🌱ریحان🌱

محمدرضا شجریان

چاره کن درد کسی کز همه ناچار تراست من بدین طالع برگشته چه خواهم کردن!

فکر میکردم به تو میشه اعتماد کرد حس کردم درد مشترکیم اخه چشمی که تا شروع میکنه به تعریف کردن خیس میشه چجوری میتونه بی رحم باشه؟ حس میکردم شکننده بودنت از جنس خودمه باید مراقبت باشم دلم میخواست بدونم وقتی خیره میشی به زمین یهویی فکرت کجا پرواز میکنه دلم میخواست فکرای غمگینتو بغل میکردم میگفتم نترسید من پیشتونم. من تلاشمو کردم اما همه این حسا اشتباه بودن یادته گفتی همه دوستامو بیشتر از تو دوس دارم؟! به تجربه ای مثل تو توی زندگیه غمگینم چه احتیاجی داشتم؟ مینویسم امشب باز مینویسم که یادم نره که یادم نره گفتی تو خیلی حساس و احساساتی هستی… حالا دیدی چرا عبوس و عصبی بودم ؟ مهربونیمو به ادمایی مثل تو نشون بدم؟ که تهش دستشو بگیری بیای جلوم بشینی؟

- اِنقدر خسته‌ام، که جایِ هیچ خبرِ جدیدی ندارم، بار هیچ اطلاعاتِ تازه‌ای روی دوشم جا ندارد. دِلم بی‌خبری و جَهل می‌خواهد. جَهل در همه چیز. دلم می‌خواهد حتی خاطره‌ای به یادم نیاید.

ولی غم وزن داره. وقتی غم داری کندتر می‌شی، اگر دراز کشیدی نمی‌تونی بلند شی، راه که میری دوست داری پخش زمین شی.

«تو راست می‌گفتی: درد، درد می‌زاید»

‏احساس تعلق نداشتن به هیچکس و هیچ‌جا بدترین حس دنیاست.

میدونم تجربه شد ولی واقعا نیازی به این تجربه نداشتم.

انا لست حزینة انا حزن العالم! ففي صدري وطن یبکي.. من اندوهگین نیستم خود اندوه عالمم و سرزمینی در سینه‌ام گریه می‌کند.

مرا از جایی که به آن تعلق ندارم نجات بده مرا از جایی که به آن تعلق ندارم نجات بده مرا از جایی که به آن تعلق ندارم نجات بده

همیشه از دخترقوی و سرسخت درونم تشکر کردم و بابتش افتخار ؛ ولی دروغ چرا دلم نمی‌خواست قوی باشم.

- ببخشید دیر رِسیدیم مادر، در برف گیر کرده بودیم. زیرِ بهمن.

تا جاییکه یک روز میبینند : خودشان مدت هاست پناه ندارند.

‏کاش ما آخرین نسلی باشیم که این زندگی رو تجربه می‌کنه‌ .

عزیزانتان را از ته دل و سفت در آغوش بگیرید که فردا به دیر شدن معروف است…

‏ای خاک! ‏با عزیزانی که به آغوشت سپرده‌ایم، ‏مهربان باش ‏که در این وطن، ‏نامهربانی بسیار دیده‌اند.