چکاوک

« یک شعر برای من گفته بود... مرا به آسمانی با چهل خورشید تشبیه کرده بود. خودش را به شبی که ماه ندارد. مرا به یک درخت پر شاخ و برگ که سایه دارد، خودش را به درختی که ریشه اش پوسیده. مرا به قله سفید سبلان، خودش را به ویرانه هایی که هیچ گاه مهمان نداشته است.» -سمفونی مردگان

بفرست واسه اونی که رفیقه❤️‍🔥

گروه شعرمون 💙

روز سی و یکم🤍 کام تو اوست

من که میگم حق با جناب حافظه: حریمِ عشق را درگَه، بسی بالاتر از عقل است؛ #حافظ

گروه شعرمون💙

بستری کن مرا در آغوشت با دو نخ شعر و این هوا باران؛

اولین بار که دیدمش از نگاهش نور چکه میکرد و ماه، توی قهوهٔ چشم هایش شناور بود و من یقین یافتم که « او » گونهٔ انسانیِ ماه است.

در مذهبِ ما، باده حلال است ولیکن بی‌رویِ تو ای سَروِ گُل‌اندام، حرام است #حافظ

روز بیست و نهم🩵 آن گویْ مرا که دوست داری

برایش نوشتم..

به او فکر کردم ، چه فکر خُنک زیبایی در این ظهر زشت مرداد..

گروه شعرمون💙 افتخار بدید و کنار ما باشید.

زن بودن:

چو دریا افتادی و شنا نمی‌دانی مرده شو،تاآب تو را سر نهد؛ #شمس_تبریزی

بی تو غیرقابل تحملم از خودم به تو پناه میبرم.‌‌.

چقدر ستاره بايد افول كند، تا اين صبح بدمد... #احمدجان_عثمان

برایش نوشتم..