مرتضی زارع

اهدا جایزه پل پریوس به ایگور کولر  کولر کوه نورد ۷۴ ساله اسلواک در سالجاری به عنوان دریافت کننده جایزه "پل پریوس" انتخاب شد. این انتخاب به پاس دستاوردهای بیش از پنج دهه فعالیت او در کوه نوردی است. جایزه پل پریوس یکی از جوایز معتبر در زمینه کوهنوردی و سنگنوردی آزاد Free climbing است که به پاس دستاوردهای برجسته در این حوزه اهدا می شود. نخستین دریافت کننده آن در سال ۲۰۱۳ رینهولد مسنر بود، کاترین دستیول و باربارا زانگر دو زن دیواره نورد در میان دریافت کنندگان این جایزه هستند. منشا اهدای این جایزه کشور اتریش و به نام کوهنورد و سنگنورد برجسته اتریشی، پل پریوس است که در چارجوب جشنواره بین المللی فیلم های کوه نوردی و ماجراجویی در شهر گراتس اتریش اهدا می شود. این کوه نورد نامدار اتریشی که از مدافعان سرسخت سنگنوردی آزاد Free climbing بوده، هنگام صعود از یال شمالی ماندل کوگل جان باخته. ایگور، مربی، مدرس، ورزشکار و رقابت کننده سنگنوردی پرافتخار و از فعالان سازمان سنگنوردی است، تحصیلات او مهندسی عمران است و از طریق فعالیت حرفه ای خود به عنوان عکاس و روزنامه نگار به سنگنوردی روی آورده. مدتی ریاست باشگاه کوه نوردی اسلواکی را بعهده داشته و یک آلپینیست برجسته بشمار می رود. در طول فعالیت خود صدها مسیر جدید و صعود نخست را در صخره های اسلواکی، جمهوری چک، کوه های تاترا، دولومیت ها، آلپ و قراقروم انجام داده. درسال 1981 به همراه یندریش شوستر مسیر Via Attraveso il pesce را در جبهه جنوبی مارمولادا گشایش داد که امروز به Fish شهرت دارد. درجه اولیه آن VII+ و بخش هایی A4 می باشد. در آلپ ایگور دو صعود نخست زمستانی مشهور انجام داده Directe Americaine در دیواره درو Dru و جبهه شمالی Les Droites . در پامیر نیز او مسیر جدیدی را از طریق جبهه جنوب شرقی قله ژوکوف گشایش داد و سپس صعود خود را با عبور تراورسی از قله لنین ادامه داد. کارنامه پربار کولر صفحات زیادی را در بر می گیرد و جالب است که این آلپینست واقعی هنوز هم فعالیت دارد، فاکتوری که برای هیات داوران بسیار اهمیت داشته به نحوی که فردی شایسته تر از او برای چهاردهمین مراسم اهداء این جایزه وجود نداشت. برداشت از وبلاگ گل کوه مترجم سرکارخانم پریسا حسین زاده

فراتر از صعود.

برای شما.

معرفی کتانی سنگنوردی شرکت ocun مدل فیوری

معرفی کتانی سنگنوردی شرکتocunسریJEET

معرفی هدلامپ شرکت بلاک دیاموند storm550لومن باتوضحیات ارزشمند جناب آقای مهندس علی قره ویسی. وقتی روی جعبه یک چراغ پیشانی عددی مانند ۴۰۰، ۸۰۰ یا ۱۲۰۰ لومن نوشته شده است، در واقع سازنده در حال بیان یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های فیزیکی آن چراغ است؛ مقدار کل نوری که منبع نور تولید می‌کند. اما آیا هرچه لومن بیشتر باشد، چراغ همیشه بهتر است؟ پاسخ علم فیزیک به این سؤال، «نه همیشه» است. لومن (Lumen) واحد اندازه‌گیری شار نوری (Luminous Flux) در دستگاه بین‌المللی یکاها (SI) است و با نماد lm نمایش داده می‌شود. شار نوری، مجموع انرژی نور مرئی است که در هر ثانیه از یک منبع نوری منتشر می‌شود؛ البته نه بر اساس انرژی فیزیکی صرف، بلکه بر اساس حساسیت چشم انسان به طول موج‌های مختلف نور. اینجاست که فیزیک با زیست‌شناسی پیوند می‌خورد. چشم انسان به همه رنگ‌های نور به یک اندازه حساس نیست. بیشترین حساسیت چشم در روشنایی روز، در طول موج حدود ۵۵۵ نانومتر یعنی نور سبز-زرد قرار دارد. به همین دلیل، در تعریف علمی لومن، این ویژگی چشم نیز در نظر گرفته می‌شود. بنابراین دو منبع نوری که انرژی یکسانی مصرف می‌کنند، ممکن است لومن متفاوتی داشته باشند؛ زیرا رنگ نور آن‌ها متفاوت است. از دیدگاه فیزیک، لومن با مفاهیم مهم دیگری نیز ارتباط دارد: - شدت نور (Candela): نشان می‌دهد نور در یک جهت خاص با چه شدتی تابیده می‌شود. - روشنایی سطح (Lux): بیان می‌کند چه مقدار از آن نور به یک متر مربع از سطح می‌رسد. - توان الکتریکی (Watt): میزان انرژی مصرفی چراغ را نشان می‌دهد، نه میزان روشنایی آن. 👈به همین دلیل، دو چراغ با ۱۰۰۰ لومن ممکن است عملکرد کاملاً متفاوتی داشته باشند. اگر یکی نور را در یک پرتو باریک متمرکز کند، فاصله بیشتری را روشن خواهد کرد؛ اما اگر دیگری همان نور را در زاویه‌ای وسیع پخش کند، محیط اطراف روشن‌تر می‌شود، ولی برد نور کاهش می‌یابد. 💥در کوهنوردی، انتخاب لومن مناسب تنها به روشنایی بیشتر مربوط نیست، بلکه به نوع برنامه بستگی دارد. برای راهپیمایی آرام در مسیرهای مشخص، نور متوسط کافی است؛ اما برای یخ‌نوردی، غارنوردی، عملیات امداد و نجات یا حرکت سریع در شب، به لومن بالاتر و پرتو متمرکزتر نیاز است. 👈نکته مهم دیگر این است که عدد لومن همیشه ثابت نمی‌ماند. بسیاری از چراغ‌های پیشانی در لحظات نخست، بیشترین لومن را تولید می‌کنند، اما با گرم شدن LED یا کاهش ولتاژ باتری، مدار الکترونیکی برای جلوگیری از آسیب و افزایش عمر باتری، شدت نور را به‌تدریج کاهش می‌دهد. این فناوری که تنظیم حرارتی و مدیریت توان نام دارد، یکی از کاربردهای مهم فیزیک در طراحی چراغ‌های مدرن است. در نهایت باید دانست که لومن تنها یکی از معیارهای انتخاب یک چراغ پیشانی است. کیفیت لنز، طراحی بازتابنده، دمای رنگ، شاخص نمود رنگ (CRI)، نوع باتری، راندمان LED و مدیریت گرما، همگی در کیفیت واقعی نور نقش دارند. به بیان دیگر، نور خوب فقط نور زیاد نیست؛ نوری است که هوشمندانه تولید و هدایت شود. در دل تاریکی کوهستان، آنچه مسیر را برای کوهنورد روشن می‌کند، تنها یک عدد روی جعبه چراغ نیست؛ بلکه سال‌ها پژوهش در فیزیک نور، اپتیک، الکترونیک و علم مواد است که در قالب چند گرم تجهیزات، امنیت و آرامش را به همراه می‌آورد. علی قره‌ویسی

به دور ازجنگ

برای این نوع پاندولی نتوانستم متن مناسبی را پیدا کنم.

معرفی هدلامپ بلاک دیاموند۷۵۰لومن+Storm

برای تمام غم هایمان.

برای دوندگان کوهستان معرفی کوله های سری Distance شرکت بلاک دیاموند.

حکایت بعضی از دوستان حمایت چی

تفاوت رفتار کشورهای مترقی و‌ ما، با طبیعت مشاهده برخی رفتارها با طبیعت مانند نصب نردبان‌های فلزی برای مسیر سازی، در کشورهای مترقی، این ابهام را ایجاد می‌کند که چگونه سازمان‌ها طرفدار محیط زیست با این رویکردها موافقت می‌کنند؟! درحالیکه همین اقدام در کشوری مانند ایران که بیشترین تخریب‌های محیط زیست در آن رخ می‌دهد، با بازخورد منفی قشر زیادی از علاقمندان به طبیعت مواجه خواهد شد؟! آیا این با اصول حفاظت محیط‌زیست در اروپا تناقض دارد؟ باید گفت هزاران نمونه از این نوع زیرساخت‌ها در اروپا وجود دارد: نردبان‌های فلزی، میله و دستگیره‌های ثابت، کابل‌های ویا فراتا (مسیرهای آهنین)، پل‌های فلزی و حتی تونل و پله‌های سنگی اما نصب آن‌ها معمولا پس از طی فرایندهای مشخص انجام می‌شود مانند: بررسی اثرات زیست‌محیطی، اخذ مجوز از مالک زمین یا پارک ملی، مشارکت شهرداری، باشگاه‌های آلپاین و انجمن‌های راهنمایان اثبات اینکه مداخله حداقل و ضروری است. در واقع فلسفه مدیریت در بسیاری از کشورهای اروپایی این است: کمترین مداخله ممکن، اما به اندازه‌ای که ایمنی و دسترسی پایدار حفظ شود. پس چرا در ایران واکنش‌ها متفاوت است؟ در این امر چند دلیل وجود دارد:     . در ایران بسیاری نگران‌اند که یک مداخله کوچک، آغاز مجموعه‌ای از اقدامات عمرانی گسترده باشد؛ بنابراین از همان ابتدا مخالفت می‌کنند.     . در بسیاری از مناطق کوهستانی ایران دستورالعمل مشخصی وجود ندارد که چه زمانی نصب تجهیزات ثابت مجاز یا غیرمجاز است.   . بخشی از جامعه کوه‌نوردی معتقد است هرگونه تجهیز مسیر، ماهیت طبیعی آن را از بین می‌برد؛ در حالی که گروهی دیگر معتقدند در برخی نقاط، تجهیز محدود باعث کاهش حوادث می‌شود. در واقع فلسفه مدیریت در بسیاری از کشورهای اروپایی این است: کمترین مداخله ممکن، اما به اندازه‌ای که ایمنی و دسترسی پایدار حفظ شود. پی‌نوشت تصویر: «در اثر عقب‌نشینی یخچال، در شیب تند جنوب شرقی پاس دال کانتون یک پله سنگی خطرناک ایجاد شده بود. پس برای بهبود دسترسی، این بخش با نصب دستگیره‌های فلزی تجهیز شده است تا مسیر ‌قله‌های Cima di Castello و Cima dal Cantun (در رشته كوه برگل در بخش شرقی آلپ و در مناطق مرزی سوئیس و ایتالیا) دوباره با ایمنی بیشتری قابل عبور باشد. نکته مهم این است که این اقدام در پاسخ به تغییرات اقلیمی و عقب‌نشینی یخچال انجام شده است؛ یعنی طبیعت خود مسیر را تغییر داده و انسان برای حفظ امکان عبور، در آن مداخله کرده است. نویسنده:رضازارعی برداشت از وبلاگ کوه قاف

کرمانشاه،طاق بستان،دیواره سرطاق مسیر هوک راست

کرمانشاه،طاق بستان،دیواره سرطاق مسیرپاشنه

کرمانشاه،طاق بستان،دیواره سرطاق مسیرتداوم

کرمانشاه،طاق بستان،دیواره سرطاق مسیر آذرخش