☽̶☾ 𝖠𝗆𝗈𝗇𝗀 𝗍𝗁𝖾 𝖼𝗅𝗈𝗎𝖽𝗌

مدت زیادی امیدوارانە منتظر بودم. اما امروز، تمام نور باقی موندە توی قلبم یکبارە خاموش شد. هیچ اتفاق خاصی نیوفتاد. فقط خاموش شد. بلند شدم و درِ حیاط عقب کە بە باغچە باز میشد رو بستم، همونی کە آخرین با از اونجا بیرون رفتی و دیگە برنگشتی. دوچرخەای کە همیشە کنار مال خودم پارکش میکردم رو تو انباری گذاشتم، جعبەی کوکی های موردعلاقەت رو از روی میز برداشتم، مسواک و ریش تراشت رو هم همینطور. الان تنها نشونی کە از بودن تو توی این خونە هست، خاطرات من و بالشیە کە حین خواب بغل میکردی. نمیدونم چرا نگهش داشتم. مطمئن نیستم، شاید اون نور، کاملا خاموش نشده باشە. کی میدونە. برای الان، خداحافظ عزیز من. اما اگر روزی برگشتی، من هنوز اینجام. پارک چانیول. دوم آگوست دوهزار و بیست و چهار.

سلام؟

𝗍𝗁𝗂𝗌 𝗂𝗌 𝖧𝖮𝖬𝖤, 𝗍𝗁𝗂𝗌 𝗂𝗌 𝖤𝖷𝖮.

نمیدونم من احمقم، خوش خیالم یا چی، ولی هنوز بە we are one امیدوارم. هیچوقت نمیتونم رهاشون کنم.

𝖶𝖾𝗅𝖼𝗈𝗆𝖾 𝗁𝗈𝗆𝖾, قند کوچولوی من.