အချစ်ဝထ္ထုတိုများနှင့် အလွမ်းအဆွေးကဗျာများ
Статистика- Последний пост
- 26 нояб. 2023 г.
- Последнее чтение
- 14 авг.
- Постов за неделю
- 0
- Всего постов
- 20
- Тип
- открытый
- Язык
- my
- В каталоге с
- 14 авг.
- 1/24сутки в ленте
- —
- 1/48двое суток
- —
- 1/72трое суток
- —
Оценка по просмотрам недавних постов: пост набирает почти всё за первые сутки.
Посты
နှစ်ခါပြန်မရတဲ့ အပျိုစင်ဘဝလေးကိုတန်ဖိုးထားပါ Date: 26-11-2018 နှစ်ခါ ပြန်မရတဲ့ အပျိုစင်ဘဝ လေးကို တန်ဖိုးထားပါ တဏှာရမက်နဲ့ ကြည့်ရင် မင်းခန္ဓာကိုယ်ဟာ ကလေးမွေးလို့ ရတာမှန်တယ် မေတ္တာစစ်စစ်နဲ့ ကြည့် ရင်မင်း အရွယ် မရောက်သေးဘူး..။ အချစ် စစ်စစ်နဲ့သာ ကြည့်အိမ်ထောင်မှု တာဝန် ဆိုတာကိုမင်း ဘာမှ မသိသေးဘူး..။ ဟို ကောင်မလေး ။ မင်းကို ချစ်လို့ ပြောတာ နော်ရိုင်းသွားရှင် ခွင့်လွှတ် ၊ကိုယ်က စာပေသမားဆို တော့ စာရေးပြီး ပြောတာ ပိုသဘောကျတယ်..။ ဒါက မင်းကို ချစ်တဲ့ ငါ့ရဲ့အမြင်မင်းအမေကို မေးကြည့်ပါ့လား လား ဒီတစ်သက်မင်း အရွယ်ရောက်လာ မှာတောင် မဟုတ်ဘူးသူငယ်ချင်း`မောင်နှမ` ချစ်သူ’ထက်သူတို့ရဲ့ချစ်ချင်းမေတ္တာက ပိုကြီးနေပြန် တယ်..။ မင်းကပျားပုတုန်းလေးတွေ ပြန်ဝဲလာတာကို တစ်နေရာရာကနေအရသာခံ ကြည့်တတ်နေပြီလားဒါ ဆိုမင်း ရည်းစား ထားချင်နေတာ သေချာပြီ..။ ရည်းစား ထားချင်ယုံလောက်က ကိစ္စမရှိဘူး ရည်းစားရရင် ပြဿနာ သူတို့ဆန္ဒ မလိုက်လျှောပြန် ရင်မင်း ငါ့ကို တကယ် မချစ်ပါဘူးကွာ...လို့ တော်ကီ တစ်ပေါက်နဲ့ ကိုင်ပေါက်သူတို့ လိုခြင် တာကို ရအောင် တောင်းတာ..၊သူ ငါ့ကို တကယ်ချစ် တာ နေမှာပါ...လို့လိုက်လျှောမိပြန်ရင်လည်းဘာ တန်ဖိုးမှ မရှိအောင် ဘဝပျက်ပြီ..။ အဲ့ဒီ အရှက်က တစ်ရှက်ထဲ မဟုတ်ဘူးမင်း ယုံကြည်လို့ပေးလိုက်မိတဲ့ ကောင်လေးနဲ့ ဆက်စပ် သမျှ.…. အပေါင်းအသင်း သူငယ်ချင် အားလုံးဆီကို အဲ့ဒီသတင်း ရောက်တယ် ၊ အဲ့မှာ ဒီကလေးမက ဒီလိုလား ... ဖြစ်သွား တယ်..။အခွင့်ရေး ယူချင်တဲ့ ယောက်ျားကအခွင့်ရေး ပေးမယ့် သားကောင်ကိုပဲ ရှာတယ်ဒါတွေ မင်း တို့ မသိ ပါဘူး မြွေ မြွေချင်းမှ ခြေမြင်တာ..၊ ဆိုလိုတာကရည်းစား ထားခြင်းရဲ့နောက်ကွယ် မှာပြဿနာ ပေါင်းစုံး ရှိတယ်ဘဝ ပျက်ကိန်း ရှိ တယ် တန်ဖိုးမဲ့သွားတတ်တယ် ပညာရေး တစ်ပိုင်းတစ်ဆနဲ့ မင်းရဲ့ဘဝဟာမြောင်းထဲ ရောက်သွားနိုင်တယ်..။ နှစ်ခါမရတဲ့ အပျိုစင်ဘဝကို ဘဝကို ထိုးကြွေးမိရင် တော့ သူများက တန်ဖိုးထားဖို့ မပြောနဲ့ကိုယ့်ကိုယ်ကို ရော တန်ဖိုးထားသေးရဲ့လားအရင် မေးလိုက်ပါ..။ မမြင်သင့်တာကို မမြင်အောင် ဖုံးဖိထားရတယ် ကာကွယ်ထားရတယ် ဘာဖြစ်လို့လဲ မမေးနဲ့တန်ဖိုးရှိ အောင်လို့.. ဥပမာ ပေးပါဆို" အိမ်သာ “ ကိုပဲကြည့် တက်ပြီး သွားရင် ဘယ်သူမှ ပြန်လှည့် မကြည့်ချင်ဘူး ဘာလို့လဲ သူတို့ကိစ္စ ပြီးသွားလို့..၊ အဲဒီ အတိုင်းပဲ လူဆိုတာမမြင်ဖူးတာကို မြင်ချင် တာမြင်ပြီးရင် ဘာမှ မဟုတ်တော့ ၊ မစားဖူးတာကို စား ချင်တာ တစ်ခါပြင် ဟင်းတောင် စားလို့ ၀`ရင် မ ကောင်းဘူး ပြောချင်တယ်..။ “ ဝက်သား “ဘယ်လောက်ကြိုက်ပါတယ် ပြော ပြောဒီဟင်း တစ်မျိုးထည်း နေတိုင်း ချက်ကြွေး ၊ကြာ တော့ မြင်တာနဲ့ကို အီ လည်လည်ကြီးစားချင်စိတ် တောင် ပျောက်တယ်..။ အဲ့ တော့ချစ်သူ ရည်းစားဖြစ်လည်းမပေးသင့် တာကို မပေးနဲ့မကြွေးသင့်တာကို မကြွေးနဲ့..၊ ပေးမိ လို့ အဖော်ပါရင် တော်သေးသူတို့က ကိစ္စ ပြီးတာ နဲ့ပေါ့ပေါ့ပါးပါ့ လှည့်ပြန်သွားမှာမင်းသာ နောက်ဆက်တွဲ ပြဿနာတွေနဲ့ဝိုင်းကြီးပတ်ပတ် ဒူဝေဝေ မပေးရင် သူ ငါ့ ကို ထားခဲ့မှာလား.. လို့ငပိန်း …. မ ဖြစ်စေနဲ့ပေး မိလိုက်မှ စောက်ရှက်ကွဲ ထားခဲ့မှာ..၊ သူတို့က မျော့လိုပဲလိုချင်တာ မရမချင်း တွယ်ကပ်နေတာဝ` သွားရင် ခွာချ စရာ မလိုဘူးသူ့ အလိုလို ကွာကြတာ သဘောပေါက် ။ တဏှာရမက်နဲ့ ကြည့်ရင်မင်း ခန္ဓာကိုယ် ဟာကလေး မွေးလို့ ရတာ မှန် တယ် မေတ္တာစစ်စစ်နဲ့ ကြည့်ရင်မင်း အရွယ် မရောက် သေးဘူး..။ စည်သူစိုး(ဘိုကလေး)၂၆.၁၁.၂၀၁၈
ဝထ္ထုတိုများအားလုံးတစုတစည်းထဲဖတ်လို့ရအောင့် linkချပေးထားပါတယ်ခဗျာ မိုးရိပ်ညိုညို https://t.me/boardman177/3 အချစ်လိပ်ပြာ https://t.me/boardman177/7 တိမ်တစ၏မျောလွင့်ရာ https://t.me/boardman177/12 နှလုံးသားကိုမကစားနဲ့ https://t.me/boardman177/18 ကောင်လေးတစ်ယောက်၏ စွန့်လွှတ်အချစ် https://t.me/boardman177/23 ဆက်၍ချစ်နေမယ် https://t.me/boardman177/25 အဖေတစ်ယောက်၏ချစ်ခြင်းမေတ္တာ https://t.me/boardman177/29 ကျနော်ချစ်သောသူမ https://t.me/boardman177/31 ဥဒါန်းသစ်၏နိဂုံး https://t.me/boardman177/38 နောင်တရခဲ့မိသောအချစ် https://t.me/boardman177/43 အချစ်စစ်ရဲ့စတေးခံနှလုံးသား https://t.me/boardman177/47 မိဘမဲ့ကောင်းမလေးတစ်ယောက်၏ မိသားစု(ဖေဖေနဲ့မေမေ) https://t.me/boardman177/51 ကောင်လေးတစ်ယောက်၏ အွန်လိုင်းအချစ် https://t.me/boardman177/56
ကောင်လေးသူငယ်ချင်းက ကောင်မလေးကို ကောင်လေး ပေးခိုင်းထားခဲ့တဲ့ ကဗျာစာရွက်လေးနဲ့ဆွဲကြိုးလေး ပေးပြီး ပြန်သွားပါတော့တယ်။ ကောင်မလေးက နွမ်းကြေနေတဲ့ ကဗျာစာရွက်လေးကို အားစိုက်ပြီးသေသေချာချာ ဖတ်လိုက်တယ် ..ကောင်မလေးရယ် မေရရာမေသခ်ာတဲ့ နေရာလေးတစ်ခုမှာ နင် နဲ့ငါ ဆုံတွေခဲ့တယ်. နီးခြင်း ၊ ဝေးခြင်း ပညတ်ချက်တွေကြားမှာ ငါတို့နှစ်ဦး ရင်နင့်အောင်ချစ်မိကြတယ်.. တစ္ကယ်ဆို ကံကြမ္မာက ငါတို့ကို အသိအမှတ်ပြုခဲ့သင့်တာ.. ဒါပေမဲ့ဟာ..... မှော်ဆန်ဆန် ပဉ္ဖလက်တွေနဲ့သူပေးခဲ့တဲ့ ချစ်ခြင်းတွေက ငါတို့နှစ်ဦး ပေါင်းစည်းဖို့လား ရင်ကွဲဖို့လား. မတတ်နိုင်ဖူးလေသူစေညွန်ရာနေ .နေရတဲ့ သူတွေဘဲဘယ်လောက်ဘဲချစ်ချစ် အတိတ်က၀တ်ကြွေးလို့ဘဲသဘောထားလိုက်ပါတော့ ငါဆုလေးတစ်ခုဘဲတောင်းခဲ့ပါမယ်ကောင်မလေးရယ်.. ငါ့အသက်တွေ အိုမင်းရင့်ရော်သွားပါစေ ငါ နင့်ကို ချစ်နေတာတော့ ထာ၀ရနုပျိုနေပါစေ ငါ့ကိုယ်ခန္ဒာတွေ ပျက်ဆီးဆုံးရှုံးသွားပါစေ.. ငါနင့်ကို ချစ်နေတာတော့ အမြဲတည်တံ့ခိုင်မာနေပါစေ.. ငါဘဝတွေ သေဆုံးပျောက်ရှသွားပါစေ ငါနင့်ကို ချစ်နေတာတော့ ကမ္ဘာ တည်သရွေ ရှင်သန်နေပါစေ.. ကောင်လေးရဲ့ကဗျာလေးကိုဖတ်ပြီးတဲ့ကောင်မလေး အတန်ကြာအောင် ငြိမ်သက်သွားတယ်။ အဲ့ဒီနောက်ကဗျာစာရွက်လေးကိုတစစီဖြေးချင်းစွာ ဆုပ်ဖြဲလိုက်တယ်..နောက်တစ်ခါထပ်ဖတ်ဖို့ မလိုလောက်အောင် သူစာသားတွေကို ထာ၀ရမှတ်မိသွားပါပြီ။ ပြီးတော့ သူယူလာတဲ့ လွမ်းသူပန်းစည်းလေးကိုတစ်၀က် ခွဲလိုက်ပြီးသူ အရမ်းချစ်တဲ့ သူ့ ခ်စ်သူ အုတ်ဂူပေါ်ကိုတစ်၀က် သူ့ကို အရမ်းချစ်ပြီးအရမ်းတာ၀န်ကျေခဲ့တဲ့ သူ့အမျိုးသားအုတ်ဂူပေါ်ကိုတစ်၀က် တင်လိုက်တယ်.. ပြီးတော့.တဖြည်းဖြည်းချင်း ကျောခိုင်းပြီးတရွေ့ရွေ့ ထွက်ခွာသွားပါတော့တယ်. တစ်ကယ်တော့ အချိန်တွေ ၊ နေရာတွေဆိုတာ တစ်ကယ်ချစ်တဲ့ချစ်သူတွေအတွက် အဓိကမ က်ပါဖူး၊ ဘယ်လောက်ဘဲဝေးနေပါစေ.အခ်စ်ဆိုတာ.. ကိုယ္ခံယူထားတဲ့ ချစ်ခြင်းမေတ္တာပေါ်မှာဘဲမူတည်ပါတယ်။ မြင်နိုင်တဲ့နေရာတွေမှာ ချစ်ခြင်းတွေရှိသလို.. မမြင်နိုင်တဲနေရာတွေမှာလည်းအချစ်ဆိုတာ ရှိတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဘယ်လောက်ဘဲချစ်ချစ် နောက်ဆုံးတော့လည်း ကံစီမံရာနာခံရတဲ့ လူတွေမို့လို့သူစေညွန်တဲ့ အတိုင်းတော့ လိုက်နာရပါလိမ့်မယ်။ သူစေညွန်နိုင်တာ လူသားတွေရဲ့ ဘဝတွေပါ ချစ်တတ်တဲ့ နှလုံးသားတွေတော့ မဟုတ်ပါဖူး....... စည်သူစိုး(ဘိုကလေး)
တောင်းပြီး သူဒီလို လုပ်လိုက်တာ။ကောင်မလေး သူ့ကို နားကျည်းစိတ်နဲ့လမ်းခွဲသွားအောင်လို့.သူကင်ဆာဖြစ်နေတာ သိသွားခဲ့ရင်ခံစားရမဲ့ကောင်မလေးရဲ့ဘ၀ကိုမမြင်ရက်လို့ သူချစ်တဲ့သူကို သူအတွက်နဲ့တစ်ဘ၀လုံး ခံစားသြားရမွာကို မကြည့်ရက်လို့လုပ်လိုက်တာ၊ဘာဘဲပြောပြော နားကျည်းချက်နဲ့ဆိုတော့ ကောင်မလေး မေ့ဖို့လွယ်မယ်ဆိုပြီးလုပ်လိုက်တာပါ ဒီလိုနဲ့ကောင်လေးသူ့တိုင်းပြည်ကိုပြန်လာခဲ့တယ်။ သူနေ့တိုင်းကောင်မလေးကိုသတိရနေမိတယ်။ ကောင်မလေးကိုတွေ့ချင်နေမိတယ်။ကျန်းမာရေးကလဲတစ်နေ့ တစ်ခြားပိုပိုဆိုးလာတယ်။တစ်နေ့တော့ကောင်လေးဆုံးဖြတ်ချက် ချလိုက်တယ်။ကောင်မလေးကိုသွားတွေ ဖို့..ဒါပေမဲ့ ကောင်မလေးကို သူတွေ့မှာမျက်နှာချင်းဆိုင်တော့မဟုတ်ဖူး. ကောင်မလေးအလုပ်လုပ်နေတဲ့ ရုံးရှေ့ထောင့်တစ်နေရာကနေ ခိုးချောင်ခိုးဝှက်နဲ့ကောင်မလေး ကိုမြင်ရရင်ကျေနပ်ပါပြီဆိုတဲ့ စိတ်နဲ့သွားတွေ့ခဲ့တာ..သူတွေ့ခဲ့ပါတယ်။ ညျို့မှိုင်းမှိုင်းမျက်နှာလေးနဲ့ရုံးဆင်းလာတဲ့သူရဲ့ချစ်သူကို.. သူအရမ်းပျော်သွားတယ်ရင်တွေလဲအရမ်းခုန်လာတယ်.. သူချစ်သူကောင်မလေးကို အခုသူကိုယ်တိုင် အပြင်လောကကြီးမှာ တစ်ကယ်တွေ့နေရပြီလေ..ကလေးလေးတစ်ယောက်လို ခုန်ပေါက်ပြီးကွယ်ထားတဲ့နေရာကအထွက်အရှိန်နဲ့ချိုးကွေ့ ၀င်လာတဲ့ ကားတစ္စီးက အရှိန်မထိန်းနိုင်ဘဲကောင်လေးကို ၀င်တိုက်မိပါတော့တယ်..ကောင်လေး ကောင်မလေးနဲ့ ဆန့်ကျင်ဘက်နေရာကို လွင့်ထွက်သွားတယ်. ကောင်မလေးရဲ့ အမြင်မှာလဲနောက်ကျောကိုသာမြင်ရတဲ့ အေနအထား.. ကားတိုက်တယ်ဆိုတော့ လူတွေအားလုံးဝိုင်းအုံလာကြတာပေါ့ ကောင်မလေးသူငယ်ချင်းတစ်ယောက်က ကောင်မလေးကို သွေးထွက်သံယိုတွေ မကြည့်ရဲတော့ အဲ့ဒီနေရာကနေ အမြန်ထွက်သွားဖို့လက်ဆွဲပြီးခေါ်လာတာနဲ့ကောင်မလေးလဲ ကောင်လေးနဲ့ဆန့်ကျင်ဘက်ကိုတစ်ဖြည်းဖြည်းနဲ့ ထွက်သွားပါတော့တယ်။ ကားတိုက်ခံလိုက်ရတဲ့ ကောင်လေးက သူနဲ့အတူပါလာတဲ့သူငယ်ချင်းကိုပြောတယ်. မခေါ်ပါနဲ့တော့ကွာ..င့ါချစ်သူငါ့ကိုဒီလိုပုံစံနဲ့မြင်ရင် သူအရမ်းစ်ိတ်ထိခိုက်သွားမှာဒီတိုင်းလေးဘဲ နားကျည်းစိတ်တွေနဲ့ငါ့ကိုမုန်းနေပါစေ..တစ်နေ့တော့ သူငါ့ကို မေ့သွားမှာပါ. လို့ပြောပြီး သူအိပ်ကပ်ထဲကအသဲပုံလော့ကတ်သီးဆွဲကြိုးလေးတစ်ခု ထုတ်လိုက်တယ်.အဲ့ဒီလော့ကတ်သီးထဲမှာသူနဲ့ကောင်မလေးရဲ့ ပိုတိုကို ဆက္ထားတဲ့ ပိုတိုသေးသေးလေးတစ်ခုပါတယ်။ ပြီးတော့ သူ သူငယ်ချင်းကိုပြောတယ်.. သူသေသွားခဲ့ရင် သူကိုမြေမြုပ်ပေးဖို့.ပြီးတော့ သူ့အုတ္ဂူမွာ ကောင်မလေးခေါ်နေကျ သူနာမည်ပြောင်လေးကိုသာရေးပေးဖို့ပြောတယ်. ပြီးတော့ဒီလောကတ်သီးလေးနဲ့သူရေးထားတဲ့ကဗျာစာရွက် လေးတစ်ရွက်ကိုကောင်မလေးကို တွေ့ရင်ပေးလိုက်ဖို့မှာပြီး ကောင်လေးအသက်ဆုံးသွားပါတော့တယ်ကောင်လေးဆုံးပြီး ၃ ရက်မြောက်တဲ့နေ့မှာကောင်မလေးက အလုပ်ကိစ္စတစ်ခုအတွက် ရေခြားမြေခြားတစ်နေရာကိုထွက်သွားခဲ့တယ်။ ကောင်လေးရဲ့သူငယ်ချင်းလဲ ကောင်လေးပြောတဲ့အတိုင်း အားလုံးလုပ်ပေးပြီးကောင်လေးနာရေးပြီးတော့ ကောင်မလေးကိုဆက်သွယ်ခဲ့ပေမဲ့အဆက်အသွယ်မရခဲ့ဖူး ဒီလိုနဲ့ဘဲအချိန်ကာလတွေကပြောင်းလဲလာ တယ်။ ကောင်မလေးလဲ သူ့ကိုချစ်တဲ့သူတစ်ယောက်နဲ့ အိမ်ထောင်ကျသွားတယ်။ ကောင်မလေး မချစ်ပေမဲ့ သူအပေါ်အစစအရာရာကောင်းမွန်တဲ့ခင်ပွန်းကောင်း တစ်ယောက်ရခဲ့တဲ့ အတွက် ကျေနပ်ခဲ့တယ်။ သာယာတဲ့မိသားစုကိုတည်ထောင်ဖို့ သူဆုံးဖြတ်ခဲ့တယ် ဒီလိုနဲ့ဆယ်စုနှစ် ၃ ခုလောက် ကျော်လွန်ဖြတ်သန်းပြီးနောက် ကောင်မလေး အမျိုးသားလဲလူကြီးရောဂါနဲ့ဆုံးပါသွားတယ်။ ကောင်မလေးအမျိုးသားကလဲ သူသေရင်မြေမြုပ်ပေးဖို့ တောင်းဆိုခဲ့လို့သူမြေမြုပ်ဂူသွင်းပေးလိုက်တယ်။ တိုက်ဆိုင်ချင်တော့ သေသွားတဲ့ ကောင်လေး အုတ်ဂူရဲ့ဘေးမှာ ကောင်မလေး အမျိုးသားအုတ်ဂူ ဒါပေမဲ့ နှစ်တွေကြာညောင်းတော့ ဟောင်းနွမ်းပေကျံနေတဲ့ ကောင်လေးအုတ်ဂူကို ကောင်မလေးသတိထားမိခဲ့ဖူး။ ဒီလိုနဲ့တစ်ရက် ကောင်မလေးသူ့အမျိုးသားအုတ်ဂူကို လွမ်းသူပန်းစည်းလေးလာတင်တယ်။ ရုတ်တရက်တိုက်လိုက်တဲ့လေပြေလေးကကောင်မလေးရဲ့ ပဝါစလေးကိုကောင်လေးရဲ့အုတ်ဂူပေါ်သယ်ဆောင်သွားတယ်. အဲ့တာနဲ့ကောင်မလေးလဲ ပုဝါကိုလှမ်းယူလိုက်တော့ ဖုန် သုတ်ပေးသလို ဖြစ်သွားပြီးအုတ်ဂူရဲ့သေဆုံးသူနာမည်ကို ဖတ်မိသွားတယ်.. ". နေ့တွင်ကွယ်လွန်သည်။ ကောင်မလေးမျက်လုံး တွေဝိုင်းစက်သွားတယ်ဒါ သူ့အရမ်းချစ်ခဲ့ရတဲ့ သူ့ခ်စ်သူ နာမည်..ကမ္ဘာပေါ်မှာ သူတစ်ယောက်တည်းခေါ်တဲ့ နာမည် ပြီးတော့ကောင်မလေး ရုတ္တရက်ဆိုသလို ပြန်လှည့်ထွက်လာတယ်။ ဟိုတုန်းက ကောင်လေးပြောပြဖူးတဲ့ သူအချစ်ဆုံး သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်ရဲ့လိပ်စာတွေဖုန်းနံပါတ်တွေကို ပြန်ရှာလိုက်တယ်ပြီးတော့သူဆက်သွယ်လိုက်တယ်.. ကောင်လေးသူငယ်ချင်းက မနက်ဖြန်ကောင်လေးရဲ့ အုတ်ဂူမှာဆုံမဲ့အကြောင်းချိန်းဆိုလိုက်တယ်။ ကောင်မလေးဇဝေဇ၀ါဖြစ်နေတယ်။ သူထင်ထားခဲ့တာကောင်လေးရေခြားမြေခြားမှာအခြေချဖို့.. သူမြင်ခဲ့တဲ့ ကောင်လေးအုတ်ဂူက သူအမျိုးသားဘေးမှာ.. ကောင်မလေးစဉ်းစားရင်းမိုးလင်းသွားတော့တာပေါ့ ..နောက်တစ်ရက်ရောက်တော့ ကောင်မလေးနဲ့ကောင်လေး သူငယ်ချင်းတွေ့ကြတယ်။ ကောင်မလေးကို ကောင်လေး သူငယ်ချင်းက အဖြစ်မှန်တွေအကုန်ပြောလိုက်တော့ ကောင်မလေးတစ်ယောက် ကလေးလေးတစ်ယောက်လို ငိုကြွေးရင်းပြောရှာတယ်.. နင် ငါ့ကိုအဲ့လောကတောင်ချစ်ခဲ့ရသလား.. ကောင်လေးရယ်..
အချစ်ဝထ္ထုတိုများနှင့် အလွမ်းအဆွေးကဗျာများ: ကောင်လေးတစ်ယောက်၏ အွန်လိုင်းအချစ် ကောင်လေးနဲ့ကောင်မလေး ချစ်သူဖြစ်တာ ၃ နှစ်ကျော်ပြီ။ ဒါပေမဲ့ သူတို့အပြင်မှာတစ်ခါမှ မေတြ့ဖူးကြဖူး။ သူတို့နှစ်ယောက် အွန်လိုင်းမှာ ဘဲ ခင်ပြီး အွန်လိုင်းမှာဘဲ ချစ်သူတွေဖြစ်ခဲ့ကြတာ။ ဒါပေမဲ့ သူတို့အရမ်းချစ်ကြတယ်၊ နေ့စဉ်နေ့တိုင်း ချစ်သူနှစ်ဦး ကြည်ကြည်နူးနူးနဲ့စကားတွေပြောဖြစ်တယ်၊ ပိုတိုလေးတွေအပြန် အလွန္ပို့ပေးဖြစ်တယ်။ မနက်မိုးလင်းတိုင်း အိပ်ယာကနေအရင်နိုးတဲ့ သူက မနိုးသေးတဲ့ သူကို ဖုန်းလေးဆက်ပြီးနိုးတတ်သလို အိပ်ယာ၀င်တော့လည်းမက်ဆေ့လေးအပြန်အလှန်ပို ျ့ပီး အိပ်ယာ၀င်ခဲ့ကြတယ်။ သူတို့နှစ်ယောက်ရဲ့ချစ်သူဖြစ်တဲ့ နေ့ ကိုလည်း အထိမ်းအမှတ်တစ်ခုအနေနဲ့လစဉ်၊နှစ်စဉ် ကျင်းပကြတယ်။ တစ်နေ့တာလည်ပတ်မှု့မှာ ကောင်လေးနဲ့ကောင်မလေးဟာ တစ်သားထဲကျနေသလို အရမ်းချစ်ကြတယ်။ ဒါပေမဲ့ တစ်နေ့တော့ ချစ်သူနှစ်ဦးကြားကိုမမျှော်လင့်တဲ့ ကံကြမာတစ်ခု က မဖိတ်ခေါ်ဘဲ၀င်လာပါတော့တယ် ကောင်လေးက ရေခြားမြေခြားမှာအလုပ်လုပ်တာ..သူပြန်လာဖို့ အချိန်ကလည်း နဲနဲလေးဘဲလိုတော့တယ်။ တစ်နေ့ကောင်လေး အပျင်းဖျားတော့ ဆေးခန်းသွားပြတယ်။ ကောင်လေးကို ဆရာ၀န္က ဂရုဏာ မျက်လုံးတွေနဲ့ကြည့်ပြီးပြောတယ်.. ကောင်လေး မင်းမှာ ကင်ဆာရောဂါဖြစ်နေပြီ မင်းအလွန်ဆုံးနေရ နောက်(၆) လလောက်ဘဲတဲ့ ဆရာ၀န်ရဲ့ ဂရုဏာအသံနဲ့ပြောတဲ့စကားတွေဟာ ကောင်လေးအတွက်တော့မိုးကြိုးတွေဆက်တိုက်ပစ်သလို ဘဲနားထဲဆူညံသွားတယ်။ အဲ့ဒီနောက်ကောင်လေးဟာ သူရဲ့ဆေးစစ်ချက်စာရွက်လေးကို ကိုင်ပြီး ခေါင်းငိုက်စိုက်ချလို့ အခန်းကိုပြန်လာတယ်.ပြီးတော့ကောင်မလေးဆီကိုဖုန်းခေါ်လိုက်တယ် ငါဆေးခန်းကပြန်ရောက်ပြီ..ဆရာ၀န်ကပြောတယ်.. ရေချိုးမှားလို့ပါတဲ့အဲ့တာတစ်ရက်နှစ်ရက်လောက် နားလိုက်ရင် သက်သာသြားမွာပါ" လို့ပြောလိုက်တော့ကောင်မလေးက ငါခုထိ ငိုနေတုန်းဘဲ..နင့်ဖျားနေတာ.ငါဖျားနေတာ ထက်ပိုနာကျင်တယ်နင်တစ်ယောက်တည်း မကျန်းမ မာဖြစ်နေတော့ ကိုယ်တိုင် မပြုစုပေးရတဲ့ ငါ့ကိုယ်ငါလဲ စိတ်နာတယ်..ဘာဘဲဖြစ်ဖြစ် ငါ့ကိုချစ်ရင် နင်ကိုယ့်နင်ဂရုစိုက်ပါဟာ လို့ပြောလိုက်တော့ကောင်လေးရင်ထဲ နင့်ခနဲ နေအောင်ဖြစ်သွားတယ်။ပြီးတော့ကောင်မလေးကို အေးပါဟာ ငါနင့်ကို အရမ်းချစ်ပါတယ်၊ စိတ္ခ် ငါအမြန်ဆုံးနေကောင်းလာအောင်ဂရုစိုက်မယ်၊ ဆေးမှန်မှန်သောက်မယ်..နင့်စကားနားထောင်မယ်" လို့ပြောလိုက်တော့ကောင်မလေးက မျက်ရည်တွေသုတ်ပြီး ကျေကျေနပ်နပ်ကြီး ပြုံးလိုက်တယ်။ ပြီးတော့ကောင်လေးကိုပြောတယ် နင့်ကိုအဲ့တာကြောင့် အရမ်းချစ်တာ ကောင်လေးပြန်ပြုံးလိုက်တယ်..ဒါပေမဲ့ဒီတစ်ခါအပြုံးတွေမှာ ခံစားမှု့တွေကင်းမဲ့နေတယ်၊ဒါကို ကောင်လေးက လြဲလို့ဘယ်သူမွ မသိနိုင်ပါဖူးလေ. အဲ့ဒီနောက်ပိုင်းကစပြီး ကောင်လေးဟာနေ့စဉ်နေ့တိုင်း စဉ်းစားနေခဲ့တော့တယ်။သူကောင်မလေးကို ဘယ္လို ဖွင့်ပြောရမလဲ၊ သူပြောလိုက်ရင်ကောင်မလေးဘယ်လို ခံစားသြားရမလဲ..စသဖြင့်..ပေါ့။ နောက်ဆုံးကောင်လေးဟာ ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခုချလိုက်တယ်။ပြီးတော့အားရပါးရ ငိုကြွေးလိုက်တယ်ပြီးတော့သူ့သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်ဆီကို ဖုန်းဆက်လိုက်ပါတော့တယ်။ နောက်ရက်အတန်ကြာ တစ်ရက်ရဲ့မနက် မိုးလင်းမှာကောင်မလေးကအရင်နိုးတော့ ကောင်လေးဆီကိုဖုန်းခေါ်တယ်.. ကောင်လေးမကိုင်ဖူး.. အဲ့တာနဲ့ကောင်မလေး အွန်လိုင်းဖွင့်လိုက်တယ်.အင်တာနက် စာမျက်နှာတွေပေါ်မှာကောင်လေးနဲ့တစ်ခြား ကောင်မလေးတစ်ယောက်ရဲ့မင်္ဂလာဆောင်ပိုတိုတွေတက်လာတယ်. ကောင်မလေးရုတ်တရက်တော့မှင်သေသွားတယ်. ပြီးတော့ သေသေချာချာလိုက်ကြည့်တော့ သူချစ်သူဖြစ်နေတယ် ရုတ်တစ်ရက်ကမ္ဘာပျက်သလိုဖြစ်သွားတယ်.. ခနေနေတာ့ ကောင်လေးဆီမက်ဆေ့တစ်ခု၀င်လာတယ် ကောင်လေးပို့လိုက္တာကောင်လေးရေးထားတာက ငါ့ကို ခွင့်လွတ်ပါဟာ..ငါသူကိုတစ္ကယ္ခ်စ္မိသြားလို့ပါ.. ပြီးတော့ သူက နင့်ထက်လဲ ချောတယ်. အစစအရာနင့်ထက်ပို ပြည့်စုံတယ်..ပြီးတော့ ငါနဲ့လဲ အလုပ်တူတူလုပ်တာဆိုတော့ ငါတို့ဒီမွာဘဲ အခြေချဖြစ်တော့မယ်..တစ်ကယ်တော့နင့်ကို ငါ အေပ်ာ်သတ်သတြ္တဲခဲ့တာ..ငါတစ္ကယ္ခ်စ္တာက အခုလက်ထပ်လိုက်တဲ့ကောင်မလေးကိုပါ။ နင်ဘ၀တစ်လျှောက်လုံးအဆင်ပြေပါစေဟာ (ကောင်လေး) ထို့နောက်ကောင်မလေးဟာ ရှိုက်ကြီးတစ်ငင်နဲ့ ငိုကြွေးပါတော့တယ်.သူရဲ့အခ်စ္ကို ကောင်လေးက လိမ်ညာခဲ့တယ်ဆိုပြီး ရင်ကျူံးမရတွေဖြစ် မခံမရပ်နိုင်တွေဖြစ်ပြီး ကောင်လေးဆီကို ချက်ခြင်းဘဲ စာပြန်ပို့လိုက်တယ်။ ဟဟ..ထင်သားဘဲ..နင်လဲ ဒီပုတ်ထဲကဒီပဲပါဘဲ.. ဘာလဲငါကရောနင့်ကိုတစ်ကယ်ချစ်တယ်လို့ထင်လို့လား ..ဝေးသေးတယ်..အေပ်္ဘာဲ..ဒီနေ့ကျပီး နင့်ကိုငါဘလော့လိုက်ပြီ..အွန်လိုင်းကတင်မဟုတ်ဖူးနော်.. ငါဘ၀ထဲကပါ.ဘိုင့် .အဆင်ပြေပါစေ. ပြီးတော့ကောင်မလေးက ကောင်လေးကိုဘလော့လိုက်တယ်။ ပြီးတော့နာကျည်းစွာငိုကြွေးပြန်တယ်။အဲ့ဒီအချိန်မှာဘဲ ကောင်လေးကလည်း ကောင်မလေးလိုဘဲငိုကြွေးနေရှာတယ်။ တစ်ကယ်တော့သူ့သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်ကို အကူအညီ
без подписи
Date: 15-07-2020 မိဘမဲ့ကောင်မလေးတစ်ယောက်၏ မိသားစု(ဖေဖေနဲ့မေမေ) မနက်မိုးလင်းပြီ..... နိုးနေပါတယ် နှိုးစက်မမြည်သေးလို့ အိမ်ပျော်ချင်ယောင် ဆောင်နေတာလေ စောင်ကို ခေါင်းမူးခြုံထားရင်း အသံကိုနားစွန့်နေမိတယ် ဟော....ကြားရပါပြီ မျှော်နေတဲ့ ချစ်လှစွာသော နှိုးစက်သံလေး........ "သမီး ထတော့လေ နေမြင့်နေပြီ" ဟန်ဆောင်ပန်ဆောက် ရစ်လိုက်အုန်းမယ် ချစ်မေကြီးကို "အာ....မေမေကလဲ သမီးအိပ်ချင်သေးတယ်" "ဘယ်ချိန်ထိ အိပ်မှာလဲ နေက အနောက်ကနေ ပြန်ဝင်တော့မယ်" "မေမေကလဲ ပိုကို ပိုတယ် 5မိနစ် 5မိနစ်ပါပဲ မေမေရာ နော် နော်" အိပ်ရာထဲကနေ လှမ်းပြောနေတာလေ 😂😂 "တော်တော်ဆိုးတဲ့ ကလေးပဲ နင့်အဖေပြန်လာရင် ဆူခံထိမယ်နော်" "ဟုတ်ကဲ့ပါ ချစ်မေကြီးရ" အိပ်မပျော်ပါဘူး ဆိုးလို့ရလို့ ဆိုးနေတာလေ "မေကြီး မင့်သမီးရော ထပြီးလား" "ထပါပြီ ဖေကြီးရဲ့ မျက်နှာသစ်ပြီးလို့ အိပ်ရာသိမ်းနေတယ် သွားခေါ်လိုက်မယ်" မေမေက အဲလို ချစ်ဖို့ကောင်းတာ "သမီး ထတော့ သမီးအဖေက ခေါ်နေပြီ မေကြီးစောင်ခေါက်လိုက်မယ် မျက်နှာသစ် သနပ်ခါးလိမ်း မြန်မြန်လုပ်နော်" "ဟုတ်ကဲ့ မေမေ" မေမေက နတ်ဘုရားပါ အမြဲတမ်း ကာကွယ်ပေးတယ် "မင့်သမီး နောက်ကျလှချီလား" "မဟုတ်ပါဘူးတော် ကျုပ် ခေါင်းနဲနဲကိုက်လို့ နှိပ်ခိုင်းထားတာပါ" မေမေက အရာရာပါပဲ "အေးပါ အေးပါ မနက်စာစား ပြီးရင် ဆီခပ်သွားမယ်" "ဟုတ် ဖေဖေ" အဖေနဲ့ဆီခပ်လိုက်ခဲ့တယ် ဆီဆိုတာက ရေနံကိုပြောတာ ရေနံကျင်းကို လက်လှည့်ရဟတ်နဲ့ခပ်တာလေ ပေပေါင်း 500ကျော်လောက်ပေါ့ ပင်ပန်းတယ် အခေါက်ပေါင်း 9ခေါက် 10ခေါက်ခပ်ရတာ ဖေဖေက ခပ်ဘူးကို ကျင်းထဲချပြီး ပြန်တင်ရင် ကိုယ်ပါလှည့်ရတယ် 3ခေါက်လောက်လှည့်ပြီးတော့..... "ဖေဖေ့ မောပြီဗျ" "ဘယ်လောက်မှတောင် မလှည့်ရသေးဘူး" "လက်တွေနာနေပြီ ဖေရ ကိုယ့်သမီးကို ရက်ရက်စက်စက်ခိုင်းရစ်တယ်" နှုတ်ခမ်းစူပြီး နာမည်နဲ့လိုက်အောင် ဆိုးပါသည် "ကဲပါ မောရင်လည်း နားတော့ အမောပြေမှ ပြန်လှည့် ဟုတ်ပြီလား ညည်းကိုတာ အားကိုးလို့ရတော့ ငတ်မှာ" "ဖေဖေကလဲ" မောပြေမှ ပြန်လှည့်ဆိုပေမယ့် ဖေဖေက ထပ်မလှည့်ခိုင်းတော့ပါ ဖေဖေကို ဟိုဟာပြောလိုက် ဒါပြောလိုက်နဲ့ အချိန်ကုန်ပါတယ် အားလုံးပြီးတော့ အိမ်ပြန်လာခဲ့လိုက်တယ် အိမ်ရောက်တော့ ရေမိုးချိူးပြီး မေမေက "ကလေးမ ထမင်းကူခူးအုန်း" "ဟုတ် မေမေ ဟာ ဟင်းတွေက သမီးအကြိုက်တွေကြီးပဲ" "မေမေ့လက်ရာလေ" "မေမေ့လက်ရာဆို သမီးက အကုန်ကြိုက်တယ်" "ကပ်ချွဲမနေနဲ့" "ချွဲပါဘူး မေမေ့ကို အရမ်းချစ်တာပဲ" မေမေ့ကို ဖက်ရင်းပြောလိုက်တော့ ဖေဖေက နောက်ကနေ မေမေနဲ့သမီး ကိုလာဖက်ရင်း "ဖေဖေကိုရော မချစ်ဘူးလား" "ဖေဖေကိုလဲ ချစ်တယ် မေမေ့ကိုလဲ ချစ်တယ်" ထမင်းစားတော့ ဦးချတဲ့အနေနဲ့ အဖေရောအမေရော ဟင်းတွေဦးချလိုက်တယ် တခါတည်းပါ ဖေနဲ့မေကတော့ ဟင်းတွေပုံပေးတာ ခဏခဏ....မေမေ ဟင်းတွေပုံပေးလွန်းလို့ ဖေဖေက "မေကြီးတို့များ အပြောင်းအလဲမြန်ချက် အရင်ကတော့ ကျုပ်ကိုပုံပေးနေကြ အခုတော့ အမှတ်တောင်မရဘူး ဝမ်းနည်းတယ်" "ဖေကြီးနော် ကလေးရှေ့မှာ" "သမီးဘာမှမကြားဘူးနော် မေမေ" "တော်တော့ စားစရာရှိတာစား သားအဖနှစ်ယောက်ပေါင်းပြီး ဗရုတ်ကျမနေနဲ့" "ဟဲဟဲ" "ဟားဟား" ပျော်ရွှင်စရာအပြည့်နဲ့ ဒီမိသားစုလေးကို ချစ်သည် ညရောက်တော့ ရွာမှာ အလှူရှိတာကြောင့် "မေကြီး ဆိုင်းကြည့်ချင်တယ်" "နေအုန်း သမီးအဖေကို ပြောလိုက်အုန်းမယ်" "ဖေကြီး တော့်သမီးက ဆိုင်းကြည့်ချင်လို့တဲ့ ကျုပ်လိုက်ပြလိုက်အုန်းမယ်" "မင်းတို့သွားတော့ ငါက ဘယ်သူနဲ့နေရမှာလဲ" "တော်လဲလိုက်ခဲ့ပေါ့တော်" "အေး ကောင်းတယ်" "သမီး သမီးအဖေလဲလိုက်မယ်တဲ့" "ဟုတ်မေမေ" "သမီး " "ရှင် ဖေဖေ" "အနွေးထည်ဝတ်ခဲ့နော်" "ဟုတ်ကဲ့" အိမ်တံခါးတွေအကုန်ပိတ်ပြီး ဆိုင်းကြည့်ဖို့ထွက်လာခဲ့ကြတယ် အလှူကိုရောက်တော့.... "ဖေဖေ မုန့်စားချင်တယ်" "ဘာစားမှာလဲ ဝယ်လေ" မုန့်တွေအစုံဝယ်ပြီး ဆိုင်းရှေ့ကနေထိုင်ကြည့်နေလိုက်တယ် မုန်တွေကုန်တော့ လူကအိပ်ချင်လာတယ် "မေမေ အိပ်ချင်ပြီ" "ဖေကြီး သမီးကအိပ်ချင်ပြီတဲ့" "ခဏနေပါအုန်းကွာ ဆိုင်းကကောင်းနေတာကို" အဖေက ဆိုင်းဝါသနာရှင်လေ "သမီး လာ မေမေ့ပေါ်မှီပြီးအိပ်လိုက်" မေမေ့ပေါ်ခေါင်းတင်ပြီး အိပ်နေလိုက်တယ် ခဏကြာတော့ "သမီး ထပြန်ရအောင်" "သမီးလမ်းမလျှောက်ချင်ဘူး အိပ်ချင်တယ်" "ဒါဆို ဖေဖေကျောပိုးမယ်လာ" ဖေဖေကျောပေါ်အိပ်လိုက်လာခဲ့တယ် "ဖေကြီး မေကြီး သီချင်းဆိုပြ" "ဟုတ်ပါပြီရှင်" ".....မေမေ့သမီးလေးရဲ့အိပ်ချိန်တန် ဗျိုင်းရှေ့ပျံ............." ဆိုး အရမ်ပျော်တယ် ဆိုးရဲ့မိသားစုလေးက ဘယ်လောက်ပျော်ဖို့ကောင်းလဲ မညာချင်ပါနဲ့ မနာလိုဖြစ်နေတယ်မလား အရမ်းကံကောင်းတာပဲနော် ဖေဖေနဲ့မေမေကို အရမ်းချစ်တယ်..... အော်....အီး.....အီး...အွတ် ဟင် မိုးလင်းပြီ စောင်ကိုဖယ်ပြီး ခေါ်လိုက်မိတယ် "ဖေဖေ မေမေ" "သြော်....ငါ အိမ်မက် မက်နေတာပဲ ငါ့မှာ ဖေနဲ့မေမှ မရှိဘဲ" မျက်ရည်တစ်စက်က ပါးပြင်ပေါ်သို့..... "ဒီလို အိမ်မက်လေးပဲအမြဲမက်ရရင် ထာဝရအိပ်နေပါရစေ" ဘယ်ဘက်ရင်ဘတ်ကို လက်နဲ့ဆုတ်ကိုင်ထားရင်း မျက်ရည်တွေက ပါးပြင်ပေါ်သို့ အထိန်းအကွပ်မဲ့.......... စည်သူစိုး (ဘိုကလေး)
без подписи
သူမ သတိုးလေးကို မြဲမြဲဆုပ်ကိုင်မိချိန် ငမန်းမိချောင်းကလည်း သူအနား တဖြည်းဖြည်းတိုးလာသည်။ 'ကဲဟယ်……သူမအနားရောက်ချိန်မှာတော့ အားကုန်သုံးကာ မိချောင်းမျက်လုံး တစ်ဖက်အား ထိုးစိုက်လိုက်သည်။ "မိချောင်းဧ။် အမြီးရိုက်သံ ရေထဲတွင် တဘုန်းဘုန်းမြည်သွားသည်။ နှင်းမြကြောက်လန့်စွာ သတိမေ့သွားပြန်သည်။ ငမန်းမိချောင်း မျက်လုံးတွင် သွေးများ စီးကျလျှက် ကန်းရိုးတန်းဘက်သို့ တစ်ခုခုချီလာသည်။ ထို့အရာမှာ နှင်းမြပင် ဖြစ်သည်။ ကမ်းစပ်ကျောက်ဆောင်ဘေးတွင် "နှင်းမြကို ချလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူုဧ။် နှခေါင်းနှင့် နှင်းမြဧ။်ပါးပြင်ကို အသာအယာ ထိလိုက်သည်။ နှင်းမြဧ။်ဘေးတွင် ပါဝါလေးကို ချလျှက် ထို့နောက် ရေထဲသို့ဆင်းကာ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။ "နှင်းမြ သတိမေ့နေချိန်တွင် "အို ……အစ်ကို မြေရိုင်း" သူမအစ်ကိုမြေရိုင်းအား ပြေးဖက်လိုက်သည်။ အစ်ကို မျက်နှာကို ကြည်မိချိန်တွင် "အို……အစ်ကိုမျက်လုံး ……သွေးတွေ့ပါလား" မြေရိုင်းက"နှင်းမြရယ် လုပ်ရက်လိုက်တာ အစ်ကိုကိုယ် မင်းထိုးလိုက်တာလေ" "အင်းလေ …မင်းအပြစ်မရှိပါဘူး မင်းနဲ့ကိုယ်က ဘဝချင်းခြားသွားပြီကို အစ်ကို မင်းကိုတွေ့ချင်လို ခေါ်ခဲ့တာပါ" "အစ်ကို မင်းကို ချစ်တယ်" "အစ်ကို သွားတော့မယ် …နောင်ဘဝကျရင် အစ်ကိုတို့နှစ်ယောက် ပေါင်းရပါစေ" "မြေရိုင်း နှင်းမြဧ။် ပါးပြင်ကို နမ်းလိုက်ပြီး ကျောခိုင်းလှည့်ထွက်သွားသည်။ "အစ်ကို ……အစ်ကို နေပါအုံး……… "နှင်းမြ သတိရလာချိန်တွင် သူမဧ။် ဘေးတွင် ပါဝါလေးကို တွေ့လိုက်ရသည်။ "အို……ဒါ သူမ အစ်ကိုကိုယ် ပေးခဲ့သည် ပါဝါလေးဘဲ" "ဒါဆို ……အစ်ကိုယ်က……………" သူမဧ။် ပါးပြင်ပေါ် မျက်ရည်များ စီးကျရင်း "အစ်ကိုရေ နောင်ဘဝ ပေါင်းရပါစေကွယ်" 😥😥😥 ပြီးပါပြီ စည်သူစိုး(ဘိုကလေး)
"အို……………" ကြားလိုက်ရသော သတင်းက မယုံနိုင်စရာ "မြေရိုင်းတို့ စက်လှေမှောက်ပြီး ဆုံးပြီတဲ့" "မဟုတ်ဘူး ……မဟုတ်ဘူး " "အစ်ကိုမြေရိုင်း ……မဟုတ်ဘူး " မိအေးရဲ့ ငိုသံထွက်ပေါ်လာသည်။………… "အေမမယုံဘူး သား" "အမေဆီပြန်လာပါ"သားရယ်" "အဟီးဟီး ……ကျုပ်သားလေးကို သွားပြန်ခေါ်ပေးကြပါ" "ကျုပ်သားလေးကို ခေါ်ပေးကြပါ" ဒေါ်မြနှစ်ကို ကြည်၍ ပတ်ဝန်ကျင်မှ လူများ စိတ်မကောင်းဖြစ်နေကြသည်။ ဒေါ်မြနှစ် ငိုနေရာမှ " သားလေး ……ကျုပ်မယုံဘူး ကျုပ်သားလေးဆီသွားမယ်"ဟု အော်ဟစ်ကာ ပင်လယ်ပြင်ဘက်သို့ပြေးတော့သည်။ "အမေ……အမေ စိတ်ကို ထိန်းပါအုံး"မိအေး ငိုနေရာမှ ဒေါ်မြနှစ်ကို ပြေးဖက်သည်။ "စိတ်ထိန်းပါ အမေရယ် " "သမီး ရှိပါသေးတယ်" သားအမိနှစ်ယောက် တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက်ဖက်ကာ ငိုရင်းးး…… "နှင်းမြရေ ……နှင်းမြ" "အလန့်တကြားနဲ့ ဘာလဲ ဘုတ်ဆုံရဲ့" "ဟို ……ဟိုလေ" "ဘာလည်း " "မြေရိုင်းတို့ စက်လှေမှောက်ပြီး ဆုံးပြီ" "ဘာ……နင်မဟုတ်တာတွေ့လာမပြောနဲ့နော်" "ငါတစ်ကယ်ပြောတာပါ နှင်းမြရယ် ဒီသတင်းက ရွာထဲမှာ ပျံနေပြီ" "အို……မဖြစ်နိုင်တာ" "ဟုတ်ပါတယ် နှင်းမြရယ် စက်လှေမှောက်တာ အလောင်းတောင် ပြန်မရ……" သူမ ဆက်လက်နားထောင်နိုင်စွမ်းမရှိတော့ပါ။ "ဟင်အင်းး……အစ်ကိုပြန်လာမှာပါ အစ်ကို ကတိပေးထားတယ်" သူမ ငိုကြွေးရင်းး "မဖြစ်နိုင်ဘူး နင်ညာနေတာ အစ်ကိုက ငါကိုခွဲသွားမှာ မဟုတ်ဘူး" "နင်ညာနေတာ မဟုတ်လား ငါကိုပြောစမ်းပါ နင်ညာနေတာလိ့ု……" "အစ်ကို ကိုယ်ဆက်ဆက်စောင့်နေနော်" "အရမ်းချစ်တယ်" သူမ နားထဲတွင် အစ်ကိုအသံများအား ကြားယောင်ရင်း သူမ ဘာမှ မသိတော့ပါ မျက်လုံးထဲတွင် အမှောင်ဖုံးသွားသည်။ (1)နှစ်ခန့်ကြာသော် "နှင်းမြရေ " နှင်းမြ" "ဟဲ……အိမ်ရှေ့က ဘယ်သူခေါ်နေတာလည်း" ဒေါ်မိမိအော်သံထွက်ပေါ်လာသည်။ " ဘုတ်ဆုံမပါ အဒေါ်" "ဘုတ်ဆုံမ" တို့ပါလား လာလေ" "ညည်းသူငယ်ချင်းလည်း တစ်နေတစ်နေ မှိုင်တွေ့ငေးမောနေတာ။နည်းနည်းပါးပါး သတင်းလာမေးကြအုံး" "ဟုတ်ကဲ့ပါ အဒေါ်" "ဘုတ်ဆုံမတို့ သူငယ်ချင်းတစ်စု အိမ်ပေါ်သို့တက်လာသည်။ '"ဦးလေးကို မတွေ့ပါလား" "အေး ရွာဆွေးနွေးပွဲသွားတယ်" "အော် ……ဆွေးနွေးပွဲလား ဘာကိစ္စများလည်းမသိဘူး" ထို့အခါ သူငယ်ချင်းထဲမှ ခင်သုန်က "ညည်းနဲ့ မသိဘူးလား ဘုတ်ဆုံမရယ် အခုတစ်လော သောင်းကျန်းနေတဲ့ ငမန်းမိချောင်း ကိစ္စဘဲပေါ့" "ဟုတ်တယ်နော် …ငမန်းမိချောင်းက အခုတစ်လော အရမ်းဆိုးတာဘဲ " "ဟုတ်တယ်…ဟိုတစ်လောကဘဲ အရီးတို့ အိမ်ကဆိတ် ကမ်းဘေးမှာ ရေသောက်နေတုန်း ဝုန်းဆို ပေါ်လာပြီး ဝင်ဆွဲသွားတယ်" "အဲမိချောင်း ဒီဘက်တန်းကို ဝင်လာတာမကြာသေးဘူနော်" "အို……ထားလိုက်ပါတော့အေ့" လာရင်းကိုတောင်မေ့နေတယ်"နှင်းမြရေ …နှင်းမြ" "နှင်းမြ အခန်းထဲမှ ထွက်လာသည်။ "ဟို ……ညည်းကို လာခေါ်တာ အရီးလေးတို့အိမ်မှာ သူငယ်ချင်းတွေ့မုန့်လုပ်စားမို့ လိုက်ခဲ့ပါအေ" "လိုက်သွား သမီး ပျော်ပျော်နေစမ်းပါအေ့" နှင်းမြ သူအမေက တိုက်တွန်းနေသောကြောင်း သူငယ်ချင်းတွေ့နဲ့ ထွက်လာသည်။ ပင်လယ်တန်းဘက်ရောက်သော်… "ညည်းတို့အရင်သွားကြအေ့ ကျုပ်နောက်ကလိုက်ခဲ့မယ်" ဟု နှင်းမြပြောလိုက်သည်။ "အို……ဘယ်ဖြစ်မလည်းတော့ ကျုပ်က ခေါ်လာခဲ့သူလေ။ဒီဘက်မှာ မိချောင်း သောင်းကျန်းနေတယ်" "ရပါတယ် နှင်းမြ စိတ်အပန်းဖြေချင်လိုပါ" "ဒါဆိုလည်း ဘုတ်ဆုံမ ပါနေခဲ့မယ်လေ ယောင်းမတို့ရေ ညည်းတို့အရင် အရီးလေးတို့အိမ် သွားနှင့်ကြတော့" "အေးအေး" သူငယ်ချင်းများ ထွက်ခွာသွားသည်နှင့် သဲသောင်ပြင်တွင် နှင်းမြနှင့် ဘုတ်ဆုံမသာ ကျန်ခဲ့သည်။ "နှင်းမြ ပင်လယ်ပြင်ကြီးအား ငေးကြည်ရင်းး အစ်ကိုအား သတိရမိသည်။ "အစ်ကိုရေ …အစ်ကိုဆုံးတာ ကြာခဲ့ပေမဲ့ အစ်ကိုကိုယ် မေ့မရဘူး" " ပြောတော့ နှင်းမြကို ဆက်ဆက်စောင့်နေဆို" နှင်းမြ အစ်ကို အကြောင်းတွေးရင်း မျက်ရည်ဝဲမိသည်။ ထို့စဉ် သဲသောင်ပြင် ရေစပ်ထဲမှ ဝုန်းခနဲ့ မိချောင်းကြီးပေါ်လာကာ…………… နှင်းမြကို ဆွဲသွားတော့သည်။ "အမလေး ……နှင်းမြ" "နှင်းမြကို မိချောင်းဆွဲသွားလို့ လုပ်ကြပါအုံး" ဘုတ်ဆုံမဧ။် အော်ဟစ်သံ ကန်းရိုးတန်းတစ်လျောက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ ငမန်းမိချောင်းသည် နှင်းမြအား မကိုက်ဘဲ အသာအယာ ပါးစပ်ဖြင့် ဆွဲချီလာခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ငမန်းမိချောင်း ဧ။် ပါးစပ်ထဲတွင် နှင်းမြကသတိမေ့လျှက်………… နှင်းမြသတိရချိန်တွင် အို ဒါ ဘယ်နေရာလည်း တောစပ် နားတွင် မိချောင်းအသိုက်။အတက်အဆင်းလုပ်ထားသောမိချောင်းခြေရာများ ပွနေသည်။ "အို……ဒါ ဒါ မိချောင်းအသိုက်ပါလား" သူမ ကြောက်လန့်စွာ ထထိုင်မိချိန်တွင် ရေထဲမှ မိချောင်းကြီး ပေါ်လာသည်။ "အား" သူမကြောက်လန့်စွာ အော်ဟစ်မိသည်။ မိချောင်းမှာ ရန်ပြုလိုစိတ်မရှိသည်ပုံ ပေါ်သော်လည်း သူမအနား တိုးကပ်လာသည် နှင်းမြ ကြောက်လန့်စွာ ထိုင်ရပ်မှ နောက်တိုးမိချိန်တွင် သူမလက်နှင့် တစ်ခုခုကို တိုက်မိသွားသည်။ "အို ……သံသတိုးလေးပါလား" သူမ ကိုယ်နှင့်မကွာ ဆောင်ထားသော ပစ္စည်းလေး "အစ်ကိုမြေရိုင်း ဝယ်ပေးထားခြင်းသာ ဖြစ်သည်။
အချစ်စစ်ရဲ့စတေးခံနှလုံးသား Date: 12-07-2020 "နှင်းမြ" "ရှင် …အကို" "အကို နှင်းမြကို အရမ်းချစ်တာဘဲ" "နှင်းမြလည်း အတူတူပါဘဲ အကိုရယ်" "ဒါပေမဲ့ နှင်းမြမိဘတွေ့က အကိုနဲ့နှင်းမြ ကြိုက်နေတာသိရင် သဘောတူမှာ မဟုတ်ဘူးနော်" "ဟင်းးး……" နှင်းမြသက်ပြင်း ရှည်သာ ချလိုက်မိသည်။အကို ပြောတာလည်း အမှန်ပင်။ သူမလို စက်ပိုင်သူဋ္ဌေးသမီးနှင့် အကိုလို့လက်လုပ်လက်စား သမားကို သဘောတူမှာ မဟုတ်ပေ။ သူမ အမေနဲ့အဖေအကြောင်း သူမအသိဆုံးပင် ။…………… "ဒါက ဘယ်လို ဖြစ်နေကြတာလည်း" ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသော အသံကြောင့် နှင်းမြ နှင့် မြေရိုင်း တို့ ထိတ်လန့်သွားကြသည်။ "ဟင်……… အမေ" "အမေ" နောက်ပါးမှာ အိမ်မွေးတပည့်ကျော် 'ထွန်းခိုင်နှင့် မာတီကျော်ကြီးတို့ ရပ်နေကြသည်။ "နှင်းမြ နှင့် မြေရိုင်း တစ်ယောက်လက် တစ်ယောက်ကိုင်ကာ ထရပ်လိုက်ကြသည်။ "ငါ မေးနေတယ်လေ ဒါက ဘယ်လို့ ဖစ်နေတာလည်း" ဒေါ်မိမိဧ။် အသံက ကျယ်လောင်စွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ "သမီး……သမီး တို့က ချစ်သူတွေ့ဖြစ်နေပါပြီ မေမေ" "ဘာ………မိုက်လိုက်တဲ့သမီး ညည်းအခု အကောင်က ဘာတွေ့ချမ်းသာနေလို့လည်း" "လာစမ်းအခု ……" နှင်းမြလက်ကို စောင့်ဆွဲလိုက်သည်။ "ဟင်အင်းးး……သမီးသူကို ချစ်တယ်မေမေ" "သမီးတို့ နှစ်ယောက်ကိုမခွဲပါနဲ့" "ထွန်းခိုင် နဲ့ ကျော်ကြီး" ဒေါ်မိမိဧ။် ခေါ်သံထွက်ပေါ်လာသည် နှင့် ထွန်းခိုင်နဲ့ကျော်ကြီး "မြေရိုင်း"ဆီ ပြေးလာခါ ဆွဲထိုးလိုက်သည်။ "ကဲကြာ" "ခွက်" "မြေရိုင်း"လက်တုံပြန်မည် လုပ်ပြီးမှ ချစ်သူမျက်နှာကိုကြည်ကာ အလျော့ပေးလိုက်သည်။ "အမေ …… အကို ကို မလုပ်ပါနဲ့" "တောင်းပန်ပါတယ် အမေရယ်" "အစ်ကို" ""ဒေါ်မိမိတစ်ချက်ပြုံးကာ …… "ဒီမှာ မြေရိုင်း နင်ဘဝကို နင်သိတယ်နော် ငါ သမီးနဲ့ ပတ်သက်ဖို့ မကြိုးစားနဲ့။နောက်တစ်ခါဆို ဒီထက်နာမယ်။ နင်အကြောင်း ငါသိတယ် ငါသမီးကို ချမ်းသာတယ်ဆိုပြီး လာမကပ်နဲ့" ထို့နောက် နှင်းမြ လက်ကို ဆွဲကာ ထွက်သွားတော့သည်။ "အကိုိ………" "မြေရိုင်း လဲကျနေသော သဲသောင်ပြင်ပေါ်မှ မထမိပါ။ "ခင်ဗျားး …မှတ်ထား ဒေါ်မိမိ ကျုပ်တစ်နေ ချမ်းသာလာစေရမယ်" "ဟဲ……သားလေး" "ဘာဖြစ်လာတာလည်း မျက်နှာမှာလည်း သွေးတွေ့နဲ့ပါလားး။ ဘုရားး…ဘုရား" "ဘာမှ မဖြစ်ပါဘူး အမေ" "အို……သွေးတွေ့ထွက်နေတာကို " "ဟဲ……မိအေး မိအေးး မြန်မြန်လာစမ်း ဒီမှာ ညည်းအစ်ကို ဆေးထည့်ပေးလိုက်အုံး" မိအေး အစ်ကိုအားတစ်ချက်ကြည်လိုက်ပြီး ဘာမှပြောမနေဘဲ " ဆေးထည့်ပေးနေစဉ်…………… "တစ်ကယ်တော့ မြေရိုင်းမှာ မိခင်အိုကြီး နှင့် နှမလေးမိအေးကို လုပ်ကိုင်ကျွေးမွေးနေသော သူတစ်ယောက်ပင်ဖြစ်သည်။ "အေမ…" "ဘာလည်း သား" "သား ……ကိုဖိုးခွေးတို့နဲ့ ပင်လယ်ထဲ လိုက်မလို့" "အဲမှာ ဝင်ငွေကောင်းတယ်လို ပြောတယ်" "အို……သားရယ် အန္တရယ်များပါတယ် ဒီမှာဘဲ လုပ်ကိုင်စားစမ်းပါ။" "သား ကိုဖိုးခွေးကိုပြောပြီပြီး အမေ အမေဘာမှ စိတ်မပူနဲ့နော်" မြေရိုင်းမှာ ဆုးံဖြက်ပြီးလျှင်မပြင်တက်သော လူစားမျိုးဖြစ်သည်ကို သိထားသော ကြောင့် တားမနေတော့ပေ။ "သတိထားပါ သားရယ်" "ဟုတ်ကဲ့ပါ အမေ" "ညီမလေး အမေကို ဂရုစိုက်ကြားလား" "ဟုတ်ကဲ့ပါ အစ်ကို" "အကိုမြေရိုင်း" "မိအေး ပြောလေ ဘာပြောမလိုလည်း" "ခုနက ဒဏ်ရာက ဒေါ်မိမိလက်ချက်မဟုတ်လား" "အင်း" "ထင်သားဘဲ ခုနက အမေရှိနေလို့ မမေးတာ။ နှင်းမြကို ခင်သလောက် သူအမေကို မုန်းလိုက်တာ" မြေရိုင်းဘာမှ ပြန်မပြောမိပါ။ "ညီလေး …ညနေရေသွားခပ်လို နှင်းမြနဲ့ ဆုံရင် ဒီစာလေးပေးပေပါ။" "ဟုတ်ကဲ့ပါ အစ်ကို" "အို………အစ်ကို ပင်လယ်ထဲသွားမလိုဆိုပါလား" "ဒီညနေသွားတော့မယ်တဲ့ ……ငါ အမေအလစ်ကို ခိုးထွက်ရမယ်" "အစ်ကိုရယ်……" "အစ်ကို……" "နှင်းမြ" တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက်ပြေးဖက်လိုက်သည်။ အတန်ကြာ ဖက်ထားပြီးမှ "အစ်ကို……ဂရုစိုက်နော်" "ဟုတ်ပါပြီ နှင်းမြရယ်" "နှင်းမြလေ အစ်ကို ကိုယ် အရမ်းချစ်တယ်" "အစ်ကိုလည်း တူတူပါဘဲ""အစ်ကိုပြန်လာကို နှင်းမြစောင့်နေနော်" "စောင့်နေမှာပါ အစ်ကိုရယ် ဆက်ဆက်ပြန်လာနော်" "နှင်းမြဧ။် မျက်နှာလေးကို မြေရိုင်း နမ်းလိုက်သည်။ အစ်ကိုသွားတော့မယ်" "အစ်ကို နေပါဦး" နှင်းမြ သူလည်ပင်းမှ ပဝါလေးယူကာ မြေရိုင်းအားပေးလိုက်သည်။ "အချစ်သက်သေပါ အစ်ကို" ပေါက်ခနဲ့ ကျလာသော မျက်ရည်စတို့က ပဝါပေါ် ကြွေကျသွားသည်။😥 မြေရိုင်းမချိပြုံးပြုံးပြရင်းး "အစ်ကို သွားပြီနော်" မြေရိုင်း ချစ်သူနှင်းမြကိုကျောခိုင်းလိုက်ချိန်မှာတော့ မျက်ဝန်းမှ မျက်ရည်စတို့က ပေါက်ခနဲ့စီးကျလာသည်။ နေရစ်ခဲ့တော့ ချစ်ရသူရယ်😰 "ခွမ်း" "အို" မိအေး ဘုရားပန်း လဲနေစဉ် ပန်းအိုးကျကွဲသွားသည်။ "ဒေါ်မြနှစ် မျက်နှာပျက်သွားသည်။ "သမီးရယ် အမေညက အိမ်မက်မကောင်းဘူး အခုလည်း …………" "အမေရယ်……စိတ်ထဲမထားပါနဲ့ အစ်ကိုဘာမှ ဖြစ်မှာ မဟုတ်ပါဘူး အခုလည်း ပန်းအိုးက သမီးလက်ထဲက ချော်သွားတာပါ" "ဟင်းးး…………" ဒေါ်မြနှစ်ရဲ့ သက်ပြင်းချသံ တဲအိုလေးအတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။
без подписи
"ဘာ ဘုန်းမြတ် နင် အာ့" "မလုပ်ပါနဲ့ ငါ့အသက်ကိုပေးပါ့မယ် ရှင်မင်းကိုလွှတ်လိုက်ပါကွာ " "ဟင် ကိုကို " "Wow အချစ်လူစွမ်းကောင်းကြီးပေါ့ ကောင်းပီလေးမင်းကသေချင်တော့လည်း ငါကသတ်ပေးရတာပေါ့ ဟျောင့်တေ" !ဘုန်း ဖြောင်း အွတ်!! လင်းသုတကို ဝိုင်းရိုက်ကြလေသည် "မရိုက်ပါနဲ့ကိုကို ကို လွှတ်ပေးလိုက်ပါ ဘုန်းမြတ် ငါတောင်းပန်ပါတယ် ကိုကို ကိုမရိုက်ပါနဲ့ ဟင့်""" "သနားစရာကောင်းလိုက်တာ ကျွတ် ကျွတ် ရိုက်ကြစမ်း ဟားဟား" "ဘုန်းမြတ် ငါ့နင့်ကိုတောင်းပန်နေတာ နင်မကျေနပ်ဘူးလား "ရှင်မင်းခ ဘုန်းမြတ်ခြေထောက်ကိုနင်း လက်ကိုကိုက်ပြီး လင်းသုတစီပြေးသွားလိုက်သည် ဒုတ်တချောင်းကောက်ပီး လင်းသုတကိုဝိုင်းရိုက်နေတဲ့လူတွေကိုရိုက်ပစ်လိုက်သည်ပြီးတော့လင်းသုတကိုထူကာ "ကိုကို ကိုကိုထပါအုန္း" "ကလေး ကိုကိုဘာမှမဖြစ်ပါဘူး" "ကိုကိုရယ် ရှင်မင်းကြောင့်ပါ ကိုကိုအခုလိုဖြစ်တာ " "မငိုပါနဲ့ကလေးရယ် မငိုနဲ့ သွားရအောင်" "ဖြေးဖြေးထ " ရှင်မင်းခ လင်းသုတကိုတွဲပီးထလိုက်သည် "ကိုကို လမ်းလျှောက်လို့ရလား" "အင်း ရတယ် " သွေးတွေချွဲနေတဲ့လင်းသုတကိုကြည်ပြီးရှင်မင်းခ ငိုလိုက်သည် "ကိုကိုကအရူးလား ဟင် ပြောစမ်းပါ " "ဟုတ်တယ် ကိုကိုကအရူး ကလေးကိုချစ်မိလို့ရူးနေတဲ့အချစ်ရူး" "ကိုကိုရယ်"ရှင်မင်းခ လင်းသုရင်ခွင်ထဲဝင်ပြီးဖက်ထားလိုက်သည် လင်းသုတလည်း သေးသွယ်လှတဲ့ရှင်မင်းခန္ဓာကိုယ်လေးကို ပြန်ဖက်ထားလိုက်လေသည် သူအလိုချင်ဆုံးအရာတခုမဟုတ်လားး ထိုအချိန် !ကလေး!!! ဘုန်းမြတ်မင်းဓားနဲ့ရှင်မင်းခကိုထိုးမို့လုပ်တုန်း လင်းသုတ ရှင်မင်းခကို ဆွဲပြီးလှည့်လိုက်သည် !ဇွက်! !!! !ကိုကို!! !ခွက် ဘုန်း!!!!လင်းသုတကန်ချက်ကြောင်ဘုန်းမြတ်မင်းခွေခွေလေးလဲကျသွားသည် လင်းသုတလည်း မြေကြီးပေါ်သို့လဲကျသွားသည် "ကိုကို ကိုကိုဘာမှမဖြစ်ရဘူး ကိုကိုဟင့်" "ကိုကို ကိုကိုဘာမှမဖြစ်ပါဘူး မငိုပါနဲ့" "ကိုကိုဗိုက်မှာသွေးတွေအများကြီး အီးဟီးး" "ဘာ ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး ကလေးရယ် " "ကိုကို မသေရဘူး မသေရဘူးနော်!" "ကလေး ကိုကို ပြောစရာရှိ... !ပြောလေ ကလေးနားထောင်နေတယ်" "ကိုကိုမရှိရင် ကလေး လိမ်လိမ်မာမာနေနော် ကလေးမမြင်ချင်တဲ့ကိုကို ကလေးနားမှာအရိပ်လိုရှိနေတဲ့ကိုကို ကလေးကိုမကာကွယ်ပေးနိုင်တော့ဘူး အဲ့တာကြောင့် အစစရာရာဂရုစိုက်ပါကလေးရယ် " "ဘာတွေပြောနေတာလဲ ကိုကို ရှင်မင်းကိုဂရုစိုက်ရအုန်းမှာ အရင်လိုရှင်မင်းဘယ်သွားသွားကိုကိုလိုက်ရမှာလေ မဟုတ်တာတွေမပြောပါနဲ့ကိုကိုရယ်" "ကိုကို အကြောင်း..အဟွတ် ကိုကိုသိပါတယ် ကလေး ကိုကိုစိတ်ချ...စိတ်ချမယ်နော် နှောက်စံမတင်းချင်ဘူးကလေး ကလေးမငိုပါနဲ့ကွာ" "ကိုကို မပြောပါနဲ့ ရှင်မင်းနားမှာပဲနေပါနော် ရှင်မင်းမှားခဲ့တာတွေအတွက် တောင်းပန်ပါတယ် နော် ကိုကို ဟင့်"" "ကလေး ကိုကိုလေ ကလေးကိုအရမ်းးချစ်တယ် အမြဲတမ်းလည်းချစ်နေမှာ ယုံနော်ကလေး...." "ကလေးလဲချစ်ပါတယ် ချစ်ပါတယ်ကိုကိုရယ် ကိုကို သိလား" "ကိုကို သိပါတယ် သိပါတယ်ကလေ....."လင်းသုတ ဇတ်ကျိုးကျသွားလေပြီ "ကိုကို ကိုကို ထပါအုန်း မဟုတ်ဘူး မဟုတ်ဘူး ကိုကိုမသေရဘူး ထပါ ကိုကို ရှင်မင်းကိုမထားခဲ့ပါနဲ့ ကိုကို!!!!!!!!!!!!!! အသက်မဲ့နေသောလင်းသုတခန္တာကိုယ်လေးကိုဖက်ထားလိုက်ပြီးး <<<<<<< "သမီး သွားရအောင်လေ လေယာဉ်ကွင်းကိုအချိန်မှီရောက်မှရမယ်လေ" "ဟုတ် သမီးလိုက်ခဲ့မယ်မေမေ သွားနှင့်လိုက်" "အင်း မြန်မြန်လာနော် သမီး" "ဟုတ်" "ကိုကို ကလေးလိမ်မာနေပီ အရင်လိုမဆိုးတော့ဘူး ကိုကိုသိလား ကလေးလေ ကိုကို ကိုအရမ်းချစ်တယ် နောင်ဘဝဆိုတာရှိခဲ့ရင် ကိုကိုနဲ့ပြန်ဆုံချင်တယ် ကလေးတို့ပြန်တွေ့ကြမယ် ပြန်တွေ့ကြမယ်နော်ကိုကို........။ "ကိုကိုလည်းပြန်ဆုံချင်ပြန်တွေ့ချင်ပါတယ်ကလေးလေးရယ်............။ အုတ်ဂူဖြူဖြူလေးထဲက လင်းသုတဝိဥာဉ်လေး ကောင်းကင်ထက်သို့...............။ ပြီးပါပြီ စည်သူစိုး(ဘိုကလေး)
"ကိုကိုကြောင့် ဟုတ်လား" "ကျွန်မတောင်းပန်ပါတယ် ကျွန်မနဲ့အဝေးဆုံးကိုထွက်သွားပေးပါ တောင်းပန်ပါတယ် ရှင့်ကိုမြင်ရတာ နေလိုမီးလိုပူလောင်လွန်းလို့ပါ " "တော်ပါတော့ တော်ပါတော့ကလေးရယ် ကိုကိုသိပါပီ ကလေးစိတ်တိုင်းကျဖြစ်စေရပါမယ် ပြန်တော့ကလေး ပြန်ပါတော့" လင်းသုတ မျက်ရည်မကျမိအောင်ထိန်းရင်းရှင်မင်းခကိုပြန်ခိုင်းလိုက်သည် ကလေးရယ် ကိုကိုကြောင့်မင်းစိတ်မဆင်းရဲစေရပါဘူး စိတ်ချပါ မင်းမမြင်ချင်တဲ့ကိုကိုမျက်နှာကို မင်းမမြင်စေရပါဘူး မမြင်စေရပါဘူးကလေးရယ်...... မြေပေါ်ဒူးထောက်လျက်လေးထိုင်ချလိုက်ရင်း မျက်ဝန်းအိမ်ကမျက်ရည်စတွေ မြေကြီးပေါ်ကျသွားလေ၏ အဲ့လိုနဲ့ လင်းသုတ သူ့ဦးလေးရှိတဲ့မန္တလေးမှာသွားနေလေသည် မတွေ့တာ သုံးလတောင်ရှိသွားပီကို ကလေးလေးစိတ်ချမ်းသာနေမှာပါလေ 📲🎼မင်းအားမနာပါနဲ့ ဝမ်းနည်းပီးမငိုနဲ့ နင်စိတ်ရှုပ်မခံပါနဲ့ ငါ့ကြောင့်မင်းကိုလည်း ငါ့ကိုမြင်နေရရင်စိတ်ပင်ပန်းမယ် အလိုက်သတိနဲ့ငါဘေးထွက်သွားပါမယ်..🎼🎼🎼ဖုန်းဝင်လာလေသည် "တီမေပဲ ဘာကိစ္စရှိလို့လဲမသိဘူး ဟယ်လို တီမေ ပြော...ဗျာ ရှင်မင်းပျောက်နေလို့ ဟုတ် ကျွန်တော်အခုပဲပြန်လာခဲ့မယ် ဟုတ် " ကလေးရယ် ကိုကိုစိတ်ပူလိုက်တာကွာ ဘယ်တွေသွားနေတာလဲ..... ကားကိုအရှိန်တင်ကာမောင်းနေလေသည် ဘာမှဂရုမစိုက်နိုင် ရှင်မင်းလောက်ဘယ်အရာမှအရေးမကြီး အရှိန်ပြင်းပြင်းနဲ့မောင်းသောကြောင့် "တီမေ ဘယ်လိုဖြစ်ရတာလဲ ရှင်မင်းရော ဘယ်လိုပျောက်သွားတာလဲ" "မသိပါဘူးသားရယ် မနက်က သူ့သူငယ်ချင်းတွေနဲ့ဘုရားသွားမယ်ပြောပြီးထွက်သွားတာ အခုထိပြန်မလာသေးလို့ဖုန်းဆက်ကြည့်တော့ ဖုန်းကလည်းစက်ပိတ်ထားတယ် သူ့သူငယ်ချင်းတွေကိုမေးတော့လည်း ပြန်သွားတာကြာပီတဲ့ သားရယ် အန်တီသမီးကိုရှာပေးပါအုန်းကွယ် " "စိတ်ချပါ သိပ်လည်းစိတ်မပူပါနဲ့ ရှင်မင်းကိုရအောင်ရှာပေးမှာပါ " !တီ တီ တီ!!!!! "ဟယ်လို " "ကိုကို ကိုကိုကယ်ပါအုန်း ရှင်မင်းကိုကယ်ပါအုန်း"" "ရှင်မင်း ကလေးဘယ်မှာလဲ " "မသိဘူးကိုကို ရှင်မင်းကြောက်တယ် ကယ်ပါအုန်းကိုကိုရယ် " "ရှင်မင်း ကိုကိုပြောတာနားထောင် အဲ့အနီးအနားမှာဘာရှိလဲ ကိုကိုပြော မကြောက်နဲ့ " "မှောင်နေတာကိုကိုရဲ့ အဆောက်အဦးတခုပဲ ဂိုဒေါင်လိုလို စက်ရုံလိုလို အဲ့ထဲမှာကိုကို " "ဟုတ်ပီ ကိုကိုလာခဲ့မယ် ကလေးမကြောက်နဲ့ ကိုကိုလာပီးခေါ်မယ် ခနစောင့်နေနော်" "သား သမီး ဘယ်မှာလည်းတဲ့ " "အဆောက်အဦးတခုတဲ့ ကျွန်တော်သိတယ် အဲ့ကိုကျွန်တော်လိုက်သွားမယ် မေမေတို့က ရဲကိုခေါ်ပြီးကျွန်တော်နောက်လိုက်ခဲ့" "ဖြစ်ပါ့မလား " "ဖြစ်ပါတယ် " "သတိထားနော်သား" "စိတ်ချပါ " လင်းသုတ ရှင်မင်းခကိုဖမ်းထားတဲ့ထိုအဆောက်အဦးသို့ ပြေးလာခဲ့သည် "ကလေး မကြောက်နဲ့ကိုကိုလာပီ ကလေးကိုဘာမှမဖြစ်စေရဘူး ကိုကိုအသက်နဲ့ကာကွယ်မယ် "" ••\•••••••••••••••••••••••••• "ကိုကို လာပါတော့ ရှင်မင်းကြောက်လှပီ" လူတစုရှင်မင်းနေတဲ့အခန်းထဲသို့ ရောက်လာခဲ့သည် ဟင် ဘုန်းမြတ် "ဘုန်းမြတ် နင်" "သိပ်ဟုတ် နင့်ချစ်သူဘုန်းမြတ်လေ " "နင် ငါ့ကိုဖမ်းလာတာနင်ပေါ့" "ဟုတ်တယ် " "ဘာလို့ ငါ့ကိုဖမ်းလာတာလဲ ငါကနင့်ချစ်သူနော်" "သိချင်လား ဘာလို့ဆို နင့်ကိုတဖက်နိုင်ငံကိုရောင်းစားဖို့ " "ဘာ နင် တော်တော်ယုတ်မာတဲ့ကောင်ပဲ ခွေးလောက်အဆင့်မရှိတဲ့ကောင်" "ဟားဟား အဲ့အဆင့်မရှိတဲ့ကောင် ယုတ်မာတဲ့ကောင်ကိုနင်ချစ်ခဲ့တာမဟုတ်ဘူးလား" "တောက်စ် လူပါးဝလို့ ကိုကိုပြောတာမှန်နေတာပဲ " "နှမြောတော့နှမြောစရာပဲ "ရှင်မင်းခပါးကိုနမ်းဖို့လုပ်တော့ ရှင်မင်းခရှောင်လိုက်သည် ပြီးတော့ !ထွီ!! "ငါ့အသားလာမထိနဲ့ ရွံလို့" "နင်ကများ ငါ့ကိုတံတွေးနဲ့ထွေးတယ်" !ဖြောင်းးဖြောင်းးဖြောင်းး!!!! ရှင်မင်းခပါးကိုဘယ်ပြန်ညာပြန်ရိုက်လေသည် ရှင်မင်းခပါးစပ်မှသွေးတွေထွက်လာသည် ရှင်မင်းခဆံပင်ကိုဆွဲပီး "နင့်လိုကောင်မက ငါ့ကိုတံတွေးနဲ့ထွေးတယ် သေသွားမယ် နင့်ကိုသတ်ပြစ်လိုက်လို့ရတယ် " "သတ်လိုက်စမ်းပါ သတ်လေ " "ငါ """" !ဝုန်းး!!! "ရပ်လိုက်စမ်းဘုန်းမြတ် " "ကိုကို " "ကျွတ် ဇယားကလာရှုပ်နေပြန်ပီ အဲ့ကောင်ကိုငရဲပြည်ပို့ပေးလိုက်စမ်း" "ကိုကို " "မကြောက်နဲ့ရှင်မင်း ကိုကိုရှိတယ်" ဘုန်းမြတ်မင်းရဲ့လူတွေနဲ့ လင်းသုတ တပွဲတလမ်းနွှဲနေကြသည် "ဒီမှာ လင်းသုတ" "ကိုကို" "ဘာလုပ်တာလဲ လွှတ်လိုက်စမ်း " ရှင်းမင်းခလည်ပင်းကိုဓားနဲ့ထောက်ထားလေသည် "ဘုန်းမြတ် လွှတ်လိုက်ပါ ငါတောင်းပန်တယ် " "နှစ်ခုထဲက တခုရွေး မင်းအသက်ကိုအသေခံမလား သူ့အသက်ကိုမင်းကယ်မလား"
နောင်တရခဲ့မိသောအချစ် Date: 12-07-2017 🎼လိမ်လိမ်မာမာနေပါကလေးရယ် ဟိုးအရင်လိုမဆိုးနဲ့ လိမ်လိမ်မာနေပါကလေးရယ် နောက်ရင်ခွင်အသစ်နဲ့ 🎼🎼🎼 "ကိုကို ကလေး လိမ္မာနေပါပီ လိမ္မာနေပါပီကိုကိုရယ်" လွန်ခဲ့သောသုံးနှစ်ကျော်ခန့်.......... " ဟဲ့ ဘယ်လဲဒါက"ရှင်မင်းခ အမေစကားကြောင်ခြေလှမ်းများရပ်တန့်သွားသည် သူ့အမေဘက်လှည့်ကာ "ဟို သူငယ်ချင်းတွေနဲ့ရုပ်ရှင်သွားကြည့်မို့" "ဘယ်သူတွေပါလဲ " "လဝန်းတို့နဲ့ပါ" "ယောကျာ်းလေးတွေရောပါလား" "အယ် ဟို နဲနဲတော့ပါတယ်" "အဲ့တာဆို လင်းသုတကိုခေါ်သွား" "ရှင် ဟာ မေမေကလဲ မခေါ်ချင်ပါဘူး" "ရှင်မင်း ခေါ်ဆိုခေါ်သွား" "မေမေကလည်း" "မေမေကမလည်းနဲ့ ဖုန်းဆက်အခု " "ဟုတ်"မေမေစကားကိုမလွန်ဆန်နိုင် ပါးစပ်ကပွစိပွစိနှင့်ဖုန်းခေါ်လိုက်သည် "ဟဲလို ကလေးပြော" "(ငါ့များကလေးတဲ့)ဒီနေ့ရှင်မင်းသူငယ်ချင်းတွေနဲ့ရုပ်ရှင်သွားကြည့်မို့ မေမေက ကိုကို ကိုပါခေါ်သွားစိုလို့" "ဪ ကိုကိုက ဒီနေ့ နည်းနည်းနေမကောင်းချင်သလိုဖြစ်နေလို့..." "ကိုကိုနေမကောင်းရင် မလိုက်တော့နဲ့လေ ရှင်မင်းကိုယ့်ဘာသာပဲသွားလိုက်မယ်.." "ရပါတယ် ကိုကိုဆေးသောက်ပီးပီ လိုက်ခဲ့မယ်နော် ကိုကို ကိုခနစောင့်နေနော်" "ကိုကို ဟာ ဟဲလို" "ဘာတဲ့လဲ" "လာခဲ့မယ်တဲ့" "အင်း " ဟူးးးဘယ်တော့မှလွတ်လွတ်လပ်လပ်မနေရဘူး စိတ်ညစ်ဖို့ကောင်းတယ် "ကလေး သွားမယ်လေ" "အင်း " "သား သားညီမလေးကို ဂရုစိုက်နော်" "စိတ်ချပါ တီမေ " လင်းသုတ နဲ့ရှင်မင်းခ ကားနဲ့ထွက်လာလိုက်သည် "ကလေး နေမကောင်းဘူးလား" "ကောင်းပါတယ် " လင်းသုတအမေးကိုရှင်မင်းခ ခပ်ပျက်ပျက်ပြောလိုက်သည် "အင်းပါ" ကိုကိုသိပါတယ်ကလေးရယ် ကိုကိုပါလာလို့ ကလေးဒီလိုဖြစ်နေတယ်ဆိုတာ ဟူးး >>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>> "ရှင်မင်းရေ ငါတို့ဒီမှာ" ရှင်မင်းခ လဝန်းမေတို့ကိုတွေ့တော့ပြေးသွားလိုက်သည် "ကလေး မပြေးနဲ့လေ " လင်းသုတနောက်ကနေပြေးလိုက်သွားသည် "ရှင်မင်း နင့်အဲ့ကိုကိုကပါလာပြန်ပီလား" "နင်တို့မြင်တဲ့အတိုင်းပဲ" "ရှင်မင်းတို့များကံကောင်းချက်" "ဘာကံကောင်းတာလဲ ကံဆိုးတာ နေရာတကာ အရမ်းပဲ ဟွန် ဘုန်းမြတ်တို့ရော" "ဟိုမှာ လာပေါ့" ဘုန်းမြတ်တို့အုပ်စုလည်းရောက်ရှိလာသည် "ကလေး ဘာစားမလဲ" "ဘာမှမစားချင်ဘူး ဪ လူစုံပြီးမလားသွားကြရအောင်"ရုပ်ရှင်ရုံထဲဝင်သွားကြသည် လင်းသုတကတော့ ကျန်ခဲ့တာပေါ့ "ဟဲ့ ရှင်မင်း နင့်ကိုကို ကိုခေါ်လိုက်လေ" "မခေါ်ပါဘူး " "ဟဲ့ ဪ နင်တို့ရှင်မင်းနောက်လိုက်သွား ငါ ကိုလင်းသုတကို သွားခေါ်လိုက်အုန်းမယ်" "အေးအေး"လဝန်းမေ လင်းသုတနားသို့ရောက်လာလေသည် "အကို လာလေ ရုပ်ရှင်ကြည့်ရအောင်" "ဪ ရပါတယ်ညီမ အကိုအပြင်ကပဲစောင့်နေမယ် သွားကြည့်ပါ ဒီမှာ ညီမတို့စားဖို့ မုန့်လေးတွေ " လင်းသုတပေးတဲ့မုန့်ထုတ်လေးကိုယူပြီးလဝန်းမေ ရုပ်ရှင်ရုံထဲသို့ဝင်သွား၏ "ကလေးရယ် ဘာကြောင့်ကိုကိုအပေါ်စိမ်းကားနိုင်တာလဲ """" ¿¿¿¿¿¿¿¿¿¿¿¿¿¿¿¿¿¿¿¿¿¿¿¿¿¿¿¿¿¿¿¿¿¿¿¿¿¿¿¿¿ "ဘယ်လိုမေမေ သမီးက ကိုကိုနဲ့လက်ထပ်ရမယ် ဟုတ်လား" "ဟုတ်တယ် သားလင်းသုတနဲ့လက်ထပ်ရမယ်" "မေမေ သမီးမှလက်မထပ်ချင်သေးတာ ပြီးတော့သမီးမှာချစ်သူရှိတယ်လေ" "တိတ်စမ်း ညည်းမှာချစ်သူရှိတာဘာလုပ်ရမှာလဲ လင်းသုတနဲ့ပဲယူရမယ် ညည်းကောင်ကိုအခုချက်ချင်းဖျက်" "မေမေတို့မတရားဘူး သမီးချစ်သူကိုပဲလက်ထပ်မှာ အဲ့လူကိုလက်မထပ်ဘူး သေတာတောင်လက်မထပ်ဘူး" !ဖြန်!!! "တိတ်စမ်း ညည်းပါးစပ်ကိုပိတ်ထား ဒီနေ့ကစပြီးအိမ်ထဲကအိမ်ပြင်မထွက်ရဘူး ပေးအဲ့ဖုန်း" "မေမေ အဲ့လိုမတရားမလုပ်ပါနဲ့ သမီးကိုလင်းသုတနဲ့လက်မထပ်ချင်ဘူး မေမေ ဟင့် ဒါ ဟို လင်းသုတဆိုတဲ့လူကြောင့် ဒင်းကြောင့် " လင်းသုတတို့အိမ်ဖက်ကိုရှင်မင်းခရောက်လာသည် လင်းသုတကိုရှာနေသည် အိမ်ထဲကနေထွက်လာတဲ့လင်းသုတကိုတွေ့သွားသည် "ကိုလင်းသုတ" "ဟာ ကလေး ဒီအချိန်ကြီး ဘာကိစ္စလဲ" သူချစ်တဲ့ ကလေးလေးကိုတွေ့တော့ ပြေးသွားလိုက်သည်... !ဖြောင်းး!!! ဘာမပြောညာမပြောနဲ့ လင်းသုတပါးကိုရှင်မင်းခရိုက်လိုက်သည် "ကလေး" "ဘာကလေးလဲ မခေါ်နဲ့ ရှင့်ကိုအရမ်းမုန်းတယ် သိလား " "ဟင် ကိုကိုဘာလုပ်မိလို့လဲ" "ဘာလုပ်မိလို့လဲ ဟုတ်လား ရှင်လုပ်တာရှင်မသိဘူးလား" "ကိုကိုဘာမှမသိဘူးဘာဖြစ်တာလဲ" "ရှင် ကျွန်မအမေကို ကျွန်မနဲ့လက်ထပ်ဖို့သွားပြောတယ်မလား ဟင် ရှင်ကိုရင်းရင်းနှီးနှီးဆက်ဆံတာနဲ့ကျွန်မကယူရမှာလားရှင်နဲ့ ဟင် ပြောစမ်းပါ" "ဘာ ကလေး ဘာတွေပြောနေတာလဲ ကိုကိုမသိဘူး " "တော်တော့ ရှင့်ကြောင့် ကျွန်မကိုငယ်ငယ်ကတဲကလက်ဖျားနဲ့မထိတဲ့မေမေက အခုကျွန်မပါးကိုရိုက်တယ် ရှင်နဲ့စတွေ့ကတဲက ကျွန်မစိတ်ချမ်းသာရတဲ့နေ့တနေ့မှမရှိခဲ့ဘူး အခုကျွန်မချစ်သူနဲ့ဝေးရတော့မယ် ဒါတွေအားလုံးရှင့်ကြောင့် သိရဲ့လား"
без подписи
"မာမီကိုအပြစ်မပြောပါနဲ့" "သမီးကစောက်ကောင်မ မဟုတ်ပါဘူးဒယ်ဒီသမီးပါ" "အား!!!!!!!" "မလာကျပါနဲ့" "မလုပ်ကျပါနဲ့" ခြောက်ခြားစရာပုံရိပ်ပေါင်းစုံကြောင်းအသံမျိူးစုံဖြင့်အော်ဟစ်နေသောဥဒါန်းတစ်ယောက်ရင်ဘတ်ထဲကနာကျင်မှုကိုမခံစားနိုင်တော့ပဲထို့နေရာမှာတင်အသက်ရူရပ်ပြီးသေသွားတော့သည်။ "ဒါကတော့ဥဒါန်းသစ်ရဲ့နိဂုံးပါပဲ" "နိဒါန်းကောင်းခဲ့တဲ့ဥဒါန်းကနိဂုံးတော့မကောင်းခဲ့ပါဘူးခင်ဗျာ "သူအခုလို့နိဂုံးမကောင်းရတာမိဘတွေနဲ့အများကြီးသတ်ဆိုင်ပါတယ်" "မိဘတွေသာသူမအရှေ့မှာရန်မဖြစ်ပြဘူးဆိုရင်မိဘတွေချစ်ချစ်ခင်ခင်နေပြမယ်ဆိုရင်သူမကိုရင့်သီးတဲ့စကားတွေမပြောဘူးဆိုရင်ဥဒါန်းသစ်ရဲ့နိဂုံးကအရမ်းကိုလှပခဲ့မှာပါ" "သူမရဲ့တက္ကသိုလ်ဝင်တန်းresultကိုအားလုံးသိချင်ကျမယ်လို့ကျွန်မထင်တယ်သူမကAll Dနဲ့အောင်ခဲ့တာပါသူမသာအခုချိန်ထိသက်ရှိထင်ရှားရှိအုံးမယ်ဆိုအရမ်းအရမ်းတော်တဲ့ဆရာဝန်တစ်ယောက်ဖြစ်နေလောက်ပါပြီးသူမ မရှိတော့တာနိုင်ငံတော်လဲအများကြီးနစ်ပါတယ်" "လက်ဦးဆရာမည်ထိုက်ပပုဒ်စာရိယမိနဲ့ဖဆိုတဲ့စကားပုံအတိုင်းမိဘနှစ်ပါးကသားသမီးတွေရဲ့လက်ဦးဆရာပါလက်ဦးဆရာကကောင်းတာမလုပ်ပြကောင်းတာမသင်ပြရင်သားသမီးရဲ့အကျိူးရလာဒ်ကလဲကောင်းမှာမဟုတ်ပါဘူးဒါကြောင့်ဒီနေ့ပွဲလေးကိုကြွရောက်လာကျတဲ့မိဘတွေကကိုယ်သားသမီးတွေကိုဥဒါန်းသစ်လို့မဖြစ်ရလေအောင်ဆောင်ရွက်ကျဖို့ပြောကြားချင်ပါတယ်ခင်ဗျာ.....။ ပြီးပါပြီး😊😊 စည်သူစိုး(ဘိုကလေး)
"အခုထိစောက်မာန်ကတက်နေတုန်းနင်အမေထောင်ကျတာကိုနင်ဂုဏ်ယူနိုင်ပေမယ့်ငါမယူနိုင်ဘူးနင်အမေတောင်သူကြိုက်တာသူလုပ်ပြီးထောင်ထဲသွားထိုင်သေးတာပဲငါလဲငါကြိုက်တာငါမယ်" "ဒယ်ဒီအဲ့အမျိူးသမီးနဲ့လက်ထပ်မယ်ဆိုရင်သမီးရဲ့အသက်မရှိတဲ့အလောင်းကိုပဲမြင်ရမယ်" "ကောင်းတာပေါ့ငါပိုတောင်လွတ်လပ်သေးတယ်မြန်မြန်သာလုပ်လိုက်စမ်းပါ" "ချစ်ကလေးလာသွားမယ်" "ဟုတ်ကဲ့ကို" ဒယ်ဒီရဲ့စကားကဥဒါန်းရဲ့ရင်ကိုဗုံးခွဲလိုက်သလို့တစစီကွဲပြီးအလွန်နာကျင်ခဲ့သည်။ ထို့နေ့မှစ၍ဒယ်ဒီကညစဉ်ရက်စက်ဥဒါန်းကိုအပြစ်တင်ပြောဆိုကျိန်မောင်းခဲ့သည်။ ဒယ်ဒီရဲ့စကားတွေနဲ့မာမီကိုလွမ်းတဲ့စိတ်တွေပေါင်းပြီးတဖြေးဖြေးဥဒါန်းစိတ်ကျရောဂါဝင်မှန်းမသိဝင်လာခဲ့သည်။ လူလဲအအိပ်ပျက်အစားပျက်နဲ့တစ်ရှောင့်ရှောင့်ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ညစဉ်ရက်စပ်အိပ်မက်ဆိုးများကဥဒါန်းရဲ့ညတွေကိုမင်းပြုအုပ်စိုးနေသည်။ အချိန်ကြာလာတော့အိပ်မက်ဆိုးများကအပြင်မှာတကယ်ဖြစ်နေသလို့ဥဒါန်းထင်မြင်လာခဲ့သည်။ညရောက်မှာကိုဥဒါန်းကြောက်ရွံ့နေခဲ့သည်။တက္ကသိုလ်ဝင်တန်းစာမေးပွဲဖြေတဲ့နေ့ကိုရောက်မှန်းမသိရောက်လာခဲ့သည်။ ဥဒါန်းနဲ့မတွေ့ရတာကြာတဲ့ဆရာမတွေကဥဒါန်းကိုတွေ့တော့အလွန်အံ့ဩံကျသည်။အရင်ကပြည်ပြည်ဖောင်းဖောင်းနဲ့အလွန်ချစ်စရာကောင်းတဲ့ဥဒါန်းအခုတော့အရိုးပေါ်အရည်တင်ကာမျက်ကွင်းများကလဲပန်ဒါကပင်အဖေခေါ်ရတော့မည်ဖြစ်သည်။ "သမီးဥဒါန်း" "ရှင့်ဆရာမ" "အိုးသမီးရယ်ပိန်သွားလိုက်တာကြည်စမ်းပါအုံး" "သမီးနေရောကောင်းရဲ့လား??" "ဟုတ်ကောင်းပါတယ်ဆရာမ" "အဲ့ဒါဆိုစာတွေအရမ်းလုပ်လို့ပိန်သွားတာလား???" "ဟုတ်မယ်ထင်တာပဲသမီးလဲသေချာသိဘူး" "သမီးမာမီရော??" "မာမီ" ဆရာမကမာမီရောလို့မေးလိုက်တဲ့အချိန်မှာဥဒါန်းနှုတ်ကနေမာမီလိုရေရွတ်မိတယ် ထိုနာမ်စားကိုဥဒါန်နှုတ်ကမထွက်ရတာအချိန်အတော်ကြာပြီးမဟုတ်လား? မာမီဆိုတဲ့အသံကြောင့်လှုပ်ရှားမူရပ်တန့်သွားတဲ့ဥဒါန်းကိုဆရာမက "ဥဒါန်းသမီး ဥဒါန်း ဥဒါန်း" "ရှင့်" "တီချယ်မေးနေတယ်လေသမီးမာမီရောလို့???" "မာမီမရှိဘူးဆရာမ" "ဘယ်သွားလို့လဲခရီးသွားတာလား?" "ဟုတ်" "အော်သမီးကမာမီကလွမ်းနေတာလား??" "ဟုတ်" "မာမီပြန်လာမှာပါသမီးရယ်သမီးစာမေးပွဲကိုသာဂရုစိုက်ပြီးဖြေနော်" "ဟုတ်ကဲ့" မာမီဆိုတဲ့နာမ်စားတစ်ခုကဥဒါန်းရင်ကိုအင်မတန်လှုပ်ခတ်စေခဲ့ပါသည်။အမေတစ်ယောက်လုံးသက်ရှိထင်ရှားရှိနေပါရဲ့နဲ့မတွေ့ရမမြင်ရမာမီလို့ခေါ်ခွင့်မရှိတဲ့ဘဝကိုဥဒါန်းနာကြဉ်းမိသည်။ "ကို" "အွန်း ချစ်ပြော" "ဟိုမှာဥဒါန်းသစ်ကိုကြည်" "ကိုနဲ့ပြတ်သွားလို့မစားနိုင်မသောက်နိုင်ဘူးထင်ပါရဲ့အရိုးပဲကျန်တော့တယ်" "ထားလိုက်ပါချစ်ရယ်ဂရုစိုက်မနေနဲ့" သူတို့နှစ်ယောက်ကိုဥဒါန်းစဝင်လာထဲကတွေ့သည်။မမြင်ချင်ယောင်ဆောင်ပြီးအခန်းထဲဝင်ဖို့လုပ်သော်လဲသူမအကြောင်းပြောနေတဲ့သူတို့နှစ်ယောက်ကြောင့်ခြေလှမ်းတွေကိုဦးတည်ချက်ပြောင်းကာ "ဟိတ်" "ငါရဲ့အချစ်ဆုံးသူငယ်ချင်းဟောင်းနဲ့ချစ်သူဟောင်းလေးနေကောင်းရဲ့လား???" "ကောင်းတာမှတစ်ဖက်ကိုလွန်လို့နင်ရော??အိုး နင်ကတော့ကောင်းမဲ့ပုံမပေါ်ပါဘူး ဟွန့်" ဥဒါန်းကိုအပေါ်အအောက်သေချာကြည်ပြီးဆိုလိုက်သောစကားဖြစ်သည်။ "အို" "ချစ်သူငယ်ချင်းဟောင်းလေးရေအပြင်ပန်းကြည်ပြီးမဆုံးဖြတ်ရဘူးလေကွာ" "အပြင်ပန်းကြံခိုင်ဖို့မလိုဘူးအတွင်းပိုင်းကြံခိုင်ဖို့ပဲလိုတာ" "အဲ့ဒါတွေထားလိုက်ပါကိုယ်ဒီကိုလာတာမင်းတို့ကိုဂုဏ်ပြုပေးမလို့" "ဂုဏ်ပါတယ်နော်မင်းတို့နှစ်ယောက်အမြဲပျော်ရွင်နိုင်ပါစေ" "ကျေးဇူးပဲ"(အောင်နိုင်သူမျက်နှာထားဖြင့်) "ကိုယ်ရဲ့ချစ်သူငယ်ချင်းဟောင်းလေးကိုစကားလက်ဆောင်တစ်ခုပေးခဲ့မယ်" "ခြံတစ်ခါခုန်ဖူးတဲ့နွားတစ်ကောင်ကခြံထပ်ခုန်ုဖို့ဝန်မလေးဘူးတဲ့" "ဘာကြာ" ဥဒါန်းသစ်နင် နင်........." "အဲ့ဒါကိုယ်ပေးချင်တဲ့စကားလက်ဆောင်ပဲ" "See ya" အလှပဆုံးနဲ့အတောက်ဆုံးပြုံးပြကာဥဒါန်းထို့နေရာကထွက်လာခဲ့သည်။ စိတ်ထဲမှာတော့ဥဒါန်းသစ်နင်တော်တယ်လို့ကိုယ်ကိုယ့်ပြောခဲ့သည်။ စာမေးပွဲဖြေပြီးလို့ပြန်လာတိုင်းဒယ်ဒီဆီကဖြေနိုင်လားလို့မေးတဲ့အသံလုံးဝမကြားရကြိမ်းမောင်းမြဲပဲဖြစ်သည်။ နောက်ဆုံးတစ်ဘာသာဖြေပြီးအိမ်ပြန်တော့အိမ်မှာဒယ်ဒီကဟိုတစ်ခါကဥဒါန်းနဲ့တွေ့ခဲ့သည့်အမျိူးသမီးနဲ့လက်ထပ်လိုက်ဟုသောသတင်းကိုကြားရသည်။ ငိုမြဲငိုနေသော်လဲမကုန်ခမ်းနိုင်တဲ့သမုဒ္ဒရာမျက်ရည်တွေဟာကျလာခဲ့ပြန်သည်။ ဒီတစ်ခါနာကျင်မူကအဆပေါင်းများစွာပြင်းထန်းသည်။ အခန်းတစ်ခန်းလုံးကိုအမှောင်ချကာဥဒါန်းငိုကြွေးနေမိသည်။အမှောင်သည်ဥဒါန်း၏ညများကိုအုပ်စိုးနေသည့်အိပ်မက်ဆိုးများကိုအားပေးအားမြောက်ပြုခဲ့သည်။ အိပ်မက်များသည်အပြင်လို့ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ပုံရိပ်ပေါင်းများစွာသည်တယ်ဥဒါန်း၏ကို ဓားဖြင့်ထိုးသလို့နာကျင်စေခဲ့သည်။ မာမီကိုဒယ်ဒီကရိုက်နေတဲ့ပုံရိပ်တွေရည်းစားနဲ့သူငယ်ချင်းဖောက်ပြန်တဲ့ပုံရိပ်တွေမာမီကိုဖမ်းခေါ်သွားတဲ့ပုံရိပ်တွေဒယ်ဒီကမာမီကိုပြစ်တင်ပြောဆိုနေတဲ့ပုံရိပ်တွေကပိတ်ကာပေါ်မှာပြနေတဲ့3Dရုပ်ရုင်တွေလို့ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။ပုံရိပ်တွေနဲ့အတူအသံတွေကလဲဥဒါန်းကိုခြောက်လန့်နေခဲ့သည်။ ဥဒါန်းရဲ့မျက်စိတွေနားတွေချာချာလည်နေခဲ့သည်။အခန်းထဲမှာတစ်ယောက်ထဲအော်ဟစ်ဆူညံ့နေသည်။ "ဒယ်ဒီရယ်မာမီကိုမရိုက်ပါနဲ့" "မာမီကိုမဖမ်းကျပါနဲ့" "ဘာလို့သဲကိုထားခဲ့ရတာလဲ??" "ဘာလို့သစ္စာဖောက်ရတာလဲ?"
သူမအကြောင်းပြောရင်း တဟားဟား ရယ်နေသော ချစ်သူနှင့် သူငယ်ချင်းကြောင့် ရှက်ရွံ့ခြင်း သိမ်ငယ်ချင်း အပြင် သစ္စာဖောက်တာပါခံလိုက်ရတာမို့နာကျည်းခြင်းများပါ ရောယှက်ကာ ဝဲတက်လာသော မျက်ရည်များကို မျက်တောင်ဖြင့်ပုတ်ထုတ်ရင်း အံကိုတင်းတင်းကြိတ်ကာ.... "သူများအကြောင်းပြောရတာ တော်တော်မှပျော်ကြရဲ့လား" "ဟင် ဥဒါန်း" ချစ်ရသူဆီမှအသံထွက်လာပေမယ့် သူမ သူငယ်ချင်းကတော့ နှူတ်ဆိတ်နေခဲ့သည်။ "အရမ်း အရသာရှိလား နောက်ကွယ်မှာ ပျော်နေကြတာ" "ဥဒါန်း...ကို" "ကို တော်တော့ ရှင်းပြမနေနဲ့ ဟုတ်တယ် ဥဒါန်းသစ် ငါနဲ့ကိုနဲ့တွဲနေတယ် အဲ့တော့ဘာဖြစ်လဲ" "...." ကိုယ့်ဆီက ချစ်သူကိုလုယူသွားသူက ထိုသို့စကားမျိုးပြောလာသောအခါ ဥဒါန်းတစ်ယောက်ဆွံ့အ နေမိခဲ့သည်။ "စာတော်တာတစ်ခုကလွဲရင် ဘာမှသုံးစားမရတဲ့ နင့်ကို ကိုကချစ်မယ်တဲ့လား အဟက် ကိုယ့်ဘာသာ ဘဝင်တွေဇွတ်မြင့်နေတယ် နင့်ပုံလဲ နင်မှန်မှာပြန်ကြည့်ပါဦး" "...." "ချစ် တော်တော့ ကိုတို့သွားရအောင်" "ကျစ် ဥဒါန်းသစ် အခု ငါနဲ့ကို တွဲတာလဲ နင်သိပြီးပြီ ဆိုတော့ ငါတို့ကိုထပ်မနှောင့်ယှက်ဖို့မျှော်လင့်တယ် သွားပြီ အဟင်း" ထွက်သွားခါနီးမှာ လှောင်သလိုလိုနဲ့ပြုံးသွားတဲ့သူငယ်ချင်းဖြစ်သူရဲ့အပြုံး တစ်ချက်တောင်ပြန်လှည့်မကြည့်ခဲ့တဲ့ ချစ်ရသူရဲ့စိမ်းကားမှုတွေကြောင့်... ခုဏက ထိန်းထားတဲ့မျက်ရည်တွေ ဝဲတက်လာပြီး သူမမတ်တပ်ရက်နေတဲ့ ထိုမြက်ခင်းပေါ်မှာ ဒူးထောက်လျက်သားနဲ့ငိုကြွေးနေမိခဲ့သည်။ ကျောင်းလာရင် ချစ်ရသူနဲ့သူငယ်ချင်းကိုရင်ဖွင့်မယ်လို့မျှော်လင့်ထားတာတွေကဖြစ်မလာဘဲ သူတို့ကပါ ဒဏ်ရာတွေ ထပ်ပေးသွားသောအခါ... မွန်းကြပ်နေတဲ့သူမရဲ့ရင်အစုံဟာ ပိုပြီးဖြစ်ညှစ်ထားသလိုခံစားလာရသည်။ ထို့နေ့မှစ၍ဥဒါန်းတစ်ယောက်အပေါင်းအသင်းလဲမရှိတစ်ယောက်ထဲအထီးကျန်စွာဖြင့်ရက်ပေါင်းများစွာကိုဖြတ်သန်းခဲ့သည်။ အိမ်နဲ့ကျောင်းသာအသွားအပြန်ရှိသောဥဒါန်းတစ်ယောက်အိမ်ပြန်ရောက်ချိန်တိုင်း ဒယ်ဒီနဲ့မာမီရဲ့ရန်ဖြစ်သံတွေကိုအချိန်တိုင်းကြားနေရသည်။ထို့အသံတွေကဥဒါန်းကိုခြောက်လန့်မှန်းမသိခြောက်လှန်နေခဲ့သည်။ တစ်နေ့မာမီအဖမ်းခံရသည်။ ဥဒါန်းမျက်စိရှေ့မှာတင်ကိုယ်အမေကိုလာဖမ်းတာမြင်ရတော့ကျောက်ရုပ်တစ်ရုပ်လိုဖြစ်နေသည်။မာမီလက်ကလက်ထိပ်တွေကိုမြင်တိုင်း အသက်ရူရပ်မတက်ခံစားရသည်။ ဘာလုပ်ရမှန်းမသိတဲ့အဆုံးဒယ်ဒီကိုဖုန်းဆက်ခေါ်ပြီးလာဖမ်းတဲ့ရဲသားတွေကိုသာ မာမီကိုမဖမ်းဒူးထောင်တောင်ပန်းနေမိတော့သည်။သူမမည်မျှပင်တောင်ပန်းနေပါစေရဲသားတွေကမာမီကိုလက်ထိပ်ခတ်ပြီးဆွဲခေါ်မြဲခေါ်သွားသည်။ ရဲကားနဲ့မာမီအခေါ်ခံသွားရတဲ့မာမီကိုကြည်ပြီးသူမငိုရုံကလွဲပြီးမည်သည်အရာကိုမှမတက်နိုင်ခဲ့ပါ။အိမ်ကိုပြန်လာမယ်ဒယ်ဒီကိုပင်အားကိုးတကြီးစောင့်နေမိတော့သည်။ ခြံထဲကားဝင်လာသံကြားလို့ဒယ်ဒီတော့မာမီကိုပြန်ခေါ်လာပြီးပဲဆိုတဲ့အထင်ဥဒါန်းအပြင်ကိုထွက်ခဲ့သည်။ ဒါပေမယ့်ဥဒါန်းထင်တာနဲ့တခြားဆီးဒယ်ဒီနဲ့မာမီပါမလာခဲ့ပါ။ "ဒယ်ဒီ" "မာမီ" "မာမီရောဒယ်ဒီနဲ့တူတူပါမလာဘူးလား?" "မပါဘူး" "နင်အမေကိုငါပြန်မထုတ်ပေးဘူး" "သူထိုက်နဲ့သူကံပလေစေအုံး" "ဒယ်ဒီရယ်အဲ့လို့မလုပ်ပါနဲ့မာမီကိုပြန်ခေါ်ပေးပါနော်" "စောက်ကောင်မနင်ပါးစပ်ပိတ်ထားစမ်း ငါရိုက်လိုက်ရနင်တော့သေတော့မယ်ငါနင့်အဖေငါကိုလာပြီးဆရာမလုပ်နဲ့" "ဒါပေမယ်အဲ့ဒယ်ဒီမိန်းမသမီးရဲ့မာမီလေဒယ်ဒီသူကို........." "ဖြန်း........." "နင်ကိုငါလျှာမရှည်နဲ့လို့ပြောနေတယ်လေ" ပူထူသွားတဲ့ပါးပြင်ကိုကိုင်ပြီးဥဒါန်းအသက်မဲသလို့ခံစားခဲ့ရသည်။ လက်ငါးချောင်းရာထင်သွားတဲ့ပါးပြင်ကိုကိုင်ပြီးမျက်ရည်များစွာဖြင့်ဥဒါန်းအပေါ်သို့ပြေးတက်ခဲ့သည်။ "ကောင်မလူပါးဝလို့အဖေကိုများဘာမှတ်နေလဲမသိ.........." ဒယ်ဒီကတော့ဥဒါန်းကိုဆဲဆိုရင်းနဲ့အောက်ထပ်မှကျန်ခဲ့သည်။ အခန်းတံခါးကိုလော့ချပြီးအသံမထွက်အောင်ဥဒါန်းပါးစပ်ကိုပိတ်ပြီးငိုခဲ့သည်။ စိတ်ထဲမှာတော့"ဘာလို့လဲ??"ဘာလို့အခုလို့ဖြစ်ရတာလဲ???" "ဘာလို့ပြောင်းလဲကုန်တာလဲ??" "ဘာတွေဖြစ်ကုန်တာလဲ??" "ငါအပြစ်တွေများလုပ်မိလို့လဲ???" စတဲ့မေးခွန်းတွေကအက်ကြောင်းထပ်နေသည်။ အဲ့နေ့ကစပြီးဥဒါန်းဒယ်ဒီနဲ့စကားမပြောဖြစ်တော့ပါဒယ်ဒီကများလာခေါ်မလားဆိုတဲ့အတွေးနဲ့ဥဒါန်းဒယ်ဒီကိုစောင့်ဆိုင်းနေမိသည်။ မာမီနဲ့မတွေ့ရတာ၄လတောင်ကျော်သွားခဲ့သည်။တက္ကသိုလ်ဝင်တန်းစာမေးပွဲများလဲဖြေရတော့မည်။ဥဒါန်းလဲညစဉ်ဆက်ဝမ်းနည်းခြင်းအထီးကျန်ခြင်းများဖြင့်ဖြတ်သန်းလာခဲ့သည်။ တစ်နေ့ဥဒါန်းကျောင်းကနေအိမ်ကိုအပြန်အိမ်မှာဒယ်ဒီကိုတခြားမိန်းမနဲ့အတူတွေ့လိုက်ရသည်။ဥဒါန်းရင်ထဲစူးကနဲ့နဲ့ခံစားလိုက်ရသည်။ ဒယ်ဒီနားကိုအရဲစွန့်ပြီးသွားကာ "ဒယ်ဒီ" "သူကဘယ်သူလဲ???" "နင်ရဲ့အမေအသစ်" "ရှင့်" "နင်အမေကအသုံးမကျတဲ့လုပ်ရပ်ကိုလုပ်ပြီးအခုထောင်ထဲရောက်နေပြီး" "အဲ့ဒါကြောင့်နင်မျက်နှာမငယ်ရအောင်ငါနင်အတွက်အမေအသစ်ရှာပေးတာ" "သမီးအတွက်အမေအသစ်မလိုဘူးဒယ်ဒီ မာမီတစ်ယောက်ပဲလိုတာပြီးတော့လူတိုင်းအပြစ်နဲ့ကင်းတဲ့သူမရှိဘူးအဲ့ကြောင့်မာမီထောင်ကျနေတာကိုသမီးမရှက်ဘူး" "ဒယ်ဒီကိုဒီအမျိူးသမီးနဲ့လုံးဝသဘောမတူဘူး" "တိတ်စမ်းနင်ကများအဖေကိုဘာလေသံနဲ့ပြောနေတာလဲ???"
Date: 09-07-2016 👯ဥဒါန်းသစ်၏နိဂုံး👯 "ကြွရောက်လာကျတဲ့ကျောင်းအုပ်ဆရာမကြီးနှင့်ဆရာ/ဆရာမများမိဘများနှင့်ကျောင်းသား/သူများအားလုံးမင်္ဂလာပါခင်ဗျာ "ကျွန်တော်တို့အ.ထ.က(၅)ရဲ့၁၁ကြိမ်မြောက်မိဘ/ဆရာနှင့်ကျောင်းသား/သူများတွေ့ဆုံးပွဲမှကြိုဆိုပါတယ်ခင်ဗျာ "ဒီကနေ့အခန်းအနားကျင်းပရခြင်းရဲ့ရည်ရွယ်ချက်မှာမိဘနဲ့ဆရာ/ကျောင်းသားနဲ့ဆရာ/မိဘနဲ့သားသမီးတို့ကြားဆက်ဆံရေးပိုမိုကောင်းမွန်ကာပွင့်လင်းမြင်သာမှုရှိပြီးတစ်ယောက်အခက်အခဲတစ်ယောက်ရှိစေရန်ဖြစ်ပါသည်။" "ယနေ့အခမ်းအနားအစီစဉ်မှူးအနေဖြင့်ဆယ်တန်း(A)၏ အတန်းပိုင်ကိုယ်စား ကျနော် စည်သူစိုး မှ ဆောင်ရွက်မှာဖြစ်ပါတယ် ခင်ဗျာ "ဦးစွာပထမအနေဖြင့်ကျွန်တေါ်ဇာတ်လမ်းလေးတစ်ပုဒ်ပြောပြမယ်ဥဒါန်းသစ်ဆိုတဲ့ကောင်မလေးတစ်ယောက်ရဲ့အကြောင်းပေါ့" "ဥဒါန်းသစ်ကစာတော်ပြီးချောမောလှပစိတ်ကောင်းရှိတဲ့ကျောင်းသူတစ်ယောက်ပါသူမကစိတ်ကောင်းရှိသလောက်လူတွေကတော့သူမအပေါ်ယုတ်မာကျတယ်" "ဥဒါန်းသစ်ဆိုတဲ့ကောင်မလေးရဲ့နိဒါန်းကဒီလို့ပါ" "The quiet life" "Happy the man,whose wish and care" "A fews paternal acres bound" "Content to breathe his native air" "In his own ground" "Whose herds with milk,whose fields with bread" "Whose flocks supply him with attire" "Whose trees in summer yield him shade," "In winter ,fire" "ဖြန်း" "ရှင်ကျွန်မကိုရိုက်တယ်ဟုတ်လား??" "ရိုက်တယ်ဘာဖြစ်လဲနင်ကဘယ်လောက်ကောင်းနေလို့လဲ" ဥဒါန်းစာကျက်နေတုန်းအောက်ကနေဒယ်ဒီနဲ့မာမီရန်ဖြစ်သံကိုကြားလိုက်ရသည်။ဥဒါန်းအောက်ထပ်ကိုဆင်းလာခဲ့သည်။ "ရှင်ကရောဘယ်လောက်တောင်တော်နေလို့လဲ???အိမ်ထောင်ရေးဖောက်ပြန်နေတဲ့သူကများ" "ငါကိုအဲ့လို့မပြောနဲ့" "ဘာလဲအနာကိုထိတော့နာတာလားပြောမှာပဲအမှန်ကိုပြောတာဘာဖြစ်လဲ??" "ပြောအုံးကွာ" "ဖြန်း ဖြန်း ဖြန်း ဖြန်း" ဥဒါန်းရဲ့မျက်စိရှေ့မှာဒယ်ဒီကမာမီကိုရိုက်နေသည်။ ဥဒါန်းရှိနေမှန်းဒယ်ဒီတို့မသိကျပါဘူးထင်ပါသည်။ ဒယ်ဒီရိုက်တာမခံနိုင်တဲ့အဆုံးမာမီကဒယ်ဒီကိုပြန်ရိုက်ခဲ့သည်။ဥဒါန်းအရမ်းကြောက်ကာတုန်လှုပ်ခြောက်ချားနေမိသည်။နှလုံးပေါက်ကွဲမတက်အလွန်ခုန်နေသည်။ မျက်ရည်ကြီးစွာကျလာခဲ့သည်။ "တော်ကျပါတော့ တော်ပါတော့ တောင်းပန်ပါတယ်" "တော်ပါတော့" ဥဒါန်းဝင်ဆွဲခဲ့သည်။မာမီကိုဖက်ပြီးအရှေ့ကကာခဲ့သည်။ဒေါသငယ်ထိပ်ရောက်နေတဲ့ဒယ်ဒီကဘာဆိုဘာမှမမြင် ပဲဆက်ရိုက်ခဲ့သည်။နာကျင်မှုဒဏ်ကိုမာမီကိုယ်စားဥဒါန်းကြိတ်ခံခဲ့သည်။ စိတ်ကြိုက်ရိုက်လို့ဝကမှဒယ်ဒီအိမ်ကနေထွက်ခဲ့သည်။ ဒယ်ဒီထွက်သွားပြီးနောက်မာမီအဆင်ပြေရဲ့လားလို့ဥဒါန်းမေးခဲ့သည်။ပြန်ရလာတဲ့အဖြေက "အင်း" အင်းဆိုတဲ့အေးစက်သည့်စကားလုံးတစ်လုံးသာဖြစ်သည်။သမီးရောအဆင်ပြေရဲ့လားလို့တစ်ခွန်းမမေးပဲမာမီနေရာကနေထထွက်သွားသည်။ဥဒါန်းတစ်ယောက်ကိုယ့်ပေါ်ကနာတာထပ်ရင်ထဲကပိုနာခဲ့သည်။နာကျင်နေတဲ့ခန္ဓာကိုယ့်ကိုသယ်ကာဥဒါန်းအပေါ်ထပ်ကိုတက်လာခဲ့သည်။ဒယ်ဒီနဲ့မာမီဘာလို့အခုလို့ဖြစ်လဲဥဒါန်းစဉ်းစားလို့မရ ရင်ထဲမှာအရမ်းမွန်းကြပ်လာလို့ရင်ဖွင့်ဖို့ဥဒါန်းရဲ့ချစ်သူထံဖုန်းဆက်ခေါ်လိုက်သည်။ "တူး တူး တူး" "လူကြီးမင်းခေါ်ဆိုသောတယ်လီဖုန်းသည်သတ်မှတ်ချိန်အတွင်းပြန်လှည်ဖြေကြားခြင်းမရှိပါသဖြင့်ထပ်မှန်း၍ခေါ်ဆိုပါ" ဆက်တိုက်ငါးခါလောက်ခေါ်ခဲ့သည်။မကိုင်တော့စာကျက်နေတာဖြစ်မယ်လို့ဥဒါန်းထင်ခဲ့သည်။ချစ်သူခေါ်မရတော့အချစ်ဆုံးသူငယ်ချင်းဆီဖုန်းခေါ်လိုက်သည်။ "တူး တူး တူး" "လူကြီးမင်းခေါ်ဆိုသောတယ်လီဖုန်းမှာ...." နှစ်ယောက်ဖုန်းမကိုင်သောကြောင့်မနက်ကျောင်းရောက်မှပဲပြောပြရန်ဥဒါန်းဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ဒီညတော့ဥဒါန်းတစ်ယောက်မျက်ရည်များကိုအဖော်ပြု၍ရှည်လျားသောတစ်ညတာကိုဖြတ်သန်းခဲ့သည်။ မနက်ကျောင်းရောက်သော်.... ဥဒါန်းအတန်းထဲ အရင်ရှာမိတာက သူမ သူငယ်ချင်းကိုပင်။သူမသူငယ်ချင်းကအမြဲစောစောလာတတ်သည်မဟုတ်လား။ ချစ်ရသူကအမြဲနောက်ကျတတ်တာမို့ဥဒါန်း မရှာမိပေ။သူမသူငယ်ချင်းက နေရာမှာလွယ်အိတ်သာရှိပြီးလူရှိမနေပေ။ "ဟင် ဘယ်သွားပါလိမ့်" တစ်ကျောင်းလုံးပတ်ရှာရင်းနဲ့ပန်းခြံနားသို့ရောက်သော် ကြားလိုက်ရတဲ့အသံကြောင့် ဥဒါန်းနားစွင့်နေမိသည်။ "ကို ချစ်ကိုဘယ်တော့မှ offical တွဲမှာလဲဟင်" " ချစ်ကလည် မကြာတော့ပါဘူး ကို ဥဒါန်းသစ် ကို ဖြတ်တော့မှာပါ" "ဟင်" အစကတော့ သူငယ်ချင်းဖြစ်သူက တစ်ယောက်ယောက်နဲ့တွဲနေပြီး သူမကိုမပြောပြတာမို့ချစ်သူနဲ့ပေါင်းပြီး ဘယ်သူလဲ မေးမယ် ကြံထားသည်များမှာ နောက်ဆက်တွဲထွင်လာသော ချစ်သူ၏ စကားသံကြောင့် 'ဟင်' ဆိုသော အာမေဋိတ် တစ်ခုသာဖြစ်လာခဲ့ရသည်။ "အဟင်း အဲဒါဆိုလဲ မြန်မြတ်ဖြတ်နော် ကို" "အင်းပါ ချစ်ရဲ့ မနေ့က ချစ်နဲ့စာပို့နေတုန်းက သူဖုန်းဆက်သေးတယ် ကို မကိုင်လိုက်ဘူးလေ ချစ်လေးနဲ့စကားပြောနေတာအရှိန်ပျက်မှာစိုးလို့" "ချစ် ကိုလဲ သူဖုန်းဆက်သေးတယ် ချစ်လဲမကိုင်လိုက်ဘူး ဘာပြောဦးမလို့လဲမသိဘူး" "ဘာပြောမလဲ ချစ်ရယ် သူက သူ့ပြသနာပေါင်းစုံကို ရင်လာဖွင့်မှာပေါ့" "အဟက် ဟုတ်တယ်"