نیایش.

چطور ممکنه در زندگی از کسی جلوتر یا عقب‌تر باشی، وقتی در مسیری حرکت می‌کنی که فقط خودت می‌تونی اون رو طی کنی؟

توجه و مراقبت از علف هرز آن را تبدیل به گل نمیکند.

او نمى داند كه چقدر در چشمان من زيباست.

و گاه نعمت ها به شكل يک انسان وارد زندگی ما مى شود.

آنها از زن بيدار می‌ترسند از زنى كه مى‌خندد مى‌رقصد انتخاب می‌كند و اجازه نمی‌گیرد چون زن آگاه فقط زندكى نمی‌كند مرزهاى كهنه را مى‌شكند وجهان را از نو معنا مى‌كند.

ناراحت کردن به ناحق یه آدم مثل پرت کردن یه تبر به آسمونِ که نمی‌دونی کجای زندگیت قراره برگرده پایین و یقه خودت رو بگیره.

طبیعی است که آغازها زیبا باشند، زیرا منطقی نیست کسی نزدت بیاید و بگوید: سلام، من آدم پستی هستم.

اگر خداوند یک بنده اش را دوست داشته باشد، چهره ی واقعی تمام کسانی را که به آن ها اعتماد دارد، به او نشان می‌دهد.

عزیزِ دل من « ما » بودنمان مستحکم ترین دلیلیست که هر روزمان را برایِ زیستن در شور و عشق و شادی سپری کنیم. تو با ارزش ترین تجربه ی زمینی من هستی. باشد که عشقِ ما، دلیلی برای زیبایی این جهان باشد. #نیایش_روستایی

فراموشی را بر کینه ترجیح می‌دهم، هرکسی لایق به یاد ماندن نیست.

اجازه پرواز از کسی نخواه. بالها از آنِ توست و آسمان، به هیچ‌ کسی تعلق ندارد. پرواز کن.

هیچوقت نذارید کسی با جمله هایی مثل "من تو دلم چیزی نیست زبونم تنده" یا "فلانی مدلش اینجوریه منظوری نداره" قانعتون کنه که چشمتون رو روی هر بی احترامی ای ببندید.

فراموش نکنید ؛ آن‌ها می‌توانند تمام گل‌ها را قطع کنند اما نمی‌توانند نزدیک شدن بهار را متوقف کنند.

با او می‌توانستم بعد از گریه‌های بلند، به چیزهای کوچک بخندم.

همان‌قدر که می‌ارزد درد خواهد داشت.