مـخـتـصـر صحــیــح بــخــارے

باب (34): #وضو_گرفتن_با_يك_مُدّ ( ) 150ـ انس رضی الله عنه قَالَ: كَانَ النَّبِيُّ ﷺ يَغْسِلُ أَوْ كَانَ يَغْتَسِلُ بِالصَّاعِ إِلَى خَمْسَةِ أَمْدَادٍ وَيَتَوَضَّأُ بِالْمُدِّ. ( #بخارى_201) ترجمه: انس رضی الله عنه مي ‏گويد: نبي اكرم ﷺ با يك صاع يا پنج مد آب، غسل مي كرد و با يك مد آب، وضو مي گرفت.

✰...رسول اللّٰه ﷺ فــرمودند : عَن ابي هُرَيْرَةَ رَضِیَ اَللهُ عَن‍‍‍‍ْهُ أَنَّهُ سَمِعَ رسول الله صلی اللّٰه علیه وآله وسلم يَقُولُ: «إِنَّ فِي الْحَبَّةِ السَّوْدَاءِ شِفَاءً مِنْ كُلِّ دَاءٍ، إِلاَّ السَّامَ» وَالسَّامُ: الْمَوْتُ، وَالْحَبَّةُ السَّوْدَاءُ: الشُّونِيزُ. 📗صحیح‌مســلم2215 📗صحیح‌بخـاری5687 ترجمه: ابوهریره رضی الله عنه می‌گوید: شنیدم که رسول الله صلی اللّٰه علیه وآله وسلم می‌فرمود: «شفای هر بیماری در این سیاه دانه نهفته است بجز مرگ». (که دوا ندارد.)  ـ┓━━━🕌🕋🕌━━━┏ ـ    « بَلِّغــوا عَنِّـي وَلَـــوْ آيَـــةً » ـ┛━━━🕌🕋🕌━━━┗ ـ

باب (33): #غسل_كردن_و_وضو_گرفتن_از_يك_طشت 146ـ عَنْ أَنَسٍ رضی الله عنه قَالَ: حَضَرَتِ الصَّلاةُ، فَقَامَ مَنْ كَانَ قَرِيبَ الدَّارِ إِلَى أَهْلِهِ وَبَقِيَ قَوْمٌ، فَأُتِيَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ بِمِخْضَبٍ مِنْ حِجَارَةٍ فِيهِ مَاءٌ، فَصَغُرَ الْمِخْضَبُ أَنْ يَبْسُطَ فِيهِ كَفَّهُ، فَتَوَضَّأَ الْقَوْمُ كُلُّهُمْ، قُلْنَا: كَمْ كُنْتُمْ؟ قَالَ: ثَمَانِينَ وَزِيَادَةً. ( #بخارى_195) ترجمه: انس رضی الله عنه مي‏گويد: وقت نماز فرا رسيد. آنها كه منازلشان نزديك بود (براي وضو گرفتن) به خانه هايشان رفتند و بقيه ماندند. در آن هنگام، ظرف سنگي اي كه در آن، مقداري آب وجود داشت، براي پيامبر ﷺ آوردند. آن ظرف به اندازه اي كوچك بود كه كف دست آنحضرت ﷺ در آن، باز نمي شد. حاضران، همه از آن وضو گرفتند. ما از انس پرسيديم : شما چند نفر بوديد؟ گفت : بيش از هشتاد نفر. 147ـ عَنْ أَبِيْ مُوسَى رضی الله عنه: أَنَّ النَّبِيَّ ﷺ دَعَا بِقَدَحٍ فِيهِ مَاءٌ، فَغَسَلَ يَدَيْهِ وَوَجْهَهُ فِيهِ، وَمَجَّ فِيهِ. ( #بخارى_196) ترجمه: ابوموسي اشعري رضی الله عنه مي‏گويد: رسول الله ﷺ ليوان بزرگي را كه پر از آب بود، طلب كرد و در آن آب، دست و صورت خود را شست و مضمضه نمود. (اين كار، براي تبرك و ويژة آنحضرت ﷺ بود. و كسي غير از ايشان، مجاز نيست چنين كاري كند). مترجم 148ـ عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ الله عَنْهَا قَالَتْ: لَمَّا ثَقُلَ النَّبِيُّ ﷺ وَاشْتَدَّ بِهِ وَجَعُهُ، اسْتَأْذَنَ أَزْوَاجَهُ فِي أَنْ يُمَرَّضَ فِي بَيْتِي، فَأَذِنَّ لَهُ، فَخَرَجَ النَّبِيُّ ﷺ بَيْنَ رَجُلَيْنِ، تَخُطُّ رِجْلاهُ فِي الأَرْضِ، بَيْنَ عَبَّاسٍ وَرَجُلٍ آخَرَ. فَكَانَتْ عَائِشَةُ رَضِيَ اللَّه عَنْهَا تُحَدِّثُ: أَنَّ النَّبِيَّ ﷺ قَالَ بَعْدَمَا دَخَلَ بَيْتَهُ وَاشْتَدَّ وَجَعُهُ: «هَرِيقُوا عَلَيَّ مِنْ سَبْعِ قِرَبٍ لَمْ تُحْلَلْ أَوْكِيَتُهُنَّ لَعَلِّي أَعْهَدُ إِلَى النَّاسِ». وَأُجْلِسَ فِي مِخْضَبٍ لِحَفْصَةَ، زَوْجِ النَّبِيِّ ﷺ، ثُمَّ طَفِقْنَا نَصُبُّ عَلَيْهِ تِلْكَ حَتَّى طَفِقَ يُشِيرُ إِلَيْنَا: «أَنْ قَدْ فَعَلْتُنَّ». ثُمَّ خَرَجَ إِلَى النَّاسِ.  ( #بخارى_198) ترجمه: عايشه رضي ‏الله ‏عنها مي گويد: وقتي رسول الله ﷺ (براي آخرين بار) بيمار شد و بيماريش شدت يافت، از تمام همسران خود، اجازه خواست تا ايام بيماري را در خانة من (عايشه رضي ‏الله‏ عنها) پرستاري شود. همة همسران، موافقت كردند. رسول الله ﷺ در حالي كه دو نفر، شانه‏هاي او را گرفته بودند و پاهايش به زمين كشيده مي شد، به خانة من تشريف آورد. آن دو نفر، عباس و يك نفر ديگر بود. عايشه رضي ‏الله‏ عنها مي‏فرمايد: هنگامي كه آنحضرت ﷺ به خانة من تشريف آورد و بيماريش شدت يافت، فرمود: «هفت مشك پر از آب كه از آنها آب برداشته نشده باشد، روي من بريزيد تا بتوانم، مردم را وصيت كنم». ما ايشان را در طشت بزرگي كه متعلق به حفصه بود، نشانديم و شروع به ريختن آب بر آنحضرتﷺ نموديم تا اينكه اشاره فرمود كه: «كافي است». سپس، رسول الله ﷺ از خانه ، بسوي مردم ، بيرون رفت. 149ـ عَنْ أَنَسٍ رضی الله عنه : أَنَّ النَّبِيَّ ﷺ دَعَا بِإِنَاءٍ مِنْ مَاءٍ، فَأُتِيَ بِقَدَحٍ رَحْرَاحٍ، فِيهِ شَيْءٌ مِنْ مَاءٍ ،فَوَضَعَ أَصَابِعَهُ فِيهِ، قَالَ أَنَسٌ: فَجَعَلْتُ أَنْظُرُ إِلَى الْمَاءِ يَنْبُعُ مِنْ بَيْنِ أَصَابِعِهِ، فَحَزَرْتُ مَنْ تَوَضَّأَ مَا بَيْنَ السَّبْعِينَ إِلَى الثَّمَانِينَ. ( #بخارى_200) ترجمه: انس رضی الله عنه مي گويد: نبي اكرم ﷺ ظرف آبي خواست. براي آنحضرت ﷺ كاسة پهني كه اندكي آب داشت، آوردند. ايشان انگشتان دست خود را در آن قرار داد. انس ميگويد: ديدم كه آب از ميان انگشتان رسول خدا ﷺ ، مانند چشمه، جاري بود. كساني را كه از آن آب، وضو گرفتند، من شمردم. حدود هفتاد الي هشتاد نفر بودند.

باب (32): #رسول_اكرمﷺآب_وضوي_خود_را_روي_شخص_بيهوش_ريخت 145ـ عَنْ جَابِرٍ رضی الله عنه قَالَ: جَاءَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ يَعُودُنِي وَأَنَا مَرِيضٌ لا أَعْقِلُ، فَتَوَضَّأَ وَصَبَّ عَلَيَّ مِنْ وَضُوئِهِ، فَعَقَلْتُ، فَقُلْتُ: يَا رَسُولَ اللَّهِ، لِمَنِ الْمِيرَاثُ، إِنَّمَا يَرِثُنِي كَلالَةٌ، فَنَزَلَتْ آيَةُ الْفَرَائِضِ. ( #بخارى_194) ترجمه: جابر رضی الله عنه مي‏گويد: بيمار و بي‏هوش بودم كه رسول الله ﷺ به عيادت من آمد. آنحضرت ﷺ وضو گرفت و باقيماندة آب وضويش را بر (سر و روي) من پاشيد. بلافاصله به هوش آمدم. آنگاه، عرض كردم: اي رسول گرامي! ميراث خود را بين چه كساني تقسيم كنم؟ زيرا وارث من تنها يك كلاله ميباشد. اين سؤال باعث شد كه آية ميراث، نازل شود. ( كلاله: به ميتي اطلاق مي شودكه فرزند و پدر نداشته باشد).

باب (31): #وضو_گرفتن_مرد_با_همسرش 144ـ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ رَضِيَ الله عَنْهُمَا قَالَ: كَانَ الرِّجَالُ وَالنِّسَاءُ يَتَوَضَّئُونَ فِي زَمَانِ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ جَمِيعًا. ( #بخارى_193) ترجمه: ابن عمر رضي الله عنهما مي‏گويد: در زمان رسول الله ﷺ مردان و همسرانشان با هم (ازيك ظرف ) وضو مي‏گرفتند.

آنچه هنگام احساس درد گفته می شود   شماره--1-- رسول الله –صلى الله عليه وسلم- فرمود: دستت را بر جايى كه درد احساس می‌شود بگذار، و سه بار ((بِسْمِ اللهِ)) بگو: سپس هفت بار بگو: ((أَعُوْذُ بِاللهِ وَقُدْرَتِهِ مِنْ شَرِّ مَا أَجِدُ وَأُحَاذِرُ))   ------ معنی ------     من بـه خـدا و قدرتش پناه مىبرم از شرّ آنچه به آن دچار می‌شوم و از آن بيم دارم و میترسم. -------------------------- مسلم 4/1728.

باب (30): #استفاده_از_باقيماندة_آب_وضو 142ـ عَنْ أَبِي جُحَيْفَةَ رضی الله عنه قال: خَرَجَ عَلَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ ﷺ بِالْهَاجِرَةِ، فَأُتِيَ بِوَضُوءٍ فَتَوَضَّأَ، فَجَعَلَ النَّاسُ يَأْخُذُونَ مِنْ فَضْلِ وَضُوئِهِ فَيَتَمَسَّحُونَ بِهِ، فَصَلَّى النَّبِيُّ ﷺ الظُّهْرَ رَكْعَتَيْنِ وَالْعَصْرَ رَكْعَتَيْنِ وَبَيْنَ يَدَيْهِ عَنَزَةٌ. ( #بخارى_187) ترجمه: ابو جحيفه رضی الله عنه ميگويد: روزي، رسول الله ﷺ اول ظهر، نزد ما تشريف آورد. آب براي وضوي آنحضرت ﷺ آورده شد. رسول الله ﷺ وضو گرفت و مردم، باقيماندة آب وضويش را برداشتند و به صورتهايشان ماليدند. رسول الله ﷺ در حالي كه جلوي خود، نيزه اي را (بعنوان ستره) نصب كرده بود، هر يك از نمازهاي ظهر و عصر را دو ركعتي خواند. 143ـ عَنْ السَّائِبِ بْنِ يَزِيدَ رضی الله عنه قال: ذَهَبَتْ بِي خَالَتِي إِلَى النَّبِيِّ ﷺ فَقَالَتْ: يَا رَسُولَ اللَّهِ، إِنَّ ابْنَ أُخْتِي وَجِعٌ فَمَسَحَ رَأْسِي وَدَعَا لِي بِالْبَرَكَةِ، ثُمَّ تَوَضَّأَ فَشَرِبْتُ مِنْ وَضُوئِهِ، ثُمَّ قُمْتُ خَلْفَ ظَهْرِهِ فَنَظَرْتُ إِلَى خَاتَمِ النُّبُوَّةِ بَيْنَ كَتِفَيْهِ مِثْلَ زِرِّ الْحَجَلَةِ. ( #بخارى_190) ترجمه: سايب بن يزيد رضی الله عنه ميگويد: خاله ام مرا نزد نبي اكرم ﷺ برد و عرض كرد كه خواهرزادام بيمار است. رسول الله ﷺ دست( مباركش) را بر سر من كشيد و براي من دعاي بركت نمود. آنگاه، وضو گرفت و من باقيماندة آب وضوي رسول خدا ﷺ را نوشيدم و پشت سر آنحضرت ﷺ ايستادم و به مهر نبوت كه مانند دكمه اي بود و ميان شانه هاي رسول الله ﷺ قرار داشت، نگاه كردم.

🌻ترجمه: «ابو هريره - رضي الله عنه - می گويد: پيامبر -ﷺ گفت: فاصله بين دو نفخ صور چهل است، از ابو هريره - رضي الله عنه - پرسيدند: چهل روز است؟ گفت: نمى توانم چيزى را بگويم كه به آن علم ندارم. گفتند: چهل ماه است؟ باز گفت: نمى توانم چيزى را بگويم كه به آن علم ندارم، گفتند: چهل سال است؟ باز جواب قبلى را تكرار نمود، پيامبر ﷺ گفت: بعد از اين دو نفخه الله بارانى از آسمان نازل مى نمايد، و مرده ها زنده مى شوند همانطور كه گياهها سبز مى شوند. تمام اعضاى انسان پوسيده مى شود مگر يك قطعه استخوانى كه عجب الذنب نام دارد كه سالم باقى مى ماند و انسانها در روز قيامت مجدداً از اين استخوان، زنده و آفريده مى شوند». ترجمة معالم السنة النبویة

باب (29): #مسح_نمودن_همة_سر 141ـ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ زَيْدٍ: أنَّ رجلاً قَالَ لَهُ: هَلْ تَسْتَطِيْعُ أَنْ تُرِيَنِيْ كَيْفَ كَانَ رَسُوْلُ الله ﷺ يَتَوَضَّأُ؟ قَالَ: نَعَمْ. فَدَعَا بمَاءٍ، فأفرغَ عَلَى يَدَيْهِ ثُمَّ غَسَلَهُمَا ثَلاثًا، ثُمَّ أَدْخَلَ يَدَهُ فِي الإِنَاءِ فَمَضْمَضَ وَاسْتَنْشَقَ ثَلاثًا، ثُمَّ غَسَلَ وَجْهَهُ ثلاثاً، ثُمَّ غَسَلَ يَدَيْهِ مَرَّتَيْنِ مَرَّتَيْنِ إلى الْمِرْفَقَيْنِ، ثُمَّ مَسَحَ رَأسَهُ بِيَدَيْهِ، فَأقْبَلَ بِهِمَا وَأدْبَرَ، بَدَأ بِمُقَدَّمِ رَأسِهِ حَتَّى ذَهَبَ بِهِمَا إلى قَفَاهُ، ثُمَّ رَدَّهُما إلى المكانِ الَّذِي بَدَأ مِنْهُ ثُمَّ غَسَلَ رِجْلَيْهِ.  ( #بخارى_185) ترجمه: عبدالله بن زيد رضی الله عنه مي گويد: يكي از من پرسيد: آيا ميتواني چگونگي وضوگرفتن رسول الله ﷺ را به من نشان دهي؟ عبدالله گفت: آري. آنگاه، مقداري آب خواست و بر دست‏هايش، آب ريخت و آنها را سه بار شست. بعد، با دستش از ظرف آب برداشت و سه بار مضمضه و سه بار، استنشاق كرد (يعني دهان و بيني اش را شست). سپس، صورت اش را سه بار شست. و بعد، دستهايش را دو بار تا آرنج‏ شست. آنگاه، با هر دو دست، سرش را مسح نمود. مسح را از پيشاني يعني از ابتداي سر، شروع نمود و دست‏ها را تا پشت سر كشاند. و سپس به طرف ابتداي سر يعني از جايي كه شروع كرده بود، برگرداند. و در پايان، پاهايش را شست.

🌻 عن حذيفة رضی الله عنه، قال: قال رسول الله صلی الله عليه وسلم: «لا تقوم الساعة حتى يکون أسعد الناس بالدنيا للکع بن لکع».[1]  🍀 ترجمه: از حذيفه بن اليمان روايت است که پيامبر صلی الله علیه وسلم فرمودند: «قيامت بر پا نمي شود تا اينکه فرومايگان و انسان هاي پست خوشبخترين انسان در دنيا گردند». [1]- ترمذی: (2209). ترجمة معالم السنة النبویة

باب (28): #خواندن_قرآن_بدون_وضو 140ـ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ رضي الله عنهما: أَنَّهُ بَاتَ لَيْلَةً عِنْدَ مَيْمُونَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ ﷺ، وَهِيَ خَالَتُهُ، فَاضْطَجَعْتُ فِي عَرْضِ الْوِسَادَةِ، وَاضْطَجَعَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ وَأَهْلُهُ فِي طُولِهَا، فَنَامَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ حَتَّى إِذَا انْتَصَفَ اللَّيْلُ أَوْ قَبْلَهُ بِقَلِيلٍ أَوْ بَعْدَهُ بِقَلِيلٍ، اسْتَيْقَظَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ فَجَلَسَ يَمْسَحُ النَّوْمَ عَنْ وَجْهِهِ بِيَدِهِ، ثُمَّ قَرَأَ الْعَشْرَ الآيَاتِ الْخَوَاتِمَ مِنْ سُورَةِ آلِ عِمْرَانَ، ثُمَّ قَامَ إِلَى شَنٍّ مُعَلَّقَةٍ، فَتَوَضَّأَ مِنْهَا، فَأَحْسَنَ وُضُوءَهُ، ثُمَّ قَامَ يُصَلِّي، قَالَ: فَقُمْتُ فَصَنَعْتُ مِثْلَ مَا صَنَعَ، ثُمَّ ذَهَبْتُ فَقُمْتُ إِلَى جَنْبِهِ، فَوَضَعَ يَدَهُ الْيُمْنَى عَلَى رَأْسِي، وَأَخَذَ بِأُذُنِي الْيُمْنَى يَفْتِلُهَا، فَصَلَّى رَكْعَتَيْنِ، ثُمَّ رَكْعَتَيْنِ، ثُمَّ رَكْعَتَيْنِ، ثُمَّ رَكْعَتَيْنِ، ثُمَّ رَكْعَتَيْنِ، ثُمَّ رَكْعَتَيْنِ، ثُمَّ أَوْتَرَ، ثُمَّ اضْطَجَعَ، حَتَّى أَتَاهُ الْمُؤَذِّنُ، فَقَامَ فَصَلَّى رَكْعَتَيْنِ خَفِيفَتَيْنِ، ثُمَّ خَرَجَ فَصَلَّى الصُّبْحَ. ( #بخارى_183) ترجمه: عبدالله بن عباس رضي الله عنهما مي گويد: شبي، در خانه خاله‏ام ؛ميمونه رضي ‏الله ‏عنها؛ همسر رسول الله ﷺ ؛خوابيدم. رسول خدا ﷺ و همسرش؛ ميمونه؛ در طول بالش و من در عرض آن، سر نهاديم. رسول الله ﷺ خواب رفت ولي پس از گذشت نصف شب يا كمتر ازآن ، بيدار شد و با كشيدن دست‏ها بر چهرة خويش ، خواب را از خود دور كرد و ده آية اخير سورة آل عمران را تلاوت نمود و بعد بسوي مشك آبي كه آويزان بود، رفت و خوب و كامل، وضو گرفت و به نماز ايستاد. ابن عباس رضي الله عنهما مي گويد: من نيز مانند رسول الله ﷺ وضو گرفته، كنار ايشان به نماز ايستادم. آنحضرت ﷺ دست راستش را بر سر من گذاشت و گوش راست مرا اندكي فشرد. پس از آن، رسول الله ﷺ دوازده ركعت نماز دو ركعتي خواند. و در پايان، يك ركعت نماز وتر خواند و دراز كشيد. و هنگامي كه اذان صبح گفته شد، دو ركعت سنت فجر را بصورت مختصر خواند و براي اداي نماز فجر، به مسجد رفت.

🍀 عن أنس: أن رسول الله صلی الله عليه وسلم قال: «لا تقوم الساعة حتي لا يقال في الارض الله، الله».[1] 🌻 ترجمه: از انس روايت شده كه رسول الله - صلى الله عليه وسلم - فرمودند: قيامت زماني برپا مي شود كه بر روي زمين كسي الله، الله نگويد. [1]- مسلم: (148). ترجمة معالم السنة النبویة

باب (27): #كمك_به_شخص_در_وضوگرفتن 139ـ عَنِ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ رضی الله عنه : أَنَّهُ كَانَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ فِي سَفَرٍ وَأَنَّهُ ذَهَبَ لِحَاجَةٍ لَهُ، وَأَنَّ مُغِيرَةَ جَعَلَ يَصُبُّ الْمَاءَ عَلَيْهِ وَهُوَ يَتَوَضَّأُ، فَغَسَلَ وَجْهَهُ وَيَدَيْهِ، وَمَسَحَ بِرَأْسِهِ وَمَسَحَ عَلَى الْخُفَّيْنِ. ( #بخارى_182) ترجمه: مغيره بن شعبه رضی الله عنه مي‏گويد: در يكي از مسافرت ها، همراه رسول الله ﷺ بودم. رسو ل اكرم ﷺ براي قضاي حاجت، بيرون رفت. و من در برگشت، براي رسول الله ﷺ آب وضو آماده كردم و بر دست هاي آنحضرت ﷺ آب مي‏ريختم و ايشان وضو مي‏گرفت. آنحضرت ﷺ چهره و دست‏هايش را شست و برسر و موزه هايش، مسح كشيد.

🌻 عن إبن مسعود رضی الله عنه، عن النبي صلی الله عليه وسلم، قال: «لاَ تَقُومُ السَّاعَةُ إِلاَّ عَلَى شِرَارِ النَّاسِ».[1] 🍀 ترجمه: از ابن مسعود رضی الله عنه روایت است که رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند: «قيامت فقط بر انسان بد بر پا مي شود». [1]- مسلم: (2949). ترجمة معالم السنة النبویة

باب (26): #كسيكه_فقط_هنگام_خارج_شدن_چيزي_از_سبيلين_وضو_را_لازم_ميداند 136ـ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رضی الله عنه قَالَ: قَالَ النَّبِيُّ ﷺ : «لا يَزَالُ الْعَبْدُ فِي صَلاةٍ مَا كَانَ فِي الْمَسْجِدِ يَنْتَظِرُ الصَّلاةَ مَا لَمْ يُحْدِثْ». ( #بخارى_176) ترجمه: ابو هريره رضی الله عنه روايت مي كند كه نبي اكرم ﷺ فرمود: «تا زماني كه انسان در مسجد بنشيند ومنتظر نماز بماند، و وضويش نشكند، در حال نماز، بشمار مي رود». 137ـ عَنْ زَيْدِ بْنِ خَالِدٍ رضی الله عنه قال: سَأَلتُ عُثْمَانَ بْنَ عَفَّانَ رضی الله عنه قُلْتُ: أَرَأَيْتَ إِذَا جَامَعَ فَلَمْ يُمْنِ؟ قَالَ عُثْمَانُ: يَتَوَضَّأُ كَمَا يَتَوَضَّأُ لِلصَّلاةِ، وَيَغْسِلُ ذَكَرَهُ. قَالَ عُثْمَانُ: سَمِعْتُهُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ. فَسَأَلْتُ عَنْ ذَلِكَ عَلِيًّا، وَالزُّبَيْرَ، وَطَلْحَةَ، وَأُبَيَّ بْنَ كَعْبٍ، فَأَمَرُوني بِذَلِكَ. ( #بخارى_179) ترجمه: زيد بن خالد رضی الله عنه مي‏گويد: از عثمان بن عفان رضی الله عنه پرسيدم: اگر هنگام جماع، مني خارج نشود، حكم آن چيست؟ فرمود: نخست، عضو تناسلي را بشويد. سپس، همانطور كه براي نماز، وضو مي گيرند، وضو بگيرد. عثمان رضی الله عنه گفت: من از رسول الله ﷺ چنين شنيدم. راوي (يعني زيدبن خالد) مي‏گويد: اين مسأله را از علي، طلحه، زبير و ابي بن كعب رضي الله عنهم نيز پرسيدم، آنها هم، همين پاسخ را به من دادند. 138ـ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ رضی الله عنه: أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ أَرْسَلَ إِلَى رَجُلٍ مِنَ الأَنْصَارِ، فَجَاءَ وَرَأْسُهُ يَقْطُرُ، فَقَالَ النَّبِيُّ ﷺ: «لَعَلَّنَا أَعْجَلْنَاكَ»؟ فَقَالَ: نَعَمْ، فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ : «إِذَا أُعْجِلْتَ أَوْ قُحِطْتَ فَعَلَيْكَ الْوُضُوءُ». ( #بخارى_180) ترجمه: ابوسعيد خدري رضی الله عنه مي گويد: رسول الله ﷺ يك مرد انصاري را به حضور طلبيد. آن مرد انصاري در حالي كه از سر (و صورتش) آب مي‏چكيد، آمد. رسول الله ﷺ فرمود: «شايد ما باعث عجلة شما شديم»؟ گفت: آري. رسول الله ﷺ فرمود: «هرگاه عجله‏اي در كار بود يا مجامعت بدون انزال، صورت گرفت، تنها وضو، كافي است». (قابل ياد آوري است كه اين حديث وحديث قبلي با حديث التقاء ختانين منسوخ شده اند و قابل عمل نيستند. به فتح الباري حديث شماره (293) مراجعه كنيد).

باب (25): #ظرفي_كه_سگ_در_آن_آب_خورده_باشد 134ـ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رضی الله عنه أنَّ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ قَالَ: «إِذَا شَرِبَ الْكَلْبُ فِي إِنَاءِ أَحَدِكُمْ فَلْيَغْسِلْهُ سَبْعًا». ( #بخارى_172) ترجمه: ابوهريره رضی الله عنه مي ‏گويد: رسول الله ﷺ فرمود: «هرگاه، سگ در ظرف شما آب خورد، آن را هفت بار بشوييد». 135ـ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ رَضِيَ الله عَنْهُمَا قَالَ: كَانَتِ الْكِلابُ تَبُولُ وَتُقْبِلُ وَتُدْبِرُ فِي الْمَسْجِدِ فِي زَمَانِ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ، فَلَمْ يَكُونُوا يَرُشُّونَ شَيْئًا مِنْ ذَلِكَ. ترجمه: عبد الله بن عمر رضي الله عنهما مي گويد: در عهد مبارك رسول الله ﷺ ، سگها در مسجد رفت وآمد وگاهي نيز، پيشاب ميكردند وكسي روي آن ،آب نمي پاشيد.

باب (24): #حكم_آبي_كه_باآن_موي_انسان_شسته_شده_باشد 133ـ وَعَنْهُ رضی الله عنه : أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ لَمَّا حَلَقَ رَأْسَهُ، كَانَ أَبُو طَلْحَةَ أَوَّلَ مَنْ أَخَذَ مِنْ شَعَرِهِ. ( #بخارى_171) ترجمه: همچنين انس رضی الله عنه ميگويد: هنگامي كه رسول الله ﷺ (در حجه‌الوداع) موهاي سرش را تراشيد، ابوطلحه نخستين كسي بود كه موهاي (مبارك) رسول الله ﷺ را (بقصد تبرك) برداشت.

باب (23): جستجوي آب براي وضو، هنگام فرا رسيدن نماز 132ـ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ رضی الله عنه قَالَ: رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ، وَحَانَتْ صَلاةُ الْعَصْرِ، فَالْتَمَسَ النَّاسُ الْوَضُوءَ فَلَمْ يَجِدُوهُ، فَأُتِيَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ بِوَضُوءٍ، فَوَضَعَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ فِي ذَلِكَ الإنَاءِ يَدَهُ، وَأَمَرَ النَّاسَ أَنْ يَتَوَضَّئُوا مِنْهُ، قَالَ: فَرَأَيْتُ الْمَاءَ يَنْبُعُ مِنْ تَحْتِ أَصَابِعِهِ، حَتَّى تَوَضَّئُوا مِنْ عِنْدِ آخِرِهِمْ. (بخارى:169) ترجمه: انس بن مالك رضی الله عنه ميگويد: وقت نماز عصر فرا رسيد، مردم در جستجوي آب برآمدند، ولي موفق به يافتن آن نشدند. من ديدم كه ظرف آبي را نزد رسول الله ﷺ آوردند. رسول الله ﷺ دست (مباركش) را در آن ظرف آب گذاشت و دستور داد تا مردم از آن، وضو بگيرند. انس ﷺ مي‏گويد: ديدم كه آب از بند انگشتان رسول الله ﷺ (مانند فواره) بيرون مي‏آيد و تمام حاضرين، با آن آب، وضو گرفتند.

باب (22): در وضو و غسل، از سمت راست بايد شروع كرد 131ـ عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ الله عَنْهَا قَالَتْ: كَانَ النَّبِيُّ ﷺ يُعْجِبُهُ التَّيَمُّنُ فِي تَنَعُّلِهِ، وَتَرَجُّلِهِ، وَطُهُورِهِ، وَفِي شَأْنِهِ كُلِّهِ.(بخارى:168) ترجمه: عايشه رضي‏ الله عنها مي‏فرمايد: نبي اكرم ﷺ در پوشيدن كفش، شانه كردن موها، وضو گرفتن و همة كارهايش، شروع كردن از سمت راست را مي‏پسنديد.

باب (21): #مسح_بركفش_درست_نيست 130ـ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ رَضِيَ الله عَنْهُمَا ـ وقد قِيلَ لَهُ ـ يَا أَبَا عَبْدِالرَّحْمَن!ِ رَأَيْتُكَ تَصْنَعُ أَرْبَعًا لَمْ أَرَ أَحَدًا مِنْ أَصْحَابِكَ يَصْنَعُهَا، قَال:َ وَمَا هِي؟َ قَالَ: رَأَيْتُكَ لا تَمَسُّ مِنَ الأرْكَانِ إِلا الْيَمَانِيَّيْنِ، وَرَأَيْتُكَ تَلْبَسُ النِّعَالَ السِّبْتِيَّةَ، وَرَأَيْتُكَ تَصْبُغُ بِالصُّفْرَةِ، وَرَأَيْتُكَ إِذَا كُنْتَ بِمَكَّةَ أَهَلَّ النَّاسُ إِذَا رَأَوُا الْهِلالَ وَلَمْ تُهِلَّ أَنْتَ حَتَّى كَانَ يَوْمُ التَّرْوِيَةِ، فقَالَ: أَمَّا الأَرْكَانُ: فَإِنِّي لَمْ أَرَ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ يَمَسُّ إِلا الْيَمَانِيَّيْنِ، وَأَمَّا النِّعَالُ السِّبْتِيَّةُ: فَإِنِّي رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّه ِﷺ يَلْبَسُ النَّعْلَ الَّتِي لَيْسَ فِيهَا شَعَرٌ، وَيَتَوَضَّأُ فِيهَا، فَأَنَا أُحِبُّ أَنْ أَلْبَسَهَا، وَأَمَّا الصُّفْرَةُ: فَإِنِّي رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ يَصْبُغُ بِهَا، فَأَنَا أُحِبُّ أَنْ أَصْبُغَ بِهَا، وَأَمَّا الإِهْلالُ: فَإِنِّي لَمْ أَرَ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ يُهِلُّ حَتَّى تَنْبَعِثَ بِهِ رَاحِلَتُهُ. ( #بخارى_166) ترجمه: ازعبدالله بن عمر رضي الله عنهما روايت است كه از او پرسيدند: اي ابو عبدالرحمن! تو چهار عمل انجام مي دهي كه هيچ يك از همراهانت انجام نمي دهند؟ عبدالله بن عمر رضي الله عنهما گفت: آن چهار عمل كدامند؟ آن فرد گفت: اول اينكه در طواف، بجز ركن يماني وحجرالاسود، اركان ديگر را استلام نمي كني (دست نمي زني). دوم اينكه: كفش پوستي (دباغي شده) مي پوشي. سوم: اينكه از رنگ زرد استفاده مي كني. چهارم اينكه: تمام حجاج، با رؤيت هلال، يعني اول ذي‏حجه، احرام مي‏پوشند اما تو قبل از روز هشتم (روز ترويه)، احرام نمي پوشي. عبدالله رضی الله عنه در جواب، گفت: (درست است) من فقط دو ركن را استلام مي كنم زيرا هيچگاه رسول خداﷺ را نديدم كه بجز آنها، ركن ديگري را استلام كند. و كفش چرمي مي پوشم زيرا من ديدم كه رسول الله ﷺ كفش چرمي مي پوشيد و با آنها وضو مي گرفت. من نيز دوست دارم از همين نوع كفش، استفاده كنم. و از رنگ زرد استفاده مي كنم زيرا رسول خدا ﷺ را ديدمكه از رنگ زرد، استفاده مي كرد. و روز هشتم، احرام مي پوشم زيرا هرگز رسول الله ﷺ را نديدم كه قبل از حركت به سوي «منا» (قبل از روز هشتم) احرام ببندد.