B

تنها کسی که پیگیرمه جغد دولینگوعه

نمیدونم شایدم درست میگن، آدما تغییر نمیکنن.

W auntie💘

تقریبا میشه گفت ۲ روز مونده اما اولین عکس گالریم دقیقا از شروع ۲۱ سالگی هستش؛ چون متاسفانه عکسای قدیمیم پاک شدن و این یه بهونه شد که بشینم نگاه کنم ببینم ۲۱ چطوری بود! گذروندن روز های سخت کارآموزی و کسب تجربه، اداپت کردن یه خوشگل دختر(جوجو)، انتخاب واحد توی جاده، امتحانات جامونده از قبل جنگ، پشت بوم خوابگاه با بچه ها برای دیدن ماه خونی(شب امتحان بایومتریال)، وقت گذروندن با آدم‌های دوست داشتنیم، بدو بدو ها برای پایان‌نامه و ساعت های زیاد در انتظار مدیر گروه برای تایید استاد راهنما، اولین مسافرت با دوستام، کتاب‌های جدید، نترسیدن از سگ ها و دوست شدن باهاشون، هدیه‌های دوست داشتنی،احساس زیبایی کردن، پیچوندن کلاس‌ها برای ذره‌ای خواب، جیگر کباب‌کردن توی خوابگاه، ۱۰ ساعت گیر کردن توی جاده به‌خاطر بارش برف شدید، مسافرت یهویی یه روزه‌ی اصفهان تنهایی،طبیعت گردی برای فرار از زندگی واقعی و چای آتیشی با بابا، وقت گذروندن با خواهری و کافه‌ی محبوب، رول دارچینی،گل گرفتن برای خودم، ناخون کاشتن، دیت هایی تنهایی، آدم های اشتباه، ترسیدن ها و شب بیداری ها، گریه های زیاد و تلاش برای اینکه کسی نفهمه چقدر حالم بده، با قرص خوابیدن و حمله های عصبی، آسیب زدن به خودم، خودکشی های ناموفق، پروژه‌های زیاد و تموم نشدنی، استرس های مقاله نوشتن، داریوش گوش دادن‌های زیاد، ترسیدن برای از دست دادن چیکو و گریه های زیاد،کنکور ارشد.

I was a chef tonight👩🏻‍🍳

بذارید به جاش آهنگ های زیبا گوش بدیم

این استاد راهنماعه خیلی مرد خوب و باسوادی هست اما پدرم رو داره درمیاره سر این مقاله کوفتی؛ بسه بسه.

این روزا هری پاتر، بچه هام و دوستام به زندگی وصلم کردن.

Love my friends,always and forever💋