrlansa — bola mehnatkash bo'ladi. Uyda ilm hurmat qilinsa — bola ilmga intiladi. Tarbiya — bu nutq emas, namuna. Bugun farzandingiz oldida qanday namuna ko'rsatdingiz?

Mijoz sizdan mahsulot emas, yechim sotib oladi Biznesda ko'pchilik xato qiladigan nuqta: ular mahsulotini maqtaydi, mijozning muammosini emas, yechimini gapirmaydi. Odamlar parma sotib olmaydi — devordagi teshikni sotib oladi. Kurs sotib olmaydi — yangi kasb va daromadni sotib oladi. O'z ishingizga shu ko'z bilan qarang: siz aslida odamlarga qanday YECHIM taklif qilyapsiz?

Maktab tugaydi, o'rganish — hech qachon XXI asrda diplom — bu marra emas, start chizig'i. Dunyo shu qadar tez o'zgaryaptiki, 5 yil oldingi bilim bugun eskirib qolmoqda. Muvaffaqiyatli insonlarning umumiy siri: ular «o'qishni bitirganman» demaydi. Ular umr bo'yi talaba bo'lib qoladi. Savol: siz hozir nimani o'rganyapsiz?

Farzandingizga baliq bermang, baliq tutishni o'rgating Hurmatli ota-onalar! Farzandimizga hamma narsani muhayyo qilishga intilamiz — bu tabiiy. Lekin eng katta sovg'a telefon ham, kiyim ham emas. Eng katta sovg'a — bu mustaqil fikrlash, mehnat qilish va o'rganish ko'nikmasi. Bugun farzandingizdan so'rang: «Kelajakda nima bo'lishni xohlaysan?» Va javobini shunchaki tinglang. Baholamang, tanqid qilmang — faqat tinglang. Ishoning, bu suhbat ikkalangiz uchun ham qimmatli bo'ladi.

Do’stimizdan. Hadya oldim. Bizni xursand qilganlarni Alloh O’zi suyuntirsin. Vaqt o’tgani sari inson sog’liq muhim ekanini tushunib borar ekan. Lekin tushunish va amal qilish — boshqa-boshqa narsalar 😅 Jigarim amal qilishimni ham xohlaydi-da. Ertalablari zalga ham o’zi turg’azib olib chiqadi. O’zi shunaqa bo’ladi: inson biror sohada rivojlanishni boshlasa, oldida birodarini ham ko’rgisi keladi.

Hadya berishdi. Xursand bo’ldik

Biznesdagi eng katta sarmoya — o'zingizga qilingan sarmoya Ko'pchilik biznes boshlash uchun pul izlaydi. Lekin tajribali tadbirkorlar bilishadi: pul topiladi, bilim esa yetishmaydi. Kitob — 50 ming so'm. Kurs — bir necha yuz ming. Lekin ular bergan bilim sizga millionlab so'm qilib qaytadi. Eng xavfli xarajat — bilimga pul «isrof qilmaslik». Chunki bilimsiz qilingan biznes — eng qimmat xato.

Bilim — hech kim tortib ololmaydigan boylik Uy, mashina, pul — bularning barchasini yo'qotish mumkin. Ammo miyangizga joylagan bilimni hech kim tortib ololmaydi. U siz bilan birga yuradi, siz bilan birga ishlaydi va sizga qayta-qayta daromad keltiradi. Bugun o'zingizga bitta savol bering: oxirgi marta qachon yangi narsa o'rgandingiz? Agar javob «esimda yo'q» bo'lsa — ayni bugun boshlash uchun eng yaxshi kun.