Wite-print~

DAZBEE – Wasureji No Kotonoha

1:34✨ いつか失い奪われてきえるさだめでもそれはわすれることなきものがたり~

نوشته بود چیزی که تو بهش میگی عذاب وجدان، اضطراب شکستن یه الگوی قدیمیه که مدتهاست دهنتو سرویس کرده-

هربار که چشمانم را باز میکنم میبینم که همچنان زنده ام، قلبم می‌تپد، خورشید می‌تابد، باد می‌وزد و همچنان روزها جریان دارد. چه میشد اگر نور خورشید بر تمام تاریکی های ذهنم غلبه می‌کرد؟ چه میشد اگر عذاب روحی، آنقدر دور بود که حتی در وهم هم نمی‌آمد؟ ای کاش.‌.. ای کاش که خورشید با پرتوهای لحظه به لحظه اش، جوابی از آسمان می‌آورد و تنهاییِ مرا در آغوش می‌گرفت. به وقت ۱۱:۱۱ سه روز مانده به نیمه آگوست

تا به امروز انقدر که کار داشتم وقت نبود برای دلتنگی-

دیگه کم کم دارم دلتنگ پاییز میشم.

هرچقدر بزرگ‌تر می‌شم آدم‌ها ترسناک‌ترین بخش زندگی می‌شن.

به وقت آن شب که ستاره ها می‌سوزند و خاکستر می‌شوند. - ده آگوست سال ۲۰۲۶ ساعت ۹:۰۵ شب

بوی بارون میاد

امروز روز جهانی تنبلیه و اینجانب بیشتر از هرروز دیگه ای کار کردم.

بهم گفت بعضی از آدما عنصری از تاریکی هستن.

از اونجایی که امروز روز Book lovers day عه، باید منشن کنم که، کتاب رو دوست دارم. کسی که بهم هدیه میدتش رو بیشتر.

دووم بیار؛ در برابر دوست داشته نشدن، جدی گرفته نشدن، مورد قبول واقع نشدن. قول نمیدم که تموم میشه ولی دووم بیار.

نوشته بود فقدان، عجیب ترین آموزگار جهان است.