برایه‌تی

🔴وقتی نیت، ساخته‌ی ذهن ماست. ✍صدیق منبری دانش‌آموخته علوم سیاسی ♦️در حکایتی چینی، آمده است: مردی در رودخانه‌ای با قایق خود در حال حرکت بود. ناگهان قایق دیگری به قایق او برخورد کرد. مرد خشمگین شد و تصمیم گرفت سرنشین قایق را تنبیه کند؛ اما وقتی نگاه کرد، دید قایق خالی است. این حکایت یک اصل روان‌شناسی اجتماعی را در خود دارد: آنچه ما را خشمگین می‌کند، برخورد نیست؛ تصوری است که از نیت پشت آن برخورد می‌سازیم. وقتی کسی حرفی در مورد ما می‌زند، از نگاه ما رفتار بدی از او سر‌می‌زند، پاسخ پیامی را دیر می‌دهد یا نگاهی خاص به ما می‌اندازد، آنچه واقعاً در اختیار ما قرار دارد فقط همان رفتار بیرونی است؛ یک صدا، یک حرکت، یک سکوت. اما ذهن انسان طاقت خالی ماندن این تصویر را ندارد. بلافاصله برایش داستانی می‌سازد. نیت‌ها ساخته‌ی ذهن ما هستند، ما هرگز نیت کسی را مستقیما مشاهده نمی‌کنیم؛ فقط رفتار را می‌بینیم و نیت را از تجربه‌های گذشته، ترس‌ها، ناامنی‌ها و پیش‌فرض‌های خودمان می‌سازیم.  قایق خالی چه چیزی به ما یاد می‌دهد؟ نکتهٔ حکایت این نیست که «هیچ‌کس هرگز نیت بد ندارد»؛ بلکه این است که پیش از تأیید، نباید نیت را مسلّم فرض کرد. وقتی مرد در قصه فهمید قایق خالی است، نه رفتار تغییر کرد و نه پیامد برخورد؛ آنچه تغییر کرد، فقط برداشت او از نیت بود. همین تغییر برداشت، تمام خشم را از بین برد. این یعنی بخش بزرگی از خشم‌های روزمرهٔ ما، نه واکنشی به واقعیت بیرونی، بلکه واکنش به روایتی است که خودمان درباره‌ی آن واقعیت ساخته‌ایم. اگر بتوانیم قایق را «خالی» ببینیم، بخش زیادی از رنج رابطه‌ای خود را کاهش می‌دهیم.  🔺بپذیریم قایق‌های زیادی در زندگی خالی‌اند. اثر قایق خالی به ما یادآوری می‌کند که بخش عمده‌ای از رنج‌های اجتماعی ما، محصول رفتار دیگران نیست، بلکه محصول داستان‌هایی است که خود دربارهٔ آن رفتار می‌سازیم. پیش از خشمگین شدن، یک بار دیگر به قایق نگاه کنیم؛ شاید خالی باشد. ☘@brayati☘

❓چرا همسرت همیشه صورتشو میپوشونه؟ ⚡️عثمان دمبله: همسر من یک زن بسیار مذهبیه، پوشوندن صورت تو اسلام اجباری نیست، اما اون واقعا بهش پایبنده گاهی بهش میگم که حداقل صورتتو تو جمع نشون بده، اما اون همیشه به من میگه: عثمان من میخوام فقط تو صورت من رو ببینی 💐💐 @brayati 💐💐