Nillabi

بیست و چهار سالگی.🕯

بیست و چهار سالگی.🕯

تاریک‌ترین تایم زندگیم برمی‌گرده به دوران پشت کنکور بودنم و اینو بدون اغراق می‌گم که سمیرا یکی از دلایل زنده موندنم بود. تنها کسی که حالم می‌فهمید و همیشه کنارم بود؛یه رفیق مجازی که واقعی‌ترین بود. حتی وقتایی که حوصله صحبت کردن نداشتم یه نقطه و بغل می‌فرستاد(هنوزم اینو داریم) که یعنی من هستم. پنج سالی میشه که دارمت و تنها نقطه مثبت کنکور. یه طور عجیبی برام امن،قابل اعتماد و دوست داشتنی هستی تولدت مبارک باشه💓🧁✨ برات حال خوب و حال خوب آرزو می‌کنم خانم دکتر خوشگل من🎀🫂 دوستت دارم قشنگم.

من عاشق تابستون و گرمام ظرف شستن حالم خوب می‌کنه فن قورمه سبزی هم نیستم خلاصه انتظار زیادی ازم نداشته باشید.

تنها نکته مثبت جنگ این بود که از اون موقع خوابم تنظیم شد.

✨ 🧸 🕸 🍪 🐚 🦌

من جام زمین‌نی فضایی‌ام 🤖

بزرگسالی این شکلیه که؛ «دیگه درد و دل نمی‌کنی کسی متوجه ناراحتی‌هات نمی‌شه همه مسئولیت‌هات بدون توجه به فشارهای زندگیت انجام میدی با چیزای ساده خودت خوشحال می‌کنی خواب درست به اکسپلور گردی ترجیح میدی.»

زندگی اونقدر جدی شد که یادم رفت عاشق«نقاشی،شعر،اسکیت،آب بازی،بدمینتون»هستم.

زندگی کوتاه‌تر از اونیه که پولاتون جمع نکنید اسکیت ژله‌ای با چرخ LED دار بهم کادو ندین🤡

همیشه بعد از گریه‌های طولانی «خودم،شادی،تغییر و پیشرفت» پیدا کردم.

تو ممکنه دوست بد و آدم بدی نباشی ولی دیگه نخوام توی دایره ارتباطیم باشی.

آخرین باری که توی زندگیم اینقدر استرس داشتم برمی‌گرده به کلاس دوم ابتدایی که امتحان پایانی املا داشتم.