Thinker......Overthinker

Imagine the multiverse is real, and somehow I get transported to another version of Earth. On this Earth, there is one absolute rule that every person follows: No two people can have the same name. When a baby is born, the parents must register a completely unique name. If the name is already taken by someone else anywhere in the world, they are forced to choose another one — similar to how usernames work on social media. But there’s something terrifying about this world: If an older person introduces themselves using a name that already belongs to someone else, they instantly die. No one knows how or why it happens, but the rule is always enforced without exception. Now imagine I arrive in this world and start talking to someone. Eventually, they ask me for my name. I can’t avoid answering, because refusing to give a name would immediately make people suspicious. I also can’t tell them I’m from another Earth. And worst of all, my real name is almost certainly already taken by someone in this world — meaning that if I say it out loud, I could die instantly. So what should I do?

📚 15 kunda o‘zingizni o‘zgartirishga tayyormisiz? 📖 Kitob: "Odam bo'lish qiyin" ⏳ Davomiyligi: 15 kun 🎁 Sovrinlar: 🏆 Top 5 ishtirokchi -1 yillik Premium obuna 💡 Bu marra davomida siz: — Kitob o‘qish odatini shakllantirasiz — O‘zingiz ustingizda ishlaysiz — Va sovrin yutish imkoniga ega bo‘lasiz ⚡ Joylar cheklangan, hozir qo‘shiling: https://mutolaa.com/davra/post/273864 Birgalikda o‘qiymiz va o‘samiz 🚀

Which one is more depressing? First scenario: There’s a boy who couldn’t save his girlfriend. She was helping him… and died in his arms. Second scenario: He could have stayed with her. But he chose to save the world. Now, she’s with someone else. Loss you couldn’t prevent… or a choice you’ll regret forever? Which one hurts more? 💔

Assalomu aleykum, yaxshimisizlar?

📸 Bir surat, ming ma’no... Bugun ko‘zim tushgan mana shu rasm yuragimni titratdi.Seul ko‘chalarda odamlar shoshilinch yurib ketayotgan bir paytda... nogironlar aravachasida o‘tirgan bir ona, yonida esa uni mehr bilan boshqarayotgan farzand. Bu oddiy holat emas. Bu — hayotning eng sof, eng pok ko‘rinishlaridan biri.Ehtimol, bu ona uzoq o‘lkalardan, bolasi uchun, g‘urur bilan, ko‘zida yosh, yuragida mehr bilan kelgandir.Ehtimol, bu farzand hayotdagi eng katta orzusiga erishib, endi onasini huzurga olib chiqishni o‘ziga eng katta baxt deb bilayotgandir. Dunyo shoshqaloq bo‘lib ketgan bu zamonda, mehr-oqibatni eslatib turgan bu manzara — ko‘nglimga iliqlik berdi. Bu hayotda eng katta yutuq — ota-onangni rozi qilish. Eng katta orzu — ularning duosini olish. Eng katta sharaf — ularni izzatda ko‘rish.

It's funny that I wanted to grow up, just, to be able to decide for myself by myself. You know what? I DID grow up but still can't make a decision on my own🙁

I don't know if it's fair or nor but I'm sure of one thing. "You can't always get what you want"

Bir kishi aytgan ekan. — kasal bólguningcha hayotingda son mingta muammoing bóladi, kasal bólganingda esa faqat bitta muammoying bóladi deb. kasal bólmanglar)))

— Qamoqdan nega qochdingiz? — Uylanmoqchi edim. — Ozodlikni juda g‘alati tasavvur qilar ekansiz. #Tabassum

A man is born through a woman, raised by a woman, falls in love with a woman, and marries a woman. So, I am surprised by any man who doesn't respect women.

Assalomu aleykum, O'zbekiston vanihoyat, 34 yil deganda. Jahon Chempionatidaaaaaaa 🏆

Assalomu aleykum, O'zbekiston vanihoyat, 34 yil deganda. Jahon Chempionatidaaaaaaa 🏆

Koreyada norasmiy ma'lumotlar berib kelayotgan insta blogerlar O'zbek millatdagi yoshlar nimaga shunday mashxurlikka erishyabmiz? Hozirgi kunda Koreyadagi o'zbek yoshlariga e'tibor bersak, hammasida bir hil kontent ya'ni maqtanish. "Koreyada unday, koreyada bunday" sarlavha ostida noto'g'ri ma'lumotlarni ommaga tadbiq qilayotgan ijtimoiy tarmoqdagi videolar. Bir kontentga e'tibor tushdi. "kuniga 150$ topaman va kechga ham 50$ lik ish bor shu ishni ham qilsam kuniga 200$ tushuraman" deya kontent qoldirgan. Ho'sh bu qanchalik rost? Birinchidan odam bir kunda 12 soatdan ortiq ishlay olmaydi. Ikkinchidan kuniga 150$ boradigan ish yo'q. Uchinchidan kun-tun ishlashni iloji yo'q. Shu tarzdagi video yoki kontentlarni ko'rayotgan o'zbek yoshlari haqiqatda ham koreyada oyiga kamida 3,000$ topsa bo'larkan deb fikr mulohaza qiladi. Bunisi yetmagandek bechora ota onalar ham qarz havola qilib bitta farzandga 7,000-8000$ sarflab Koreyaga jo'natyabdi. Bu yerdagi holatni ko'rib kimdur afsus qilyabdi kimdur esa hattoki O'zbekistondan pul chaqirtiryabdi. Hurmatli blogerlar biror kontent yaratishdan oldin bu to'g'rimi, noto'g'rimi qanaqa plusi bor, qanaqa minusi bor, rosdan ham kelgan hammaga ish bormi, nima ishga keladi deb ozgina fikr qilishingizni so'rab qolamiz. Siz qilgan bir dona kontent kimnidir jarlikka kimnidir esda yaxshillikka yo'naltiradi.. O'zbekistondagi yoshlarga ham Koreya haqida ko'rgan va eshitgan narsalaringizga hammasiga ham ishonavermang. Maqsadni aniq va to'g'ri qilishga harakat qiling! 🇰🇷 Koreyada ish izlayotganlar uchun yuboramiz! 👉 @koreya_ishlari obuna bo'ling!

Vertolyot va Samolyoylar uchishi uchun eng muhim qismlardan biri bu shubxasiz - Parraklar Lekin savol tug'iladi ularni kim va qachon yaratgan? Undan ham muhimroq savol, qanday qilib bu parraklar havoda uchishga yordam berishi u insonning hayoliga kelgan? Bu parraklar dunyodagi eng kuchli injener tomonidan 4 million yil avval yaratilgan desam ishongan bo'larmidingiz? Fikrlaringizni qoldiring to'liq, javob keyingi postda

Men futbolga qiziqmayman Lekin esimni taniganimdan beri Barcelonaga muhlislik qilaman😁

So‘nggi paytlarda unversitet kontraktini to‘lay olmaslik, viza cho‘zish yoki o‘qishni bitira olmay, o‘qishdan haydalish holatlari ko‘payib bormoqda. Ish yo'qligi rostdan ham shu yil ko'paydi. Ayniqsa Koreyada iqtisodiy va siyosiy sabablarga ko‘ra ishlar kamaygani bo‘lishi ham mumkin. Lekin men bu muammoning boshqa bir tomoniga qaramoqchiman. Ba’zida tarmoqlarda chiqayotgan ayrim videolarni ko‘rib, yangi kelayotgan talabalar o‘qish uchun emas, Koreya turizmini “rivojlantirish” uchun kelayotgandek tuyuladi. Kelishi bilan darrov Koreya tabiati, o'zining bir kunlik kun tartibi va bu yerdagi sharoitlarni video qilib chiqarishadi. Shu ishlarga ketayotgan vaqt va energiyani o‘qishga, TOPIK sertifikati, zamonaviy kasblarni oʻrganish, internship yoki universitetlar beradigan grantlarga harakat qilishga sarflash ancha foydali bo‘lardi, deb o‘ylayman. Koreyada o‘qishga kirish oson, lekin uni bitirish juda qiyin. Agar ishonmasangiz, imtihon oldi kutubxonalarda kechgacha dars qilayotgan koreys va boshqa chet ellik talabalarni ko‘rishingiz mumkin. Agar sizning yo‘nalishingiz media yoki kommunikatsiya bo‘lmasa, ilgari blogerlik yoki mobilografiya bilan shug‘ullanmagan bo‘lsangiz, diqqatni faqat muhim narsalarga qaratish kerak. Qolaversa kelajakda Instagram yoki Tik-Tok abadiy qoladigan tarmoq emas. Shuncha yigʻilgan “like” va “view” lar somonchalik qadri qolmasligi ham mumkin. Kelajak uchun nima muhim, nima muhim emasligini aniqlab oling. Shunda keraksiz narsalardan voz kechish osonroq bo‘ladi. Bu tanlovlarni qilayotganda faqat bugunni emas, uzoqni o‘ylab maqsadlar qoʻyishni maslahat beraman. Yoki men “꼰대” boʻlib, injiq qariyapmanmikan 😁 Azik 🇺🇿🧑🏻‍💻