|به رنگِ ارغوان|

تو را زنانه می‌خواهم؛ زیرا تمدن زنانه است، شعر زنانه است، ساقه‌ی گندم، شیشه‌ی عطر، حتی پاریس، زنانه است و بیروت با تمامی زخمهایش، زنانه است تو را سوگند به آنان که می‌خواهند شعر بسرایند؛ زن باش. تو را سوگند به آنان که می‌خواهند خدا را بشناسند؛ زن باش. نزار قبانی

بله عزیز من، صدا هم می‌تواند در آغوش بکشد.

کاش توی دنیای سیو‌های پینترستم زندگی می‌کردم.

اشرف مخلوقاتیم ولی برای دلواپسی و دلتنگی و دلنگرانی و دل‌مردگی و دلشوره و کلا هرچیزی که به دل مربوط میشه هیچ کاری از دست‌مون برای خودمون بر نمیاد. الله‌ اکبر!

مصطفی مستور می‌خونم، در عین حال که لبخند ملیح می‌زنم، بغض می‌کنم و فکر می‌کنم که کاش همه‌ی آدمای دنیا مستور بخونن تا لبخند ملیح‌شون با بغض‌شون قاطی بشه.

امیدوارم بقیه‌ی آدم‌ها هم وقتی آهنگ گوش می‌دن توی سرشون سناریو و داستان درست کنن، چون من واقعا یه وقت‌هایی فکر می‌کنم دیوونه‌م.

سرم شبیه به گردانه‌ی قرعه‌کشی‌ است. می‌چرخد، می‌چرخد و یک فکر از میان انبوهی از فکر‌ها، انتخاب می‌شود، چند دقیقه‌ای رویش متمرکز می‌شوم و بعد دوباره فکر بعدی برگزیده می‌شود. فکر‌ها دور خودشان و بعد دور همدیگر می‌چرخند و من را دنبال خودشان می‌کشانند. می‌گویم بی‌خبرم نگذار؛ قول می‌دهد. پوستِ کنار ناخنم را می‌کنم و برایش می‌نویسم دعا می‌کنم برایت؛ سین نمی‌زند. دلم پیچ می‌خورد. پشت تلفن می‌گویم کمتر فکر و خیال کن؛ می‌خندد و می‌گوید تو هم همین‌طور. می‌گوید کاش زودتر این چندروز تمام شود. می‌بوسمش و می‌گویم کاش زودتر تمام شود. دندان‌هایم را بهم فشار می‌دهم. دستم را می‌گذارم روی قلبش و می‌گویم همیشه اینجام، دستم را که روی سینه‌اش است لمس می‌کند و می‌گوید اینجا خانه‌ی خودت است. می‌گوید امروز خیلی غم زده بودم؟ می‌گویم نه و اگر هم بودی ایرادی نداشت. برایش نوشته بمان که می‌گذرد؛ در آغوشش می‌گیرم تا شاید راحت‌تر بگذرد. می‌پرسد حالش چطور است؟ می‌گویم نمی‌دانم، فقط دعا کن. می‌گوید دعا می‌کنم. با خودم قرار می‌گذارم تا چندماه آینده جای او هم قوی باشم، اما بعد می‌ترسم! چون من گاهی جای خودم هم نمی‌توانم قوی باشم. گونه‌ام را می‌بوسد و می‌گوید اگر همه در آتش باشند من تو را از بین همه نجات می‌دهم. کلمات را قورت می‌دهم، لابه‌لایش بغض را هم قورت می‌دهم و می‌روم در پوستینِ زن قوی و جا خوش می‌کنم. می‌گویم فقط بی‌خبرم نذار، برای سومین بار قول می‌دهد.

بهترین بوی دنیا؟ بوی پلو. 🍚

من این نور کوچیک رو به زور توی وجود خودم زنده نگه داشتم، نمی‌ذارم به این راحتیا هر ننه‌قمری بخواد بیاد و زارتی خاموشش کنه.

کلا از آدم‌هایی که علائم نگارشی رو رعایت می‌کنن خوشم میاد و تشکر میکنم.

براتون آرزو میکنم طرف مقابل‌ شما در هر مسئله‌ای، آدم بالغی باشه. یه جوری که بشه بدون ترس دو کلوم باهاش حرف زد!

آدمی که راحت اشتباهش رو می‌پذیره و عذرخواهی می‌کنه، احتمالاً عزت نفس بالایی داره. چون اشتباه کردن رو مساوی با بی‌ارزش بودنِ خودش نمی‌دونه.

این چندروز خیلی از بچه‌های کنکوری بهم پیام دادن که این دو هفته‌ی آخر رو باید چیکار کرد!؟ برای همین تصمیم گرفتم یه توضیح کلی بدم بر حسب تجربه‌ی خودم. ببنید، این دو هفته‌ی آخر موقع خوندن درس جدید نیست. اگر مبحثی رو تا الان کار نکردید، الان موقعش نیست! اگر درسی رو حذف کردید الان وقت اضافه کردنش نیست! توی این دوره، سعی کنید حتما روزی یک کنکور یا ازمون آزمایشی رو بزنید. اگر کنکور‌ها رو تموم کردید، من ازمون‌های آزمایشی ماز (ققنوس) رو پیشنهاد میکنم(نمیدونم هنوز هم هست یا نه ولی اگر نیست برای سال قبل رو بزنید) سعی کنید کامل روی کنکور‌های سال‌های قبل مسلط باشید. سوالی نباشه که بلدش نباشید! باید الان استراتژی سر جلسه رو مشخص کنید. مثلا من خودم توی تست‌های ایهام فنون خوب نبودم. بنابراین با خودم قرار گذاشتم که سر جلسه، اگر سوالی در مورد ایهام اومد، من حتی وقت برای امتحان کردنش هم نمیذارم، رد میشم ازش. شما الان باید بدونید نقاط قوت و ضعفت‌تون چیه و تمرکز رو بذارید روی نقاط قوت که قوی‌تر بشه. باید بدونید که چیا رو میخواید بزنید و از روی چه سوال‌هایی باید رد بشید و این فقط با کنکور زدن مشخص میشه. حتما موقع کنکور زدن، ساعت مچی ببندید و زمان رو کنترل کنید. این روز‌ها دقیقا روز‌های فرسودگیه. شبیه یک کیلومتر آخر ماراتون میمونه اما خیلی مهمه که چطور بگذرونیدش. سعی کنید ساعت خواب‌تون رو تنظیم کنید اگر نیست و اگر میتونید آخر شب‌ها کمی پیاده‌روی کنید و ببنید که دنیا هنوز میچرخه و شما هم چاره‌ای جز چرخیدن ندارید. پیشنهادم اینکه اخبار رو از همیشه محدودتر کنید، اگر زمان خالی پیدا می‌کنید، به جای چک کردن اخبار، ولاگ‌های کوتاه توی یوتیوب ببنید. من خودم اون بیست دقیقه‌ی استراحت رو ولاگ‌های میا یا نیکی رو میدیدم :) در انتها اگر خیلی مضطرب هستید، معجزه‌ی در آغوش گرفتن رو فراموش نکنید! به طرز عجیبی اوضاع رو آروم میکنه. بهتون قول میدم! امیدوارم موفق باشید💕 بازم اگر سوالی بود توی لینک ناشناس میتونید ازم بپرسید. http://t.me/BluChtBot?start=63a3a803bdd9af8e8f46