💎بیان ودستان هنر

‍ 👇💎 انتخاب نام‌های محلی گروه‌های مسابقه @bayan_dastanehonar در وسط روستا، بخش کوچکی از یک دستگاه قدیمی را زیر خاک دیدم. نزدیک‌تر که شدم، متوجه شدم موتور یک آسیاب قدیمی است که پس از سال‌ها زیر خاک مدفون شده است. به گفته آقای بختیاری، روستای چوزه در بخش ضیاءآباد شهرستان تاکستان، در سال ۱۳۴۰ سه آسیاب آبی داشته است که آب هر آسیاب از یک نهر تأمین می‌شده. این آسیاب‌ها فاصله کمی از یکدیگر داشته‌اند؛ یکی آسیاب اروجی، دیگری بختیاری و سومی در روستای نزدیک، به نام آتشی، بوده است. در مسابقه «روستایی شو»، نام یکی از گروه‌ها را دیرمان، به معنای آسیاب، انتخاب کردیم. نام‌های محلی گروه‌های دیگر نیز قالا قاپیسی، اُرتا قالا و یوخاری قالا بود. پیش از آغاز مسابقه، یکی از بانوان هنرمند روستا با قلم نی، عنوان «مسابقه روستایی شو» را خوشنویسی کرد. آقای بختیاری از کم‌آبی روستا هم گفت: «الان در روستا خانوارها ، آب برای خوردن نداریم و هر دو روز، فقط یک ساعت آب در لوله‌ها جریان دارد.» روستای چوزه در فاصله ۱۰۰ کیلومتری قزوین قرار دارد #Chozeh #همسفر_روستا روایت: محمدمهدی توکل 💎 بیان و دستان هنر تلگرام @bayan_dastanehonar ایتا eitaa.com/bayan_dastanehonar روبیکا: rubika.ir/hamsafarerosta 🆔 آی‌دی: @Monabategereh اینستاگرام: https://www.instagram.com/tavakkol40/ کانال منبت گره: t.me/+dtRQrZdV3zcwMDZk سایت: handicrafts365.com #استان_قزوین

سلام علیکم ارادت ، خدا قوت فکر کنم اسم ترکی محل آبگیری انگور " چیرَز / chiraz " باشد .

‍ 💎👇 سفره‌آرایی در مسابقه @bayan_dastanehonar یکی از خانم‌های روستا کاسه‌ای در دست داشت و با سرعت از پله‌های خانه بالا رفت. در وسط اتاق، سفره‌ای پهن کرده بودند و روی آن انواع مواد غذایی، صنایع‌دستی و خشکبار قرار داشت. این بار در مسابقه رادیویی «روستایی شو» قرار بود دو نفر از خانم‌های روستا، دست‌پخت و محصولات محلی خود را معرفی کنند. خانم رقیه بختیاری از گروه اورتاقالا، کاچی درست کرده بود. او گفت: «این ماده غذایی را برای صبحانه و عصرانه آماده می‌کنیم. هنگام تهیه آن، مقداری آرد، آب و روغن را با هم مخلوط کرده و روی حرارت تفت می‌دهیم.» در روستای چوزه در بخش ضیاءآباد شهرستان تاکستان، غذاهای محلی دیگری مانند کله‌جوش، آبگوشت و اشکنه نیز تهیه می‌شود. شرکت‌کننده دیگر، خانم فاطمه اروجی، شیره انگور و دیگر مواد غذایی را که به همراه آورده بود معرفی کرد. در ادامه، همسرش، آقای اسماعیلی، درباره روش سنتی تهیه شیره انگور گفت: «ما در فصل پاییز، بعد از اینکه انگورها را از باغ می‌چینیم، به شیوه سنتی در محلی که به ترکی به آن «شیره‌خانه» می‌گوییم، ابتدا انگورها را لگد می‌کنیم. سپس به آب انگور، خاک سفید مخصوص می‌زنیم و پس از ۲۴ ساعت آن را صاف می‌کنیم و روی آتش، پختن شیره انگور را شروع می‌کنیم.» در پایان این مرحله، داوران با شمارش گردوها، به دو شرکت‌کننده به ترتیب ۷ و ۸ امتیاز دادند. #Chozeh #همسفر_روستا روایت: محمدمهدی توکل 💎 بیان و دستان هنر تلگرام @bayan_dastanehonar ایتا eitaa.com/bayan_dastanehonar روبیکا: rubika.ir/hamsafarerosta 🆔 آی‌دی: @Monabategereh اینستاگرام: https://www.instagram.com/tavakkol40/ کانال منبت گره: t.me/+dtRQrZdV3zcwMDZk سایت: handicrafts365.com #استان_قزوین

تحلیل ۱: «روستایی که گردو داشت؟!» — آغاز روایت چوزه ۱. درون‌مایه معرفی روستای چوزه، در بخش ضیاءآباد شهرستان تاکستان. نام روستا، به گردو و «چوزه» نسبت داده می‌شود. جمعیت حدود ۱۴۰۰ نفر. چهار قلعه‌ی تاریخی. آواز محلی در ورود. روایت، با نوجوانی روی درخت توت آغاز می‌شود. ۲. ساختار پاراگراف اول: نوجوان روی درخت، صحبت از کم‌آبی و مهاجرت پاراگراف دوم: نام‌گذاری روستا پاراگراف سوم: جمعیت پاراگراف چهارم: نقل‌قول اعضای شورا و دهیار پاراگراف پنجم: چهار قلعه پاراگراف ششم: آواز محلی ۳. نقاط قوت نقطه‌ی ورود انسانی: نوجوان روی درخت توت قدیمی، تصویری زنده است. درخت «خم‌شده»، نشانه‌ی عمر و ماندگاری است. ریشه‌شناسی نام: پیوند «چوزه» با گردو، لایه‌ای تاریخی به متن می‌دهد. دو صدای رسمی: شورا و دهیار، دو منبع معتبر محلی. لایه‌ی تاریخی: چهار قلعه با نام‌های محلی (آشاقی، اوتاری، یوخاری، دِه‌قلعه). این نام‌ها، اصیل و بومی هستند. حس ورود: پایان‌بندی با آواز محلی، حال‌وهوای روستا را منتقل می‌کند. ۴. نقاط ضعف و ابهام‌ها صدای نوجوان، شنیده نمی‌شود: نوجوان، از کم‌آبی و مهاجرت گفت، اما متن، حرف او را نقل نمی‌کند. عنوان سؤالی، نادقیق: «روستایی که گردو داشت؟!»، فرض می‌گیرد که دیگر گردو نیست، اما متن، روشن نمی‌کند. چهار قلعه، فقط نام: فهرست قلعه‌ها، بدون توضیح داده شده. بیشتر شبیه فهرست دانشنامه‌ای است. جمعیت، بدون تصویر: عدد ۱۴۰۰، بدون توصیف کوچه‌ها و خانه‌ها. آواز محلی، فقط اعلام: پاراگراف پایانی می‌گوید «آواز محلی همراه بود»، اما نمی‌شنویم. تناسب ندارد: متن، چند محور را کنار هم چیده، بدون آنکه یکی را کامل کند. بیشتر شبیه پیش‌نویس است تا متن نهایی. ۵. جمع‌بندی این متن، نقاط قوت دارد (درخت، نام‌گذاری، قلعه‌ها)، اما هیچ‌کدام را کامل نمی‌کند. برای آغاز یک مجموعه‌ی چندگزارشی، باید یک محور انتخاب شود و عمیق شود. الان، متن، بیشتر فهرست است تا روایت.

Channel photo updated

🆔 Username: tavakkol40 ✏️ Biography: زندگی 🕪کار 👋نوای محلی 🎼مردمان روستا 🌳 وتماشای نقش دست درهنر منبت گره گوینده وگزارشگر ارشد دارای درجه ۳ هنری پیشکسوت سال ۹۵ #همسفر_روستا #Monabategereh 🧍‍♂️ Name: Mehdi Tavakkol 👫 Followers: 6927 👫 Following: 7174 🔔 Posts: 2831 📋 Page status: عمومی

‍ 💎👇 روستایی که گردو داشت؟! @bayan_dastanehonar نوجوان روستایی روی تنه‌ی خم‌شده‌ی درخت توت قدیمی در میدانگاه روستا نشسته بود. از او درباره روستا پرسیدم؛ از کم‌آبی و مهاجرت روستاییان گفت. روستای چوزه در بخش ضیاءآباد شهرستان تاکستان، در روزگار پرآبی، درختان گردوی فراوانی داشته است. از همین رو، اهالی دلیل نام‌گذاری روستا را به گردو و «چوزه» نسبت می‌دهند. چوزه حدود ۱۴۰۰ نفر جمعیت دارد که در فصل‌های مختلف سال، جمعیت آن افزایش می‌یابد. آقای حسین بختیاری از  شورا گفت: «روستای چوزه از نظر جمعیت، بعد از فارسجین، دومین روستای پرجمعیت بخش ضیاءآباد است.» آقای عابس بختیاری دهیار روستا نیز گفت: «چوزه، گردویش معروف است.» گفته می‌شود روستا در گذشته در محدوده‌ای قلعه‌ای قرار داشته و چهار قلعه به نام‌های آشاقی قلعه (قلعه پایین )، اوتاری قلعه (قلعه وسط)، یوخاری قلعه (قلعه بالا) و دِه‌قلعه داشته است. ورود من به روستای چوزه نیز با آواز محلی و زیبای دو نفر از اهالی روستا همراه بود؛ آوازی که از همان ابتدا، حال‌وهوای روستا را برایم روایت می‌کرد. #Chozeh #همسفر_روستا ✒ روایت: محمدمهدی توکل 💎 بیان و دستان هنر 📌 تلگرام @bayan_dastanehonar ایتا eitaa.com/bayan_dastanehonar 📌 روبیکا: rubika.ir/hamsafarerosta 🆔 آی‌دی: @Monabategereh اینستاگرام: https://www.instagram.com/tavakkol40/ 📺 کانال منبت گره: t.me/+dtRQrZdV3zcwMDZk 🌐 سایت: handicrafts365.com #استان_قزوین

‍ 💎👇 روستایی که گردو داشت؟! @bayan_dastanehonar نوجوان روستایی روی تنه‌ی خم‌شده‌ی درخت توت قدیمی در میدانگاه روستا نشسته بود. از او درباره روستا پرسیدم؛ از کم‌آبی و مهاجرت روستاییان گفت. روستای چوزه در بخش ضیاءآباد شهرستان تاکستان، در روزگار پرآبی، درختان گردوی فراوانی داشته است. از همین رو، اهالی دلیل نام‌گذاری روستا را به گردو و «چوزه» نسبت می‌دهند. چوزه حدود ۱۴۰۰ نفر جمعیت دارد که در فصل‌های مختلف سال، جمعیت آن افزایش می‌یابد. آقای حسین بختیاری از  شورا گفت: «روستای چوزه از نظر جمعیت، بعد از فارسجین، دومین روستای پرجمعیت بخش ضیاءآباد است.» آقای عابس بختیاری دهیار روستا نیز گفت: «چوزه، گردویش معروف است.» گفته می‌شود روستا در گذشته در محدوده‌ای قلعه‌ای قرار داشته و چهار قلعه به نام‌های آشاقی قلعه (قلعه پایین )، اوتاری قلعه (قلعه وسط)، یوخاری قلعه (قلعه بالا) و ده‌قلعه داشته است. ورود من به روستای چوزه نیز با آواز محلی و زیبای دو نفر از اهالی روستا همراه بود؛ آوازی که از همان ابتدا، حال‌وهوای روستا را برایم روایت می‌کرد. #Chozeh #همسفر_روستا ✒ روایت: محمدمهدی توکل 💎 بیان و دستان هنر 📌 تلگرام @bayan_dastanehonar ایتا eitaa.com/bayan_dastanehonar 📌 روبیکا: rubika.ir/hamsafarerosta 🆔 آی‌دی: @Monabategereh اینستاگرام: https://www.instagram.com/tavakkol40/ 📺 کانال منبت گره: t.me/+dtRQrZdV3zcwMDZk 🌐 سایت: handicrafts365.com #استان_قزوین