هفتمین آسمان

مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِیسَى عَنِ الْحَسَنِ بْنِ مَحْبُوبٍ عَنْ جَمِیلِ بْنِ صَالِحٍ عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ غَالِبٍ عَنْ أَبِى عَبْدِ اللَّهِ علیه السلام قَالَ يَنْبَغِى لِلْمُؤْمِنِ أَنْ يَكُونَ فِیهِ ثَمَانِى خِصَالٍ وَقُوراً عِنْدَ الْهَزَاهِزِ صَبُوراً عِنْدَ الْبَلَاءِ شَكُوراً عِنْدَ الرَّخَاءِ قَانِعاً بِمَا رَزَقَهُ اللَّهُ لَا يَظْلِمُ الْأَعْدَاءَ وَ لَا يَتَحَامَلُ لِلْأَصْدِقَاءِ بَدَنُهُ مِنْهُ فِى تَعَبٍ وَ النَّاسُ مِنْهُ فِى رَاحَةٍ إِنَّ الْعِلْمَ خَلِیلُ الْمُؤْمِنِ وَ الْحِلْمَ وَزِیرُهُ وَ الْعَقْلَ أَمِیرُ جُنُودِهِ وَ الرِّفْقَ أَخُوهُ وَ الْبِرَّ وَالِدُهُ . امام صادق علیه‌السلام فرمودند: سزاوار است مومن دارای این هشت خصلت باشد؛ هنگام شدائد با وقار باشد، هنگام بلا شکیبا باشد، هنگام آسایش شکرگزار باشد، به آنچه خدا روزیش کرده قانع باشد، به دشمنانش ستم نکند، باری بر دوستان تحمیل نکند، بدنش از او در رنج و زحمت باشد و مردم از ناحیه‌ی او در آسایش باشند! همانا دانش دوست مومن و بردبارى وزیر او و عقل امیر سپاه او و مدارا برادر او و نیکی پدر اوست! اصول‌کافى جلد۳ صفحه۷۸ @asemaaaanee7

اَلْإِمَامُ اَلْجَوَادُ صَلَوَاتُ اَللهِ عَلَيْهِ : اَوْحَى اللّهُ اِلى بَعْضِ الأنبِياءِ: أمّا زُهْدُكَ في الدُّنيا فَتُعَجِّلُكَ الرّاحَةَ وَامّا انْقِطاعُكَ اِلىَّ فَيُعَزِّزُكَ بي، وَلكِنْ هَلْ عادَيْتَ لي عَدُوّا وَ والَيْتَ لي وَليّا. امام جواد علیه‌السلام فرمودند: خداوند به يكى از پيامبران وحى فرمود: اما زهد تو در دنیا آسايشى به دنبال دارد كه به زودى به تو خواهد رسيد، و اما بریدنت از ديگران و پيوستنت به من تو را تقویت خواهد كرد، ولیکن آيا با دشمنانم دشمنى ورزیده‌ای و با دوستانم دوستی كرده‌اى؟! تحف‌العقول صفحه۴۵۵-۴۵۶ @asemaaaanee7

اَلْإِمَامُ اَلْبَاقِرُ صَلَوَاتُ اَللهِ عَلَيْهِ : مَنْ اَرادَ أنْ یعْلَمَ حُبَّنا فَلْیمْتَحِنْ قَلْبَهُ فَاِنْ شاَرَکَ فِی‌حُبِّنا حُبَّ عَدُوِّنا فَلَیسَ مِنّا وَ لَسْنا مِنْهُ. امام باقر علیه‌السلام فرمودند: هرکس می‌خواهد میزان دوستی خود را نسبت به ما بداند باید به قلب خود بنگرد، اگر در محبت ما دشمنانمان را شریک می‌دارد او از ما نیست و ما هم از او نیستیم! بحارالانوار جلد٢٧ صفحه۵١ @asemaaaanee7

عَنِ الْحُسَیْنِ بْنِ ثُوَیْرٍ قَالَ: کُنْتُ أَنَا وَ یُونُسُ بْنُ ظَبْیَانَ‌ عِنْدَ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع- وَ کَانَ أَکْبَرَنَا سِنّاً فَقَالَ لَهُ إِنِّی کَثِیراً مَا أَذْکُرُ الْحُسَیْنَ ع فَأَیَّ شَیْ‌ءٍ أَقُولُ: قَالَ قُلْ صَلَّى اللَّهُ عَلَیْکَ یَا أَبَا عَبْدِ اللَّهِ تُعِیدُ ذَلِکَ ثَلَاثاً فَإِنَّ السَّلَامَ یَصِلُ إِلَیْهِ مِنْ قَرِیبٍ وَ مِنْ بَعِید. حسین‌بن‌ثویر می‌گوید من و یونس‌بن‌ظبیان در محضر مبارک امام صادق علیه السلام شرفیاب بودیم، او که بزرگتر از من بود عرضه داشت: من امام حسین علیه‌السلام را بسیار یاد می‌کنم در این مواقع چه بگویم؟ حضرت فرمودند: سه مرتبه بگو: صلی‌الله علیک یا اباعبدالله که قطعا سلام به حضرت می‌رسد چه از دور و چه از نزدیک! وسائل‌الشیعه جلد۱۴ صفحه۴۹۳ @asemaaaanee7

أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ سَعِیدٍ عَنْ یَحْیَی بْنِ زَکَرِیَّا عَنْ یُوسُفَ بْنِ کُلَیْبٍ عَنِ ابْنِ الْبَطَائِنِیِّ عَنِ ابْنِ حُمَیْدٍ عَنِ الثُّمَالِیِّ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا جَعْفَرٍ مُحَمَّدَ بْنَ عَلِیٍّ یَقُولُ: لَوْ قَدْ خَرَجَ قَائِمُ آلِ مُحَمَّدٍ علیهم السلام لَنَصَرَهُ اللَّهُ بِالْمَلَائِکَةِ الْمُسَوِّمِینَ وَ الْمُرْدِفِینَ وَ الْمُنْزَلِینَ وَ الْکَرُوبِیِّینَ یَکُونُ جَبْرَائِیلُ أَمَامَهُ وَ مِیکَائِیلُ عَنْ یَمِینِهِ وَ إِسْرَافِیلُ عَنْ یَسَارِهِ وَ الرُّعْبُ مَسِیرَةَ شَهْرٍ أَمَامَهُ وَ خَلْفَهُ وَ عَنْ یَمِینِهِ وَ عَنْ شِمَالِهِ وَ الْمَلَائِکَةُ الْمُقَرَّبُونَ حِذَاهُ أَوَّلُ مَنْ یَتْبَعُهُ مُحَمَّدٌ صلی الله علیه و آله وَ عَلِیٌّ علیه السلام الثَّانِی وَ مَعَهُ سَیْفٌ مُخْتَرَطٌ یَفْتَحُ اللَّهُ لَهُ الرُّومَ وَ الصِّینَ وَ التُّرْکَ وَ الدَّیْلَمَ وَ السِّنْدَ وَ الْهِنْدَ وَ کَابُلْ شَاهَ وَ الْخَزَرَ یَا أَبَا حَمْزَةَ لَا یَقُومُ الْقَائِمُ علیه السلام إِلَّا عَلَی خَوْفٍ شَدِیدٍ وَ زَلَازِلَ وَ فِتْنَةٍ وَ بَلَاءٍ یُصِیبُ النَّاسَ وَ طَاعُونٍ قَبْلَ ذَلِکَ وَ سَیْفٍ قَاطِعٍ بَیْنَ الْعَرَبِ وَ اخْتِلَافٍ شَدِیدٍ بَیْنَ النَّاسِ وَ تَشَتُّتٍ فِی دِینِهِمْ وَ تَغَیُّرٍ مِنْ حَالِهِمْ حَتَّی یَتَمَنَّی الْمُتَمَنِّی الْمَوْتَ صَبَاحاً وَ مَسَاءً مِنْ عِظَمِ مَا یَرَی مِنْ کَلَبِ النَّاسِ وَ أَکْلِ بَعْضِهِمْ بَعْضاً وَ خُرُوجُهُ إِذَا خَرَجَ عِنْدَ الْإِیَاسِ وَ الْقُنُوطِ فَیَا طُوبَی لِمَنْ أَدْرَکَهُ وَ کَانَ مِنْ أَنْصَارِهِ وَ الْوَیْلُ کُلُّ الْوَیْلِ لِمَنْ خَالَفَهُ وَ خَالَفَ أَمْرَهُ وَ کَانَ مِنْ أَعْدَائِهِ ثُمَّ قَالَ یَقُومُ بِأَمْرٍ جَدِیدٍ وَ سُنَّةٍ جَدِیدَةٍ وَ قَضَاءٍ جَدِیدٍ عَلَی الْعَرَبِ شَدِیدٌ وَ لَیْسَ شَأْنُهُ إِلَّا الْقَتْلَ وَ لَا یَسْتَنِیبُ أَحَداً وَ لَا تَأْخُذُهُ فِی اللَّهِ لَوْمَةُ لَائِمٍ. ابوحمزه‌ثمالی می‌گوید امام باقر علیه‌السلام فرمودند: وقتی قائم آل‌محمد صلوات‌الله‌علیهم خروج کند خدا با ملائکه‌ی نشان‌دار و صف‌ کشیده و نازل شده و کروبیان او را یاری می‌رساند. جبرئیل در پیش روی او و میکائیل در سمت راست او و اسرافیل در سمت چپ او خواهند بود. و ترس و وحشت به اندازه‌ی مسافت یک ماه از مقابل و پشت سر و راست و چپش خواهد بود و فرشتگان مقرب در کنار او خواهند بود. اولین کسی که از او مطابعت می‌کند رسول خدا صلى‌الله‌عليه‌و‌آله‌وسلم و دومین نفر امیرالمومنین علی علیه‌السلام است که شمشیری برهنه در دست دارد. و خداوند روم و چین و ترک و دیلم و سند و هند و کابل‌شاه و خزر را برایش می‌گشاید. ای ابوحمزه! قائم علیه‌السلام تنها در زمان خوف شدید قیام می‌کند و در آن زمان زلزله‌ها و فتنه و بلایای شدیدی به مردم می‌رسد و قبل از قیامش طاعون است و بین عرب شمشیری بران برکشیده می‌شود و بین مردم اختلافات و تشتت در دین و دگرگونی در حالشان اتفاق خواهد افتاد، به نحوی که از عظمت جنون مردم و خوردن بعضی توسط بعضی دیگر مردم صبح و شام آرزوی مرگ می‌کنند و خروج حضرت در زمان ناامیدی و یأس است! خوشا به حال کسی که او را درک کند و از یاورانش باشد و وای و واویلا به حال کسی که با او و امر او مخالفت کند و از دشمنانش باشد! او به امر و سنت و حکمی جدید قیام می‌کند که بر عرب سخت است و کار او جز کشتار نیست و احدی را برای کاری جانشین خود قرار نمی‌دهد و سرزنش سرزنش‌کنندگان در مورد امر خداوند در او تأثیری ندارد! غیبت‌نعمانی صفحه۲۳۴ بحارالانوار جلد۵۲ صفحه۳۴۸ حدیث۹۹ @asemaaaanee7

قَالَ شَیْخُنَا الْمُفِیدُ بِإِسْنَادِهِ إِلَی أَبِی عَبْدِ اللَّهِ علیه السلام قَالَ لَمَّا سَارَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ مِنَ الْمَدِینَةِ ... وَ أَتَتْهُ أَفْوَاجُ مُسْلِمِی الْجِنِّ فَقَالُوا یَا سَیِّدَنَا نَحْنُ شِیعَتُکَ وَ أَنْصَارُکَ فَمُرْنَا بِأَمْرِکَ وَ مَا تَشَاءُ فَلَوْ أَمَرْتَنَا بِقَتْلِ کُلِّ عَدُوٍّ لَکَ وَ أَنْتَ بِمَکَانِکَ لَکَفَیْنَاکَ ذَلِکَ فَجَزَاهُمُ الْحُسَیْنُ خَیْراً وَ قَالَ لَهُمْ أَ وَ مَا قَرَأْتُمْ کِتَابَ اللَّهِ الْمُنْزَلَ عَلَی جَدِّی رَسُولِ اللَّهِ أَیْنَما تَکُونُوا یُدْرِکْکُمُ الْمَوْتُ وَ لَوْ کُنْتُمْ فِی بُرُوجٍ مُشَیَّدَةٍ وَ قَالَ سُبْحَانَهُ لَبَرَزَ الَّذِینَ کُتِبَ عَلَیْهِمُ الْقَتْلُ إِلی مَضاجِعِهِمْ وَ إِذَا أَقَمْتُ بِمَکَانِی فَبِمَا ذَا یُبْتَلَی هَذَا الْخَلْقُ الْمَتْعُوسُ وَ بِمَا ذَا یُخْتَبَرُونَ وَ مَنْ ذَا یَکُونُ سَاکِنَ حُفْرَتِی بِکَرْبَلَاءَ وَ قَدِ اخْتَارَهَا اللَّهُ یَوْمَ دَحَا الْأَرْضَ وَ جَعَلَهَا مَعْقِلًا لِشِیعَتِنَا وَ یَکُونُ لَهُمْ أَمَاناً فِی الدُّنْیَا وَ الْآخِرَةِ ... شیخ‌مفید روایت می‌کند امام صادق علیه‌السلام فرمودند: هنگامی که امام حسین علیه‌السلام از مدینه حرکت کردند گروه‌هایی از جنیان مسلمان به حضور امام مشرف شدند و عرضه داشتند: سرورم، ما شیعه و انصار شما هستیم، هر امری که دارید و هرچه که می‌خواهید به ما بگویید، اگر ما را به قتل تمامی دشمنانتان مأمور فرمایید در حالی که در همین مکان می‌باشید شما را کفایت خواهیم کرد! امام حسین علیه‌السلام به آنها جزای خیر داد و فرمود: آیا کتابی که خداوند بر جدم رسول‌ خدا صلى‌الله‌عليه‌و‌آله‌وسلم نازل فرموده را نخوانده‌اید؟ پروردگار سبحان می‌فرماید: أینما تکونوا یدرککم الموت و لو کنتم فی بروج مشیدة. هر کجا که باشید مرگ شما را درمی‌یابد، هر چند در برج‌های استوار باشید! سوره‌ نسا آیه۷۸ و نیز می‌فرماید: لبرز الّذین کتب علیهم القتل إلی مضاجعهم. اگر شما در خانه‌هایتان هم بودید کسانی که کشته شدن برای آنان نوشته شده است قطعاً (با پای خود) به سوی قتلگاه‌های خویش بیرون می‌آمدند! سوره‌آل‌عمران آیه۱۵۴ اگر من در مکان خود بمانم پس این مردم چگونه امتحان و آزمایش خواهند شد و چه کسی در بقعه‌ی من که در کربلاست ساکن خواهد شد؟! و حال آنکه خداوند در هنگام گسترش زمین آن بقعه را برای من انتخاب فرمود و آن را دژی مستحکم برای شیعیان ما قرار داد و در دنیا و آخرت برای ایشان محلی امن و امان خواهد بود! بحارالأنوار جلد۴۴ صفحه۳۳۰ @asemaaaanee7

عَن حُمرانَ بنِ أعیَنَ، عَن أبی جَعفَرٍ مُحَمَّدِ بنِ عَلِیٍّ علیهما السلام، فی قولِهِ تَعالی: «ثُمَّ قَضی أَجَلاً وَ أَجَلٌ مُسَمًّی عِنْدَهُ» فَقالَ:إنَّهُما أجَلانِ: أجَلٌ مَحتومٌ وأَجَلٌ مَوقوفٌ. فَقالَ لَهُ حُمرانُ: مَا المَحتومُ؟ [ قالَ:الَّذی لا یَکونُ غَیرُهُ. قالَ: ومَا المَوقوفُ؟] قالَ: الَّذی للّهِ ِ فیهِ المَشیئَةُ. قالَ حُمرانُ:إنّی لَأَرجو أن یَکونَ أجَلُ السُّفیانِیِّ مِنَ المَوقوفِ.فَقالَ أبو جَعفَرٍ علیه السلام: لا وَاللّهِ إنَّهُ لِمَنِ المَحتوم. حمران‌بن‌اعین می‌گوید امام باقر علیه‌السلام درباره‌ی قول پروردگار متعال: سپس اجلی را تقدیر کرد و اجلی نیز نزد اوست! سوره‌انعام آیه۲ فرمودند: دو نوع اجل داریم، اجل حتمی و اجل معلق. عرض کردم: اجل حتمی چیست؟ حضرت فرمودند: آنکه جز آن نمی‌شود. عرض کردم: و اجل معلق کدام است؟ حضرت فرمودند: آنکه طابع اراده‌ی پروردگار است! عرض کردم: امیدوارم اجل سفیانی از اجل‌های معلق باشد! حضرت فرمودند: نه، به خدا سوگند که آن جزو حتمی‌هاست! غیبت‌نعمانی صفحه۳۰۱ حدیث۵ و حدیث۶ @asemaaaanee7

عَن عَلِیِّ بنِ أبی حَمزَةَ، قالَ:زامَلتُ أبَا الحَسَنِ موسَی بنَ جَعفَرٍ علیهما السلام بَینَ مَکَّةَ وَالمَدینَةِ، فَقالَ لی یَوماً: یا عَلِیُّ، لَو أنَّ أهلَ السَّماواتِ وَالأَرضِ خَرَجوا عَلی بَنِی العَبّاسِ لَسُقِیَتِ الأَرضُ دِماءَهُم حَتّی یَخرُجَ السُّفیانِیُّ. قُلتُ لَهُ: یا سَیِّدی، أمرُهُ مِنَ المَحتومِ؟ قالَ: نَعَم، ثُمَّ أطرَقَ هُنَیئَةً، ثُمَّ رَفَعَ رَأسَهُ وقالَ:مُلکُ بَنِی العَبّاسِ مَکرٌ وخَدعٌ، یَذهَبُ حَتّی یُقالَ: لَم یَبقَ مِنهُ شَیءٌ، ثُمَّ یَتَجَدَّدُ حَتّی یُقالَ: ما مَرَّ بِهِ شَیءٌ. علی‌بن‌ابی‌حمزه می‌گوید بین مکه و مدینه همسفر امام کاظم علیه‌السلام بودم. روزی حضرت به من فرمودند: ای علی، اگر از آسمان‌ها و زمین بر علیه بنی‌عباس خروج کنند کشته خواهند شد و زمین از خونشان سیراب می‌شود تا آنکه سفیانی قیام کند! عرض کردم: سرورم، آیا کار او حتمی است؟! حضرت فرمودند: آری! سپس اندکی سر به زیر انداخته و سپس سر مبارک را بالا آوردند و فرمودند: حکومت بنی‌عباس سراسر فریب و نیرنگ است. گاه چنان ناتوان می‌نماید که گفته می‌شود چیزی از آن باقی نمانده، سپس چنان تجدید می‌شود که می‌گویند چیزی بر آن نگذشته است! غیبت‌نعمانی صفحه۳۰۲ حدیث۹ بحارالأنوار جلد۵۲ صفحه۲۵۰ حدیث۱۳۷ @asemaaaanee7

ابْنُ عِیسَی عَنِ ابْنِ أَسْبَاطٍ قَالَ: قُلْتُ لِأَبِی الْحَسَنِ علیه السلام جُعِلْتُ فِدَاکَ إِنَّ ثَعْلَبَةَ بْنَ مَیْمُونٍ حَدَّثَنِی عَنْ عَلِیِّ بْنِ الْمُغِیرَةِ عَنْ زَیْدٍ الْعَمِّیِّ- عَنْ عَلِیِّ بْنِ الْحُسَیْنِ علیهما السلام قَالَ یَقُومُ قَائِمُنَا لِمُوَافَاةِ النَّاسِ سَنَةً قَالَ یَقُومُ الْقَائِمُ بِلَا سُفْیَانِیٍّ إِنَّ أَمْرَ الْقَائِمِ حَتْمٌ مِنَ اللَّهِ وَ أَمْرُ السُّفْیَانِیِّ حَتْمٌ مِنَ اللَّهِ وَ لَا یَکُونُ قَائِمٌ إِلَّا بِسُفْیَانِیٍّ قُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاکَ فَیَکُونُ فِی هَذِهِ السَّنَةِ قَالَ مَا شَاءَ اللَّهُ قُلْتُ یَکُونُ فِی الَّتِی یَلِیهَا قَالَ یَفْعَلُ اللَّهُ ما یَشاءُ. ابن‌اسباط می‌گوید خدمت امام رضا علیه‌السلام عرض کردم: فدایتان شوم، ثعلبةبن‌میمون از علی‌بن‌مغیره از زیدعمی و او از امام زین‌العابدین علیه‌السلام روایت می‌کند که حضرت فرمودند: قائم ما در موسمی که مردم به حج می‌روند قیام می‌کند! امام رضا علیه‌السلام فرمودند: آیا قائم بدون خروج سفیانی قیام می‌کند؟ قیام قائم ما از جانب خدا حتمیست و آمدن سفیانی هم حتمیست و قائم ظهور نمی‌کند مگر بعد از خروج سفیانی. عرض کردم: فدایتان شوم، آنچه فرمودید امسال اتفاق می‌افتد؟ حضرت فرمودند: هرچه خدا اراده کند خواهد شد. عرض کردم: در سال بعد چطور؟ حضرت فرمودند: خداوند هر کاری که بخواهد انجام می‌دهد! بحارالانوار جلد۵۲ باب۲۵ علامات ظهوره صلوات‌الله‌علیه من السفیانی و الدجال و غیر ذلک و فیه ذکر بعض أشراط الساعة حدیث۵ صفحه۱۸۲ @asemaaaanee7

رَوَی حَذْلَمُ بْنُ بَشِیرٍ قَالَ: قُلْتُ لِعَلِیِّ بْنِ الْحُسَیْنِ صِفْ لِی خُرُوجَ الْمَهْدِیِّ وَ عَرِّفْنِی دَلَائِلَهُ وَ عَلَامَاتِهِ فَقَالَ یَکُونُ قَبْلَ خُرُوجِهِ خُرُوجُ رَجُلٍ یُقَالُ لَهُ عَوْفٌ السُّلَمِیُّ بِأَرْضِ الْجَزِیرَةِ وَ یَکُونُ مَأْوَاهُ تَکْرِیتَ وَ قَتْلُهُ بِمَسْجِدِ دِمَشْقَ ثُمَّ یَکُونُ خُرُوجُ شُعَیْبِ بْنِ صَالِحٍ مِنْ سَمَرْقَنْدَ ثُمَّ یَخْرُجُ السُّفْیَانِیُّ الْمَلْعُونُ مِنَ الْوَادِی الْیَابِس وَ هُوَ مِنْ وُلْدِ عُتْبَةَ بْنِ أَبِی سُفْیَانَ فَإِذَا ظَهَرَ السُّفْیَانِیُّ اخْتَفَی الْمَهْدِیُّ ثُمَّ یَخْرُجُ بَعْدَ ذَلِکَ. حذلم‌بن‌بشیر می‌گوید خدمت امام زین‌العابدین علیه‌السلام عرضه داشتم: از ظهور امام مهدی علیه‌السلام و نشانه‌ها و علامت‌های آن بفرمایید! حضرت فرمودند: پیش از ظهور مردی به نام عوف‌بن‌سلمی از جزیره خروج می‌کند، محل اقامت او تکریت است و در مسجد دمشق کشته می‌شود. سپس شعیب‌بن‌صالح از سمرقند خروج می‌کند. و پس از آن سفیانی ملعون از وادی یابس خروج می‌کند که از فرزندان عتبه‌بن‌ابی‌سفیان است. وقتی او خروج می‌کند امام مهدی علیه‌السلام پنهان است و بعد از آن قیام می‌کند. بحارالانوار جلد۵۲ باب۲۵ علامات ظهوره صلوات‌الله‌علیه من السفیانی و الدجال و غیر ذلک و فیه ذکر بعض أشراط الساعة حدیث۶۵ صفحه۲۱۳ @asemaaaanee7

ابْنُ مَسْرُورٍ عَنِ ابْنِ بُطَّةَ عَنِ الْبَرْقِیِّ عَنْ أَبِیهِ رَفَعَهُ إِلَی زُرَارَةَ بْنِ أَوْفَی قَالَ: دَخَلْتُ عَلَی عَلِیِّ بْنِ الْحُسَیْنِ ع فَقَالَ یَا زُرَارَةُ النَّاسُ فِی زَمَانِنَا عَلَی سِتِّ طَبَقَاتٍ أَسَدٌ وَ ذِئْبٌ وَ ثَعْلَبٌ وَ کَلْبٌ وَ خِنْزِیرٌ وَ شَاةٌ فَأَمَّا الْأَسَدُ فَمُلُوکُ الدُّنْیَا یُحِبُّ کُلُّ وَاحِدٍ مِنْهُمْ أَنْ یَغْلِبَ وَ لَا یُغْلَبَ وَ أَمَّا الذِّئْبُ فَتُجَّارُکُمْ یَذُمُّوا إِذَا اشْتَرَوْا وَ یَمْدَحُوا إِذَا بَاعُوا وَ أَمَّا الثَّعْلَبُ فَهَؤُلَاءِ الَّذِینَ یَأْکُلُونَ بِأَدْیَانِهِمْ وَ لَا یَکُونُ فِی قُلُوبِهِمْ مَا یَصِفُونَ بِأَلْسِنَتِهِمْ وَ أَمَّا الْکَلْبُ یَهِرُّ عَلَی النَّاسِ بِلِسَانِهِ وَ یَکْرَهُهُ النَّاسُ مِنْ شِرَّةِ لِسَانِهِ وَ أَمَّا الْخِنْزِیرُ فَهَؤُلَاءِ الْمُخَنَّثُونَ وَ أَشْبَاهُهُمْ لَا یُدْعَوْنَ إِلَی فَاحِشَةٍ إِلَّا أَجَابُوا وَ أَمَّا الشَّاةُ فَالَّذِینَ تُجَزُّ شُعُورُهُمْ وَ یُؤْکَلُ لُحُومُهُمْ وَ یُکْسَرُ عَظْمُهُمْ فَکَیْفَ تَصْنَعُ الشَّاةُ بَیْنَ أَسَدٍ وَ ذِئْبٍ وَ ثَعْلَبٍ وَ کَلْبٍ وَ خِنْزِیرٍ. زرارةبن‌اوفى می‌گويد بر محضر مبارک امام سجاد علیه‌السلام وارد شدم، حضرت فرمودند: اى زراره مردم روزگار ما شش طبقه هستند؛ شير، گرگ، روباه، سگ، خوک و گوسفند! اما شير پادشاهان و حكمرانان هستند كه هریک مى‌خواهد بر ديگرى غالب شود و هرگز مغلوب نگردد. اما گرگ تاجران شما هستند كه هنگام خريدن مذمت می‌كنند و هنگام فروختن ستایش می‌کنند. اما روباه جماعتى هستند كه از راه دين زندگى مى‌كنند و آنچه در قلوبشان است با آنچه بر زبان می‌آورند یکی نیست. اما سگ جماعتى هستند كه با زبان خود مردم را می‌آزارند و مردم از بدی زبانشان از آنها کراهت دارند. اما خوک مخنثان و امثال اینها هستند كه دعوت به گناهی نمی‌شوند مگر اینکه اجابت کنند. و اما گوسفند كسانى هستند كه موی آنها را می‌چینند و گوشت آنها را می‌خورند و استخوان آنها را مى‌شكنند. و حال اینکه گوسفند در میان شير، گرگ، روباه و سگ چه مى‌تواند بكند؟! الخصال جلد۱ صفحه۱۶۵ @asemaaaanee7

قَالَ اَلْإِمَامُ اَلصَّادِقُ صَلَوَاتُ اَللهِ عَلَيْهِ : هَيْهاتَ كَذبَ مَنِ ادَّعىٰ محَبَّتَنا وَ لَم يَتَبَرَّأ مِن عَدُوِّنا. امام صادق علیه‌السلام فرمودند: هیهات، دروغ می‌گوید کسی که ادعای دوستی ما را دارد ولی از دشمنان ما برائت نمی‌جوید! بحارالأنوار جلد۲۷ صفحه۵۸ حدیث۱۸ @asemaaaanee7

قَالَ اَلْإِمَامُ اَلْبَاقِرُ صَلَوَاتُ اَللهِ عَلَيْهِ : أَكْبَرُ الْكَبَائِرِ صَاحِبُ الْقَوْلِ الَّذِی يَقُولُ أَنَا أَبْرَأُ مِمَّنْ يَبْرَأُ مِنْ أَبِی بَكْرٍ وَ عُمَرَ. امام باقر علیه‌السلام فرمودند: بزرگترین گناهان کبیره آن است که کسی بگوید از کسی که از ابوبکر و عمر تبری می‌جوید بیزارم! مستدرک‌الوسائل جلد۱۱ صفحه۳۵۸ حدیث۱۳۲۵۶ @asemaaaanee7

علي بن محمد ومحمد بن أبي عبد الله، عن إسحاق بن محمد النخعي قال: حدثني سفيان بن محمد الضبعي قال: كتبت إلى أبي محمد أسأله عن الوليجة، وهو قول الله تعالى: " ولم يتخذوا من دون الله ولا رسوله ولا المؤمنين وليجة قلت في نفسي - لا في كتاب - من ترى المؤمنين ههنا؟ فرجع الجواب الوليجة الذي يقام دون ولي الأمر وحدثتك نفسك عن المؤمنين: من هم في هذا الموضع؟ فهم الأئمة الذين يؤمنون على الله فيجيز أمانهم. سفیان‌بن‌محمد می‌گوید ضمن نامه‌ای از محضر مبارک امام حسن‌عسکری علیه‌السلام درباره‌ی ولیجه و معنی قول پروردگار متعال سوال کردم. و لم یتخذوا من دون الله و لا رسوله و لا المؤمنین ولیجة آن مجاهدان مخلصی که غیر از خدا و رسولش و غیر از مومنین کسی را ولیجه‌ی خویش قرار ندادند. سوره‌توبه آیه۱۶ و با خود اندیشیدم منظور از مومنین چه کسانی هستند؟ ولی این مطلب را مکتوب ننمودم. از حضرت پاسخ رسید: ولیجه کسیست که به جز ولی‌امر به سرپرستی برگزیده می‌شود در حالی که این مقام را ندارد. و نیز از خاطرت گذشت منظور از مومنین چه کسانی هستند؟ مومنین امامانی هستند که از خدا برای مردم امان می‌گیرند و خدا امان آنها را می‌پذیرد. کافی جلد۱ صفحه۵۰۸ حدیث۱۰ @asemaaaanee7

امیرالمومنین علی صلوات الله علیه: لن تُقَدّسَ أُمة لا یُؤْخَذ للضعیف فیها حقّه من القوىّ غیر مُتَتَعْتِعٍ امیرالمومنین علی علیه‌السلام فرمودند: هیچ امتی به مرحله‌ی مقدس بودن نمی‌رسد مگر اینکه ضعیف بتواند حق خود را بدون لکنت زبان از قوی بگیرد. نهج‌البلاغه نامه۵۳ @asemaaaanee7

قَالَ رَسُولُ اَللهِ صَلَّى اَلله عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ : طوبی لِمَن أدرَكَ قائِمَ أهلِ بَيتی و هو يَأتَمُّ بِهِ فی غَيبَتِهِ قَبلَ قِيامِهِ و يَتَوَلّی أولِياءَهُ و يُعادی أعداءَهُ ، ذلكَ مِن رُفَقائی و ذَوی مَوَدَّتی و أكرَمِ أمَّتی عَلَیَّ يَومَ القِيامَةِ. رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم فرمودند: خوشا به حال کسی که قائم علیه‌السلام از اهل‌بیت مرا درک کند در حالیکه در زمان غیبت پیش از قیامش از او پیروی کرده و با دوستان او دوستی و با دشمنان او دشمنی ورزیده باشد. چنین کسی از رفقای من و مورد قرب و عطوفت من است و از گرامی‌ترین افراد امتم در روز قیامت خواهد بود! کمال‌الدین باب۲۵ حدیث۲ @asemaaaanee7

قَالَ اَلْإِمَامُ اَلْبَاقِرُ صَلَوَاتُ اَللهِ عَلَيْهِ : إِذَا انْحَرَفْتَ عَنْ صَلَاةٍ مَكْتُوبَةٍ، فَلَا تَنْحَرِفْ إِلَّا بِانْصِرَافِ‌ لَعْنِ‌ بَنِي أُمَيَّةَ. امام باقر علیه‌السلام فرمودند: هرگاه نماز واجبی را به جای آوردی از جایگاهت حرکت نکن جز پس از لعنت فرستادن بر بنى‌امیه! تهذيب‌الأحكام جلد۲ صفحه۱۰۹ @asemaaaanee7

قَالَ أَمِيرُاَلْمُؤْمِنِينَ عَلِيُّ بْنُ ابي طَالِبٍ صَلَوَاتُ اَللهِ عَلَيْهما : وَ اللَّهِ لَوْ أَنَّ هَذِهِ الْأُمَّةَ قَامَتْ عَلَی أَرْجُلِهَا عَلَی التُّرَابِ، وَ الرَّمَادَ وَاضِعَةٌ عَلَی رُءُوسِهَا، وَ تَضَرَّعَتْ وَ دَعَتْ إِلَی یَوْمِ الْقِیَامَةِ عَلَی مَنْ أَضَلَّهُمْ، وَ صَدَّهُمْ عَنْ سَبِیلِ اللَّهِ، وَ دَعَاهُمْ إِلَی النَّارِ، وَ عَرَضَهُمْ لِسَخَطِ رَبِّهِمْ، وَ أَوْجَبَ عَلَیْهِمْ عَذَابَهُ بِمَا أَجْرَمُوا إِلَیْهِمْ لَکَانُوا مُقَصِّرِینَ فِی ذَلِکَ ... امیرالمومنین علی علیه‌السلام فرمودند: والله قسم اگر اين امت با پای برهنه روی خاک بایستند و بر سر خود خاکستر بریزند و با تضرع و دعا تا روز قیامت بر كسانی كه آنها را گمراه كرد‌ه‌اند و راه خدا را بسته‌اند و مردم را به سوی جهنم فرا خوانده‌اند و در معرض خشم خدا قرار داده‌اند را لعنت كنند باز هم كم‌كاری كرده‌اند! بحارالانوار جلد۳۰ صفحه۱۲۶ @asemaaaanee7