Chanlibel گردنه مه آلود

Chanlibel گردنه مه آلود pinned «🚴‍♂️🚴‍♀️ اعلام برنامه رکاب‌زنی سه‌روزه اردبیل – گیلان ☘️🌿 سه روز رکاب‌زنی در ییلاقات زیبای اردبیل و سرازیری به سمت گیلان؛ مسیری زیبا با عبور از مراتع، ییلاقات و بازدید از آبشار در طبیعت تابستانه ییلاقات. 📌 خلاصه برنامه • مدت برنامه: ۳ روز رکاب‌زنی • مسافت…»

🚴‍♂️🚴‍♀️ اعلام برنامه رکاب‌زنی سه‌روزه اردبیل – گیلان ☘️🌿 سه روز رکاب‌زنی در ییلاقات زیبای اردبیل و سرازیری به سمت گیلان؛ مسیری زیبا با عبور از مراتع، ییلاقات و بازدید از آبشار در طبیعت تابستانه ییلاقات. 📌 خلاصه برنامه • مدت برنامه: ۳ روز رکاب‌زنی • مسافت کل: حدود 110کیلومتر • مجموع ارتفاع‌گیری: حدود ۳۵۰۰ متر • نوع مسیر: عمدتاً خاکی و آفرود (ییلاقی) • محل کمپ: شب اول ییلاق نئور – شب دوم منطقه کته چول • روز دوم و سوم: بخشی از مسیر سینگل‌تراک ، حوصله و آمادگی • پایان برنامه: خطبه‌سرا (گیلان) 📅 سه‌شنبه ۲۰ مرداد 🚌 حرکت از تهران با اتوبوس VIP تخت‌خواب‌شو ⏰ ساعت ۲۱:۰۰ از ترمینال غرب 📅 چهارشنبه ۲۱ مرداد | روز اول • ورود صبح به محدوده خلخال، رکابزنی به سمت ارتفاعات آب کلیه و خط الراس البرز • مسیر به سمت شمال در امتداد کوه و رسیدن به جاده نئور به سوباتان ، کمپ در راس 📈 مسافت: 35 کیلومتر | ارتفاع‌گیری: ۱۵۰۰ متر 📅 پنج‌شنبه ۲۲ مرداد | روز دوم • رکاب‌زنی از ییلاق نئور به سمت ارتفاعات ، بخشی از مسیر از خط ترکینگ دوچرخه طی میشه و می رسیم به ادامه مسیر جاده ای ییلاقات • بخشی از مسیر سینگل‌تراک است • مسافت 30 کیلومتر 📈 | ارتفاع‌گیری: ۱۳۰۰ متر 🏕 کمپ شبانه در منطقه کته چول 📅 جمعه ۲۳ مرداد | روز سوم • حرکت از ییلاق در امتداد کوه و بعد از گذر از چند منطقه زیبا در مرز کوه و جنگل ، فرود به سمت جنگل و جلگه به سمت گیلان • بازدید از آبشار در مسیر • رسیدن به خطبه‌سرا، بارگیری دوچرخه‌ها و حرکت به تهران ( احتمالا حرکت از شمال ساعت 8 شب ) 📈 مسافت: 45 کیلومتر | ارتفاع‌گیری: ۷۰۰ متر ⏰ ورود به تهران بامداد شنبه 🚵 نوع مسیر: عمدتاً خاکی و آفرود در ابتدای مسیر، انتها آسفالته. مناسب MTB. نیاز به حوصله و توجه 💪 سطح آمادگی برای این سفر : متوسط رو به بالا – آمادگی برای جاده خاکی سرازیر و سربالایی . 🌦 آب‌وهوا (اواخر مرداد): • ییلاق ها : روزها ۱۵–۲۵°، شب‌ها ۸–۱۵° • خطبه‌سرا: روزها ۳۰–۳۶° (خنک و مطبوع در ارتفاعات، احتمال مه صبحگاهی؛ در پایین‌دست تابستانی، گرم و مرطوب) طبیعت در این فصل: در ارتفاعات ییلاقی هوا خنک است و مراتع هنوز نسبتاً سرسبز باقی مانده‌اند. با سرازیری به سمت گیلان وارد فضای جنگلی و مرطوب‌تر می‌شویم. روزها عموماً آفتابی پیش‌بینی می‌شود و در ارتفاعات ممکن است در عین خنکی آفتاب تیز باشد. توجه داشته باشیم که در انتهای مرداد اگرچه ارتفاعات دمای خنکی نسبت به پایین‌دست دارند، اما طراوت کاملاً بهاری نداریم. ⚠️ تجهیزات الزامی • کیسه‌خواب گرم (رده ۰ تا ۵ درجه) • چادر ضدآب • لباس لایه‌ای، گرم‌کن، بادگیر و بارانی • کلاه و دستکش دوچرخه، چراغ جلو/عقب • تیوب اضافه، کیت پنچری و ابزار • دوچرخه سرویس‌شده با ترمز و دنده مناسب 🍽 غذا: تمام وعده‌ها (به جز صبحانه روز اول) بر عهده شرکت‌کنندگان. امکانات خرید در ییلاقات وجود ندارد. ⛺ اقامت: دو شب کمپ . چادر و کیسه‌خواب مناسب الزامی. 🚐 پشتیبانی: ماشین پشتیبان برای حمل تجهیزات کمپ. 💰 هزینه برنامه 6750: شامل اتوبوس VIP رفت و برگشت + حمل دوچرخه، بیمه، مجوز، ماشین پشتیبان، صبحانه روز اول. 📝 سطح آمادگی خود را با برنامه تطبیق دهید. مطالعه توافق‌نامه الزامی است. 📞 هماهنگی: @aidinmehrabani

Chanlibel گردنه مه آلود pinned Deleted message

Chanlibel گردنه مه آلود pinned Deleted message

Chanlibel گردنه مه آلود pinned Deleted message

روایت : @reyhan_mirsaeid بعد از اولین گذر برفی، نرسیده به دومی مدیر برنامه توقف داد. همگی که جمع شدیم، توضیح داد که: برخلاف هر سال در این تاریخ ، در اوایل تیر ماه، امسال یخچالهای ارتفاع 3400 متری که در آن هستیم، هنوز آب نشده اند. مسیر برای نیسان پشتیبان مسدود است و از اینجا به بعد، امکان همراهی با گروه را ندارد. با توجه به این موارد، دو راه داریم؛ یکی اینکه دوری در منطقه بزنیم، به دریاچه قره گل برگردیم و چادرها را برپا کنیم و فردا از مسیر کوهستانی دیگری به سردابه برویم. دیگری اینکه به مسیرمان ادامه دهیم. لازم است توجه داشته باشیم در صورت ادامه، مسیر گل آلود و برفی در پیش خواهیم داشت و به تعداد نامشخصی یخچال برفی و جریانهای آب برخواهیم خورد که ممکن هست قابل عبور نباشند و مجبور به برگشت شویم . ممکن هست درگیر بارش باران و حتی برف بشویم. مه غلیظ خواهیم داشت، جاهایی بسیار سرد خواهد بود. قطعا چالشی سخت خواهد بود و همه ی اینها که گفتم و مواردی که قابل پیش بینی نیست و نگفته ام، تجربه و خاطره ای منحصر به فرد برایمان خواهد ساخت. لطفا چند دقیقه ای با خودتون خلوت کنید و ظرفیت روانی و جسمی خودتان را بسنجید. من دور کوتاهی میزنم و برمیگردم و میگویم کدام راه را خواهیم رفت... امیر کنار من ایستاده بود. اخرین جمله آیدین که تمام شد لبخندی زد و زیر لب زمزمه کرد : " به به ! عشق و حال داره سنگین میشه ..." من تماشا میکنمشان. کسی درنگ نمیکند. همه به سمت کوله های اصلی میروند. به دنبال لایه گرتکس ضد آب و گرم کاپشنهایشان، به دنبال انرژی بارها و پر کردن قمقمه ها. پنج دقیقه بعد که آیدین بر میگردد، همه آماده ادامه راه هستند، حتی کار به اعلام راهی که انتخاب شده نمیرسد. گروه راه را انتخاب کرده است. با اتفاق آرا و بدون رای گیری . با خودم میگویم چطور چنین گروهی ساخته شده؟ چطور چرخ دنده ها بدون کلام و بدون حتی یک دستورالعمل، در هم چفت شده؟ چطور به این زیبایی ، این چرخ با 26 عضو، آرام و بدون توقف جلو میرود؟ چطور مدیریت درست، در کنار اشتیاق و همراهی و همدلی اعضا یک گروه ، شانس را هم با خود همراه میکند و سنگی که زیر پای فرشاد خالی میشود و به سمتش برمیگردد از کنار پایش میلغزد و به پایین دره سقوط میکند و خراشی بر پاهای او برجای نمیگذارد؟ چطور ساق پای سعید که در برف فرو میرود و قفل میشود به عقب نمیچرخد و نمیشکند؟ چطور زور یخ و برف و شیب و مه و گل و خستگی و سرما به هیچ عضوی نمیرسد؟ چطور بالاخره آسمان برای این گروه آفتابی میشود و جاده آسفالت از دور رخ مینماید https://www.instagram.com/reel/DaPeiX-s89m/?igsh=MTV0YnoxbGp5NXJrbA==

این قصه «قصه ی کمیته ۳۴۰۰ متری ها» تقدیم به تک تکتون رفقا ... بعد از اولین گذر برفی، نرسیده به دومی مدیر برنامه توقف داد. همگی که جمع شدیم، توضیح داد که: برخلاف هر سال در این تاریخ ، در اوایل تیر ماه، امسال یخچالهای ارتفاع 3400 متری که در آن هستیم، هنوز آب نشده اند. مسیر برای نیسان پشتیبان مسدود است و از اینجا به بعد، امکان همراهی با گروه را ندارد. با توجه به این موارد، دو راه داریم؛ یکی اینکه دوری در منطقه بزنیم، به دریاچه قره گل برگردیم و چادرها را برپا کنیم و فردا از مسیر کوهستانی دیگری به سردابه برویم. دیگری اینکه به مسیرمان ادامه دهیم. لازم است توجه داشته باشیم در صورت ادامه، مسیر گل آلود و برفی در پیش خواهیم داشت و به تعداد نامشخصی یخچال برفی و جریانهای آب برخواهیم خورد که ممکن هست قابل عبور نباشند و مجبور به برگشت شویم . ممکن هست درگیر بارش باران و حتی برف بشویم. مه غلیظ خواهیم داشت، جاهایی بسیار سرد خواهد بود. قطعا چالشی سخت خواهد بود و همه ی اینها که گفتم و مواردی که قابل پیش بینی نیست و نگفته ام، تجربه و خاطره ای منحصر به فرد برایمان خواهد ساخت.  ادامه در پست بعد

سفر سبلان به روایت ریحانه

ادامه از پست قبل ...  لطفا چند دقیقه ای با خودتون خلوت کنید و ظرفیت روانی و جسمی خودتان را بسنجید. من دور کوتاهی میزنم و برمیگردم و میگویم کدام راه را خواهیم رفت... امیر کنار من ایستاده بود. اخرین جمله آیدین که تمام شد لبخندی زد و زیر لب زمزمه کرد : " به به ! عشق و حال داره سنگین میشه ..." من تماشا میکنمشان. کسی درنگ نمیکند.  همه به سمت کوله های اصلی میروند. به دنبال لایه گرتکس ضد آب و گرم کاپشنهایشان، به دنبال انرژی بارها و پر کردن قمقمه ها. پنج دقیقه بعد که آیدین بر میگردد، همه آماده ادامه راه هستند، حتی کار به اعلام راهی که انتخاب شده نمیرسد. گروه راه را انتخاب کرده است. با اتفاق آرا و بدون رای گیری  . با خودم میگویم چطور چنین گروهی ساخته شده؟ چطور چرخ دنده ها بدون کلام و بدون حتی یک دستورالعمل، در هم چفت شده؟ چطور به این زیبایی ، این چرخ با 26 عضو، آرام و بدون توقف جلو میرود؟ چطور مدیریت درست، در کنار اشتیاق و همراهی و همدلی اعضا یک گروه ، شانس را هم با خود همراه میکند و سنگی که زیر پای فرشاد خالی میشود و به سمتش برمیگردد از کنار پایش میلغزد و به پایین دره سقوط میکند و خراشی بر پاهای او برجای نمیگذارد؟ چطور ساق پای سعید که در برف فرو میرود و قفل میشود به عقب نمیچرخد و نمیشکند؟ چطور زور یخ و برف و شیب و مه و گل و خستگی و سرما به هیچ عضوی نمیرسد؟ چطور بالاخره آسمان برای این گروه آفتابی میشود و جاده آسفالت از دور رخ مینماید و بچه ها سرپایینی آسفالت را با برق چشمها و قلبهایشان جشن میگیرند؟ دست مریزاد! دست تک تکشان را با عشق و احترام در دستانم میفشارم… آیدین بعد از سفر برایمان مینویسد : " فیلم های کوتاهی که از لحظات سفر گرفته ام یاد فضای سنگین و وهم آلود روی یخچال 3400 متری را همیشه زنده نگه خواهد داشت و چه باشکوه است هماهنگی چهره های مصمم و آرام همگیتان با آن فضا ! همه دست به دست هم، با کمک هم، پیوسته یکی یکی موانع را رد کردیم. دوستان با آمادگی جسمانی بالاتر کمک کردند و دوستان با توان کمتر، از توان روحی مایه گذاشتند و با صبوری و آرامش مسیر را طی کردند. از همگی ممنونم." فیلمها را میفرستد و من میدانم بچه ها موقع تماشای فیلمها با خودشان خواهند گفت : چه محشری به پا کردیم! چه تجربه ی نابی را زیستیم! خودمان هم باور نمیکنیم… 🥹♥️

Chanlibel گردنه مه آلود pinned Deleted message