هیات بوکس توابع تهران

اندر احوالات رسانه های فعال در بوکس ایران ‼️ در ورزش قهرمانی، شکست همیشه روی رینگ رقم نمی‌خورد؛ گاهی پیش از آنکه زنگ آغاز مسابقه به صدا درآید، بازنده مشخص شده است. داستان تلخ عدم اعزام تیم ملی امید و جوانان ایران به مسابقات قهرمانی آسیا، دقیقاً از همین جنس است. ماه‌ها اردو، صدها ساعت تمرین، تحمل سخت‌ترین فشارهای جسمی و روانی، دوری از خانواده، کنترل وزن، چشم‌پوشی از زندگی شخصی و جنگیدن برای رسیدن به پیراهن تیم ملی؛ همه و همه با یک رؤیا آغاز شد؛ ایستادن روی سکوی آسیا با پرچم ایران. اما این رؤیا، نه روی رینگ، بلکه پشت میزهای اداری و در پیچ‌وخم مدیریت از بین رفت. این فقط از دست رفتن یک اعزام نیست. این، سوختن بخشی از جوانی ورزشکارانی است که شاید دیگر هرگز چنین فرصتی برای حضور در رده امید و جوانان آسیا پیدا نکنند. این، هدر رفتن ماه‌ها زحمت مربیانی است که با کمترین امکانات، بیشترین انرژی را صرف آماده‌سازی شاگردان خود کردند. این، ضربه‌ای است به انگیزه نسلی که باید آینده بوکس ایران را بسازد. اما تلخ‌تر از اصل ماجرا، اتفاقی بود که بعد از آن رخ داد. سکوت. سکوتی سنگین، معنادار و سؤال‌برانگیز. انتظار می‌رفت رسانه‌های تخصصی بوکس، این اتفاق را به تیتر اول خود تبدیل کنند؛ از مسئولان توضیح بخواهند، روند شکل‌گیری این ناکامی را بررسی کنند و حداقل صدای ورزشکارانی باشند که حاصل ماه‌ها تلاششان، بدون حتی یک مشت زدن روی رینگ، بر باد رفت. اما بخش قابل توجهی از آنچه امروز خود را «رسانه بوکس» معرفی می‌کند، ترجیح داد راه ساده‌تر را انتخاب کند؛ انتشار تصاویر بازدیدها، نشست‌ها، تقدیرها، اخبار تشریفاتی و روایت‌های یک‌طرفه از موفقیت‌های مدیریتی. انگار نه تیم امید و جوانانی وجود داشته، نه اردویی برگزار شده و نه رؤیایی از بین رفته است. رسانه زمانی ارزش دارد که در روزهای سخت کنار حقیقت بایستد، نه فقط در روزهای آسان کنار قدرت. اگر رسانه تنها زمانی قلم بزند که خروجی آن رضایت مدیران باشد، دیگر رسانه نیست؛ به بخشی از ساختار تبلیغات تبدیل شده است. نقد این یادداشت متوجه یک رسانه خاص نیست؛ بلکه متوجه نگاهی است که استقلال رسانه‌ای را قربانی مصلحت، رابطه و محافظه‌کاری می‌کند. وقتی مهم‌ترین اتفاق منفی بوکس کشور حتی ارزش یک گزارش تحلیلی، یک گفت‌وگو یا یک پرسش جدی را پیدا نمی‌کند، طبیعی است که جامعه بوکس نسبت به استقلال این رسانه‌ها دچار تردید شود. رسانه مستقل قرار نیست مخالف همیشگی مدیران باشد؛ همان‌گونه که قرار نیست مدافع همیشگی آنان نیز باشد. وظیفه رسانه، دفاع از حقیقت است؛ حقیقتی که گاهی در موفقیت دیده می‌شود و گاهی در ناکامی. امروز پرسش اصلی جامعه بوکس این نیست که چه کسی باید تخریب شود. پرسش این است که: چه شد که تیمی با ماه‌ها اردو، فرصت حضور در مهم‌ترین میدان قاره را از دست داد؟ چه تدابیری اندیشیده شده بود؟ چه ضعف‌هایی وجود داشت؟ و مهم‌تر از همه، چه تضمینی وجود دارد که فردا همین اتفاق برای تیم نوجوانان، جوانان یا بزرگسالان تکرار نشود؟ شفافیت، دشمن هیچ مدیری نیست. پاسخگویی نیز نشانه ضعف نیست. اما سکوت، بی‌تفاوتی و عادی جلوه دادن چنین اتفاقی، بزرگ‌ترین آسیبی است که می‌توان به آینده بوکس ایران وارد کرد. امروز شاید مدالی از دست رفته باشد؛ اما خطر بزرگ‌تر، از دست رفتن اعتماد ورزشکاران، مربیان و خانواده بزرگ بوکس به نظام برنامه‌ریزی و حمایت از قهرمانان است. تاریخ ورزش ثابت کرده است که بسیاری از بحران‌ها، نه از اشتباهات مدیریتی، بلکه از سکوت کسانی عمیق‌تر شده‌اند که می‌توانستند مطالبه‌گر باشند اما ترجیح دادند تماشاگر بمانند. بوکس ایران امروز بیش از هر زمان دیگری به رسانه‌هایی نیاز دارد که صدای ورزشکار باشند، نه پژواک قدرت؛ رسانه‌هایی که اعتبار خود را از اعتماد جامعه بوکس بگیرند، نه از نزدیکی به میزهای مدیریت. و شاید تلخ‌ترین واقعیت این روزهای بوکس ایران همین است که جایگاه رسانه های واقعی و ژورنالیست های حرفه ای را بوقچی های سر سپرده و روابط عمومی های پنهان مدیران گرفته اند، چون نیک نظر کرد پر خویش در او دید گفتا ز که نالیم که از ماست که بر ماست!!

✅در بوکس ایران اچه امیدها که ناامید می شود !! چهار ماه اردو، صدها ساعت تمرین، دوری از خانواده، فشار جسمی و روانی، کنترل وزن، امید به پوشیدن دوباره پیراهن تیم ملی و جنگیدن برای پرچم ایران... و در نهایت؛ عدم اعزام. این فقط از دست رفتن یک مسابقه نیست؛ از دست رفتن بخشی از عمر ورزشی نسلی از بوکسورهای کشور است. در ورزش قهرمانی، زمان سرمایه است. یک بوکسور امید شاید فقط یکی دو فرصت طلایی برای حضور در قهرمانی آسیا داشته باشد. مسابقه‌ای که علاوه بر مدال، تجربه بین‌المللی، امتیاز رنکینگ، اعتمادبه‌نفس و مسیر آینده حرفه‌ای او را شکل می‌دهد. وقتی چنین فرصتی از بین می‌رود، خسارت فقط متوجه همان مسابقه نیست؛ بلکه سال‌ها برنامه‌ریزی فنی نیز آسیب می‌بیند. نکته تأسف‌بارتر، سکوت بخش قابل توجهی از فضای رسانه‌ای بوکس است. در حالی که انتظار می‌رفت رسانه‌های تخصصی، فعالان رسانه‌ای و حتی مسئولان روابط عمومی، این اتفاق را به عنوان مهم‌ترین خبر روز بوکس کشور پیگیری کنند، بخش عمده‌ای از فضای خبری همچنان مشغول انتشار اخبار تشریفاتی، بازدیدها، عکس‌های یادگاری و گزارش‌های تبلیغاتی بود. رسانه زمانی رسانه است که در کنار اطلاع‌رسانی، مطالبه‌گر نیز باشد. اگر رسانه تنها موفقیت‌ها را ببیند و هنگام بروز بحران سکوت کند، عملاً بخشی از سیستم روابط عمومی خواهد بود، نه رسانه مستقل. البته در چنین موضوعی نباید بدون اطلاع از همه جزئیات، یک فرد را مقصر مطلق دانست. مسائلی مانند صدور روادید، هماهنگی‌های بین‌المللی، زمان‌بندی اداری و پیگیری‌های اجرایی ممکن است عوامل مختلفی داشته باشند. اما دقیقاً به همین دلیل، افکار عمومی حق دارد انتظار شفاف‌سازی داشته باشد. جامعه بوکس حق دارد بداند: چه اقداماتی انجام شده بود؟ چه زمانی فرآیند اخذ روادید آغاز شد؟ چه موانعی به وجود آمد؟ آیا امکان پیشگیری از این اتفاق وجود داشت؟ چه کسی مسئول پاسخگویی است؟ در ورزش حرفه‌ای، پاسخگویی نشانه ضعف نیست؛ نشانه مدیریت است. در کنار همه این مسائل، نباید از مربیان و کادر فنی تیم امید غافل شد؛ افرادی که ماه‌ها برای آماده‌سازی ملی‌پوشان زحمت کشیدند و ورزشکارانی که سخت‌ترین بخش زندگی حرفه‌ای خود را در اردو سپری کردند. سرمایه اصلی بوکس ایران همین جوانان هستند و حفظ انگیزه آنان باید در اولویت باشد. امروز مطالبه جامعه بوکس، تخریب افراد نیست؛ پاسخگویی، شفافیت و جلوگیری از تکرار چنین اتفاقاتی است. اگر قرار باشد پس از ماه‌ها اردو، سرنوشت تیم ملی در روزهای آخر مشخص شود، بزرگ‌ترین بازنده نه یک فدراسیون، بلکه آینده بوکس ایران خواهد بود. بوکس نیوز این مطالبه را از سر دلسوزی مطرح می‌کند؛ زیرا باور داریم اعتبار بوکس ایران با برنامه‌ریزی، شفافیت و مسئولیت‌پذیری حفظ می‌شود، نه با سکوت در برابر اتفاقات تلخ. بوکس نیوز آمادگی دارد در صورت ارائه توضیحات رسمی از سوی فدراسیون یا مسئولان ذی‌ربط، آن را بدون دخل و تصرف منتشر کند تا اصل انصاف و حق پاسخ نیز رعایت شود. @boxing_news98

*زنی درست چند لحظه پیش از بسته شدن مغازهٔ قصابی وارد شد و پرسید: «آیا هنوز مرغی برای فروش دارید؟»* *قصاب درِ فریزر را باز کرد، آخرین مرغ موجود را بیرون آورد و روی ترازو گذاشت. وزن آن را سنجید؛ یک و نیم کیلو بود. زن با دقت به مرغ نگاه کرد و سپس پرسید: «آیا مرغی کمی بزرگ‌تر از این هم دارید؟»* *قصاب همان مرغ را دوباره داخل فریزر گذاشت، لحظه‌ای بعد آن را بیرون آورد و این بار با زیرکی انگشت شست خود را روی کفهٔ ترازو فشار داد. وزن، دو کیلو را نشان داد.* *لبخندی بر چهرهٔ زن نشست و با خوشحالی گفت: «عالی است! پس لطفاً هر دوی این مرغ‌ها را به من بدهید.»* *این همان لحظاتی است که انسان می‌فهمد صداقت و اعتبارش تا چه اندازه ارزشمند است. وقتی حیله‌گری از حد بگذرد، در نهایت خودِ انسان را نادان جلوه می‌دهد. اکنون قصاب با سری افکنده در عمق فریزر به دنبال آن مرغ «اول» می‌گردد؛ مرغی که در واقع اصلاً وجود نداشت.* *زنِ باهوش متوجه حیلهٔ قصاب شده بود، اما به جای بحث و جدل، او را در همان دام خودش گرفتار کرد و بی‌سروصدا شرمنده ساخت. گاهی استفادهٔ به‌موقع از عقل و درایت، بسیار مؤثرتر از مشاجره و بحث است.* *این داستان به ما می‌آموزد که صداقت، بزرگ‌ترین سرمایه و شناسهٔ انسان است؛ در حالی که فریب و نیرنگ شاید سودی موقتی به همراه داشته باشد، اما سرانجام موجب شرمندگی و زیان خودِ انسان می‌شود.* *انسان خردمند کسی است که راه راستی را برگزیند؛ زیرا حقیقت هرگز انسان را رسوا نمی‌کند، بلکه این دروغ و فریب است که آدمی را در دامِ بافتهٔ خودش گرفتار می‌سازد.* ༻◉•••🌹•••◉༺

با سلام پیرو درخواست تنی چند از عزیزان مقرر شد تاریخ تولد رده‌های سنی بر اساس سال میلادی 2026 بر اساس قوانین World boxing خدمتتان اعلام نمایم: ⬇️ رده سنی بزرگسالان از ۱۹ الی ۴۰ سال میلادی: 🔸️ ۰۱/ژانویه/۱۹۸۶ الی ۳۱/دسامبر/۲۰۰۷ شمسی: 🔸️۱۳۶۴/۱۰/۱۱ الی ۱۳۸۶/۱۰/۱۰ ⬇️رده سنی جوانان U19 ۱۷ و ۱۸ سال میلادی: 🔸️ ۰۱/ژانویه/۲۰۰۸ الی ۳۱/دسامبر/۲۰۰۹ شمسی: 🔸️ ۱۳۸۶/۱۰/۱۱ الی ۱۳۸۸/۱۰/۱۰ ⬇️ رده سنی نوجوانان U17 ۱۵و ۱۶ سال میلادی: 🔸️۰۱/ژانویه/۲۰۱۰ الی ۳۱/دسامبر/۲۰۱۲ شمسی: ۱۳۸۸/۱۰/۱۱ الی ۱۳۹۰/۱۰/۱۰ ⬇️رده سنی نونهالان U15 ۱۳ و ۱۴ سال میلادی: 🔸️۰۱/ژانویه/۲۰۱۲ الی ۳۱/دسامبر/۲۰۱۳ شمسی: 🔸️۱۳۹۰/۱۰/۱۱ الی ۱۳۹۲/۱۰/۱۰ نشر مطالب فوق با ذکر نام ناشر ، اخلاقی می‌باشد. بابک بردبار 🌹

بوکس در هنر دکتر بابک بردبار ، رئیس هیات بوکس استان گیلان «با عشق کنم بیان هر راز / ای نام تو بهترین سرآغاز اندیشه ز شوق تو به پرواز/ بی نام تو نامه کی کنم باز آمیخته‌ای به روح و جانم / ای یاد تو مونس روانم سر مطلعِ هر غزل که خوانم / جز نام تو نیست بر زبانم» سلام و عرض ادب خدمت هنرمندان ارجمند، پیشکسوتان گران‌قدر جامعه ورزشی، دست‌اندرکاران پرتلاش این اثر نمایشی، ورزشکاران عزیز و تمامی میهمانان گرامی و فرهیخته که با حضور گرمتان، رونق‌بخش این محفل هنری شده‌اید. بسیار خرسندم که در آیین افتتاح نمایش «بوکسور» حضور دارم؛ نمایشی که از دریچه ظریف و پرکشش هنر، به سراغِ رشته‌ای رفته است که در نگاه نخست، شاید تنها با واژگانی چون قدرت و تقابل گره خورده باشد، اما در عمق، مدرسه‌ای برای زندگی و آیینی برای شناختِ خویشتن است. بسیاری از مردم، بوکس را تنها در مشت‌ها، رقصِ پاها و ضرباتِ سنگین روی رینگ می‌بینند؛ اما آنان که این ورزش را در کوره تجربه آزموده‌اند، نیک می‌دانند که بوکس، فراتر از یک رقابت جسمانی، علمِ ایستادن و هنرِ نباختن است. بوکس، پیش از آنکه نبرد با حریف باشد، نبرد با خویشتن، با ترس‌ها، با تردیدها و با محدودیت‌های ذهنی است. ورزشی که به انسان می‌آموزد چگونه در برابر ناملایمات، چون کوهی استوار بایستد، چگونه شکست را با وقار بپذیرد و چگونه پس از هر بار زمین خوردن، با اراده‌ای پولادین، دوباره کمر راست کند و به مسیر بازگردد. در فرهنگِ غنیِ بوکس، پیروزی درس دارد و شکست، درس‌های به مراتب عمیق‌تر. ما در پیروزی، اعتمادبه‌نفس و انگیزه می‌یابیم، اما در شکست است که صبر، تجربه‌یِ تلخ اما سازنده، و شناختِ واقعی از ضعف‌های پنهانِ خود را می‌آموزیم. شاید به همین دلیل است که بزرگانِ این عرصه معتقدند؛ قهرمانِ واقعی، آن کسی نیست که هرگز طعم شکست را نچشیده باشد؛ بلکه قهرمان، کسی است که شکست، او را در هم نشکسته و پس از هر سقوط، شجاعتِ برخاستن را یافته است. اگر رینگ بوکس را به یک «استعاره» از جامعه‌ی انسانی تشبیه کنیم، متوجه شباهت‌های شگفت‌انگیزی می‌شویم. همه‌ی ما در رینگِ زندگی، با حریفانی روبرو هستیم که گاهی حوادث‌اند، گاهی مشکلاتِ اقتصادی، گاهی بیماری و گاهی نامهربانی‌های روزگار. درست همان‌طور که یک بوکسور در رینگ با اتفاقاتِ غیرمنتظره و ضرباتِ ناگهانی مواجه می‌شود، ما نیز در گذر ایام با فراز و نشیب‌ها دست‌وپنجه نرم می‌کنیم. مشت‌هایی که در رینگ رد و بدل می‌شوند، نمادِ همان حوادثِ کوچک و بزرگی هستند که هر روز، ناخوانده به حریمِ زندگیِ ما وارد می‌شوند. اما نکته‌ی کلیدی، در دریافتِ ضربه نیست؛ بلکه در «نحوه‌ی واکنشِ ما» به آن ضربه‌ها نهفته است. آیا در برابر سختی‌ها زانو می‌زنیم یا با استراتژی و صبر، گاردِ دفاعیِ خود را حفظ می‌کنیم؟ هنرِ یک بوکسورِ کارآزموده، تنها در قدرتِ بازو نیست؛ بلکه در تدبیر، آرامشِِ درون، مدیریتِِ تنفس، و انتخابِِ بهترین تصمیم در دشوارترین لحظاتِِ مسابقه است. این دقیقاً همان مهارتی است که تک‌تکِ ما در زندگیِِ شخصی، خانوادگی، اجتماعی و حرفه‌ایِ خود برای تعالی و رسیدن به مقصد به آن نیاز داریم. بوکس به ما می‌آموزد که موفقیت، محصولِِ اتفاق نیست؛ بلکه حاصلِِ برنامه‌ریزی، تمرینِِ مداوم، استقامتِِ جانکاه و باور به خود است. بوکس به ما می‌آموزد که حتی اگر آسیب دیدیم، حتی اگر لرزیدیم، امید را در چشمانِ خود زنده نگه داریم. زیرا پیروزیِ نهایی، نه متعلق به سریع‌ترین‌ها یا قدرتمندترین‌ها، بلکه اغلب متعلق به کسانی است که از «ادامه دادن» خسته نمی‌شوند. به اعتقادِ من، بوکس فقط «شبیه» به زندگی نیست؛ بلکه بوکس، خودِ زندگی است. زندگی‌ای که در آن اراده، شجاعت، انضباط، احترام به حریف و در نهایت، امید در کنار هم معنا پیدا می‌کنند. تماشای این نمایش، فرصتی است تا ما این مفاهیمِ عمیقِ انسانی را در قابی هنری بازخوانی کنیم. امیدوارم «بوکسور» بتواند به زیبایی، این روحِ سرکش و در عین حال متعالی را به مخاطبانِ عزیز منتقل کند و پلی ارزشمند میانِ دنیایِ پرشورِ ورزش و دنیایِِ اندیشه‌ورزِ هنر بسازد. از تمامیِ بازیگران، عواملِ صحنه، کارگردانِ خلاق و دست‌اندرکارانِ این اثرِ فرهنگی و هنری که با عشق و ممارست، این رویداد را رقم زدند، صمیمانه سپاسگزارم و برای آنان موفقیت‌های روزافزون در مسیرِ تعالیِ هنر آرزومندم. و به عنوانِ حسنِ ختام، پیشنهادی برادرانه برای هنرمندانِ روی صحنه دارم؛ سعی کنید پیامِِ نمایش را به گونه‌ای به جانِ مخاطب بنشانید که پس از خروج از سالن، این جمله در ذهنشان حک شود: «بوکس به ما یاد می‌دهد که مهم نیست چند بار در رینگِِ زندگی ضربه می‌خوریم و زمین می‌افتیم؛ مهم این است که هر بار، با اراده‌ای قوی‌تر از قبل، چند بار بلند می‌شویم. و این، دقیقاً همان معنایِِ حقیقیِِ زندگی است.»

درود یکی از بوکسورهای بااخلاق و جوان خوبمان براثرتصادف متاسفانه به کما رفته است دوستان نیاز فوری به این دو دارو داریم که در شیراز یافت نشده است عزیزانی که توان و ارتباط با مراکز پزشکی دارند لطفا در پی وی شخصی ینده پیام دهید تا برای تهیه و پرداخت مبلغ ان اقدام کنم سپاسگزارم

استادمحمودمرمریان هم اسمانی شد روحش قرین رحمت الهی

بوکسورهای تیم جوانان توابع استان تهران ، همگی از شهرستان های استان تهران بوده پس از چند مرحله انتخابی و اردوی یک ماهه و دو دیدار دوستانه آماده اعزام می باشند. اسامی بوکسورها ۵۵ کیلو گرم امیرعلی خانی (ورامین) ۶۰کیلو گرم یاشارنعمتی (قدس) ۶۵کیلوگرم حسین عبداالله زاده (شهریار) ۸۰کیلو گرم امیرعلی فتاحیان (شمیرانات) ۹۰+ کیلوگرم محمدامین غلامی (اسلامشهر) مربیان تیم آقایان: محمد بزرگی و محسن تقی زاده سرپرست آقای جلال شاملو آرزوی موفقیت و افتخار آفرینی برای همه این عزیزان🏆🥇🥇🥇🥇🥇 لینک کانال توابع تهران👇👇 https://t.me/box_tavabe_tehran

بوکسورهای تیم جوانان توابع استان تهران ، همگی از شهرستان های استان تهران بوده پس از چند مرحله انتخابی و اردوی یک ماهه و دو دیدار دوستانه آماده اعزام می باشند. اسامی بوکسورها ۵۵ کیلو گرم امیرعلی خانی (ورامین) ۶۰کیلو گرم یاشارنعمتی (قدس) ۶۵کیلوگرم حسین عبداالله زاده (شهریار) ۸۰کیلو گرم امیرعلی فتاحیان (شمیرانات) ۹۰+ کیلوگرم محمدامین غلامی (اسلامشهر) مربیان تیم آقایان: محمد بزرگی و محسن تقی زاده سرپرست آقای جلال شاملو آرزوی موفقیت و افتخار آفرینی برای همه این عزیزان🏆🥇🥇🥇🥇🥇 لینک کانال توابع تهران👇👇 https://t.me/box_tavabe_tehran

برنامه راهبردی کمیته استعدادیابی فدراسیون بوکس که متاسفانه درکشور میزها و حافظه سیستم های فدراسیون ماند تاخاک بخورد اساتید محترم لطفا مطالعه بفرمایید و نظرخود را اعلام کنید سپاسگزارم

‏سند از طرف Jalal shamloo

🔴اطلاعیه انتخابی تیم جوانان توابع تهران🔴 متولدین  ۱۳۸۶/۱۰/۱۱  الی  ۱۳۸۸/۱۰/۱۰ اوزان world boxing 50 , 55 , 60 , 65 , 70 , 75 , 80 , 85 , 90 , +90 هر تیم مجاز به استفاده از 4 ورزشکار می باشد موارد الزامی ۱.شناسنامه ۲.بیمه ورزشی (حداقل ۷۲ ساعت از صدور گذشته باشد) ۳.رضایتنامه کتبی والدین ۴. معرفی نامه هیات شهرستان ۵.دفترچه بوکس آماتور جدید (مهم) زمان وزن کشی : راس ساعت ۱۰ صبح ۲۳ آبان ۱۴۰۴ زمان مسابقه : بعد از وزن کشی ۲۳ آبان ۱۴۰۴ محل برگزاری : سالن ستاره ماهان شهرستان شهریار، اندیشه، فاز ۱ لوکیشن سالن ستاره ماهان👇👇 https://nshn.ir/d4rbvEf2QxAL8a لینک کانال توابع تهران👇👇 https://t.me/box_tavabe_tehran

درود طبق قوانین فدراسیون بوکس جهانی اختلاف سنی در تمام رده های پایه باید دوسال باشد نونهالان نوجوانان و جوانان ود درجشنواره های خردسالان باید خیلی بیشتر دقت کرد این تاریخ 11/10/94 تا10/10/97 میشود سه سال در این سن چطور می شود چنین جشنواره ای رابرگزارکرد!!!!؟ اقایان محترم قبل از ارسال بخشنامه ها با چند کارشناس و کسانی که به قوانین اشراف دارند مشورت کنید بد نیست ان از بخشنامه استعدادهای برتر که چندبا اصلاحیه خورد لین هم از بخشنامه استعدادهای درخشان

تحلیلی برساختار عمکرد مربیان پایه چرا مربیان پایه بوکس در اموزش موفق عمل نمی کنند!؟ ۱. ضعف در تربیت مربی پایه بیشتر مربیان پایه در ایران و بسیاری از کشورها، خودشان به‌صورت تجربی رشد کرده‌اند، نه علمی. یعنی آمادگی جسمی و فنی دارند، اما: آموزش پداگوژیک (روش تدریس مؤثر به نوجوانان و مبتدیان) ندیده‌اند. ساختار سنی و روانی شاگرد را نمی‌شناسند. روش انتقال دانش و انگیزه دادن را بلد نیستند. در نتیجه کلاس به جای محیط یادگیری، تبدیل به محیط تمرین‌زدگی می‌شود. ۲. نبود ساختار هدفمند برای آموزش پایه در خیلی از باشگاه‌ها برنامه‌ی آموزشی پایه فقط این است که: “بچه‌ها بیایند عرق بریزند و مشت بزنند.” اما مربی باید دقیق بداند تمرینات پایه قرار است: روی هماهنگی و تعادل کار کند، حرکت صحیح دست و پا و فک را تثبیت کند، و اعتماد به نفس و کنترل هیجان رقابتی ایجاد کند. بدون هدف‌گذاری آموزشی، نتیجه فقط خستگی و دل‌زدگی است. ۳. کمبود دانش روان‌شناسی رشد بوکس برای سنین پایین با ترس، رقابت، و گاهی خشونت ذهنی همراه است. اگر مربی درک نکند که کودک یا نوجوان در آن سن از چه چیزی می‌ترسد و به چه چیزی نیاز دارد، نمی‌تواند انگیزه پایدار ایجاد کند. مثلاً بسیاری از مربیان با فریاد و تهدید سعی می‌کنند نظم بدهند، در حالی که باید از بازی، چالش، و تشویق تدریجی استفاده کنند. ۴. تمرکز بیش‌ازحد بر نتیجه‌ی مسابقه بسیاری از مربیان به دلیل فشار باشگاه یا فدراسیون، فقط دنبال “برد” هستند. درحالی‌که در رده‌ی پایه، یادگیری اصول فنی درست مهم‌تر از کسب مدال است. وقتی آموزش تحت‌فشار مسابقه باشد، اشتباهات ریشه‌ای در تکنیک شکل می‌گیرد. ۵. نبود حمایت مالی و آموزشی آموزش‌ مربیان پایه معمولاً بودجه‌ای ندارد. دوره‌های بازآموزی منظم برگزار نمی‌شود. مربی، انگیزه مالی یا علمی کافی برای رشد ندارد. این باعث می‌شود خیلی‌ها فقط به تجربه‌ی شخصی خود بسنده کنند و پیشرفت نکنند. راهکار‌ کوتاه‌مدت و مؤثر برای اصلاح وضعیت مربیان پایه بوکس: برگزاری کارگاه‌های تربیت مربی پایه با محور روان‌شناسی رشد و آموزش حرکتی. تهیه‌ی برنامه استاندارد آموزشی سنی برای رده‌های زیر ۱۰، زیر ۱۴، زیر ۱۸. گسترش سیستم ارزیابی مربیان بر اساس کیفیت آموزش، نه تعداد قهرمانان. استفاده از ویدیوهای آموزشی علمی برای شناخت فرم صحیح تکنیک‌ها و تاکتیک ها جلال شاملو

ریاست محترم فدراسیون بوکس جمهوری اسلامی ایران جناب آقای دکترروح الله حسینی موضوع: استعفا از سمت ریاست کمیته استعدادیابی با عرض سلام و احترام، احتراماً، اینجانب جلال شاملو، به دلیل عدم فراهم بودن شرایط اجرایی لازم و ساختاری برای پیاده‌سازی مؤثر برنامه‌های تدوین شده و تحقق اهداف کلان کمیته استعدادیابی در مقطع زمانی فعلی، رسماً استعفای خود را از سمت «ریاست کمیته استعدادیابی فدراسیون بوکس جمهوری اسلامی ایران» اعلام می‌دارم. این تصمیم پس از ارزیابی کامل شرایط و با هدف حفظ منافع بوکس کشور و جلوگیری از اتلاف وقت و منابع، و با این باور که فرد دیگری در شرایط مناسب‌تر می‌تواند به اهداف این کمیته دست یابد، اتخاذ گردیده است. از حسن اعتماد و فرصتی که برای خدمت به بوکس کشور در این جایگاه فراهم نمودید، کمال تشکر را دارم و برای مجموعه محترم فدراسیون آرزوی موفقیت در مسیر پیش رو را دارم. آمادگی کامل خود را جهت تحویل مسئولیت‌ها و مستندات مربوطه به جانشین یا مرجع ذی‌ربط، در کوتاه‌ترین زمان ممکن، اعلام می‌دارم. با سپاس و احترام، رئیس کمیته استعدادیابی فدراسیون بوکس جلال شاملو

اما حقیقت زیباست هرچند بیان ان توان دارد!!!!!!

🔴🔵اطلاعیه مهم 🔵🔴 اسامی لیست زیر شنبه مورخ ۱۰ آبان ۱۴۰۴ راس ساعت ۱۴ سالن شهید کبکانیان جهت انجام مسابقه انتخابی برای اعزام به مسابقات بین المللی حصر آبادان حاضر شوند وزن کشی راس ساعت ۱۴ مسابقه راس ساعت ۱۵ همراه داشتن شناسنامه ، بیمه و دفترچه بوکس الزامی است عدم حضور به موقع بمنزله انصراف از تیم می باشد 50 کیلوگرم سینا فایده پژوهش هومن آقامیری شیری ماهان محمدی توابع الف محمدیاسین نیازی بنایی 55 کیلوگرم مهدی گودرزی پژوهش محمدرضا قهرمانی شاهین مهران علی نژاد آلفا نیما بیاتی استکی 60 کیلوگرم احسان فیاضی آلفا پوریا عبدالمالکی توابع الف عرفان جم نژاد شیری سامان شالیاری پژوهش 65کیلوگرم محمدحسین اکرامی آلفا محمدرضا جبارپور شیری امیر رجبی پژوهش رضا جعفر شهید بنایی آرمان عبادی توابع الف 70 کیلوگرم محمدمهدی فلاح کبیر شاهین ارشیا امیدی فر پژوهش امیرحسین پای برجا استکی حسن فراهانی شیری 75کیلوگرم عیسی فردین آلفا قاسم عزیززاده توابع الف امیرعلی جم نژاد شیری محمدصدری شهیدبنایی امیرعلی عطایی شاهین 80کیلوگرم شایان خشنودزاده استکی سعید صدری پژوهش شهاب زکی شیری حسین فراهانی آلفا امیرحسین رضایی توابع الف 85کیلوگرم امین ابراهیم زاده شاهین علی فتحی آلفا نیما باوفا پژوهش سام استکی استکی 90کیلوگرم امیرحسین رضایی آلفا امیرمحمد رئیسیان استکی احسان باقری پژوهش امیرعباس مرادی شهید بنایی مهدی بشیری شیری 90+ کیلوگرم کیارش رمضانی شاهین مسلم فتح الهی استکی یوسف موسوی استکی امیرحسین خندابی آلفا